Jednym z typowych frazes\u00f3w prasy g\u0142\u00f3wnego nurtu jest utrwalanie mitu jakoby przed reunifikacj\u0105 Tybetu i Chin, Tybet by\u0142 krajem \u201crajskiego spokoju\u201d, miejscem gdzie panowa\u0142y pok\u00f3j i dobrobyt. Kinematografia i rewizjonizm historyczny pomog\u0142y stworzy\u0107 fa\u0142szywy i niemaj\u0105cy nic wsp\u00f3lnego z rzeczywisto\u015bci\u0105 obraz tybeta\u0144skiego lamaizmu, kt\u00f3ry zawsze (i otwarcie) g\u0142osi\u0142 potrzeb\u0119 rz\u0105d\u00f3w teokratycznych opartych na systemie feudalnym inkorporuj\u0105cym element niewolnictwa. Wszystko to w kraju, kt\u00f3ry by\u0142 jednym z najbiedniejszych na \u015bwiecie.<\/p>\n
Jednym z typowych komuna\u0142\u00f3w utrwalanych przez media g\u0142\u00f3wnego nurtu jest mit Tybetu, kt\u00f3ry przed ponownym zjednoczeniem z Chinami mia\u0142 by\u0107 \u201crajem na ziemi\u201d, kr\u00f3lestwem pokoju i szcz\u0119\u015bcia. W utrwaleniu mitu pomog\u0142y kinematografia i rewizjonizm historyczny prezentuj\u0105c wizje nieznajduj\u0105ce najmniejszego oparcia w rzeczywisto\u015bci. Lamaizm tybeta\u0144ski zawsze by\u0142 systemem teokratycznym wspieraj\u0105cym ustr\u00f3j feudalny z elementami niewolnictwa, (czego nigdy nie kry\u0142), co czyni\u0142o Tybet jednym z najubo\u017cszych miejsc na ziemi. Przed ponownym po\u0142\u0105czeniem z Chinami, Tybeta\u0144czycy \u017cyli w niezwykle zacofanym systemie. Nie by\u0142o dr\u00f3g, kolei (dzi\u015b istnieje 15 autostrad i 375 dr\u00f3g szybkiego ruchu, o rozwoju kolei \u015bwiadczy cho\u0107by licz\u0105ca niemal 2 tys. km linia Qinghai-Tybet). Badania prowadzone we wschodnim Tybecie wykaza\u0142y, \u017ce w 1940 r. 38% Tybeta\u0144czyk\u00f3w nie by\u0142o sta\u0107 na herbat\u0119, 51% na mas\u0142o, a 75% cz\u0119sto musia\u0142o \u017cywi\u0107 si\u0119 zup\u0105 z chwast\u00f3w, ko\u015bci i m\u0105ki owsianej. \u00d3wczesny Tybet dobrze scharakteryzowa\u0142 ameryka\u0144ski dziennikarz John Naisbitt: \u201eW 1959 r. niewiele ponad milion Tybeta\u0144czyk\u00f3w \u017cy\u0142o w systemie feudalnym. Dzi\u015b liczba ludno\u015bci wzros\u0142a do ponad 2.8 mln. Przed 1950 r. wi\u0119kszo\u015b\u0107 mieszka\u0144c\u00f3w (ponad 90%) by\u0142a s\u0142ugami, nad kt\u00f3rymi panowali w\u0142a\u015bciciele ziemscy \u2013 arystokraci i mnisi. Wszystkie klasztory posiada\u0142y ogromne w\u0142o\u015bci. S\u0142udzy od urodzenia do \u015bmierci \u017cyli w podda\u0144stwie. \u015arednia d\u0142ugo\u015b\u0107 \u017cycia wynosi\u0142a 36 lat. (John Naisbitt, China’s Megatrends: The 8 Pillars of a New Society<\/em>\u00a0, 2010)<\/p>\n Warunki \u017cycia tybeta\u0144skich poddanych by\u0142y trudne. Zgodnie z prawem musieli przez 50 do 80% czasu nieodp\u0142atnie pracowa\u0107\u00a0dla swoich pan\u00f3w. Sztywne podzia\u0142y klasowe by\u0142y sankcjonowane prawnie. Dla przyk\u0142adu, zgodnie z prawem dotycz\u0105cym morderstwa, \u017cycie osoby wysokiej rangi by\u0142o warte tyle, co jej waga w z\u0142ocie, a \u017cycie ludzi niskich rang warte by\u0142o tyle, co s\u0142omiany sznur. Prawo g\u0142osi\u0142o \u201eTak jak ludzie dziel\u0105 si\u0119 na rozmaite klasy i kasty, tak odmienna jest warto\u015b\u0107 ich \u017cycia\u201d. Przed wyzwoleniem 90^ Tybeta\u0144czyk\u00f3w nie posiada\u0142o domu na w\u0142asno\u015b\u0107, a w 1951 r. na Tybeta\u0144czyka przypada\u0142o ok. 3 m\u00b2 powierzchni mieszkania (w 2010 r. 34,72 m\u00b2). Jak zauwa\u017ca ameryka\u0144ski tybetolog Tom Grunfeld, autor ksi\u0105\u017cki The Making of Modern Tibet<\/em>, chocia\u017c doktryna buddyzmu g\u0142osi r\u00f3wno\u015b\u0107, nie powstrzyma\u0142o to w\u0142adc\u00f3w Tybetu przed stworzeniem silnie zhierarchizowanego systemu. W po\u0142\u0105czeniu zacofaniem prowadzi\u0142o to do licznych okrutnych praktyk i pogardy dla pokojowych warto\u015bci. Rosyjski podr\u00f3\u017cnik, kt\u00f3ry w pocz\u0105tkach XX wieku odwiedzi\u0142 Lhas\u0119 pisa\u0142: \u201ePrzest\u0119pcy, g\u0142\u00f3wnie ubodzy Tybeta\u0144czycy, karani s\u0105 obcinaniem palc\u00f3w lub nosa, a w wielu wypadkach o\u015blepiani. Ka\u017cdego dnia widzi wi\u015b tych okaleczonych i o\u015blepionych ludzi \u017cebrz\u0105cych na ulicach Lhasy. Inn\u0105 kar\u0105 jest zakucie w kajdany i na\u0142o\u017cenie na kark wielkiej drewnianej obro\u017cy kt\u00f3rej skazani nie mog\u0105 zdj\u0119ci do ko\u0144ca \u017cycia. Wysy\u0142a si\u0119 ich na wygnanie do odleg\u0142ych teren\u00f3w gdzie musz\u0105 pracowa\u0107 dla lokalnych wodz\u00f3w i feuda\u0142\u00f3w. Najsurowsz\u0105 kar\u0105 jest oczywi\u015bcie \u015bmier\u0107. Ofiary topi si\u0119 w rzekach (jak w Lhasie) albo zrzuca ze ska\u0142y (w Xigaze). (Gonbod\u017cab\u00a0Cybikow, <\/em>Buddyjski pielgrzym w \u015bwi\u0105tyniach Tybetu<\/em>). Reprezentacja mniejszo\u015bci w ChRL<\/strong><\/p>\n System rz\u0105d\u00f3w w Chinach umo\u017cliwia wysoki poziom reprezentacji mniejszo\u015bci, tak\u017ce w Tybecie gdzie wybory odbywaj\u0105 si\u0119 regularnie a region cieszy si\u0119 autonomi\u0105 w wielu sprawach rozwoju politycznego. W 1954 r. Narodowy Kongres Ludowy zadecydowa\u0142, \u017ce mniejszo\u015bci etniczne winny posiada\u0107 nale\u017cyt\u0105 reprezentacj\u0119 w polityce. Podczas spotka\u0144 z przedstawicielami mniejszo\u015bci Zhou Enlai tak t\u0142umaczy\u0142 za\u0142o\u017cenia polityki Chin: \u201eNasz system regionalnej autonomii etnicznej wynika z warunk\u00f3w naszego kraju. Autonomia region\u00f3w, prefektur, gmin i wiosek uwzgl\u0119dnia lokalne warunki tak, aby ka\u017cda mniejszo\u015b\u0107 mog\u0142a w pe\u0142ni korzysta\u0107 z autonomii. Warunki te sprzyjaj\u0105 mniejszo\u015bciom, kt\u00f3re maj\u0105 prawo do niezale\u017cno\u015bci.\u201d (Zhou Enlai, wyb\u00f3r dzie\u0142 t. II, 1984)<\/p>\n Patrz\u0105c na dzisiejsz\u0105 sytuacj\u0119 polityczna, widzimy potwierdzenie s\u0142\u00f3w Zhou Enlaia. Dla przyk\u0142ad u, wszytki banknoty zawieraj\u0105 opis w j\u0119zyku mniejszo\u015bci etnicznych, w tym po tybeta\u0144sku. Na XI kongresie KPCh 411 z 2987 delegat\u00f3w stanowili przedstawiciele mniejszo\u015bci etnicznych. By\u0142o to zatem 13.76% ca\u0142o\u015bci, przy czym mniejszo\u015bci to \u0142\u0105cznie mniej ni\u017c 9% ca\u0142ej populacji Chin. W Tybecie lud Lhoba, licz\u0105cy ok. 3000 os\u00f3b, lecz posiadaj\u0105cy bogat\u0105 kultur\u0119, od niedawna posiada deputowanego w zgromadzeniu narodowym. Zasiada w nim tak\u017ce 12 Tybeta\u0144czyk\u00f3w i przedstawiciel ludu Moinba.<\/p>\n W\u015br\u00f3d cz\u0142onk\u00f3w sta\u0142ego komitetu XI Og\u00f3lnochi\u0144skiego Zgromadzenia Przedstawicieli Ludowych by\u0142o 25 przedstawicieli mniejszo\u015bci, stanowili 15, 53% wszystkich cz\u0142onk\u00f3w. W obecnym sta\u0142ym komitecie dw\u00f3ch z 13 wiceprzewodnicz\u0105cych stanowi\u0105 cz\u0142onkowie mniejszo\u015bci etnicznych. Tak\u017ce we w\u0142adzach prowincji 9, 6% stanowi\u0105 przedstawiciele mniejszo\u015bci a 7, 7% sprawuje w\u0142adz\u0119 na poziomie gmin. Na swoim terytorium Tybeta\u0144czycy stanowi\u0105 70.3% aparatu w\u0142adzy na poziomie regionalnym i 81.3% w gminach i wioskach. W wyborach do rad ludowych regionu autonomicznego, prefekturach, gminach i wioskach\u00a0 Tybetu ponad 34 tysi\u0105ce wybranych (94%) stanowili cz\u0142onkowie mniejszo\u015bci tybeta\u0144skiej.<\/p>\n \u00a0<\/strong><\/p>\n Mit \u201ckulturowego ludob\u00f3jstwa\u201d<\/strong><\/p>\n Dalajlama porzuci\u0142 jednak t\u0119 wersj\u0119 historii i zacz\u0105\u0142 g\u0142osi\u0107 tezy reprezentuj\u0105ce interesy wrogich Chinom mocarstw. Aby zrozumie\u0107 histori\u0119 Tybetu, nale\u017cy si\u0119gn\u0105\u0107 do pocz\u0105tkowych czas\u00f3w, tu\u017c po zjednoczeniu. W 1951 r., umowa o pokojowym wyzwoleniu Tybetu zawarta przez centralny rz\u0105d ludowy i lokalny rz\u0105d tybeta\u0144ski zawiera\u0142a zapis o \u201epolityce wolno\u015bci religijnej w kraju. Istniej\u0105 liczne \u015bwiadectwa potwierdzaj\u0105ce, \u017ce Tybet faktycznie cieszy si\u0119 wolno\u015bci\u0105 religijn\u0105. W ksi\u0105\u017cce The Making of Modern Tibet<\/em>\u00a0 (1987) Tom Grunfeld przywo\u0142uje \u015bwiadectwo mnicha obecnie mieszkaj\u0105cego w Stanach Zjednoczonych. W 1959 r. przemierza\u0142 on Tybet by studiowa\u0107 teksty religijne. Nie napotka\u0142 \u017cadnych problem\u00f3w ze strony w\u0142adz. Kilka lat wcze\u015bniej, w 1956, Lhas\u0119 i Tybet odwiedzi\u0142 brytyjski dziennikarz Alan Winnington. W opisie swej podr\u00f3\u017cy, podczas kt\u00f3rej rozmawia\u0142 z wieloma Tybeta\u0144czykami, \u017cadem z jego rozm\u00f3wc\u00f3w nie wyra\u017ca w\u0105tpliwo\u015bci, co do wolno\u015bci religijnej. (Alan Winnington,\u00a0Tibet: Record of a journey<\/em>). Wolno\u015b\u0107 religijna w Tybecie dotyczy nie tylko buddyzmu. Od 1980 r. w Chinach wydrukowano 100 milion\u00f3w egzemplarzy 22 wyda\u0144 Biblii, w kraju dzia\u0142a 360 tysi\u0119cy nauczycieli religii, istnieje 130 tysi\u0119cy miejsc kultu, 5500 organizacji religijnych. W samym Tybecie znajduje si\u01191700 miejsc kultu, 46 tysi\u0119cy mnich\u00f3w i mniszek, a ka\u017cdego roku ponad milion pielgrzym\u00f3w bez przeszk\u00f3d przybywa do Lhasy by bra\u0107 udzia\u0142 ceremoniach religijnych. Rz\u0105d w Pekinie zapewnia mnichom tybeta\u0144skim pensje, \u017cywno\u015b\u0107, odzie\u017c a tak\u017ce dost\u0119p do telefon\u00f3w<\/em>1)<\/em> i komputer\u00f3w. Brandon O\u2019Neil, dziennikarz brytyjski, kt\u00f3ry w 2010 r. odwiedzi\u0142 Tybet na \u0142amach Christian Science Monitor napisa\u0142: \u201e Przybywaj\u0105c do Tybetu nie mo\u017cna nie by\u0107 pod wra\u017ceniem stopnia wolno\u015bci religijnej. S\u0142ysza\u0142em aktywist\u00f3w Free Tibet UK m\u00f3wi\u0105cych, \u017ce w\u0142adze d\u0105\u017c\u0105 do \u201celiminacji tybeta\u0144skiej kultury i to\u017csamo\u015bci\u201d, ale z zaskoczeniem i ulg\u0105 stwierdzam, \u017ce Tybeta\u0144czycy mog\u0105 bez \u017cadnych przeszk\u00f3d realizowa\u0107 wszystkie swoje praktyki religijne.\u201d <\/em><\/p>\n Dotyczy to nie tylko religii, lecz tak\u017ce wspieranej przez pa\u0144stwo kultury tybeta\u0144skiej. Pierwsze tybeta\u0144skoj\u0119zyczne wydawnictwo, powsta\u0142e 1971 r. wydaje i rozprowadza literatur\u0119 po\u015bwi\u0119con\u0105 klasycznej kulturze Tybetu. Rozw\u00f3j rynku wydawniczego przyspieszy\u0142 wraz rozwojem ekonomicznym w latach dziewi\u0119\u0107dziesi\u0105tych. Prace nad wydaniem Kand\u017curu (kanonu buddyzmu tybeta\u0144skiego) zosta\u0142y przez Pekin wsparte kwot\u0105 500 tysi\u0119cy juan\u00f3w, ustanowiono te\u017c po\u015bwi\u0119cony mu instytut badawczy. W Tybecie dzia\u0142a dzi\u015b 60 drukarni drukuj\u0105cych tradycyjne teksty tybeta\u0144skie w \u0142\u0105cznej liczbie 63 tysi\u0105ce rocznie. Z 23 ukazuj\u0105cych si\u0119 w Tybecie gazet, 10 wydawanych jest w j\u0119zyku tybeta\u0144skim. Tybeta\u0144ski Ludowy Dom Wydawniczy wyda\u0142 ponad 6600 ksi\u0105\u017cek w j\u0119zyku tybeta\u0144skim o \u0142\u0105cznym nak\u0142adzie 78, 9 milion\u00f3w. Wspieraj\u0105c renowacj\u0119 zabytk\u00f3w architektonicznych, rz\u0105d przeznaczy\u0142 od 1980 r. 700 mln juan\u00f3w na odnow\u0119 \u015bwi\u0105ty\u0144, pa\u0142ac\u00f3w i klasztor\u00f3w. J\u0119zyk tybeta\u0144ski jest w regionie autonomicznym r\u00f3wnie rozpowszechniony jak mandary\u0144ski. W roku 2010 nadawa\u0142y tam cztery stacje radiowe (w tym Radio Tybeta\u0144skie, pierwsza w Chinach rozg\u0142o\u015bnia nale\u017c\u0105ce do mniejszo\u015bci etnicznej) i pi\u0119\u0107 kana\u0142\u00f3w telewizyjnych docieraj\u0105cych do ponad 90% mieszka\u0144c\u00f3w.<\/p>\n Klika Dalajlamy i jej antychi\u0144skie dzia\u0142ania<\/strong><\/p>\n Z powodu wsp\u00f3\u0142udzia\u0142u w dzia\u0142aniach zbrojnych w\u0142adze w Pekinie usun\u0119\u0142y Dalajlam\u0119 ze stanowiska w 1964 r. Jak napisano \u201ePo tym jak Dalajlama zorganizowa\u0142 zdradzieck\u0105 rebeli\u0119, uciek\u0142 za granic\u0119 i utworzy\u0142 \u201erz\u0105d na uchod\u017astwie\u201d z pseudokonstytucj\u0105, wspiera\u0142 indyjskich reakcjonist\u00f3w, kt\u00f3rzy najechali nasz kraj i bra\u0142 udzia\u0142 w organizacji szkole\u0144 dla zbrojnych grup Tybeta\u0144czyk\u00f3w, kt\u00f3rzy uciekli z kraju i planowali ataki na naszych granicach. Wszystko to dowidzi, \u017ce jest wyalienowany od kraju i jego ludu i sta\u0142 si\u0119 zdrajc\u0105 pracuj\u0105cym dla imperialist\u00f3w i reakcjonist\u00f3w za granic\u0105.\u201d<\/p>\n
\n<\/em>
\n<\/strong><\/em>Rz\u0105dy Dalajlam\u00f3w by\u0142y ufundowanym na tyranii tworem brytyjskiego imperializmu z 1912 r. pozbawionym jakiejkolwiek legitymizacji historycznej. Co wi\u0119cej, okaza\u0142y si\u0119 one anachronizmem. Jak m\u00f3w ameryka\u0144ski uczony Grunfeld \u201eNie ma \u017cadnego powodu, by podtrzymywa\u0107 obraz Tybetu [Dalajlam\u00f3w] jako utopijnego raju.\u201d Wraz z ponownym po\u0142\u0105czeniem z Chinami, Tybet do\u015bwiadczy\u0142 okresu niemal niezak\u0142\u00f3conego rozwoju osi\u0105gaj\u0105c na niekt\u00f3rych obszarach wi\u0119kszy post\u0119p ni\u017c niekt\u00f3re tereny wschodnich Chin. Rz\u0105d\u00a0 w Pekinie przeznaczy\u0142 du\u017ce sumy na inwestycje na licznych polach: promocji tradycyjnej kultury, uprzemys\u0142owienia i modernizacji. O ile w przesz\u0142o\u015bci edukacja by\u0142\u0105 przywilejem mnich\u00f3w, dzi\u015b dost\u0119p do niej maj\u0105 wszystkie klasy spo\u0142eczne Tybetu. Szacuje si\u0119, \u017ce pod rz\u0105dami Dalajlam\u00f3w dost\u0119p do szk\u00f3\u0142 mia\u0142o jedynie 2% dzieci a poziom analfabetyzmu wynosi\u0142 95%. Poprawa sytuacji jest tu znaczna: rz\u0105d zainwestowa\u0142 29 mld juan\u00f3w w popraw\u0119 warunk\u00f3w szkolnictwa na zachodzi Tybetu a ka\u017cdy ucze\u0144 tybeta\u0144skie wspierany jest kwot\u0105 ok. 2000 juan\u00f3w rocznie. W roku 2004 rz\u0105d zlikwidowa\u0142 wszelkie op\u0142aty za kszta\u0142cenie i zapewni\u0142 darmowe podr\u0119czniki w lokalnych j\u0119zykach. W 2008 r. uczniowie nale\u017c\u0105cy do mniejszo\u015bci etnicznych (kt\u00f3re wed\u0142ug zachodniej propagandy maj\u0105 by\u0107 systematycznie prze\u015bladowane) stanowili niemal 22 miliony a w 674 prefekturach mniejszo\u015bci etniczne korzysta\u0142y z pe\u0142nego programu szkolnego we w\u0142asnych j\u0119zykach. Za ponad 22 mln juan\u00f3w powsta\u0142 uruchomiony w 1985 r. uniwersytet w Lhasie kt\u00f3ry wykszta\u0142ci\u0142 ju\u017c ponad 30 tysi\u0119cy absolwent\u00f3w w tym kierunk\u00f3w takich jak historia Tybetu, j\u0119zyki tybeta\u0144skie, nauka a nawet tradycyjne tybeta\u0144skie dyscypliny sportowe. Gospodarka Tybetu zosta\u0142 mocno doinwestowana (PKB w 2000 r. by\u0142o 30 razy wy\u017csze ni\u017c w 1951 r.) poprawi\u0142a si\u0119 tak\u017ce sytuacja pracownik\u00f3w (w latach 90 ok. 400 tysi\u0119cy ludzi \u017cy\u0142o w ub\u00f3stwie, dzi\u015b\u00a0 jest ich mniej ni\u017c 70 tysi\u0119cy). 1 stycznia 2008 r. Autonomiczny Region Tybetu podni\u00f3s\u0142 poziom p\u0142ac minimalnych i obecnie jest on niewiele ni\u017cszy od tego w Pekinie, Szanghaju i Tiencin. W tym samym roku powsta\u0142o 37 szpitali i 252 kliniki wiejskie. Dzi\u0119ki polityce Pekinu \u015bmiertelno\u015b\u0107 noworodk\u00f3w spad\u0142a w 2012 r. z do poziomu 6-25 na 1000 urodze\u0144. Poprzednio wynosi\u0142a 430 na 1000. W Tybecie wprowadzono te\u017c wydajny system emerytalny. Od listopada 2009 r. programem emerytalnym obj\u0119tych jest 75,1% mieszka\u0144c\u00f3w, a \u015brednia emerytura wynosi 2439 juan\u00f3w. Za rz\u0105d\u00f3w Dalajlam\u00f3w nie by\u0142o mowy o jakiejkolwiek formie ubezpiecze\u0144 spo\u0142ecznych. Rozw\u00f3j gospodarczy, przemys\u0142owy i spo\u0142eczny Tybetu jest jednym z wielkich zwyci\u0119stw socjalizmu. Rozw\u00f3j kultury negowany przez Zach\u00f3d, jest sukcesem Komunistycznej Partii Chin.<\/p>\n
\n<\/strong>G\u0142\u00f3wn\u0105 osi\u0105 antychi\u0144skiej propagandy jest tak zwane \u201cludob\u00f3jstwo kulturowe\u201d narodu tybeta\u0144skiego, o kt\u00f3rym z oburzeniem wspomina Dalajlama i jego otoczenie. Jednak odwiedzaj\u0105cy Tybet i przeprowadzaj\u0105cy analizy w oparciu o fakty wykazuj\u0105, \u017ce jest to zjawisko niemal ca\u0142kowicie zmy\u015blone. Wystarczy wspomnie\u0107 s\u0142owa samego Dalajlamy (wypowiedziane zanim sprzymierzy\u0142 si\u0119 z Zachodem, jako agent imperializmu) z wrze\u015bnia, 1954 gdy przemawia\u0142 na forum Zgromadzenia Przedstawicieli Ludowych: \u201e Ze wszystkich przyczyn niezadowolenia sianych przez wroga, najwa\u017cniejszym jest zarzucanie Partii i rz\u0105dowi niszczenia religii. Tybeta\u0144czycy s\u0105 narodem mocno religijnym. Pocz\u0105tkowo czuli si\u0119 l\u0119k przed Chinami. Dzi\u015b jednak pog\u0142oski o niszczeniu religii okaza\u0142y si\u0119 ca\u0142kowicie fa\u0142szywe. Nar\u00f3d tybeta\u0144ski ma poczucie pe\u0142nej wolno\u015bci religijnej.\u201d (\u201eDziennik Ludowy\u201d, 17 wrze\u015bnia 1954\u201d)<\/p>\n
\n<\/strong>Pozbawieni uprzywilejowanych pozycji i absolutnej w\u0142adzy dalajlama i mnisi buddyjscy, po pr\u00f3bie wsp\u00f3\u0142pracy z w\u0142adzami w Pekinie zmienili taktyk\u0119 rozpaczliwie d\u0105\u017c\u0105c do wzbudzania buntu. Jak wyja\u015bniaj\u0105 publikacje w S\u00fcddeutsche Zeitung, w 1951 r. Dalajlama, \u201cbohater non-violence\u201d popar\u0142 walk\u0119 zbrojn\u0105 i wszed\u0142 w porozumienie z przedstawicielami wywiadu ameryka\u0144skiego dzia\u0142aj\u0105cymi w ambasadzie w New Delhi i konsulacie w Kalkucie. Antychi\u0144skie rozruchy 1959 r., wed\u0142ug niemieckiego dziennika by\u0142y operacj\u0105 CIA, a byli agenci ujawnili ich prawdziwe przyczyny. John Kenneth Knaus, by\u0142y agent stwierdzi\u0142, \u017ce otrzyma\u0142 rozkaz by \u201ezrobi\u0107 wszystko, co mo\u017cliwe, aby utrzyma\u0107 przy \u017cyciu koncepcj\u0119 niezale\u017cnego Tybetu\u201d i \u201erozwin\u0105\u0107 ruch oporu przeciwko dzia\u0142aniom komunistycznych Chin w Tybecie\u201d. Podczas spotka\u0144 z Dalajlam\u0105 Knaus obieca\u0142 mu ameryka\u0144skie wsparcie przy szkoleniu partyzantki tybeta\u0144skiej, jej zbrojeniu i przekazywaniu Dalajlamie 180 tysi\u0119cy dolar\u00f3w rocznie. Tybeta\u0144czycy byli szkoleni w Camp Hale, by\u0142ym obozie jenieckim po\u0142o\u017conym w Kolorado. Liczba Tybeta\u0144czyk\u00f3w, kt\u00f3rzy w interesie USA walczyli w szeregach Chushi Gangdruk wynios\u0142a 85 tysi\u0119cy. Dow\u00f3dc\u00f3w Amerykanie zrzucali na spadochronach do Tybetu, gdzie organizowano ma\u0142e grupy zbrojne, kt\u00f3re poprzez akty terroru tworzy\u0142y klimat niepokoju i pr\u00f3bowa\u0142y rozwin\u0105\u0107 konflikt. Tybeta\u0144ski weteran wspomina\u0142 \u201eChcieli\u015bmy zabi\u0107 tylu Chi\u0144czyk\u00f3w ilu si\u0119 da\u0142o. W odr\u00f3\u017cnieniu od zabijania zwierz\u0105t na pokarm, przy zabijaniu ich nie odmawiali\u015bmy modlitw.\u201d<\/p>\n
![\"tibet\"](\"https:\/\/i0.wp.com\/xportal.press\/wp-content\/uploads\/2015\/04\/tibet.jpg\")
<\/a><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"