{"id":25551,"date":"2016-05-16T13:18:56","date_gmt":"2016-05-16T11:18:56","guid":{"rendered":"http:\/\/xportal.pl\/?p=25551"},"modified":"2016-05-16T13:18:56","modified_gmt":"2016-05-16T11:18:56","slug":"na-zyznej-ziemi-katolicki-tradycjonalizm-we-francji-przed-powstaniem-fsspx-czesc-ii","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/xportal.press\/?p=25551","title":{"rendered":"Na \u017cyznej ziemi. Katolicki tradycjonalizm we Francji przed powstaniem FSSPX (cz\u0119\u015b\u0107 II)"},"content":{"rendered":"

[Cz\u0119\u015b\u0107 I]<\/strong><\/a><\/p>\n

Katolicki op\u00f3r po Soborze<\/strong><\/p>\n

W ko\u0144cu nadszed\u0142 czas pot\u0119\u017cnego kryzysu Ko\u015bcio\u0142a we Francji. Z pewno\u015bci\u0105 grunt zosta\u0142 przygotowany, ale czy by\u0142 w stanie wyda\u0107 oczekiwane owoce? Inne kraje w tym czasie (mo\u017cemy tu pomy\u015ble\u0107 np. o W\u0142oszech) niew\u0105tpliwie posiada\u0142y \u017cyzn\u0105 gleb\u0119, kt\u00f3ra mimo to nie wyda\u0142a owoc\u00f3w, kt\u00f3rych mo\u017cna si\u0119 by\u0142o spodziewa\u0107. Za to francuska ziemia by\u0142a rzeczywi\u015bcie \u017cyzna przez ca\u0142y ten okres czasu.<\/p>\n

Podczas gdy instytucje i pisma istniej\u0105ce ju\u017c przed Soborem kontynuowa\u0142y swoj\u0105 dzia\u0142alno\u015b\u0107 (pod r\u00f3\u017cnymi formami), pojawi\u0142y si\u0119 nowe osobisto\u015bci, szczeg\u00f3lnie w reakcji na kryzys, kt\u00f3ry w\u0142a\u015bnie wybuch\u0142. Przedstawiamy poni\u017cej najwa\u017cniejsze postacie, jednak bez trzymania si\u0119 \u015bci\u015ble chronologii czy zas\u0142ug, poniewa\u017c ich interwencje cz\u0119sto pokrywa\u0142y\u00a0si\u0119 ze sob\u0105 w czasie.<\/p>\n

Michel de Saint-Pierre i Les nouveaux pr\u00eatres <\/em>(Nowi ksi\u0119\u017ca<\/em>)<\/strong><\/p>\n

W tej panoramie wielkich bojownik\u00f3w oporu nale\u017cy wymieni\u0107 kogo\u015b, kogo niekoniecznie by\u015bmy si\u0119 tu spodziewali, a kto mimo to odegra\u0142 ogromn\u0105 rol\u0119 \u2013\u0080\u0093 mianowicie pisarza Michela de Saint-Pierre’a (1916-1987). Kuzyn pisarza Henry’ego de Montherlanta, bojownik ruchu oporu (odznaczony Legi\u0105 Honorow\u0105, brytyjskim Medalem Wojskowym, Medalem Ruchu Oporu, Krzy\u017cem Wojennym 1939-1945 i Krzy\u017cem Walki Ochotniczej), pisa\u0142 du\u017co i z powodzeniem (w 1954 r. sprzedano 25 tysi\u0119cy egzemplarzy jego Arystokrat\u00f3w<\/em>, w 1955 r. otrzyma\u0142 Grand Prix Akademii Francuskiej). W 1964 r. opublikowa\u0142 powie\u015b\u0107 pod tytu\u0142em Les nouveaux pr\u00eatres <\/em>(Nowi ksi\u0119\u017ca<\/em>), kt\u00f3ra ukazywa\u0142a kryzys w Ko\u015bciele. Ksi\u0105\u017cka okaza\u0142a si\u0119 skandalem literackim, poniewa\u017c wskazywa\u0142a same \u017ar\u00f3d\u0142a w\u0142a\u015bnie rozpoczynaj\u0105cego si\u0119 kryzysu. Progresywi\u015bci byli w\u015bciekli z powodu ich demaskacji, zdezorientowani katolicy zostali o\u015bwieceni i zach\u0119ceni do oporu, a opinia publiczna zosta\u0142a poinformowana o prawdziwej sytuacji Ko\u015bcio\u0142a. Autor uzupe\u0142ni\u0142 t\u0119 powie\u015b\u0107 innymi ksi\u0105\u017ckami dotycz\u0105cymi kryzysu w Ko\u015bciele, jak na przyk\u0142ad Sainte col\u00e8re<\/em> (\u015awi\u0119ty gniew<\/em>,\u00a01965), Ces pr\u00eatres qui souffrent<\/em> (Ksi\u0119\u017ca, kt\u00f3rzy cierpi\u0105<\/em>,\u00a01966), Eglise en ruine, Eglise en p\u00e9ril\u00a0<\/em>(Ko\u015bci\u00f3\u0142 w ruinie, Ko\u015bci\u00f3\u0142 w niebezpiecze\u0144stwie<\/em>,\u00a01971), Les fum\u00e9es de Satan<\/em> (Dym Szatana,<\/em>\u00a01976 \u2013\u0080\u0093 <\/em>razem z Andr\u00e9 Mignotem), Le ver est dans le fruit<\/em> (Robak w owocach<\/em>,\u00a01978) itd. Michel de Saint-Pierre wyra\u017ca\u0142 swoje niezachwiane poparcie dla Arcybiskupa Lefebvre’a i Ec\u00f4ne. Za\u0142o\u017cy\u0142 mi\u0119dzy innymi w 1975 r. Stowarzyszenie Credo, kt\u00f3re organizowa\u0142o pielgrzymk\u0119 FSSPX do Rzymu z okazji Roku Jubileuszowego.<\/p>\n

Ks. Louis Coache i Vade Mecum<\/em><\/strong><\/p>\n

Zrozumienie \u017cywotno\u015bci tradycjonalizmu we Francji jest niemal\u017ce niemo\u017cliwe bez wspomnienia postaci ks. Louisa Coache’a (1920-1994), kt\u00f3ry znajdowa\u0142 si\u0119 w samym sercu g\u0142\u00f3wnych inicjatyw oporu wobec nap\u0142ywu soborowej rewolucji. Wy\u015bwi\u0119cony w 1943 r. w diecezji Beauvais, ks. Coache, doktor prawa kanonicznego, zosta\u0142 w 1958 r. proboszczem w Montjavoult (niedaleko Gisors, na po\u0142udniowym wschodzie departamentu Oise). Od roku 1955, konfrontuj\u0105c si\u0119 z narastaj\u0105cymi skutkami progresywizmu, robi\u0142 notatki, zamierzywszy\u00a0napisa\u0107 ksi\u0105\u017ck\u0119 na ten temat. Lecz nadej\u015bcie „ducha Soboru” spowodowa\u0142o jeszcze wi\u0119ksz\u0105 potrzeb\u0119 napisania ksi\u0105\u017cki, wi\u0119c w Bo\u017ce Narodzenie 1964 r. ks. Coache wys\u0142a\u0142 do swoich wsp\u00f3\u0142braci z diecezji Beauvais Lettre d\u2019un cur\u00e9 de campagne \u00e0 ses confr\u00e8res<\/em> (List wiejskiego proboszcza do swoich wsp\u00f3\u0142braci<\/em>). 8 wrze\u015bnia 1965 r. wyda\u0142\u00a0Nouvelle lettre d\u2019un cur\u00e9 de campagne<\/em> (Nowy list wiejskiego proboszcza<\/em>), kt\u00f3ry zosta\u0142 jeszcze szerzej rozpowszechniony. W tym samym roku opublikowa\u0142 pod pseudonimem Jean-Marie Reusson w wydawnictwie Table Ronde ksi\u0105\u017ck\u0119 zatytu\u0142owan\u0105 La foi au go\u00fbt du jour<\/em> (Wiara zgodna z dzisiejszym smakiem<\/em>).<\/p>\n

W czerwcu 1966 r. w miesi\u0119czniku „Le Monde et la Vie” (wielkoformatowy magazyn ilustrowany konkuruj\u0105cy z „Paris Match”) opublikowano artyku\u0142 ks. Coache’a zatytu\u0142owany Nowa religia.<\/em>\u00a0\u00d3w czterostronnicowy artyku\u0142 zosta\u0142 tematem ok\u0142adki wydania (na kt\u00f3rej znalaz\u0142o si\u0119 frapuj\u0105ce zdj\u0119cie papie\u017ca Paw\u0142a VI), a wydawca Andr\u00e9 Giovanni napisa\u0142 do niego wprowadzenie w swoim artykule wst\u0119pnym. Artyku\u0142 mia\u0142 tak du\u017cy wp\u0142yw, \u017ce przyni\u00f3s\u0142 autorowi pogard\u0119 ze strony swojego biskupa oraz pot\u0119pienie ze strony Rady Sta\u0142ej Konferencji Episkopatu Francji (razem z D\u00e9fense du Foyer<\/em>, Lumi\u00e8re<\/em>\u00a0i Itin\u00e9raires<\/em>). W czerwcu 1967 r. wydany zosta\u0142 w 150 tysi\u0105cach egzemplarzy Derni\u00e8re lettre d\u2019un cur\u00e9 de campagne<\/em> (Ostatni list od wiejskiego proboszcza<\/em>), dowodz\u0105c s\u0142awy zdobytej przez autora w ci\u0105gu kilku lat.<\/p>\n

W tym czasie ks. Coache walczy\u0142 pi\u00f3rem z lawin\u0105 modernizmu. B\u0119d\u0105c proboszczem w Montjavoult, nie mia\u0142 zamiaru zosta\u0107 pisarzem, wi\u0119c jego pamflety powinny by\u0142y mie\u0107 jedynie ograniczony odd\u017awi\u0119k. Lecz w obliczu kompletnego pogromu wiary wierni katolicy dali dow\u00f3d powszechnego uznania tym skromnym pismom. Zach\u0119ceni przez ten \u015bmia\u0142y g\u0142os, niekt\u00f3rzy ksi\u0119\u017ca nabrali otuchy i zacz\u0119li si\u0119 kontaktowa\u0107 mi\u0119dzy sob\u0105, a \u015bwieccy zacz\u0119li si\u0119 organizowa\u0107 \u2013\u0080\u0093 jednym s\u0142owem organizowa\u0107 si\u0119 zacz\u0105\u0142 tradycyjny ruch oporu.<\/p>\n

Mimo, \u017ce ks. Coache nie cieszy\u0142 si\u0119 szacunkiem swojego biskupa, jego sytuacja kanoniczna by\u0142a w\u00f3wczas ca\u0142kowicie regularna i mimo swoich pism nie zrobi\u0142 jeszcze niczego, co mog\u0142oby j\u0105 narazi\u0107 na szwank. Sprawy zmieni\u0142y si\u0119 radykalnie 28 lutego 1968 r. Tego dnia ks. Coache, kt\u00f3ry planowa\u0142 w swojej parafii uroczyst\u0105 procesj\u0119 z Naj\u015bwi\u0119tszym Sakramentem z okazji Bo\u017cego Cia\u0142a i zako\u0144czenia Roku Wiary, wys\u0142a\u0142 bp. Desmazi\u00e8resowi zaproszenie do przybycia i przewodniczenia ceremonii. Biskup diecezji Beauvais, kt\u00f3ry tylko czeka\u0142 na okazj\u0119 by przeciwstawi\u0107 si\u0119 ks. Coache’owi, b\u0142yskawicznie otworzy\u0142 ogie\u0144. Dwa dni p\u00f3\u017aniej poprosi\u0142 go o jednoznaczny akt pos\u0142usze\u0144stwa. Nie b\u0119d\u0105c usatysfakcjonowany odpowiedzi\u0105 ks. Coachego, 19 marca nakaza\u0142 mu zaprzesta\u0107 wszystkich swoich publikacji i odwo\u0142a\u0107 procesj\u0119 z Naj\u015bwi\u0119tszym Sakramentem.<\/p>\n

W obliczu takiego nastawienia ks. Coache zdecydowa\u0142 si\u0119 z\u0142o\u017cy\u0107 odwo\u0142anie do rzymskiego trybuna\u0142u i dochodzi\u0107 sprawiedliwo\u015bci. Tak rozpocz\u0119\u0142a si\u0119 d\u0142uga i mordercza procedura: conajmniej 80 list\u00f3w wymienili mi\u0119dzy sob\u0105 ks. Coache, bp Desmazi\u00e8res i rzymskie w\u0142adze (kard. Wright, bp Palazzini, kard. Seper, kard. Villot i inni). W ko\u0144cu 10 czerwca 1975 r. komisja kardynalska oficjalnie zatwierdzi\u0142a zwolnienie ks. Coache’a z urz\u0119du przez biskupa diecezji Beauvais. Ksi\u0105dz zgodzi\u0142 si\u0119 podporz\u0105dkowa\u0107 decyzji Rzymu, jak wcze\u015bniej obieca\u0142, opu\u015bci\u0142 plebani\u0119 w Montjavoult, gdzie mieszka\u0142, i przeprowadzi\u0142 si\u0119 do Lacordaire House we Flavigny, kt\u00f3ry wcze\u015bniej w mi\u0119dzyczasie zakupi\u0142. Lecz przez te wszystkie lata procesje Bo\u017cego Cia\u0142a w Montjavoult by\u0142y jednymi z g\u0142\u00f3wnych corocznych spotka\u0144 tradycjonalist\u00f3w.<\/p>\n

W lutym 1968 r. ks. Coache za\u0142o\u017cy\u0142 miesi\u0119cznik „Combat de la Foi” („Walka za Wiar\u0119”), biuletyn maj\u0105cy propagowa\u0107 jego dzia\u0142alno\u015b\u0107. Ale co bardziej istotne, napisa\u0142 z pomoc\u0105 ks. No\u00ebla Barbary tekst maj\u0105cy wywrze\u0107 najwi\u0119kszy wp\u0142yw na ukonstytuowanie si\u0119 tradycjonalizmu: s\u0142ynne Vade mecum du catholique fid\u00e8le <\/em>(Vademecum katolickiego wiernego<\/em>). Ten kr\u00f3tki pamflet, kt\u00f3ry przypomina zasadnicze prawdy dotycz\u0105ce modlitwy, spowiedzi, komunii, Mszy, lektury, katechizmu, katolickiej prasy i moralno\u015bci, okaza\u0142 si\u0119 by\u0107 prawdziwym tsunami. Opublikowany pod koniec 1968 r. przez Ferrey Printing Company, do ko\u0144ca stycznia 1969 r. sprzeda\u0142 si\u0119 w ilo\u015bci 150 tysi\u0119cy egzemplarzy. W 1975 r. jego czwarte wydanie (do dzi\u015b dost\u0119pne w Editions de Chir\u00e9) wysz\u0142o w znacz\u0105cym nak\u0142adzie 360 tysi\u0119cy egzemplarzy.<\/p>\n

Poza cenn\u0105 zawarto\u015bci\u0105, tym, co daje Vade mecum<\/em> najwi\u0119ksz\u0105 warto\u015b\u0107, s\u0105 nazwiska 400 ksi\u0119\u017cy, kt\u00f3rzy podpisali si\u0119 pod pierwszym wydaniem (inni do\u0142\u0105cz\u0105 przy p\u00f3\u017aniejszych), szkicuj\u0105c tym samym map\u0119 wierno\u015bci katolicyzmowi we Francji. Odnios\u0142o to pe\u0142ny efekt szczeg\u00f3lnie w 1969 r. wraz z wprowadzeniem Nowej Mszy, kt\u00f3r\u0105 ks. Coache niezw\u0142ocznie publicznie odrzuci\u0142. Katolicy zak\u0142opotani liturgiczn\u0105 destrukcj\u0105 musieli jedynie znale\u017a\u0107 w Vade mecum<\/em> nazwisko ksi\u0119dza, kt\u00f3ry nadal odprawia\u0142 prawdziw\u0105 Msz\u0119 niedaleko ich domostw. Co wi\u0119cej, ks. Coache nie szcz\u0119dzi\u0142 wysi\u0142ku by propagowa\u0107 Vade mecum<\/em> podczas publicznych spotka\u0144 w Mutualit\u00e9 i Wagram Hall (jedno z nich przynios\u0142o powstanie pamfletu Ev\u00eaques, restez catholiques <\/em>(Biskupi, pozosta\u0144cie katolikami!<\/em>), kt\u00f3ry zosta\u0142 wydrukowany w ilo\u015bci 120 tysi\u0119cy kopii) oraz podczas pielgrzymek. Najwa\u017cniejszymi z nich by\u0142y oczywi\u015bcie „Marsze na Rzym” w 1970, 1971 i 1973 roku. Te mi\u0119dzynarodowe pielgrzymki do serca katolicyzmu mia\u0142y na celu odnowienie Wiary i liturgii Ko\u015bcio\u0142a i da\u0142y dowody \u017cywotno\u015bci Tradycji. Ich podsumowaniem by\u0142a wielka pielgrzymka w 1975 r. pod przewodnictwem abp. Lefebvre’a z okazji Roku Jubileuszowego. Wkr\u00f3tce potem ks. Coache rozpocz\u0105\u0142 w atmosferze duchowej walki pielgrzymki do Lourdes.<\/p>\n

Wszystkie te inicjatywy mia\u0142y pierwszorz\u0119dne znaczenie w zach\u0119caniu wiernych katolik\u00f3w, popieraniu ich i wzbudzaniu ich zapa\u0142u. Ks. Coache znajdowa\u0142 si\u0119 w samym sercu heroicznej walki w jej pierwszych godzinach.<\/p>\n

Nale\u017cy wspomnie\u0107 r\u00f3wnie\u017c o wielu innych dzia\u0142aniach\u00a0ks. Coache’a. Mi\u0119dzy innymi o kampanii\u00a0niszczenia z\u0142ej prasy sprzedawanej w ko\u015bcio\u0142ach, co skutkowa\u0142o kilkoma pozwami s\u0105dowymi. By\u0142y te\u017c rozmaite „akcje bezpo\u015brednie”, skierowane w szczeg\u00f3lno\u015bci przeciwko blu\u017anierczym symbolom. By\u0142y r\u00f3\u017cne akcje przeciwko modernistom, przy okazji skandalicznych ceremonii albo spotka\u0144 z protestuj\u0105cymi ksi\u0119\u017cmi. By\u0142y wyst\u0105pienia medialne, na przyk\u0142ad w s\u0142ynnej audycji radiowej Radioscopie<\/em> z Jacques’em Chancelem 5 maja 1975 r.\u00a0I w ko\u0144cu ks. Coache by\u0142 decyduj\u0105cym czynnikiem (pod kierownictwem ks. pra\u0142ata Ducauda-Bourgeta) w przej\u0119ciu Saint Nicolas du Chardonnet i stworzeniu tam bastionu Tradycji.<\/p>\n

Ks. Coache by\u0142 jednym z \u017co\u0142nierzy, kt\u00f3rzy po\u015bwi\u0119cali si\u0119, podtrzymuj\u0105c lini\u0119 frontu, podczas gdy m\u0142odzi rekruci szkolili si\u0119 na ty\u0142ach. Nie mogliby\u015bmy nie przypisa\u0107 wspania\u0142ego religijnego rozkwitu, jaki widzimy dzi\u015b w Tradycji, trudnej walce prowadzonej przez ks. Coache’a podczas owych „strasznych lat”.<\/p>\n

Ks. Raymond Dulac i „Courrier de Rome”<\/strong><\/p>\n

W 1967 r., kiedy liturgia \u2013\u0080\u0093 szczeg\u00f3lnie we Francji \u2013 znajdowa\u0142a si\u0119 w stanie rozk\u0142adu, zosta\u0142 za\u0142o\u017cony dwumiesi\u0119czny biuletyn drukowany na powielaczu, zatytu\u0142owany „Courrier de Rome” („List z Rzymu”). Jego g\u0142\u00f3wnym tw\u00f3rc\u0105 by\u0142 ks. Raymond Dulac (1903-1987), alumn Seminarium Francuskiego w Rzymie, doktor teologii i prawa kanonicznego. „Courrier de Rome”, jasnym i ci\u0119tym stylem ks. Dulaca, specjalizuj\u0105cego si\u0119 w analizie prawnych i kanonicznych aspekt\u00f3w nowej liturgii, dowodzi\u0142 z jednej strony, \u017ce tradycyjna Msza nigdy nie mog\u0142a by\u0107 ani nie zosta\u0142a zakazana (ks. Dulac zapozna\u0142 czytelnik\u00f3w z bull\u0105 Quo Primum<\/em>, kt\u00f3r\u0105 przet\u0142umaczy\u0142 z \u0142aciny), a z drugiej strony, \u017ce Nowa Msza nie jest obowi\u0105zuj\u0105ca, poniewa\u017c teksty w niej zawarte albo nigdy wcze\u015bniej nie istnia\u0142y, albo zosta\u0142y sfa\u0142szowane, albo nie mia\u0142y mocy wi\u0105\u017c\u0105cej. Do tych kanonicznych rozwa\u017ca\u0144 ks. Dulac dodawa\u0142 trafne obserwacje zar\u00f3wno historyczne, jak i liturgiczne. Charakterystyczny dla „Courrier de Rome” by\u0142 fakt bardzo wczesnej interwencji, z niezr\u00f3wnan\u0105 si\u0142\u0105 i klarowno\u015bci\u0105. Przyczyni\u0142o si\u0119 to do o\u015bwiecenia, zjednoczenia i pobudzenia ksi\u0119\u017cy oraz wiernych, kt\u00f3rzy chcieli zachowa\u0107 Tradycj\u0119, ale jednocze\u015bnie czuli si\u0119 zgubieni i odizolowani.<\/p>\n

Ks. No\u00ebl Barbara i „Forts dans la Foi”<\/strong><\/p>\n

Ks. No\u00ebl Barbara (1910-2002), repatriant z Algierii, odegra\u0142 ogromn\u0105 rol\u0119 w ruchu oporu, g\u0142\u00f3wnie dzi\u0119ki swoim talentom katechety i autora ksi\u0105\u017cek dla zwyczajnych ludzi. Jako \u017ce przez pewien czas nale\u017ca\u0142 do Parafialnych Wsp\u00f3\u0142pracownik\u00f3w Chrystusa Kr\u00f3la (odszed\u0142 przed z\u0142o\u017ceniem \u015blub\u00f3w wieczystych), przej\u0105\u0142 tradycj\u0119 \u0106wicze\u0144 Duchowych wed\u0142ug metody i ducha ks. Valleta, g\u0142\u00f3wnie dzi\u0119ki ks. Andr\u00e9 Romagnanowi. Utrzyma\u0142 dzi\u0119ki temu silny zmys\u0142 doktrynalny i jasno\u015b\u0107 wywodu, co charakteryzowa\u0142o jego apostolat w czasie kryzysu. W 1963 r. zyska\u0142 s\u0142aw\u0119 jako autor niezwyk\u0142ego Katechizmu o ma\u0142\u017ce\u0144stwie<\/em>. W p\u00f3\u017aniejszym okresie, w obliczu doktrynalnego i katechetycznego kryzysu, wyg\u0142osi\u0142 w ca\u0142ej Francji wiele konferencji, kt\u00f3re o\u015bwieca\u0142y, ostrzega\u0142y i zach\u0119ca\u0142y ludzi do zachowania wiary. W 1967 r. w celu rozszerzenia swojej dzia\u0142alno\u015bci za\u0142o\u017cy\u0142 pismo „Forts dans la Foi” („Mocni w wierze”), dwumiesi\u0119cznik o katolickiej katechezie, w kt\u00f3rym dzi\u0119ki swojemu krystalicznie czystemu i konkretnemu stylowi dzia\u0142a\u0142 cuda. W 1968 r. razem z ks. Coache’em wsp\u00f3\u0142tworzy\u0142 czo\u0142owy ruch francuskiego tradycjonalizmu: Towarzystwo Wiernych Katolik\u00f3w.<\/p>\n

O. Michel Gu\u00e9rard des Lauriers i Kr\u00f3tka analiza krytyczna<\/em><\/strong><\/p>\n

Nowa Msza zosta\u0142a promulgowana 3 kwietnia 1969 r. Cristina Campo (1923-1977), pisarka i poetka, przyw\u00f3dczyni\u00a0Una Voce Roma, razem ze swoj\u0105 przyjaci\u00f3\u0142k\u0105 Emili\u0105 Pediconi natychmiast zebra\u0142y pi\u0119ciu lub sze\u015bciu ksi\u0119\u017cy, kt\u00f3rzy mieli przygotowa\u0107 krytyczne studium do przedstawienia Papie\u017cowi Paw\u0142owi VI przed 30 listopada, nieszcz\u0119sn\u0105 dat\u0105 wprowadzenia Nowej Mszy. W kwietniu i maju w siedzibie Una Voce, cz\u0119sto podczas sesji nocnych, ksi\u0119\u017ca pra\u0142aci Renato Pozzi (cz\u0142onek Kongregacji Edukacji Katolickiej i by\u0142y ekspert na Soborze), Gerrino Milani (tak\u017ce cz\u0142onek Kongregacji Edukacji Katolickiej), Domenico Celada (uznany liturgista) i kilku innych przygotowali szkic. Redakcj\u0119 powierzono o. Michelowi Louisowi Gu\u00e9rardowi des Lauriers (1898-1988), dominikaninowi i profesorowi na Papieskim Uniwersytecie Latera\u0144skim. Na podstawie swoich francuskich notatek o. Gu\u00e9rard dyktowa\u0142 tekst Cristinie Campo, kt\u00f3ra t\u0142umaczy\u0142a go na w\u0142oski i b\u0142yskawicznie doprowadzi\u0142a do uko\u0144czenia pod tytu\u0142em Breve esame critico del Novus Ordo Missae <\/em>(Kr\u00f3tka analiza krytyczna Novus Ordo Missae<\/em>), pod dat\u0105 5 czerwca 1969 r., w \u015bwi\u0119to Bo\u017cego Cia\u0142a.<\/p>\n

Campo i Pediconi mia\u0142y dost\u0119p do wp\u0142ywowych kr\u0119g\u00f3w ko\u015bcielnych, w szczeg\u00f3lno\u015bci poprzez biuro kard. Ottavianiego, wi\u0119c zdecydowa\u0142y zdoby\u0107 podpisy pod dokumentem od wysoko postawionych osobisto\u015bci. Jednak sprawa si\u0119 d\u0142u\u017cy\u0142a, poniewa\u017c kolejni w\u0142oscy pra\u0142aci wycofywali si\u0119. Ostatecznie jedynie kardyna\u0142owie Ottaviani i Bacci podpisali wst\u0119pny list do tekstu. Znudzony czekaniem ks. de Nantes opublikowa\u0142 list podpisany jedynie przez Ottavianiego w „Contre-R\u00e9forme Catholique” 15 pa\u017adziernika 1969 r. Skoro wszystko zosta\u0142o ujawnione, nie mo\u017cna by\u0142o zwleka\u0107. W konsekwencji list kardyna\u0142\u00f3w zosta\u0142 datowany na 3 wrze\u015bnia, \u015bwi\u0119to \u015bw. Piusa X, i dostarczony Paw\u0142owi VI razem z analiz\u0105 21 pa\u017adziernika 1969 r.<\/p>\n

W mi\u0119dzyczasie analiza zosta\u0142a przet\u0142umaczona na francuski przez o. Gu\u00e9rarda, na niemiecki przez Elisabeth Gerstner, na hiszpa\u0144ski przez Luigiego Severiniego i na angielski przez prof. Andersona (pod tytu\u0142em Interwencja Ottavianiego<\/em>). Analiza osta\u0142a szeroko rozpowszechniona, w szczeg\u00f3lno\u015bci we Francji i pozostaje punktem zwrotnym katolickiego oporu. Jak kard. Alfons Maria Stickler (1910-2007), kt\u00f3ry zawsze odprawia\u0142 tradycyjn\u0105 Msz\u0119, napisa\u0142 w li\u015bcie otwartym z 27 listopada 2004 r.: Wynik reformy liturgicznej jest dzi\u015b przez wielu oceniany jako katastrofalny. To zas\u0142ug\u0105 kardyna\u0142\u00f3w Ottavianiego i Bacciego by\u0142o wczesne odkrycie faktu, \u017ce zmiana rytu skutkuje fundamentaln\u0105 zmian\u0105 w doktrynie (…). Analiza Novus Ordo Missae autorstwa tych dw\u00f3ch kardyna\u0142\u00f3w nie straci\u0142a swojej warto\u015bci, ani, niestety, aktualno\u015bci.<\/em><\/p>\n

Pra\u0142at Fran\u00e7ois Ducaud-Bourget i St. Nicolas du Chardonnet<\/strong><\/p>\n

Ks. Fran\u00e7ois Ducaud (1897-1984), pisarz i poeta, kt\u00f3ry przybra\u0142 pseudonim literacki Ducaud-Bourget, za\u0142o\u017cy\u0142 w 1936 r. przegl\u0105d literacki „Matines” („Poranki”). Z powodu pe\u0142nienia funkcji kapelana Zakonu Malta\u0144skiego tytu\u0142owany by\u0142 pra\u0142atem (r\u00f3wnie\u017c po tym, jak porzuci\u0142 t\u0119 funkcj\u0119). Kiedy pojawi\u0142a si\u0119 Nowa Msza, by\u0142 kap\u0142anem diecezji paryskiej i pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 kapelana w szpitalu Laennec. Kontynuowa\u0142 odprawianie tradycyjnej Mszy w szpitalnej kaplicy, a z biegiem tygodni frekwencja na jego Mszach zwi\u0119ksza\u0142a si\u0119. Po wyrzuceniu z Laennec w 1971 r. na skutek politycznych nacisk\u00f3w ze strony zwi\u0105zk\u00f3w zawodowych b\u0142\u0105ka\u0142 si\u0119 od miejsca do miejsca z grupk\u0105 wiernych, kt\u00f3ra si\u0119 wok\u00f3\u0142 niego zawi\u0105za\u0142a. W 1972 r. odprawia\u0142 mi\u0119dzy innymi Msz\u0119 w by\u0142ym magazynie w dzielnicy Les Halles przy ulicy Cossonneria, oraz w Muzeum Spo\u0142ecznym przy ulicy Las Cases. Ostatecznie znalaz\u0142 schronienie w Wagram Hall w niedziele, a w ma\u0142ym pokoiku przylegaj\u0105cym do wspomnianej hali w ci\u0105gu tygodnia. Ten ma\u0142y pokoik sta\u0142 si\u0119 kaplic\u0105 \u015bw. Germana. Otoczony przez ma\u0142\u0105 grupk\u0119 ksi\u0119\u017cy przywi\u0105zanych do Tradycji, z racji okoliczno\u015bci pra\u0142at Ducaud-Bourget znalaz\u0142 si\u0119 na czele najwi\u0119kszej francuskiej wsp\u00f3lnoty tradycyjnej, przynajmniej liczbowo. Kilkukrotnie z pe\u0142nym szacunkiem prosi\u0142 arcybiskupa Pary\u017ca, kard. Fran\u00e7oisa Marty’ego o miejsce sprawowania kultu dla swojej wsp\u00f3lnoty, ale spotka\u0142 si\u0119 jedynie z odmowami i afrontami.<\/p>\n

W akcie desperacji zdecydowa\u0142 si\u0119 podj\u0105\u0107 inicjatyw\u0119, kt\u00f3ra zapisa\u0142a si\u0119 w historii: zyska\u0142 dla Tradycji wspania\u0142y ko\u015bci\u00f3\u0142 w samym centrum Pary\u017ca – St. Nicolas du Chardonnet.<\/p>\n

Pra\u0142at Ducaud-Bourget, ks. Coache, pani Buisson (bardzo aktywna cz\u0142onkini wsp\u00f3lnoty, zaanga\u017cowana we wszystkie tradycyjne inicjatywy i dzie\u0142a charytatywne w Pary\u017cu) i grupa przyjaci\u00f3\u0142 spotykali si\u0119 regularnie w restauracji Le Tourville w pobli\u017cu domu pra\u0142ata Ducauda-Bourgeta. Ju\u017c w 1974 r. ks. Coache wspomnia\u0142 o mo\u017cliwo\u015bci przej\u0119cia jednego z ko\u015bcio\u0142\u00f3w w Pary\u017cu. Pra\u0142at Ducaud-Bourget, bardziej pow\u015bci\u0105gliwy od krewkiego kap\u0142ana z Montjavoult, ci\u0105gle odwleka\u0142 wykonanie pomys\u0142u. 20 pa\u017adziernika 1976 r. w La Mutualit\u00e9 mia\u0142o miejsce spotkanie zorganizowane przez ks. Coache i kierowane przez pra\u0142ata Ducauda-Bourgeta, na kt\u00f3re przysz\u0142o 3000 os\u00f3b. Za zgod\u0105 pra\u0142ata ks. Coache og\u0142osi\u0142, \u017ce w ci\u0105gu sze\u015bciu miesi\u0119cy przejm\u0105 paryski ko\u015bci\u00f3\u0142. T\u0142um entuzjastycznie odni\u00f3s\u0142 si\u0119 do projektu.<\/p>\n

W sekret zosta\u0142o wtajemniczonych pi\u0119\u0107 os\u00f3b: pra\u0142at Ducaud-Bourget, ks. Vincent Serralda (1904-1998), ks. Coache, pani Buisson i pan Ducaud (bratanek pra\u0142ata). Ka\u017cdy z trzech ksi\u0119\u017cy wni\u00f3s\u0142 do projektu sw\u00f3j okre\u015blony wk\u0142ad: pra\u0142at Ducaud-Bourget by\u0142 „szefem”, symbolicznym przyw\u00f3dc\u0105, kt\u00f3ry dawa\u0142 moralne wsparcie. Ks. Serralda wybra\u0142 ko\u015bci\u00f3\u0142 St. Nicolas du Chardonnet, gdzie by\u0142 wikarym, a kt\u00f3ry znajdowa\u0142 si\u0119 w pobli\u017cu La Mutualit\u00e9. Ks. Coache wni\u00f3s\u0142 swoj\u0105 odwag\u0119, talent organizacyjny i grup\u0119 wy\u0107wiczonych dzi\u0119ki licznym wcze\u015bniejszym dzia\u0142aniom m\u0119\u017cczyzn. Dalsza cz\u0119\u015b\u0107 historii jest dobrze znana i szeroko opisana w wielu ksi\u0105\u017ckach. Spotkanie zaplanowano w La Mutualit\u00e9, a t\u0142um wiernych wys\u0142ano do pobliskiego ko\u015bcio\u0142a. Ta pokojowa lecz silna inwazja skutkowa\u0142a pierwsz\u0105 od wielu lat celebracj\u0105 tradycyjnej Mszy w tym budynku. Odt\u0105d zachwycaj\u0105cy ko\u015bci\u00f3\u0142 St. Nicolas du Chardonnet<\/em>\u00a0cieszy si\u0119, jak powiedzia\u0142 abp Lefebvre, \u015bwiatow\u0105 s\u0142aw\u0105<\/em>. Pra\u0142at Ducaud-Bourget zosta\u0142 pochowany w ambicie \u015bwi\u0105tyni.<\/p>\n

Ks. Michel Andr\u00e9 i Stowarzyszenie No\u00ebla Pinota<\/strong><\/p>\n

W tej galerii wielkich wojownik\u00f3w ruchu oporu nale\u017cy wspomnie\u0107 ksi\u0119dza Michela Andr\u00e9 (1915-2000), nawet je\u015bli jego publiczna dzia\u0142alno\u015b\u0107 mia\u0142a miejsce p\u00f3\u017aniej. Jako cz\u0142onek Zgromadzenia Ducha \u015awi\u0119tego by\u0142 w latach 1962-1971 misjonarzem w Argentynie. W obliczu kryzysu Ko\u015bcio\u0142a swoj\u0105 dzia\u0142alno\u015b\u0107 rozpocz\u0105\u0142 od wydrukowania 10 tysi\u0119cy kopii Kr\u00f3tkiej analizy krytycznej<\/em> po hiszpa\u0144sku i podr\u00f3\u017cy po ca\u0142ej Po\u0142udniowej Ameryce w celu jej popularyzacji. Id\u0105c za rad\u0105 mi\u0119dzy innymi abp. Lefebvre’a, swojego by\u0142ego prze\u0142o\u017conego generalnego, opu\u015bci\u0142 Argentyn\u0119 w kwietniu 1971 r. i wr\u00f3ci\u0142 do Francji. W 1972 r. stworzy\u0142 Stowarzyszenie No\u00ebla Pinota (nazwane tak na cze\u015b\u0107 ksi\u0119dza zgilotynowanego w kap\u0142a\u0144skich szatach podczas rewolucji francuskiej) maj\u0105ce na celu obron\u0119 tradycyjnej Mszy i pomoc ksi\u0119\u017com w pozostaniu wiernymi Mszy. Pomoc ta by\u0142a r\u00f3wnie\u017c materialna: ka\u017cdego roku\u00a0Stowarzyszenie No\u00ebla Pinota otrzymywa\u0142o 15 tysi\u0119cy intencji mszalnych, kt\u00f3re przydziela\u0142o ksi\u0119\u017com zobowi\u0105zuj\u0105cym si\u0119 odprawia\u0107 wy\u0142\u0105cznie w rycie tradycyjnym. Od momentu stworzenia cz\u0142onkami Stowarzyszenia by\u0142o ponad 2 tysi\u0105ce ksi\u0119\u017cy. W czerwcu 1973 r. ks. Andr\u00e9 za\u0142o\u017cy\u0142 kwartalnik „Introibo”, kt\u00f3ry zawiera\u0142 informacje i artyku\u0142y doktrynalne. Jest do\u015b\u0107 dobrze dystrybuowany, nak\u0142ad dochodzi do 6 tysi\u0119cy egzemplarzy.<\/p>\n

Luce Quenette i La P\u00e9raudi\u00e8re<\/strong><\/p>\n

W 1946 r. Luce Quenette (1904-1977), dla kt\u00f3rej, cytuj\u0105c abp. Lefebvre’a, katolicka edukacja by\u0142a \u017cyciow\u0105 pasj\u0105<\/em>, kupi\u0142a farm\u0119 po\u0142o\u017con\u0105 w wiosce Montrottier w g\u00f3rach lyo\u0144skich, by za\u0142o\u017cy\u0107 tam szko\u0142\u0119 dla ch\u0142opc\u00f3w. Chcia\u0142a przekaza\u0107 dzieciom zami\u0142owanie do chrze\u015bcija\u0144skiej i francuskiej cywilizacji poprzez studia nad literatur\u0105 klasyczn\u0105 w \u015brodowisku rodzinnym i wiejskim, kt\u00f3re \u017cy\u0142o duchem reakcji przeciw progresywizmowi. W 1954 r. kupi\u0142a zabudowania w osadzie zwanej P\u00e9raudi\u00e8re. W 1969 r. za\u0142o\u017cy\u0142a szko\u0142\u0119 dla dziewcz\u0105t w Malvi\u00e8res w G\u00f3rnej Loarze, kt\u00f3ra w 1994 r. zosta\u0142a przeniesiona do Saint-Franc w Sabaudii.<\/p>\n

Luce Quenette bardzo wcze\u015bnie zareagowa\u0142a na przewr\u00f3t, po pierwsze z powodu rozk\u0142adu katechizacji, po drugie z powodu liturgicznej katastrofy. Przez ca\u0142y rok 1969<\/em> \u2013\u0080\u0093 pisa\u0142 Jean Madiran w ho\u0142dzie po\u015bmiertnym \u2013\u0080\u0093 z ogromn\u0105 niecierpliwo\u015bci\u0105 Luce Quenette zach\u0119ca\u0142a nas do czynienia wszystkiego, co mo\u017cliwe, a nawet tego, co niemo\u017cliwe, by oddali\u0107 niebezpiecze\u0144stwo nowej Mszy, kt\u00f3ra zosta\u0142a zapowiedziana. „Zobaczymy”, m\u00f3wili\u015bmy, „Poczekaj jeszcze…”. Ale ona odpowiada\u0142a „Nie mog\u0119 czeka\u0107. Dzieci nie mog\u0105 czeka\u0107: musimy im ju\u017c teraz powiedzie\u0107, ju\u017c dzi\u015b, raz na zawsze, gdzie jest prawdziwa Msza.”<\/em>\u00a0Jean Madiran nie przesadza\u0142, m\u00f3wi\u0105c podczas konferencji w Ec\u00f4ne 19 marca 1974 r.: Bez niej pismo „Itin\u00e9raires” nie zaj\u0119\u0142oby tak zdecydowanego stanowiska na temat Mszy tak wcze\u015bnie.<\/em>\u00a0W 1970 r. we Fryburgu Luce Quenette po raz pierwszy spotka\u0142a abp. Lefebvre’a, a Arcybiskup odwiedzi\u0142 szko\u0142\u0119 w P\u00e9raudi\u00e8re nast\u0119pnego roku w Bo\u017ce Cia\u0142o.<\/p>\n

Luce Quenette zadebiutowa\u0142a na polu literackim w ma\u0142o profesjonalnym przegl\u0105dzie zatytu\u0142owanym „Entre Paysans” („Mi\u0119dzy ch\u0142opami”). W 1967 r. rozpocz\u0119\u0142a wsp\u00f3\u0142prac\u0119 z „Itin\u00e9raires”. W 1968 r. za\u0142o\u017cy\u0142a „List z La P\u00e9raudi\u00e8re”, kt\u00f3ry sta\u0142 si\u0119 jednym z pierwszych tradycjonalistycznych periodyk\u00f3w we Francji i orientowa\u0142 wiele os\u00f3b na temat kryzysu w Ko\u015bciele. W 1974 r. jej teksty na temat edukacji zosta\u0142y zebrane i po\u0142\u0105czone w ksi\u0105\u017ck\u0119 zatytu\u0142owan\u0105 L\u2019\u00e9ducation de la puret\u00e9 <\/em>(Wychowanie w czysto\u015bci<\/em>), wydan\u0105 przez wydawnictwo Dominique’a Martina Morina.<\/p>\n

Jej testament jasno odni\u00f3s\u0142 si\u0119 do wojny, jak\u0105 toczy\u0142a: Jedynie Tradycja Ko\u015bcio\u0142a za\u0142o\u017conego przez Naszego Pana Jezusa Chrystusa dwa tysi\u0105ce lat temu, przekazana nam, reprezentuje katolick\u0105 religi\u0119 w kt\u00f3rej zostali\u015bmy ochrzczeni i w kt\u00f3rej mo\u017cemy si\u0119 zbawi\u0107. Robimy to z pomoc\u0105 tradycyjnej Mszy, prawdziwego katechizmu przekazywanego dzieciom i Pisma \u015awi\u0119tego wolnego od wsp\u00f3\u0142czesnych zafa\u0142szowa\u0144.<\/em><\/p>\n

Podczas soborowej rewolucji szko\u0142a w P\u00e9raudi\u00e8re by\u0142a „szko\u0142\u0105 Tradycji” dla francuskich ch\u0142opc\u00f3w. Przynios\u0142a wiele powo\u0142a\u0144 i sta\u0142a si\u0119 modelem i przyk\u0142adem dla tradycyjnych szk\u00f3\u0142, kt\u00f3re zacz\u0119\u0142y powstawa\u0107 pod koniec lat siedemdziesi\u0105tych. Wielu z ksi\u0119\u017cy, kt\u00f3rzy pracowali w tych szko\u0142ach, by\u0142o absolwentami La P\u00e9raudi\u00e8re.<\/p>\n

W tym samym czasie w Tuluzie mia\u0142o miejsce odrodzenie katolickiej edukacji dla dziewcz\u0105t w zgromadzeniu Dominikanek Nauczaj\u0105cych od Naj\u015bwi\u0119tszego Imienia Jezus, szczeg\u00f3lnie dzi\u0119ki wp\u0142ywowi ich kapelana, o. Calmela. Po dojrza\u0142ej refleksji i m\u0119cz\u0105cych dyskusjach pierwsza grupa 26 si\u00f3str pod przewodnictwem matki Heleny Jamet, by\u0142ej prze\u0142o\u017conej generalnej, osiad\u0142a w Brignoles w lipcu 1974 r. Rok p\u00f3\u017aniej, w lipcu 1975 r. kolejna grupa 21 si\u00f3str pod przewodnictwem matki Anny Marii Simoulin, \u00f3wczesnej prze\u0142o\u017conej, opu\u015bci\u0142a Tuluz\u0119 i przenios\u0142a si\u0119 do Fanjeaux.<\/p>\n

\"Je_suis_catholique\"<\/p>\n

\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

[Cz\u0119\u015b\u0107 I] Katolicki op\u00f3r po Soborze W ko\u0144cu nadszed\u0142 czas pot\u0119\u017cnego kryzysu Ko\u015bcio\u0142a we Francji. Z pewno\u015bci\u0105 grunt zosta\u0142 przygotowany, ale czy by\u0142 w stanie […]<\/p>\n","protected":false},"author":4,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"jetpack_post_was_ever_published":false,"jetpack_publicize_message":"\"Nale\u017cy wspomnie\u0107 r\u00f3wnie\u017c o wielu innych dzia\u0142aniach ks. Coache'a. Mi\u0119dzy innymi o kampanii niszczenia z\u0142ej prasy sprzedawanej w ko\u015bcio\u0142ach, co skutkowa\u0142o kilkoma pozwami s\u0105dowymi. By\u0142y te\u017c rozmaite 'akcje bezpo\u015brednie', skierowane w szczeg\u00f3lno\u015bci przeciwko blu\u017anierczym symbolom. By\u0142y r\u00f3\u017cne akcje przeciwko modernistom, przy okazji skandalicznych ceremonii albo spotka\u0144 z protestuj\u0105cymi ksi\u0119\u017cmi.\"","jetpack_is_tweetstorm":false,"jetpack_publicize_feature_enabled":true,"jetpack_social_post_already_shared":true,"jetpack_social_options":{"image_generator_settings":{"template":"highway","enabled":false}}},"categories":[12,13],"tags":[],"jetpack_publicize_connections":[],"jetpack_featured_media_url":"","jetpack_sharing_enabled":true,"jetpack_shortlink":"https:\/\/wp.me\/p5dyvz-6E7","jetpack-related-posts":[{"id":20141,"url":"https:\/\/xportal.press\/?p=20141","url_meta":{"origin":25551,"position":0},"title":"USA: Odbierzcie Rosji mundial!","date":"2 kwietnia 2015","format":false,"excerpt":"Po raz kolejny przeciwnicy polityczni Rosji chc\u0105 doprowadzi\u0107 do odebrania jej mo\u017cliwo\u015bci zorganizowania Mistrzostw \u015awiata w pi\u0142ce no\u017cnej w roku 2018. Tym razem grupa ameryka\u0144skich senator\u00f3w napisa\u0142a list do szefa Mi\u0119dzynarodowej Federacji Pi\u0142karskiej (FIFA) Seppa Blattera, w kt\u00f3rym usilnie zach\u0119caj\u0105 go oni do odebrania Rosji \"przywileju\" organizacji mistrzostw. Powodem mia\u0142aby\u2026","rel":"","context":"In "Informacje"","img":{"alt_text":"","src":"https:\/\/i0.wp.com\/xportal.press\/wp-content\/uploads\/2015\/04\/21.jpg?fit=634%2C479&ssl=1&resize=350%2C200","width":350,"height":200},"classes":[]},{"id":9821,"url":"https:\/\/xportal.press\/?p=9821","url_meta":{"origin":25551,"position":1},"title":"Francja: Zmar\u0142 \u201eadwokat diab\u0142a\u201d","date":"17 sierpnia 2013","format":false,"excerpt":"Francuski prawnik Jacques Verg\u00e8s, nazywany przez media \u201eadwokatem diab\u0142a\u201d, zmar\u0142 15 sierpnia w Pary\u017cu w wieku 88 lat na zawa\u0142 serca \u2013 poinformowa\u0142 wydawca jego pami\u0119tnik\u00f3w. Verg\u00e8s urodzi\u0142 si\u0119 w 1925 r. w \u00f3wczesnym Syjamie (obecnej Tajlandii). Jego ojciec by\u0142 francuskim dyplomat\u0105, a matka Wietnamk\u0105. Mieszkali na francuskiej wyspie Reunion\u2026","rel":"","context":"In "Informacje"","img":{"alt_text":"","src":"","width":0,"height":0},"classes":[]},{"id":38269,"url":"https:\/\/xportal.press\/?p=38269","url_meta":{"origin":25551,"position":2},"title":"Francja: Republika straszy katolik\u00f3w policj\u0105 i \u017candarmami","date":"16 listopada 2020","format":false,"excerpt":"Setki katolik\u00f3w modli\u0142y si\u0119 w niedziel\u0119 przed zamkni\u0119tymi pod pretekstem zwalczania koronawirusa ko\u015bcio\u0142ami w wielu francuskich miastach, domagaj\u0105c si\u0119 ich otwarcia. Niekt\u00f3rzy kl\u0119czeli przed budynkami \u015bwi\u0105ty\u0144 mimo z\u0142ej pogody i deszczu. Szef francuskiego MSW z kolei grozi\u0142 im policj\u0105 i \u017candarmami. W Strasburgu, Bordeux, Nantes, Hauts-de-Seine, Valence, Wersalu, Rouen, Poitiers\u2026","rel":"","context":"In "Informacje"","img":{"alt_text":"","src":"https:\/\/i0.wp.com\/xportal.press\/wp-content\/uploads\/2020\/11\/vichy-2-1024x768.jpeg?fit=1024%2C768&ssl=1&resize=350%2C200","width":350,"height":200},"classes":[]},{"id":24409,"url":"https:\/\/xportal.press\/?p=24409","url_meta":{"origin":25551,"position":3},"title":"Na \u017cyznej ziemi. Katolicki tradycjonalizm we Francji przed powstaniem FSSPX","date":"7 lutego 2016","format":false,"excerpt":"Pozytywna reakcja, z jak\u0105 spotka\u0142a si\u0119 postawa abp. Lefebvre\u2019a we Francji, w du\u017cej cz\u0119\u015bci wynika ze skomplikowanej historii tamtejszego Ko\u015bcio\u0142a \u2013 historii, kt\u00f3ra opatrzno\u015bciowo da\u0142a francuskim katolikom czas i mo\u017cliwo\u015b\u0107 przygotowania \u015brodk\u00f3w zaradczych na czas kryzysu. Poni\u017csze opracowanie, pierwotnie opublikowane w wewn\u0119trznym biuletynie Bractwa Kap\u0142a\u0144skiego \u015awi\u0119tego Piusa X, a nast\u0119pnie,\u2026","rel":"","context":"In "Publicystyka"","img":{"alt_text":"","src":"https:\/\/i0.wp.com\/xportal.press\/wp-content\/uploads\/2016\/02\/Je_suis_catholique.png?resize=350%2C200","width":350,"height":200},"classes":[]},{"id":3874,"url":"https:\/\/xportal.press\/?p=3874","url_meta":{"origin":25551,"position":4},"title":"Niemcy: Katolicki portal na celowniku bezpieki","date":"31 marca 2012","format":false,"excerpt":"Federalny Urz\u0105d Ochrony Konstytucji (Bundesamt f\u00fcr Verfassungsschutz) \u2013 s\u0142u\u017cba bezpiecze\u0144stwa wewn\u0119trznego Niemieckiej Republiki Federalnej \u2013 ma zaj\u0105\u0107 si\u0119 niemieckoj\u0119zycznym portalem internetowym Kreuz.net. Strona broni Ko\u015bci\u00f3\u0142 przed oszczerczymi kampaniami antykleryka\u0142\u00f3w, protestuje przeciw propagowaniu zbocze\u0144, opowiada si\u0119 przeciw \u017ale pojmowanemu ekumenizmowi wzgl\u0119dem protestant\u00f3w. Pisze te\u017c w pozytywnym tonie o Bractwie Kap\u0142a\u0144skim \u015bw.\u2026","rel":"","context":"In "Informacje"","img":{"alt_text":"","src":"","width":0,"height":0},"classes":[]},{"id":29455,"url":"https:\/\/xportal.press\/?p=29455","url_meta":{"origin":25551,"position":5},"title":"Francja: Kr\u00f3tka przypowie\u015b\u0107 o \u015bmierci Zachodu","date":"1 czerwca 2017","format":false,"excerpt":"(((Gejowski partner))) policjanta zabitego 20. kwietnia 2017 roku podczas pe\u0142nienia s\u0142u\u017cby w\u00a0Pary\u017cu przez zamachowca z\u00a0ISIS wzi\u0105\u0142 z\u00a0nim \u201epo\u015bmiertny \u015blub\u201d \u2013 informuje Rzeczpospolita. Do zab\u00f3jstwa policjanta dosz\u0142o 20. kwietnia p\u00f3\u017anym wieczorem na\u00a0reprezentacyjnej alei stolicy Francji \u2013 na\u00a0Polach Elizejskich. Samoch\u00f3d z\u00a0co najmniej dwoma napastnikami zatrzyma\u0142 si\u0119 obok policyjnego furgonu. Wed\u0142ug relacji \u015bwiadk\u00f3w,\u2026","rel":"","context":"In "Informacje"","img":{"alt_text":"","src":"https:\/\/i0.wp.com\/xportal.press\/wp-content\/uploads\/2017\/06\/jugele.jpg?fit=960%2C639&ssl=1&resize=350%2C200","width":350,"height":200},"classes":[]}],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/xportal.press\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/25551"}],"collection":[{"href":"https:\/\/xportal.press\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/xportal.press\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/xportal.press\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/4"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/xportal.press\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=25551"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/xportal.press\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/25551\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":25552,"href":"https:\/\/xportal.press\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/25551\/revisions\/25552"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/xportal.press\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=25551"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/xportal.press\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=25551"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/xportal.press\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=25551"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}