Pu\u0142kownik Peron stan\u0105\u0142 na czele ruchu nacjonalistycznego \u2013 do kt\u00f3rego do\u0142\u0105czy\u0142a cz\u0119\u015b\u0107 narodowej bur\u017cuazji i armii \u2013 i klasy robotniczej nale\u017c\u0105cej do nowego proletariatu miejskiego. Wyst\u0105pi\u0142 on pod has\u0142ami obrony rodz\u0105cego si\u0119 przemys\u0142u krajowego, walki z wp\u0142ywami jankeskimi i realizacji d\u0105\u017ce\u0144 spo\u0142ecznych robotnik\u00f3w.<\/p>\n
17 pa\u017adziernika 1945 r. nast\u0105pi\u0142a pierwsza masowa akcja argenty\u0144skiej klasy robotniczej, polityczne przebudzenie\u00a0descamisados <\/i>[dos\u0142. „nie maj\u0105cy koszul”, okre\u015blenie wywodz\u0105cych si\u0119 z ubogich kr\u0119g\u00f3w robotniczych zwolennik\u00f3w Perona – Red]. Nast\u0105pi\u0142o spotkanie narodu z jego przyw\u00f3dc\u0105, kt\u00f3ry podni\u00f3s\u0142 go na wy\u017cszy poziom \u015bwiadomo\u015bci, daj\u0105c mu poczucie celu i historycznej misji. Setki tysi\u0119cy m\u0119\u017cczyzn i kobiet zosta\u0142o zmobilizowanych, by narzuci\u0107 swoj\u0105 wol\u0119 i odzyska\u0107 w\u0142adz\u0119. Pojawi\u0142a si\u0119 nowa pot\u0119\u017cna si\u0142a robotnik\u00f3w, przeciwstawiaj\u0105ca si\u0119 przestarza\u0142ym warto\u015bciom imperialistycznej i opieraj\u0105cej si\u0119 na wyzysku oligarchii.<\/p>\n
Peronizm zawdzi\u0119cza swe narodziny wtargni\u0119ciu robotnik\u00f3w do \u017cycia pa\u0144stwa i ich w\u0142\u0105czeniu si\u0119 w budow\u0119 nowej Argentyny. Na polu mi\u0119dzynarodowym podkre\u015bla\u0142 on post\u0119p kraj\u00f3w Trzeciego \u015awiata poszukuj\u0105cych w\u0142asnej drogi, odmiennej ni\u017c te narzucane przez dwa mocarstwa hegemoniczne.<\/p>\n
Od 1945 r. peronizm jako ruch antyimperialistyczny, ludowy i nacjonalistyczny zainicjowa\u0142 w kraju proces budowy bur\u017cuazyjnej demokracji. Na polu gospodarczym d\u0105\u017cy\u0142 do obrony kraju przed si\u0142ami obcymi. Sp\u0142acono zad\u0142u\u017cenie zagraniczne. Przedsi\u0119biorstwa transportowe i telefoniczne, sektor naftowy i energetyczny zosta\u0142y znacjonalizowane. Nacjonalizacja Banku Centralnego umo\u017cliwi\u0142a wykorzystanie rezerw do rozwoju kraju. Ceny towar\u00f3w eksportowanych i importowanych okre\u015bla\u0142 Instytut Promocji Handlu.<\/p>\n
Tym niemniej, oligarchiczne struktury w\u0142adzy nie uleg\u0142y przemianie w aspektach ekonomicznych.<\/p>\n
Odpowiedziano na seri\u0119 autentycznych postulat\u00f3w spo\u0142ecznych: uregulowano prawa robotnik\u00f3w, rodzin i ludzi starszych. Zapewniono prawo do edukacji. Nar\u00f3d otrzyma\u0142 mo\u017cliwo\u015b\u0107 udzia\u0142u w rz\u0105dach dzi\u0119ki prawom wyborczym, kt\u00f3re obj\u0119\u0142y tak\u017ce kobiety i ludno\u015b\u0107 rdzenn\u0105. Robotnicy uczestniczyli bezpo\u015brednio w sprawowaniu w\u0142adzy, tak\u017ce jako ministrowie, gubernatorzy, deputowani, senatorowie i dyplomaci. Dystrybucja dochodu narodowego umo\u017cliwi\u0142a popraw\u0119 warunk\u00f3w bytowych robotnik\u00f3w. Na ich korzy\u015b\u0107 odwr\u00f3cono proporcje dystrybucji, przyznaj\u0105c im 60% dochodu narodowego.\u00a0Robotnicy uzyskali \u015bwiadomo\u015b\u0107 klasow\u0105 i zrozumieli, \u017ce stanowi\u0105 wa\u017cn\u0105 si\u0142\u0119. Dzi\u0119ki temu uzyskali mo\u017cliwo\u015b\u0107 uczestnictwa w rz\u0105dzeniu krajem.<\/p>\n
Wraz z ko\u0144cem dobrej sytuacji gospodarczej okresu powojennego pojawi\u0142y si\u0119 konflikty. Wewn\u0105trz ruchu peronistowskiego wybuch\u0142a walka klas. Armia uczestniczy\u0142a w procesie industrializacji, lecz bez polityki post\u0119powej spo\u0142ecznie. Bur\u017cuazja chcia\u0142a powi\u0119kszy\u0107 jeszcze bardziej swoje zyski, negocjuj\u0105c z imperialistami, biurokraci za\u015b przygl\u0105dali si\u0119 wszystkiemu bezczynnie. Pogardzany przez nich lud d\u0105\u017cy\u0142 do radykalizacji polityki spo\u0142ecznej. Wzrost \u015bwiadomo\u015bci politycznej wymaga\u0142 pog\u0142\u0119bienia polityki narodowej rewolucji i zwi\u0119kszenia udzia\u0142u robotnik\u00f3w w procesie decyzyjnym.<\/p>\n
Jednak przyw\u00f3dztwo ruchu pozosta\u0142o w r\u0119kach wszechpot\u0119\u017cnej narodowej bur\u017cuazji, zjednoczonej z biurokracj\u0105 polityczn\u0105. Bez konfliktu klasowego, bez rewolucyjnej obecno\u015bci Evity uda\u0142o si\u0119 im odnie\u015b\u0107 wiele \u0142atwych zwyci\u0119stw. Nar\u00f3d \u017cy\u0142 w euforii bezgranicznego post\u0119pu, nie dostrzegaj\u0105c potrzeby zniszczenia struktur podtrzymuj\u0105cych oligarchi\u0119 i jej interesy. Ruch uleg\u0142 sparali\u017cowaniu. W ten spos\u00f3b si\u0142y niegdy\u015b zjednoczone w ramach frontu antyimperialistycznego rozproszy\u0142y si\u0119. Front uleg\u0142 rozbiciu.<\/p>\n
Od 1955 r. i przej\u0119cia w\u0142adzy przez oligarchi\u0119 z r\u0105k narodu i Perona min\u0119\u0142o czterna\u015bcie lat. Przez te czterna\u015bcie lat peroni\u015bci toczyli walk\u0119 na wszystkich mo\u017cliwych frontach, aby odzyska\u0107 w\u0142adz\u0119. Podejmowane dzia\u0142ania nie wznios\u0142y si\u0119 na szczyty dzia\u0142alno\u015bci rewolucyjnej i cz\u0119sto charakteryzowa\u0142y si\u0119\u00a0 spontaniczno\u015bci\u0105. Mo\u017cna tu wymieni\u0107 tendencje do zamach\u00f3w stanu, elektoralizm, reformizm zdradliwej biurokracji, czy prowadz\u0105ce w \u015blep\u0105 uliczk\u0119 terroryzm i sabota\u017c. Pokaza\u0142y to nast\u0119puj\u0105ce po sobie kryzysy wojskowe, triumf armii, wybory z 18 marca 1962 r., obalenie prezydenta Arturo Frondiziego i kolejne kryzysy wojskowe.<\/p>\n
Wspomniane wybory pokaza\u0142y, \u017ce oligarchia nie zamierza odda\u0107 w\u0142adzy. Przewr\u00f3t z 28 czerwca 1966 r. ukaza\u0142 kontynuacj\u0119 tego za\u0142o\u017cenia pozbawion\u0105 fa\u0142szywych masek. Armia wyst\u0105pi\u0142a jako jedyna si\u0142a zdolna do skutecznej obrony oligarchii i imperializmu.<\/p>\n
Brak sp\u00f3jnej ideologii i strategii rewolucyjnej, kt\u00f3ra nada\u0142aby ramy podejmowanym dzia\u0142aniom, doprowadzi\u0142y do obecnego rozproszenia peronist\u00f3w, kt\u00f3re przynosi\u0142o kolejne pora\u017cki.\u00a0Ale lata walk pokaza\u0142y, \u017ce sytuacj\u0119 w Argentynie i sam peronizm rozpatrywa\u0107 trzeba jako cz\u0119\u015b\u0107 procesu wyzwolenia Ameryki \u0141aci\u0144skiej.\u00a0Te lata walk i buntu umo\u017cliwi\u0142y sformu\u0142owanie nowego peronizmu, kt\u00f3ry wyci\u0105ga wnioski ze wszystkich do\u015bwiadcze\u0144 i kl\u0119sk.<\/p>\n
Dzisiaj, kiedy bur\u017cuazja jest niezdolna do przewodzenia historycznym procesom rewolucyjnym, kiedy rewolucja spo\u0142eczna i wyzwolenie narodowe nie mog\u0105 by\u0107 rozdzielane, \u017cadna si\u0142a inna ni\u017c peronizm nie mo\u017ce by\u0107 uznana za lepiej wyra\u017caj\u0105c\u0105 potrzeby robotnik\u00f3w.<\/p>\n
Jeste\u015bmy peronistami, gdy\u017c wierz\u0105c w si\u0142\u0119 peronizmu, musimy kontynuowa\u0107 i pog\u0142\u0119bia\u0107 zwi\u0105zan\u0105 z nim dzia\u0142alno\u015b\u0107 w spos\u00f3b dostosowany do nowych wyzwa\u0144 historii i reali\u00f3w w kraju i zagranic\u0105.<\/p>\n
Jeste\u015bmy peronistami, poniewa\u017c istnieje wyra\u017ana ci\u0105g\u0142o\u015b\u0107 mi\u0119dzy wielko\u015bci\u0105 pa\u0144stwa zapocz\u0105tkowan\u0105 przez rz\u0105dy peronistowskie, a nowymi formami walki, w kt\u00f3rej dzier\u017cymy sztandary z naszych pierwszych dni. Kontrrewolucyjnej strategii wyzysku, ha\u0144by i uprzywilejowania rz\u0105d\u00f3w od 1955 r. przeciwstawiamy rewolucyjn\u0105 strategi\u0119 zdobycia w\u0142adzy na drodze walki zbrojnej.<\/p>\n
Ci, kt\u00f3rzy uznaj\u0105 Perona za przeszkod\u0119 w prowadzeniu dzia\u0142a\u0144 zbrojnych, nie dostrzegaj\u0105 ci\u0105g\u0142o\u015bci mi\u0119dzy procesami z lat 1945-55, poszukiwaniami drogi przez ostatnie 14 lat i now\u0105 \u015bcie\u017ck\u0105 zbrojnej walki zainicjowanej z pozycji peronistowskich, kt\u00f3ra stanowi kulminacj\u0119 dw\u00f3ch poprzednich etap\u00f3w.<\/p>\n
Jeste\u015bmy peronistami i pragniemy powrotu Perona, gdy\u017c jest to autentyczne \u017c\u0105danie narodu. Poza poziomem hase\u0142, nar\u00f3d nie wzywa do powrotu cz\u0142owieka, lecz tego, co on uciele\u015bnia \u2013 udzia\u0142u narodu w rz\u0105dzeniu krajem. Peron jest zjawiskiem niepasuj\u0105cym do \u017cadnego systemu. Mo\u017cliwo\u015b\u0107 negocjacji mi\u0119dzy Peronem a w\u0142adzami jest zupe\u0142nie nieistotna, gdy\u017c Peron w Argentynie to tysi\u0105ce\u00a0descamisados<\/i>\u00a0na ulicach. Dlatego Peron i peronizm stanowi\u0105 opozycj\u0119 nie daj\u0105c\u0105 si\u0119 zasymilowa\u0107 i jest to niezale\u017cne nawet od samego Perona.<\/p>\n
Jeste\u015bmy peronistami i walczymy o powr\u00f3t Perona, poniewa\u017c mamy zaufanie do narodu, my\u015blimy tak jak nar\u00f3d i uwa\u017camy, \u017ce cel naszej walki nie mo\u017ce zosta\u0107 osi\u0105gni\u0119ty przez ma\u0142\u0105 grup\u0119 \u201eo\u015bwieconych\u201d. Mo\u017cemy mie\u0107 tylko jedn\u0105 metod\u0119: umie\u015bci\u0107 \u017c\u0105dania ludu na naszych sztandarach i walczy\u0107 o nie razem z ludem.<\/p>\n
Che przestrzega\u0142, \u017ce nie mo\u017cna ani odsuwa\u0107 si\u0119 za daleko od ludu, ani \u0142\u0105czy\u0107 si\u0119 z nim ca\u0142kowicie, rezygnuj\u0105c z roli awangardy. Pierwsza z tych rzeczy oznacza\u0142aby niedostrzeganie potrzeb ludu i przyjmowanie postulat\u00f3w czysto teoretycznych, kt\u00f3rych lud nie uzna za w\u0142asne. Drugie rozwi\u0105zanie to przyj\u0119cie tego, \u017ce Peron musi wr\u00f3ci\u0107 i dokona\u0107 rewolucji, podczas gdy jedynie rewolucja mo\u017ce przywr\u00f3ci\u0107 Perona.<\/p>\n
Jeste\u015bmy peronistami i dlatego przyjmujemy, \u017ce z \u0142ona peronizmu musi wyj\u015b\u0107 awangarda rewolucji zdolna poprowadzi\u0107 nar\u00f3d do jedynego rozwi\u0105zania dla kraju i robotnik\u00f3w \u2013 przej\u0119cia w\u0142adzy politycznej i ekonomicznej dla stworzenia sprawiedliwej, wolnej i suwerennej Argentyny.<\/p>\n
<\/p>\n
Peronistowskie Si\u0142y Zbrojne, Argentyna 1969 r.<\/p>\n
![\"montoneros3\"](\"https:\/\/i0.wp.com\/xportal.press\/wp-content\/uploads\/2013\/10\/montoneros3.jpg\")
<\/a><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"