Od „za\u015bciankowej polskiej prawicy” dzieli mnie dystans dok\u0142adnie taki sam, co od „lewicy” uwi\u0119zionej w XIX-wiecznych dogmatach. Co wi\u0119cej – nic zgo\u0142a wsp\u00f3lnego nie mam z „centrum”. Nie uto\u017csamiam si\u0119 z \u017cadn\u0105 parti\u0105 czynn\u0105 na polskiej scenie. Dlaczego? Bo wszystkie polskie ugrupowania polityczne – od lewak\u00f3w przez socjaldemokrat\u00f3w, libera\u0142\u00f3w i chadek\u00f3w do neofaszyst\u00f3w – s\u0105 \u015blepe na rzeczywisto\u015b\u0107. Wszyscy ci naiwni snobi przyjmuj\u0105 za punkt wyj\u015bcia wiar\u0119 w przynale\u017cno\u015b\u0107 Polski do wyidealizowanej Europy (cho\u0107 oczywi\u015bcie bardzo r\u00f3\u017cnie j\u0105 sobie wyobra\u017caj\u0105: dla jednych jest to EWG, dla innych „Europa \u0142aci\u0144ska i chrze\u015bcija\u0144ska”; goszy\u015bci marz\u0105 o Socjalistycznych Stanach Zjednoczonych Europy, a nazi\u015bci o IV Rzeszy Europejskiej).<\/p>\n
Trzeba mie\u0107 odwag\u0119, by spojrze\u0107 prawdzie w oczy i przyzna\u0107, \u017ce nasz kraj zaliczy\u0107 nale\u017cy do eksploatowanego przez zachodni imperializm Trzeciego \u015awiata. A skoro tak, to nie ma tu sensu \u017cadna importowana z Zachodu kalkomania „prawicy” czy „lewicy” – Polsce potrzeba frontu wyzwolenia narodowego i spo\u0142ecznego na trzecio\u015bwiatow\u0105 mod\u0142\u0119 (Carlos Marighella pisa\u0142, \u017ce w kraju takim jak Brazylia walk\u0119 z imperializmem prowadzi\u0107 trzeba na p\u0142aszczy\u017anie wewn\u0119trznej).<\/p>\n
B\u0119dzie to prawica czy lewica? – zapytacie. Tymczasem \u017cywa materia ruchu antyimperialistycznego wymyka si\u0119 marksistowskim (i w og\u00f3le eurocentrycznym) schematom. Peronizm, naseryzm, baasizm, chomeinizm i inne populistyczne nacjo-nalizmy Trzeciego \u015awiata by\u0142y klasyfikowane raz jako „faszystowskie”, zn\u00f3w to jako „rewolucyjno-demokratyczne” (w Argentynie nacjonali\u015bci z Montoneros walczyli rami\u0119 w rami\u0119 obok trockistowskiej ERP).<\/p>\n
„Jak mo\u017cliwa jest wsp\u00f3\u0142praca komunist\u00f3w i nacjonalist\u00f3w?” – zakrzykn\u0105 nasi lewicowcy wyedukowani na t\u0142umaczonych z angielskiego broszurach – „To zdrada! Wszak europejskie partie komunistyczne nie wchodz\u0105 w alianse z Le Penem i Schoenhuberem!”. To prawda, ale sytuacja polityczna w krajach zacofanych jest z gruntu inna ni\u017c na Zachodzie. Na Peryferiach przeciwstawiaj\u0105cy si\u0119 zachodniemu imperializmowi nacjonalizm ma rewolucyjny charakter. Pozwol\u0119 sobie jednak podeprze\u0107 si\u0119 tu autorytetem czarnosk\u00f3rego marksisty z Haiti Gerarda Pierre-Charles. kt\u00f3ry w swej pracy „Karaiby 2 po\u0142owy XX wieku” napisa\u0142: „Nacjonalizm \/…\/ stanowi ideologiczny (spontaniczny, ale jak\u017ce kompleksowy i mobilizuj\u0105cy) wyraz niezgody na obc\u0105 dominacj\u0119 \/… W obecnym \u015bwiecie i w krajach zale\u017cnych nacjonalizm okazuje si\u0119 zwi\u0105za-ny z ideologi\u0105 wyzwolenia i socjalizmu \/…\/ Nacjonalizm dzia\u0142a jako pot\u0119\u017cna d\u017awignia, uczula, nadaje \u015bwiadomo\u015b\u0107 i mobilizuje lud przeciw wyzyskowi cz\u0142owieka przez cz\u0142owieka”.<\/p>\n
Soledad Bochan w „Magazynie Antyrz\u0105dowym” stawia tez\u0119, \u017ce wieloklasowe ruchy narodowo-wyzwole\u0144cze w III \u015awiecie s\u0105 niezdolne do konsekwentnego antyimperializmu ze wzgl\u0119du na ich drobnomieszcza\u0144ski charakter: „\/…\/ ruchy te zatrzymywa\u0142y si\u0119 u progu zwyci\u0119stwa i w\u0142adz\u0119 oddawa\u0142y nowym nacjo-nalistycznym rz\u0105dom, kt\u00f3re z regu\u0142y szybko dogadywa\u0142y si\u0119 z \/…\/ rz\u0105dem USA”. Fakty przecz\u0105 tej opinii. Po II wojnie \u015bwiatowej w Ameryce \u0141aci\u0144skiej tylko dwa autentyczne ruchy narodowo-wyzwole\u0144cze znalaz\u0142y si\u0119 u w\u0142adzy: castry\u015bci na Kubie i sandini\u015bci w Nikaragui. Pierwszy z tych ruch\u00f3w szybko przeistoczy\u0142 si\u0119 w imitacj\u0119 modelu sowieckiego; drugi usi\u0142owa\u0142 zachowa\u0107 demokracj\u0119 parla-mentarn\u0105, co w warunkach n\u0119dzy spowodo-wanej wojn\u0105 i blokad\u0105 przynios\u0142o zwyci\u0119stwo wyborcze opozycji antysandinowskiej. Ani Castro, ani Ortega nie zaprzedali wi\u0119c rewolucji Jankesom (cho\u0107 za sandinist\u00f3w uczyni\u0142o to zm\u0119czone spo\u0142ecze\u0144stwo).<\/p>\n
Natomiast prawica peronistyczna typu Menema nie ma nacjonalistycznego charakteru tak jak i jej polskie odpowiedniki, nawet je\u015bli tak\u0105 pos\u0142uguje si\u0119 frazeologi\u0105. Z wyzwole\u0144czym nacjonalizmem ma dok\u0142adnie tyle wsp\u00f3lnego, co owi znienawidzeni stalinowcy i socjaldemokraci z „prawdziwym socjalizmem”. Przypomnijmy, \u017ce to w\u0142a\u015bnie prawicowi peroni\u015bci spod znaku AAA (Argenty\u0144ski Sojusz Antykomunistyczny) najzacieklej t\u0119pili rewolucyjnych peronist\u00f3w z Montoneros!<\/p>\n
Nies\u0142uszny jest tak\u017ce zarzut „za\u015bciankowo\u015bci”, stawiany frontom wyzwolenia narodowego: rewolucyjny nacjonalizm latynoameryka\u0144ski nie zamyka\u0142 si\u0119 bynajmniej w op\u0142otkach pojedynczych kraj\u00f3w, lecz postulowa\u0142 jedno\u015b\u0107 walki antyimperialistycznej w skali ca\u0142ego kontynentu. Trudno natomiast mie\u0107 do bojowc\u00f3w z Tupamaros czy M-19 pretensje, \u017ce nie widzieli zwi\u0105zku mi\u0119dzy swoim ruchem, a mitycznym „proletariatem” USA – wbrew temu, co g\u0142osz\u0105 goszy\u015bci \u015bwiatowy kapitalizm nie wsz\u0119dzie stwarza ludziom pracy podobne warunki bytu. Twierdz\u0119, \u017ce podstawowa sprzeczno\u015b\u0107 wsp\u00f3\u0142czesnego \u015awiata to nie konflikt mi\u0119dzy \u015bwiatowym kapita\u0142em a mi\u0119dzynarodowym proletariatem, lecz wojna ekonomiczna Centrum tj. wysokorozwini\u0119tego Zachodu i jego agentur (bur\u017cuazja kompradorska) przeciw Peryferiom – krajom ubogim. Ca\u0142e spo\u0142ecze\u0144stwa zachodnie (tak\u017ce robotnicy!) korzystaj\u0105 bowiem z owoc\u00f3w wyzysku III \u015awiata.<\/p>\n
Goszy\u015bci wyprowadzaj\u0105 wniosek, \u017ce „Polsce potrzeba lewicowej, robotniczej partii politycznej, na mod\u0142\u0119 tych, kt\u00f3re powstaj\u0105 w wielu krajach Trzeciego \u015awiata”. Przyznam, \u017ce nieznane s\u0105 mi sukcesy ortodoksyjnie lewicowych partii robotniczych w III \u015awiecie. Wr\u0119cz przeciwnie – sam „Tygodnik Antyrz\u0105dowy” opisywa\u0142 socjaldemokratyczny dryf takiej partii (PT) w Brazylii. Sytuacja ta nie b\u0119dzie zaskoczeniem dla nikogo, kto zada sobie trud przeanalizowania struktury spo\u0142ecznej wi\u0119kszo\u015bci kraj\u00f3w III \u015awiata: przemys\u0142owa klasa robotnicza stanowi tam mniejszo\u015b\u0107 (nieraz uprzywilejowan\u0105 w por\u00f3wnaniu z „subproletariatem”!), masy ludowe to na og\u00f3\u0142 drobnomieszcza\u0144stwo i lumpenproletariat. Marksistowskie recepty nie s\u0105 po prostu przydatne zar\u00f3wno na postindustrialnym Zachodzie, jak i w preindustrialnych krajach III \u015awiata! Marksi\u015bci nie potrafi\u0105 dostrzec, \u017ce doktryna ich mistrza ma tak\u017ce charakter „historyczny” – a wi\u0119c ograniczona jest zar\u00f3wno w czasie, jak w przestrzeni. Materializm historyczny to znakomita analiza XIX-wiecznej gospodarki zachodnio-europejskiej, ale im bardziej oddalamy si\u0119 od tego modelu, tym mniej przydatny okazuje si\u0119 by\u0107 marksizm jako instrument poznawania rzeczywisto\u015bci.<\/p>\n
Oczywi\u015bcie funkcjonuj\u0105 te\u017c spo\u0142ecze\u0144stwa, w odniesieniu do kt\u00f3rych marksizm pozostaje wci\u0105\u017c aktualny. Polska jest krajem przemys\u0142owym, dlatego „tu i teraz” postulat budowy partii robotniczej ma sens. Miejmy nadziej\u0119, \u017ce taka partia za jeden ze swych cel\u00f3w postawi sobie – w interesie zar\u00f3wno w\u0142asnym, jak i polskich ludzi pracy – wyzwolenie narodowe.<\/p>\n
![\"che_zdekonstruowany\"](\"https:\/\/i0.wp.com\/xportal.press\/wp-content\/uploads\/2015\/04\/che_zdekonstruowany1.png\")
<\/a><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"