Tak czy inaczej, nie jest specjalnie istotne to, czy dane teksty naszego autora s\u0105 dost\u0119pne po polsku czy nie. W dzisiejszych czasach wi\u0119kszo\u015b\u0107 z nas radzi sobie (lepiej lub gorzej) z angielskim, a przecie\u017c wi\u0119kszo\u015b\u0107 prac Ramy Coomaraswamy dost\u0119pnych jest w internecie lub w wydaniach papierowych. Prac tych nie ma zreszt\u0105 a\u017c tak wiele: Rama nie by\u0142 autorem a\u017c tak p\u0142odnym jak jego ojciec. To nie dziwi: b\u0105d\u017a co b\u0105d\u017a syn przez wi\u0119ksz\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 \u017cycia zajmowa\u0142 si\u0119 wyczerpuj\u0105c\u0105 prac\u0105, kt\u00f3ra z publicystyk\u0105 religijn\u0105 i religioznawcz\u0105 nie mia\u0142a zbyt wiele wsp\u00f3lnego, przynajmniej bezpo\u015brednio. By\u0142 mianowicie lekarzem \u2013 najpierw praktykuj\u0105cym chirurgi\u0119 serca, p\u00f3\u017aniej psychiatri\u0119. Og\u0142osi\u0142 zreszt\u0105 kilka tekst\u00f3w, w kt\u00f3rych analizowa\u0142 problemy psychiatrii i psychoanalizy z perspektywy religijnej i tradycyjnej.<\/p>\n
Ksi\u0105\u017cka, o kt\u00f3rej b\u0119dziemy m\u00f3wi\u0107, nie jest w\u0142a\u015bciwie autorstwa doktora Ramy, cho\u0107 to jego nazwisko zdobi ok\u0142adk\u0119. Coomaraswamy napisa\u0142 jedynie artyku\u0142 wst\u0119pny, licz\u0105cy circa <\/em>50 stron, a tak\u017ce kr\u00f3tkie introdukcje do wi\u0119kszo\u015bci rozdzia\u0142\u00f3w. Ca\u0142o\u015b\u0107 to kompilacja czy te\u017c antologia: nosi tytu\u0142 The Invocation of the Name of Jesus As Practiced in the Western Church <\/em>i zosta\u0142a wydana w roku 1999 przez wydawnictwo Fons Vitae, specjalizuj\u0105ce si\u0119 w publikacjach o tematyce religijnej, zw\u0142aszcza zwi\u0105zanej z sufizmem.<\/p>\n Jak sam tytu\u0142 wskazuje, mamy do czynienia z pr\u00f3b\u0105 podsumowania tematyki inwokacji Imienia w Ko\u015bciele Rzymskim, a \u015bci\u015blej: w zachodniej, \u0142aci\u0144skiej jego ga\u0142\u0119zi[4]<\/a>. Dr Coomaraswamy uzna\u0142, \u017ce istnieje potrzeba opracowania tego typu zestawienia, a to z powodu rosn\u0105cej popularno\u015bci hezychazmu<\/em> na Zachodzie. Wi\u0105\u017c\u0105 si\u0119 z ni\u0105 przynajmniej trzy kontrowersje. Po pierwsze, entuzja\u015bci tej praktyki czasami podejmuj\u0105 j\u0105 bez dostatecznego umocowania w tradycyjnych formach, niejako na w\u0142asn\u0105 r\u0119k\u0119, traktuj\u0105c inwokacj\u0119 Imienia czy \u0107wiczenia oddechowe jako kolejny gad\u017cet w szerokiej puli 'technik medytacyjnych’ czy 'ascetycznych’, tu\u017c obok hatha yogi<\/em> czy praktyki zen<\/em>. To podej\u015bcie jest popularne w kr\u0119gach New Age, gdzie zwraca si\u0119 uwag\u0119 g\u0142\u00f3wnie na psychofizyczne po\u017cytki z tego rodzaju modlitwy, nie troszcz\u0105c si\u0119 np. o doktryn\u0119.<\/p>\n Po drugie, propagatorzy hezychazmu s\u0105dz\u0105 niekiedy, \u017ce Zach\u00f3d nie zna inwokacji Imienia, nigdy jej nie praktykowa\u0142 lub szybko j\u0105 zatraci\u0142. \u017be nie jest to prawd\u0105, o tym \u015bwiadczy ca\u0142a recenzowana ksi\u0105\u017cka. Po trzecie, niekt\u00f3rzy katolicy podchodz\u0105 do wschodniej inwokacji nieufnie, doszukuj\u0105c si\u0119 w niej element\u00f3w niebezpiecznych, zwi\u0105zanych g\u0142\u00f3wnie z repetycyjno\u015bci\u0105 modlitwy[5]<\/a> i kontrol\u0105 oddechu.<\/p>\n Kompilator publikacji, czyli dr Coomaraswamy, wprowadza nas najpierw w tematyk\u0119 Imienia w eseju On the name of Jesus[6]<\/strong><\/a><\/em>. Jest to bardzo ciekawe om\u00f3wienie problematyki imion Jezusa i Maryi \u2013 ich symboliki, znaczenia, wreszcie ich si\u0142y. Autor pisze tak\u017ce o plejadzie wielkich postaci Ko\u015bcio\u0142a, kt\u00f3re praktykowa\u0142y inwokacj\u0119, poza tym podkre\u015bla rol\u0119 w\u0142a\u015bciwej intencji oraz osadzenia adepta w odpowiednich, tradycyjnych formach, kt\u00f3rych zewn\u0119trznym wyrazem jest przynale\u017cno\u015b\u0107 do Ko\u015bcio\u0142a \u2013 akceptacja jego dyscypliny i doktryny. <\/em>Coomaraswamy u\u017cywa tu poj\u0119cia traditional framework<\/em>. Jak pisze: Akceptacja dyscypliny Ko\u015bcio\u0142a \u0107wiczy wol\u0119; akceptacja sformu\u0142owa\u0144 doktrynalnych \u0107wiczy intelekt<\/em>. Zwraca tak\u017ce uwag\u0119 na po\u017cytek p\u0142yn\u0105cy z posiadania kierownika duchowego.<\/p>\n Dalsza cz\u0119\u015b\u0107 ksi\u0105\u017cki to wyj\u0105tki z dzie\u0142 kilkunastu wielkich postaci Ko\u015bcio\u0142a, g\u0142\u00f3wnie \u015bwi\u0119tych i b\u0142ogos\u0142awionych. S\u0105 to kolejno: \u015bw. Bernardyn ze Sieny, \u015bw. Jan Eudes, \u015bw. Patryk, Ryszard Rolle, \u015bw. Bonawentura, \u015bw. Tomasz z Akwinu, b\u0142. Tomasz a Kempis, b\u0142. Henryk Suzo, \u015bw. Jan Chryzostom, \u015bw. Bernard, \u015bw. Antoni z Padwy, \u015bw. Piotr Kanizjusz \u2013 i na koniec Alban Butler. Ten ostatni to angielski autor katolicki z XVIII wieku. Uk\u0142ad nie jest chronologiczny, ale zapewne autor mia\u0142 jaki\u015b cel w takim, a nie innym uk\u0142adzie materia\u0142\u00f3w.<\/p>\n Kolejna rzecz to Uwagi na temat 'Zdrowa\u015b Mario’<\/em>, zaczerpni\u0119te z ksi\u0105\u017cki The Devotion of the Rosary and Five Scapulars<\/em> ks. Micha\u0142a Mullera, wydanej w roku 1878. Ostatni rodzia\u0142 to dodatek wschodni: praca The Hezychaste Prayer in the Orthodox Church<\/em> autorstwa archimandryty Placyda Deseille, wsp\u00f3\u0142czesnego duchownego prawos\u0142awnego z Francji, znanego z wielu ksi\u0105\u017cek o modlitwie i mistyce.<\/p>\n Jak wida\u0107, ca\u0142o\u015b\u0107 to rzeczywi\u015bcie kompilacja, a nie systematyczny wyk\u0142ad. Naturalnie w niczym nie umniejsza to jej warto\u015bci. Intencj\u0105 autora by\u0142o zreszt\u0105 zasygnalizowanie, \u017ce koncepcja inwokacji Imienia (czy te\u017c Imion, bo mowa r\u00f3wnie\u017c o Maryi) ma swoje wyra\u017ane miejsce w tradycji Zachodu \u2013 nawet je\u015bli konkretne formy s\u0105 inne ni\u017c na Wschodzie.<\/p>\n Posta\u0107 kompilatora sk\u0142oni by\u0107 mo\u017ce cz\u0119\u015b\u0107 czytelnik\u00f3w do zadania dw\u00f3ch pyta\u0144 (z nadziej\u0105 lub obaw\u0105). Odpowiedzmy na nie wyprzedzaj\u0105co. Ot\u00f3\u017c nie jest to ksi\u0105\u017cka sedewakantystyczna, nawet esej wst\u0119pny nie porusza tego zagadnienia, cho\u0107 oczywi\u015bcie nietrudno zauwa\u017cy\u0107, \u017ce jest pisany z pozycji katolickiego tradycjonalisty. Co za\u015b si\u0119 tyczy nawi\u0105za\u0144 do innych religii, w szczeg\u00f3lno\u015bci takich jak buddyzm, hinduizm czy islam[7]<\/a>, to pojawiaj\u0105 si\u0119 one raptem kilka razy na zupe\u0142nym marginesie (tylko w eseju rozpoczynaj\u0105cym antologi\u0119). Autor zaznacza zreszt\u0105 w przypisie, \u017ce tego rodzaju por\u00f3wnania nie powinny by\u0107 interpretowane jako g\u0142oszenie jakiegokolwiek fa\u0142szywego ekumenizmu \u2013 a s\u0142u\u017c\u0105 jedynie lepszemu na\u015bwietleniu zasad katolickich.<\/p>\n \n Rama Coomaraswamy, The Invocation of the Name of Jesus As Practiced in Western Church<\/em>, Fons Vitae 1999.<\/p>\n [1]<\/a>Te s\u0142owa znacz\u0105 „\u015awi\u0119\u0107 si\u0119 imi\u0119 Twoje” i pochodz\u0105 z modlitwy „Ojcze Nasz” zapisanej w j\u0119zyku geez<\/em>, tj. w j\u0119zyku liturgicznym obrz\u0105dk\u00f3w etiopskich.<\/p>\n [2]<\/a>The Destruction of the Christian Tradition, Updated and Revised<\/em>. Bloomington, IN: World Wisdom, 2006.<\/p>\n \n [3]<\/a>The Problems With the New Mass: A Brief Overview of the Major Theological Difficulties Inherent in the Novus Ordo Missae<\/em>. Rockford, IL: Tan Books, 1990.<\/p>\n \n [4]<\/a>Nie twierdzimy przy tym, \u017ce to prawos\u0142awie jest wschodni\u0105 ga\u0142\u0119zi\u0105 tego\u017c Ko\u015bcio\u0142a. Po prostu ksi\u0105\u017cka nie odnosi si\u0119 do zjednoczonych z Rzymem obrz\u0105dk\u00f3w wschodnich (a niemal ka\u017cdy ryt wschodni posiada sw\u00f3j od\u0142am „papistyczny”, jak okre\u015bliliby to protestanci, czy te\u017c „unicki”).<\/p>\n [5]<\/a>Wypada tu zauwa\u017cy\u0107, \u017ce np. modlitwa r\u00f3\u017ca\u0144cowa jest niemal r\u00f3wnie repetycyjna, rytmiczna i monotonna jak hezychazm. Z drugiej strony, teoria i praktyka hezychazmu nie by\u0142a wcale bezkrytycznie przyjmowana w prawos\u0142awiu, a w swoim czasie napotyka\u0142a nawet siln\u0105 opozycj\u0119.<\/p>\n
![\"\"](\"https:\/\/i0.wp.com\/xportal.press\/wp-content\/uploads\/2017\/09\/rama-coomaraswamy.jpg?resize=810%2C785\")
<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"