{"id":326,"date":"2011-09-08T21:20:44","date_gmt":"2011-09-08T20:20:44","guid":{"rendered":"http:\/\/www.xportal.hsms.pl\/?p=326"},"modified":"2014-11-03T13:13:03","modified_gmt":"2014-11-03T12:13:03","slug":"ronald-lasecki-erotyczny-idealizm-milosc-i-erotyzm-u-a-dugina-i-j-evoli","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/xportal.press\/?p=326","title":{"rendered":"Ronald Lasecki: Erotyczny idealizm. Mi\u0142o\u015b\u0107 i erotyzm u A. Dugina i J. Evoli"},"content":{"rendered":"

Romantyzm jest platonizmem egzystencjalnym, a nie pr\u00f3\u017cn\u0105 t\u0119sknot\u0105 za pretensjonalnymi przygodami.<\/em><\/p>\n

(Miko\u0142aj Gomez Davila)<\/p>\n

Eros w epoce Kali-jugi<\/strong><\/p>\n

Mi\u0142o\u015bci nie ma.<\/em><\/p>\n

(z filmu \u201eMi\u015b<\/em>\u201d)<\/p>\n

Wsp\u00f3\u0142czesne pojmowanie erotyzmu wyrasta z za\u0142o\u017ce\u0144 materialistycznych. W\u0142a\u015bciwe jest profanicznym spo\u0142ecze\u0144stwom mieszcza\u0144skim. Sytuowane jest przez nie w sferze tak zwanych \u201epodstawowych potrzeb cz\u0142owieka\u201d, zaraz obok jedzenia, picia, zarabiania pieni\u0119dzy. Tak w\u0142a\u015bnie zaklasyfikowa\u0142 \u201epotrzeby seksualne\u201d ameryka\u0144ski psycholog Abraham Maslow (1908-1970), umieszczaj\u0105c je w\u015br\u00f3d najbardziej przyziemnych i prozaicznych. Idzie z tym w parze niezwyk\u0142e upowszechnienie wszelakich odniesie\u0144 do sfery seksualnej, wykorzystywanych szeroko w reklamie, filmie, j\u0119zyku potocznym. Rosyjski tradycjonalista integralny Aleksander Dugin (ur. 1962 r.) zauwa\u017ca, \u017ce w ustrojach demoliberalnych seksualno\u015b\u0107, postrzegana wy\u0142\u0105cznie przez pryzmat anatomiczno-hedonistyczny, zyska\u0142a rang\u0119 czynnika wyja\u015bniaj\u0105cego niemal wszystkie wy\u017cszego rz\u0119du odniesienia cz\u0142owieka, czy to do religii, czy do ideologii, czy do kultury. Wsp\u00f3\u0142czesny panseksualizm przypomina pod tym wzgl\u0119dem ideologi\u0119 marksistowsk\u0105, w my\u015bl za\u0142o\u017ce\u0144 kt\u00f3rej, posiadanie lub nieposiadanie dost\u0119pu do \u015brodk\u00f3w produkcji mia\u0142o determinowa\u0107 spos\u00f3b my\u015blenia cz\u0142owieka (1). Ca\u0142a z\u0142o\u017cono\u015b\u0107 ludzkiego \u017cycia odczytywana jest jako rezultat, \u201epo\u017c\u0105dania\u201d, \u201elibido<\/em>\u201d, \u201ekompleks\u00f3w seksualnych\u201d, \u201efrustracji\u201d, \u201eerotycznego nieusatysfakcjonowania\u201d.<\/p>\n

Jest to jeden z wymiar\u00f3w ideologii demoliberalnej, przyjmuj\u0105cej posta\u0107 \u201eerotycznego materializmu\u201d. Dla panseksualnych erotycznych materialist\u00f3w \u201estosunki \u0142\u00f3\u017ckowe\u201d maj\u0105 takie samo znaczenie, jak dla materialist\u00f3w chowu marksistowskiego mia\u0142y \u201estosunki klasowe\u201d. Nieprzypadkowo, w Stanach Zjednoczonych – kraju, z kt\u00f3rego demoliberalizm wylewa si\u0119 obecnie na ca\u0142y \u015bwiat, tak wielk\u0105 rol\u0119 odgrywa panseksualna freudowska psychoanaliza, doszukuj\u0105ca si\u0119 w ka\u017cdym ludzkim zachowaniu nieu\u015bwiadamianego pod\u0142o\u017ca erotycznego. Dla erotycznych materialist\u00f3w niezrozumia\u0142e s\u0105 i moralno\u015b\u0107 seksualna, i seksualna abstynencja, i nami\u0119tno\u015b\u0107, i asceza. Nami\u0119tno\u015b\u0107 jest gro\u017ana, gdy\u017c cechuje typy heroiczne, pojawienie si\u0119 kt\u00f3rych, prowadzi niechybnie do tak gro\u017anych w oczach demolibera\u0142\u00f3w \u201efaszyzmu\u201d i \u201edyktatury\u201d. Asceza nie mie\u015bci si\u0119 w granicach pojmowania homo oeconomicus<\/em> i w logice funkcjonowania \u201eglobalnego rynku\u201d. Uj\u0119cie erotyzmu w ramy moralno\u015bci jest sprzeczne z \u201eprawami cz\u0142owieka\u201d, powoduje \u201ewykluczenie\u201d i \u201enapi\u0119tnowanie\u201d wszystkich tych, kt\u00f3rzy z powodu swej s\u0142abo\u015bci, wykraczaj\u0105 poza owe ramy. W \u201erozwini\u0119tych spo\u0142ecze\u0144stwach kapitalistycznych\u201d seks sta\u0142 si\u0119 jednym z wielu oferowanych na rynku towar\u00f3w i us\u0142ug. Sta\u0142 si\u0119 \u201eglobaln\u0105 walut\u0105\u201d, wsp\u00f3lnym dla ca\u0142ego rodzaju ludzkiego \u015brodkiem wymiany w nowoczesnym \u201espo\u0142ecze\u0144stwie kontraktowym\u201d. Dotyczy to nie tylko zdecydowanie przesadnie nag\u0142a\u015bnianych przez \u015brodowiska lewackie przypadk\u00f3w sutenerstwa i prostytucji, lecz tak\u017ce wsp\u00f3\u0142czesnej postaci ma\u0142\u017ce\u0144stwa, postrzeganego nie jako wzajemna s\u0142u\u017cba ma\u0142\u017conk\u00f3w, lecz jako rozwi\u0105zywalna, warunkowa umowa, kt\u00f3r\u0105 w ka\u017cdej chwili mo\u017cna zerwa\u0107.<\/p>\n

Demokratyzacja erotyki nie doprowadzi\u0142a bynajmniej do sublimacji dozna\u0144 i do jej wi\u0119kszego wyrafinowania. Dobrym przyk\u0142adem jest tu ufundowane na demoliberali\u017amie spo\u0142ecze\u0144stwo ameryka\u0144skie. Stosownie do bada\u0144 przeprowadzonych w latach 50-tych XX wieku, siedemdziesi\u0105t pi\u0119\u0107 procent Amerykanek wykazywa\u0142o erotyczne zoboj\u0119tnienie, za\u015b ich \u201elibido<\/em>\u201d znajdowa\u0142o uj\u015bcie w ekshibicjonistycznym narcy\u017amie, kulcie zdrowia i si\u0142y w sterylnym, aseksualnym wydaniu (2). „Amerykanki charakteryzuj\u0105 si\u0119 niebywa\u0142ym ch\u0142odem uczu\u0107 i materializmem. M\u0119\u017cczyzna, kt\u00f3ry \u201ewi\u0105\u017ce si\u0119\u201d z kt\u00f3r\u0105\u015b z nich, zobowi\u0105zuje si\u0119 do jej utrzymania.<\/em> (…) W przypadku rozwod\u00f3w ameryka\u0144skie prawo zdecydowanie faworyzuje kobiety. Dlatego ch\u0119tnie wyst\u0119puj\u0105 one o rozw\u00f3d, gdy tylko dostrzeg\u0105 perspektyw\u0119 wi\u0119kszego zysku. Cz\u0119sto zdarza si\u0119, \u017ce planuj\u0105ca zam\u0105\u017cp\u00f3j\u015bcie kobieta jest ju\u017c \u201ezar\u0119czona\u201d z nast\u0119pnym przysz\u0142ym m\u0119\u017cem, kt\u00f3rego ma zamiar po\u015blubi\u0107 po intratnym rozwodzie z poprzednim<\/em>„(3). Formalistyczny i materialistyczny, przesi\u0105kni\u0119ty seksualn\u0105 obsesj\u0105 ameryka\u0144ski protestantyzm, zwr\u00f3ci\u0142 si\u0119 przeciwko przyrodzonej naturze kobiety, szczeg\u00f3lnie przeciw jej stronie erotycznej, co w d\u0142u\u017cszej perspektywie spowodowa\u0142o \u201eseksualn\u0105 rewolucj\u0119\u201d, \u015bci\u0105gaj\u0105c\u0105 ameryka\u0144skie masy w bagno \u201eszybkiego i taniego\u201d seksu. Odnosz\u0105c si\u0119 do anglosaskiego protestantyzmu i nurt\u00f3w nim zainspirowanych Aleksander Dugin pisze: \u201eProfanizacja erotyki, seksu \u2013 to nie tylko oddzielenie fundamentalnego po\u017c\u0105dania od sfery wertykalnej, to tak\u017ce wyja\u0142owienie z samego impulsu erotycznego. Obracaj\u0105c erotyk\u0119 w towar, mod\u0119, motywacj\u0119 spo\u0142eczn\u0105 itd. profani zabijaj\u0105 jej istot\u0119. St\u0105d bierze si\u0119 wci\u0105\u017c wzrastaj\u0105ca rola \u201ementalnej i wizualnej erotyki\u201d we wsp\u00f3\u0142czesnej cywilizacji \u2013 utraciwszy jako\u015b\u0107, ludzie staraj\u0105 si\u0119 zape\u0142ni\u0107 ten brak ilo\u015bci\u0105, dobieraniem sobie kolejnych wariant\u00f3w, przekraczaniem tabu. Nic z tego nie mo\u017ce jednak zapobiec \u015bmierci Mi\u0142o\u015bci \u2013 jest jej coraz mniej i mniej; tak\u017ce uczuciowy \u017car staje si\u0119 wyr\u00f3wnanym ciep\u0142ym tleniem si\u0119, za\u015b cielesny poryw zamienia si\u0119 w u\u015brednione, erotyczne przywykni\u0119cie. Rewolucja seksualna by\u0142a przyp\u0142ywem rozpaczy. Po niej przysz\u0142a stabilna moda na aseksualizm. Wyrodzenie si\u0119 erotyki niezwykle cieszy moralizator\u00f3w: Mi\u0142o\u015b\u0107 \u2013 ich g\u0142\u00f3wny wr\u00f3g od czasu Stworzenia \u2013 dyskredytowana, poddana entropii, profanizowana i obr\u00f3cona w groteskow\u0105 niemoc. W swej walce przeciw \u201ezwierz\u0119cemu\u201d w cz\u0142owieku moralizatorzy stworzyli automat, \u201enakryty grobowiec\u201d<\/em>, homo rationalis<\/em>, maszyn\u0119, pozbawion\u0105 tajemnego ognia. Skrajny cynizm \u2013 nazywa\u0107 to wyrodzenie triumfem etyki chrze\u015bcija\u0144skiej (jak robi\u0105 to protestanci, czempioni pseudochrze\u015bcija\u0144skiego moralizatorstwa)<\/em>(4).<\/p>\n

\u015awiat demoliberalny to \u015bwiat, w kt\u00f3rym kobiety i m\u0119\u017cczy\u017ani obdarci zostali z przyrodzonej im natury. Po zniesieniu systemu kastowego i oparciu stosunk\u00f3w spo\u0142ecznych na zasadzie ochrony indywidualnej \u201egodno\u015bci\u201d i \u201epraw\u201d zindywidualizowanych i zarazem poddanych egalitarnemu ujednoliceniu jednostek, nie jest ju\u017c d\u0142u\u017cej mo\u017cliwe istnienie w\u0142a\u015bciwych odniesie\u0144 pomi\u0119dzy p\u0142ciami. Feministyczna rewolta przeciwko kobieco\u015bci \u201esz\u0142a \u015bladem emancypacji niewolnik\u00f3w i gloryfikowa\u0142a ludzi bez w\u0142asnej kasty i bez tradycji, par
\nias\u00f3
\nw<\/em>\u201d(5). Jednak \u201eTak zwany feminizm, nie by\u0142 w stanie wynale\u017a\u0107 dla kobiet innej natury, ni\u017c poprzez imitowanie m\u0119skiej natury, tak wi\u0119c kobiece \u201epostulaty\u201dukrywaj\u0105 fundamentalny brak zaufania do samej siebie i niezdolno\u015b\u0107 do bycia i funkcjonowania jako prawdziwa kobieta, nie za\u015b jako m\u0119\u017cczyzna. Stosownie do tego nieporozumienia, wsp\u00f3\u0142czesna kobieta uzna\u0142a swa tradycyjn\u0105 rol\u0119 za niedowarto\u015bciowuj\u0105c\u0105 j\u0105 i nie chcia\u0142a by\u0107 ju\u017c d\u0142u\u017cej uznawana \u201etylko za kobiet\u0119<\/em>\u201d(6). Zniszczenie zar\u00f3wno kobiecej jak i m\u0119skiej natury w tyglu demokratycznego spo\u0142ecze\u0144stwa mieszcza\u0144skiego spowodowa\u0142o uwi\u0105d naturalnych przymiot\u00f3w i wra\u017cliwo\u015bci w\u0142a\u015bciwych konkretnym p\u0142ciom. M\u0119\u017cczyzna \u015bwiata demoliberalnego, nie jest ju\u017c d\u0142u\u017cej \u201eprawdziwym m\u0119\u017cczyzn\u0105, lecz marionetk\u0105 zestandaryzowanego i zracjonalizowanego spo\u0142ecze\u0144stwa, kt\u00f3re nie zna ju\u017c d\u0142u\u017cej niczego, co jest rzeczywi\u015bcie r\u00f3\u017cnicuj\u0105ce i nadaj\u0105ce jako\u015b\u0107.<\/em>\u201d(7). Rywalizuj\u0105ca z nim w m\u0119sko\u015bci kobieta to la gar\u00e7onne<\/em>; przejmuj\u0105ca cechy typowo m\u0119skie, szukaj\u0105ca sposob\u00f3w realizowania si\u0119 na spos\u00f3b m\u0119ski, niezdolna do wzniesienia si\u0119 ponad sw\u0105 przyziemno\u015b\u0107, do dokonania \u00e9lan<\/em> ponad sam\u0105 siebie.<\/p>\n

W tradycyjnej kulturze europejskiej kobiecie takiej towarzyszy\u0142a \u015bmier\u0107. Niezdolna odpowiedzie\u0107 na mi\u0142o\u015b\u0107, stawa\u0142a si\u0119 przyczyn\u0105 \u015bmierci zakochanych w niej m\u0119\u017cczyzn, sama r\u00f3wnie\u017c gin\u0105c. W koncepcji w\u0142oskiego humanisty Marsilio Ficino (1433-1499) ludzk\u0105 dusz\u0119 wype\u0142nia\u0142a eteryczna substancja zwana pneum\u0105, kt\u00f3rej utrzymanie w r\u00f3wnowadze warunkowa\u0142o porozumienie duszy \u2013 zasady \u017cycia i siedziby rozumu, oraz cia\u0142a pozwalaj\u0105cego poznawa\u0107 otaczaj\u0105c\u0105 rzeczywisto\u015b\u0107 za pomoc\u0105 zmys\u0142\u00f3w. Dostaj\u0105c si\u0119 do uk\u0142adu psychicznego cz\u0142owieka, wyobra\u017cenie ukochanej osoby \u2013 w przypadku niespe\u0142nienia mi\u0142o\u015bci \u2013 mog\u0142o spowodowa\u0107 zaburzenie w funkcjonowaniu pneumy, nieodwracaln\u0105 chorob\u0119 wyobra\u017ani, wreszcie za\u015b zapomnienie o funkcjach \u017cyciowych i \u015bmier\u0107 z wycie\u0144czenia. Na obrazie Sandro Botticellego (1445-1510) Nastagio degli Onesti<\/em> (epizod pierwszy) widzimy nag\u0105 dziewczyn\u0119 rozszarpywan\u0105 przez psy. Jest to scena z historii opowiedzianej przez Giovanniego Boccaccio (1313-1375) w jego zbiorze Il Decameron<\/em>. Obrazuje los tych, kt\u00f3rzy niezdolni s\u0105 odpowiedzie\u0107 na szczer\u0105 mi\u0142o\u015b\u0107. Los dziewczyny to contrapasso<\/em> (odwet) za los chorych z mi\u0142o\u015bci. W tym przypadku, motywy \u015bmierci z powodu mi\u0142o\u015bci i okrutnej kary za odrzucenie mi\u0142o\u015bci, nie by\u0142y wy\u0142\u0105cznie sentymentaln\u0105 egzaltacj\u0105, maj\u0105c g\u0142\u0119bsze, ezoteryczne znaczenie. Nieprzypadkowo \u201eokrutne \u0142owy\u201d sta\u0142y si\u0119 jednym z epizod\u00f3w najs\u0142ynniejszego i zarazem jednego z najbardziej zagadkowych XV-wiecznych utwor\u00f3w ezoterycznych, czyli napisanej przez dominikanina Francesco Colonn\u0119 (1433-1527) Hypnerotomachia Poliphili<\/em>.<\/p>\n

Evola widzi przyczyny \u015bmierci Mi\u0142o\u015bci w zaniku zr\u00f3\u017cnicowania ludzi. Wzajemne przyci\u0105ganie zachodzi pomi\u0119dzy przeciwnymi sobie biegunami. Jego koniecznymi elementami s\u0105 wi\u0119c \u201em\u0119scy\u201d m\u0119\u017cczy\u017ani i \u201ekobiece\u201d kobiety. C\u00f3\u017c mo\u017ce jednak pojawi\u0107 si\u0119 pomi\u0119dzy zmiksowanymi bytami o bli\u017cej nieokre\u015blonej naturze duchowej, bytami kt\u00f3re w swym duchowym upadku nie s\u0105 ju\u017c ani kobietami, ani m\u0119\u017cczyznami, b\u0105d\u017a te\u017c s\u0105 zmaskulinizowanymi kobietami lub sfeminizowanymi m\u0119\u017cczyznami, kt\u00f3rzy twierdz\u0105, \u017ce osi\u0105gn\u0119li pe\u0142n\u0105 satysfakcj\u0119 seksualn\u0105, podczas gdy w rzeczywisto\u015bci, poddali si\u0119 jedynie regresowi ? C\u00f3\u017c mo\u017ce si\u0119 pojawi\u0107 pomi\u0119dzy tymi, dla kt\u00f3rych coitus<\/em> zredukowany zosta\u0142 do wymiaru fizjologicznego lub emocjonalnego ? W spo\u0142ecze\u0144stwie, w kt\u00f3rym nie ma hierarchii, kt\u00f3re nie rozumie etycznej tre\u015bci figur ascety i wojownika, w kt\u00f3rym d\u0142onie ostatnich arystokrat\u00f3w zdaj\u0105 si\u0119 lepiej pasowa\u0107 do trzymania rakiety tenisowej i kieliszka z koktajlem ni\u017c miecza lub ber\u0142a, w spo\u0142ecze\u0144stwie, w kt\u00f3rym uosobieniem m\u0119sko\u015bci i spo\u0142ecznym punktem odniesienia s\u0105 metroseksualny fircyk w r\u00f3\u017cowym sweterku, prostytuuj\u0105cy si\u0119 przed kamer\u0105 aktor, wiecznie spocony bankier-groszor\u00f3b, pose\u0142 \u2013 sejmowy safandu\u0142a z brudem za paznokciami, owini\u0119ty w zdaj\u0105cy si\u0119 by\u0107 dla niego contre-nature<\/em>, \u017ale dobrany garnitur – jednym s\u0142owem w spo\u0142ecze\u0144stwie mieszcza\u0144skim i demokratycznym, na kt\u00f3rego powierzchnie wyp\u0142yn\u0119\u0142a szumowina bur\u017cuazji, nie mo\u017ce by\u0107 miejsca dla erotyzmu. Erotyzm karmi si\u0119 bowiem moraln\u0105 dyscyplin\u0105, \u201erzeczywiste \u017cycie seksualne, o wiele bardziej obfite, gor\u0119tsze i bogatsze jest tam, gdzie rz\u0105dz\u0105 srogie normy moralne, gdzie seks pojawia si\u0119 tylko w specjalnie wyznaczonych dla niego ramach kulturowo-spo\u0142ecznych, nie si\u0119gaj\u0105c do innych sfer \u017cycia cz\u0142owieka, jak ma to miejsce w \u015bwiecie liberalnym.<\/em>\u201d(8).<\/p>\n

W perspektywie erotycznego materializmu, seksualno\u015b\u0107 panuje nad cz\u0142owiekiem jako przejaw jego cielesnej natury, jako wyra\u017cenie jego g\u0142\u0119boko osadzonego, instynktownego pragnienia rozkoszy. Wed\u0142ug rzecznik\u00f3w zachodniego, liberalnego i ateistycznego materializmu, nieustanna pogo\u0144 za rozkosz\u0105 mia\u0142aby by\u0107 podstawowym rysem ludzkiej natury. Seksualno\u015b\u0107 mia\u0142aby dostarcza\u0107 obja\u015bnienia najr\u00f3\u017cniejszych fenomen\u00f3w kulturowych, czy wr\u0119cz samego cz\u0142owiecze\u0144stwa w og\u00f3le. Przekonania takie zawsze towarzyszy\u0142y postawom profa\u0144skim i sceptycznym, niezale\u017cnie od czasu pojawienia si\u0119 i kultury, sw\u00f3j szczytowy i wszechogarniaj\u0105cy wyraz znalaz\u0142y jednak w psychoanalizie i wsp\u00f3\u0142czesnym, zachodnim \u201eseksocentry\u017amie\u201d.<\/p>\n

Symbolika i metafizyka erotyzmu<\/strong><\/p>\n

Bele amie, si est de nus:
\nNe vous sans mei, ne jos sans vu
\n<\/em><\/p>\n

(Maria z Francji)<\/p>\n

Dla ludzi Tradycji, temu co materialne, nadaje sens odniesienie do tego, co duchowe, tak wi\u0119c odniesienie \u201eku g\u00f3rze\u201d. Ka\u017cda my\u015bl i ka\u017cda rzecz ocenienia jest ze wzgl\u0119du na jej usytuowanie i jej rol\u0119 w prowadzeniu cz\u0142owieka \u201eku g\u00f3rze\u201d, ku samo\u015bwiadomo\u015bci i transcendencji. Ziemia jest tu symbolem pierwiastka \u017ce\u0144skiego, daj\u0105cego \u017cycie, zapewniaj\u0105cego bezpiecze\u0144stwo i opiek\u0119. Zasad\u0119 m\u0119sk\u0105 symbolizuje natomiast niebo, przy pomocy deszczu i s\u0142o\u0144ca czyni\u0105ce ziemi\u0119 p\u0142odn\u0105. Dla ludzi Tradycji zatem, erotyka to symbol, misterium, za kt\u00f3rymi kryje si\u0119 g\u0142\u0119bsze, ontologiczne znaczenie. Zrozumie\u0107, rozszyfrowa\u0107 i realizowa\u0107 ten symbolizm jest zadaniem cz\u0142owieka. Seks to rytua\u0142, w kt\u00f3rym ujawnia si\u0119 natura i porz\u0105dek rzeczy. W \u015bwiecie Tradycji, erotyka stanowi odbicie ukrytej, g\u0142\u0119bokiej doktryny ontologicznej, funduj\u0105cej wszystkie kultury sakralne. I w\u0142a\u015bnie jako doktryn\u0119, nauk\u0119, jako objawienie wy\u017cszego porz\u0105dku rzeczy, ludzie Tradycji odczytywali<\/p>\n

ten tajemny impuls, kt\u00f3ry przez wieki obraca\u0142 p\u0142omienn\u0105 energi\u0119 m\u0119\u017cczyzny ku niewie\u015bcie, za\u015b niewiast\u0119 sk\u0142ania\u0142 do oddania si\u0119 m\u0119\u017cczy\u017anie. Seks zajmuje tu centralne miejsce, nie z powodu tego, \u017ce z pod\u015bwiadomo\u015bci w\u0142ada cz\u0142owiekiem przy pomocy instynkt\u00f3w, lecz poniewa\u017c zwi\u0105zany jest z duchowym porz\u0105dkiem rzeczy, mo\u017cliwym do odczytania przez cz\u0142owieka mi\u0119dzy innymi w eroty\u017amie. W sakralnym \u015bwiecie Tradycji, istot\u0105 seksu nie jest technika, lecz jego ontologia i symbolika. Juliusz Evola pisze: \u201ew tradycyjnym widzeniu \u015bwiata, rzeczy realnie istniej\u0105ce korespondowa\u0142y z symbolami, za\u015b dzia\u0142ania z rytami; to, co wy\u0142ania si\u0119 z tych korespondencji, to zasady rozumienia symboliki p\u0142ci i regulowania relacji, kt\u00f3re powinny by\u0107 ustanowione pomi\u0119dzy m\u0119\u017cczyznami a kobietami w ka\u017cdej, normalnej cywilizacji.<\/em>\u201d(9).<\/p>\n

Wed\u0142ug Evoli zasady m\u0119ska i \u017ce\u0144ska s\u0105 wobec siebie opozycyjne, jednak w procesie tw\u00f3rczej formacji, b\u0119d\u0105cej w opinii tego my\u015bliciela \u201edusz\u0105 \u015bwiata tradycyjnego\u201d, ulegaj\u0105 przekszta\u0142ceniu w elementy wi\u0119kszej ca\u0142o\u015bci, w obr\u0119bie kt\u00f3rej zachowuj\u0105 swoje specyficzne funkcje. Zasada m\u0119ska reprezentuje pe\u0142ni\u0119 i kompletno\u015b\u0107, \u017ce\u0144ska za\u015b d\u0105\u017cenie do kompletno\u015bci. \u201eRuchoma\u201d zasada \u017ce\u0144ska , kt\u00f3ra pozostawiona samej sobie, jest ograniczana przez sw\u0105 \u201eod\u015brodkow\u0105\u201d i \u201eulotn\u0105\u201d natur\u0119, znajduje oparcie w m\u0119skiej, nieruchomej zasadzie, kt\u00f3ra jest granic\u0105 dla jej nerwowej ruchliwo\u015bci. Dochodzi do syntezy w pozytywnym sensie, gdy\u017c do zasady \u017ce\u0144skiej przenika stabilno\u015b\u0107 zasady m\u0119skiej, dzi\u0119ki czemu wszystkie mo\u017cliwo\u015bci tej drugiej ulegaj\u0105 \u015bcis\u0142ej transfiguracji. Podobnie jak w przypadku m\u0119\u017cczyzn, tak r\u00f3wnie\u017c u kobiet przekroczenie ogranicze\u0144 w\u0142asnej natury mo\u017cliwe jest poprzez heroizm \u201eaktywny\u201d lub heroizm \u201epasywny\u201d, poprzez akt absolutnej afirmacji lub akt absolutnego po\u015bwi\u0119cenia, symbolizowanych odpowiednio przez figury wojownika i ascety. Realizowane drog\u0105 czysto\u015bci, w sensie absolutnego oddania, drogi te wiod\u0105 ku samo\u015bwiadomo\u015bci i wzniesieniu si\u0119 ku \u201e\u017cyciu, kt\u00f3re jest poza \u017cyciem\u201d. Stosownie do zr\u00f3\u017cnicowanych p\u0142aszczyzn egzystencji, tradycyjnym prawem dotycz\u0105cym p\u0142ci by\u0142a redukcja w kobiecie wszystkiego, co m\u0119skie, za\u015b w m\u0119\u017cczy\u017anie, wszystkiego, co kobiece. Celem by\u0142o realizowanie archetyp\u00f3w \u201eabsolutnego m\u0119\u017cczyzny\u201d i \u201eabsolutnej kobiety\u201d. \u201eWiemy, \u017ce ka\u017cda tradycyjna cywilizacja ufundowana jest na woli uporz\u0105dkowania i nadania \u201eformy\u201d, oraz \u017ce tradycyjne prawo nie jest ukierunkowane na to, co jest nie\u015bcis\u0142e, egalitarne i niezdefiniowane, albo ujmuj\u0105c to inaczej, ku temu, co jest bezosobow\u0105 mieszank\u0105, kt\u00f3rej r\u00f3\u017cne cz\u0119\u015bci s\u0105 do siebie podobne w spos\u00f3b bez\u0142adny i na podobie\u0144stwo atom\u00f3w, ale raczej d\u0105\u017cy by cz\u0119\u015bci te by\u0142y samymi sob\u0105 i uzewn\u0119trznia\u0142y swoj\u0105 partykularn\u0105 natur\u0119. Tak wi\u0119c, w odniesieniu do p\u0142ci, m\u0119\u017cczyzna i kobieta s\u0105 dwoma odr\u0119bnymi typami; ci, kt\u00f3rzy urodzili si\u0119 jako m\u0119\u017cczy\u017ani, musz\u0105 realizowa\u0107 si\u0119 jako m\u0119\u017cczy\u017ani, podczas gdy urodzeni jako kobiety, musz\u0105 realizowa\u0107 si\u0119 jako kobiety, przezwyci\u0119\u017caj\u0105c jak\u0105kolwiek mieszanin\u0119 i nie\u015bcis\u0142o\u015b\u0107 powo\u0142ania. Nawet stosownie do swego powo\u0142ania nadprzyrodzonego, p\u0142cie musz\u0105 mie\u0107 wyznaczone swoje odr\u0119bne drogi, kt\u00f3re nie mog\u0105 by\u0107 zamienione, bez obr\u00f3cenia ich w wewn\u0119trznie sprzeczne i nieorganiczne sposoby bycia<\/em>\u201d(10).<\/p>\n

Etymologia s\u0142owa \u201eseks\u201d wskazuje na \u201erozdzia\u0142\u201d, \u201ediad\u0119\u201d, \u201epo\u0142ow\u0119\u201d. Oznacza to, \u017ce postulatem erotyki jest uczestniczenie w akcie seksualnym Dw\u00f3ch zasad, nie za\u015b jednej, trzech lub wi\u0119kszej liczby. O utworzeniu pierwszej Diady czytamy w biblijnej Ksi\u0119dze Rodzaju<\/em>, kt\u00f3r\u0105 rozpoczyna zdanie, \u017ce \u201eB\u00f3g stworzy\u0142 niebo i ziemi\u0119<\/em>\u201d (Rdz. 1.1). Stworzenie oznacza\u0142o wi\u0119c powstanie Pary, nie za\u015b jednostki lub grupy. Od tego faktu bierze sw\u00f3j pocz\u0105tek p\u00f3\u017aniejszy ontologiczny dualizm; ziemi\u0119 o\u015bwietlaj\u0105 s\u0142o\u0144ce i ksi\u0119\u017cyc, doba dzieli si\u0119 na dzie\u0144 i noc, rajskie drzewo Poznania rodzi\u0142o owoce dobra i z\u0142a, B\u00f3g stworzy\u0142 cz\u0142owieka w osobach dw\u00f3ch, odmiennych p\u0142ci – \u201estworzy\u0142 m\u0119\u017cczyzn\u0119 i niewiast\u0119<\/em>\u201d (Rdz. 1.27.3). Pismo \u015awi\u0119te <\/em>uczy nas wi\u0119c, \u017ce diadyczny charakter \u015bwiata bierze si\u0119 z decyzji Stw\u00f3rcy, kt\u00f3ry struktur\u0119 Stworzenia opar\u0142 na dw\u00f3ch \u201epo\u0142owach\u201d, archetypem kt\u00f3rych s\u0105 niebo i ziemia.<\/p>\n

W tradycji hinduistycznej dualizm znany jest pod postaci\u0105 rozr\u00f3\u017cnienia na m\u0119sk\u0105, kompletn\u0105 zasad\u0119 \u201epurusza<\/em>\u201d (sans. \u092a\u0941\u0930\u0941\u0937<\/em>) oraz \u017ce\u0144sk\u0105 zasad\u0119 \u201epakrti<\/em>\u201d (sans. \u092a\u094d\u0930\u0915\u0943\u0924\u093f<\/em>), z kt\u00f3rych ka\u017cda spe\u0142nia w\u0142a\u015bciwe sobie role. Podobnie w kulturze chi\u0144skiej znane jest rozr\u00f3\u017cnienie na wzajemnie dope\u0142niaj\u0105ce si\u0119 zasady jang<\/em> i jin<\/em>, z kt\u00f3rych pierwsza reprezentuje odpowiednio s\u0142o\u0144ce, niebo i pierwiastek m\u0119ski, za\u015b druga, ksi\u0119\u017cyc, noc, ziemi\u0119 i pierwiastek \u017ce\u0144ski. Pryncypia te s\u0105 wsp\u00f3\u0142zale\u017cne, manifestacja bowiem wymaga wcze\u015bniejszego \u201erozpo\u0142owienia\u201d na podmiot manifestuj\u0105cy si\u0119 i podmiot, wobec kt\u00f3rego dochodzi do manifestacji. Rozdzielenie zachodzi wi\u0119c na podmiot aktywny i podmiot pasywny, na niebo i ziemi\u0119, zasad\u0119 m\u0119sk\u0105 i zasad\u0119 \u017ce\u0144sk\u0105. \u201eW zwi\u0105zku z tym, kobieta mog\u0142a tradycyjnie uczestniczy\u0107 w \u015bwi\u0119tym porz\u0105dku hierarchicznym tylko na po\u015bredni\u0105 mod\u0142\u0119, poprzez jej relacj\u0119 z m\u0119\u017cczyzn\u0105.<\/em>\u201d(11). Kobieca duchowo\u015b\u0107 ma charakter chtoniczny, nie stanowi\u0105c alternatywnej wobec m\u0119skiej drogi duchowej, lecz b\u0119d\u0105c afirmacj\u0105 kobiecej dharmy<\/em> (sans. \u0927\u0930\u094d\u092e<\/em>), jako zupe\u0142nej eliminacji jakiegokolwiek elementu osobowego, co te\u017c otwiera drog\u0119 dla przekazywania przez kobiety g\u0142osu wyroczni lub g\u0142osu Boga, czym w du\u017cej mierze t\u0142umaczy\u0107 nale\u017cy znane w r\u00f3\u017cnych kulturach mistycyzm kobiecy lub uczestnictwo kobiet w stanie duchownym.<\/p>\n

Opisane tu \u201erozpo\u0142owienie\u201d, a zatem r\u00f3wnie\u017c p\u0142e\u0107, jest wi\u0119c warunkiem niezb\u0119dnym wszelkiego Pojawiania si\u0119, Tworzenia, wszelkiej Manifestacji. Tak\u017ce na odwr\u00f3t; wszelkie Pojawienie si\u0119 ma za sw\u0105 przyczyn\u0119 istnienie Diady. Problem seksu zwi\u0105zany jest zatem z fundamentalnymi podstawami ontologii, jest problemem duchowym i metafizycznym, za\u015b jego uj\u0119cie i ustosunkowanie si\u0119 do niego, powinny obejmowa\u0107 bytow\u0105 stron\u0119 rzeczywisto\u015bci. Erotyzm \u2013 magiczna sk\u0142onno\u015b\u0107 cz\u0142owieka, jego nies\u0142abn\u0105cy niepok\u00f3j, niecichn\u0105cy impuls, po spirali sensu swego sakralnego znaczenia prowadzi cz\u0142owieka ku fundamentalnym archetypom, kszta\u0142tuj\u0105cym rzeczywisto\u015b\u0107 w jej najg\u0142\u0119bszych aspekt<\/p>\n

ach. \u201eW swych zwyk\u0142ych i codziennych do\u015bwiadczeniach, w swym organicznym i \u201enaturalnym\u201d \u017cyciu, cz\u0142owiek uczestniczy w zadziwiaj\u0105cym dziele Tworzenia, w pierwotnym dramacie powstania Diady, gdzie Niebo Ducha w zdumiewaj\u0105cy spos\u00f3b spotyka si\u0119 z Matk\u0105-Ziemi\u0105, jako z czym\u015b odmiennym ni\u017c ono samo, za\u015b czarna Ziemia z pe\u0142nym zachwytu przera\u017ceniem spogl\u0105da na absolutny b\u0142\u0119kit zimnej, niebieskiej sfery. M\u0119\u017cczyzna i Kobieta, oderwani od siebie i rozdzieleni zagadkow\u0105 decyzj\u0105, w ka\u017cdym mgnieniu chwili pragn\u0105 siebie nawzajem, wskrzeszaj\u0105c ontologiczne zwi\u0105zki pierwotnego, przedludzkiego \u015bwiata metafizycznego, na kt\u00f3rym widoczna by\u0142a jeszcze piecz\u0119\u0107 Stw\u00f3rcy.<\/em>\u201d(12).<\/p>\n

Eseista i zwolennik Zjednoczonej Europy, Dionizy de Rougemont (1906-1985) jednym z g\u0142\u00f3wnych temat\u00f3w swojej ksi\u0105\u017cki Mity o mi\u0142o\u015bci<\/em>(13) czyni opowie\u015b\u0107 o Tristanie i Izoldzie, zwracaj\u0105c uwag\u0119 na obecn\u0105 w niej, a fundamentaln\u0105 dla kultury europejskiej, ide\u0119 mi\u0142o\u015bci nieszcz\u0119\u015bliwej. Najwy\u017csze napi\u0119cie erotyzm uzyskuje w wymiarze tragedii, w rozdzieleniu \u201epo\u0142\u00f3wek\u201d decyduj\u0105cych pozosta\u0107 w oddali od siebie nawzajem. Ten tragiczny rys kultur ufundowanych na Tradycji niepoj\u0119ty jest dla \u201eerotycznych materialist\u00f3w\u201d takich jak Amerykanie \u2013 akolici profanicznej \u201enowoczesno\u015bci\u201d, w kt\u00f3rej dramatyczne dr\u017cenie \u017cycia ulega wyciszeniu w pozbawionej g\u0142\u0119bszych odniesie\u0144, aseptycznej wegetacji. Tristan i Izolda, przez trzy lata szcz\u0119\u015bliwie \u017cyj\u0105 ze sob\u0105, mieszkaj\u0105c w lesie; Aspre vie meinent et dure<\/em>\/Tant s\u2019entraiment de bone amor<\/em>\/L\u2019uns por l\u2019autre ne sent dolor<\/em>. Pomimo tego jednak, decyduj\u0105 si\u0119 nast\u0119pnie rozsta\u0107, cho\u0107 \u017cadne nie przestaje mi\u0142owa\u0107 drugiego. Izolda wraca do kr\u00f3la Marka, Tristan odje\u017cd\u017ca w dalekie kraje. Po\u0142\u0105cz\u0105 si\u0119 dopiero po drugiej stronie \u015bmierci, kiedy g\u0142\u00f3g wyros\u0142y na grobie Tristana zanurzy si\u0119 w grobie Izold Jasnow\u0142osej.<\/p>\n

Eschatologiczny sens erotyzmu
\n<\/strong><\/p>\n

Isot ma drue, Isot m\u2019amie
\nEn vos ma mort, en vos ma vie !
\n<\/em><\/p>\n

(Gotfryd ze Strasburga)<\/p>\n

Wyja\u015bnienie tej z pozoru absurdalnej decyzji o dobrowolnym i \u015bwiadomym rozstaniu naprowadza nas na tajemne t\u0142o sakralnego seksu, kt\u00f3ry nie mo\u017ce zadowoli\u0107 si\u0119 tymczasowym i fragmentarycznym obcowaniem dwojga kochank\u00f3w, lecz domaga si\u0119 \u201eeteryzacji\u201d, absolutyzacji w ma\u0142\u017ce\u0144stwie, kt\u00f3re winno polega\u0107 na zupe\u0142niej nierozdzielno\u015bci ma\u0142\u017conk\u00f3w, staj\u0105cych si\u0119 jednym cia\u0142em<\/em>. Nierozdzielno\u015b\u0107 taka nie jest jednak mo\u017cliwa, nie tylko ze wzgl\u0119du na fizjologiczne cechy ludzkiego organizmu, lecz r\u00f3wnie\u017c ze wzgl\u0119du na sam\u0105 struktur\u0119 wszech\u015bwiata, sk\u0142adaj\u0105cego si\u0119 wszak z par \u017cycia-\u015bmierci, dnia-nocy, wierzchu-spodu itd. Ziemska mi\u0142o\u015b\u0107 skazana jest na katastrof\u0119, co nadaje jej tragicznego charakteru. Ju\u017c od pierwszego pojawienia si\u0119 uczucia, podlega ono prawom Wielkiej Diady, nieub\u0142aganie rozdzielaj\u0105cej kosmiczne pary. Tragizm ten widzimy na przyk\u0142ad na obrazie Tod und Frau<\/em> niemieckiego malarza renesansowego Hansa Baldunga (1485-1545), na kt\u00f3rym naga kobieta z twarz\u0105 wykrzywion\u0105 przestrachem, ca\u0142owana jest przez symbolizuj\u0105cego \u015bmier\u0107 ko\u015bciotrupa. Mi\u0142o\u015b\u0107 i \u015bmier\u0107 splecione w nierozerwalnym u\u015bcisku ta\u0144cz\u0105 sw\u00f3j szale\u0144czy taniec.<\/p>\n

Mi\u0142o\u015b\u0107 niesie w sobie metafizyczny tragizm, ukryt\u0105 ch\u0119\u0107 odwr\u00f3cenia nieodwracalnego porz\u0105dku \u015bwiata, kt\u00f3ry kochankowie woleliby widzie\u0107 jako oparty na zasadach innych, ni\u017c prawa Wielkiej Diady. Rozwini\u0119ta w \u015aredniowieczu, inspirowana gnostycyzmem mistyka francuskich trubadur\u00f3w i niemieckich minnesinger\u00f3w, kaza\u0142a im rozszyfrowywa\u0107 s\u0142owo \u201eamor<\/em>\u201d jako \u201ea-mors<\/em>\u201d, czyli \u201enie-\u015bmier\u0107<\/em>\u201d. Mi\u0142o\u015b\u0107 by\u0142a centralnym elementem ich ezoterycznej doktryny, ich passion du r\u00e9e<\/em>l, ostateczn\u0105 ontologiczn\u0105 t\u0119sknot\u0105 za \u015bwiatem sprzed Stworzenia, sprzed powstania Wielkiej Diady, kt\u00f3ry to fakt uwa\u017cali oni za zburzenie pierwotnej Jedno\u015bci, harmonii, pe\u0142ni. \u015amier\u0107 nie jest wi\u0119c ko\u0144cem Tworzenia, lecz towarzyszy mu od samego pocz\u0105tku. Trubadurzy w swych erotycznych pie\u015bniach i rytua\u0142ach przekazywali zaszyfrowan\u0105 doktryn\u0119, i\u017cby egzaltacja mi\u0142osna mia\u0142a pozwoli\u0107 przezwyci\u0119\u017cy\u0107 \u015bmierteln\u0105 fatalno\u015b\u0107 Wielkiej Diady i dosi\u0119gn\u0105\u0107 obszar\u00f3w rzeczywisto\u015bci niepodlegaj\u0105cych w\u0142adzy \u015bmierci.<\/p>\n

Okrzykiem rycerzy \u015bredniowiecznego zakonu Templariuszy by\u0142o \u201cVive Dieu Saint-Amour !<\/em>\u201d. Wykrzyknienie to odsy\u0142a nas do s\u0142\u00f3w aposto\u0142a Jana z Nowego Testamentu<\/em>, gdzie zapisano wypowiedziane przez niego zdanie, \u017ce \u201eB\u00f3g jest mi\u0142o\u015bci\u0105<\/em>\u201d. Wyra\u017ca si\u0119 w nim szczeg\u00f3lny patos chrze\u015bcija\u0144stwa, ekstremalne i bezkompromisowe pragnienie ducha, by wype\u0142ni\u0107 pos\u0142anie aposto\u0142a Paw\u0142a. \u00d3w za\u015b, pisz\u0105c w Li\u015bcie do Galat\u00f3w<\/em> \u201enie ma ju\u017c m\u0119\u017cczyzny ani kobiety<\/em>\u201d mia\u0142 na my\u015bli transcendentny, niestworzony i stoj\u0105cy ponad Stworzeniem \u015bwiat, gdzie przezwyci\u0119\u017cone zostaj\u0105 zasady Stworzenia, zasady Wielkiej Diady. Aposto\u0142 m\u00f3wi\u0142 o przej\u015bciu rz\u0105d\u00f3w prawa, tak wi\u0119c o \u201eprzezwyci\u0119\u017ceniu stworzonego\u201d, przezwyci\u0119\u017ceniu, kt\u00f3re dokona\u0142o si\u0119 wraz z nadej\u015bciem niestworzonego, cho\u0107 zrodzonego Syna, kt\u00f3ry zwyci\u0119\u017cy\u0142 \u015amier\u0107 i kt\u00f3ry jest Mi\u0142o\u015bci\u0105. W Ewangelii znale\u017a\u0107 mo\u017cemy s\u0142owa \u201eniebo i ziemia przemin\u0105, s\u0142owa moje pozostan\u0105 na wieki<\/em>\u201d. Tak w\u0142a\u015bnie przemin\u0119li Tristan i Izolda, symbole m\u0119skiej zasady Nieba i \u017ce\u0144skiej zasady Ziemi. Pozosta\u0142a jedynie ich Mi\u0142o\u015b\u0107, na wieki \u017cyj\u0105ca po drugiej stronie \u015bmierci. Tak oto w\u0142a\u015bnie, paradoksaln\u0105 kolej\u0105 rzeczy, \u015bmier\u0107 otwiera drog\u0119 ku Nie\u015bmiertelno\u015bci.<\/p>\n

Tajemne splecenie Amora i Tanatosa, Mi\u0142o\u015bci i \u015amierci, oczekiwania i t\u0119sknoty, wype\u0142nia serca ludzi pragnieniem Jedno\u015bci, osi\u0105gni\u0119cia Niemo\u017cliwego. Nie spos\u00f3b ugasi\u0107 tego niepokoj\u0105cego pop\u0119du ani drog\u0105 rozpusty, ani abstynencji. Jest to t\u0119sknota za transcendentnym ma\u0142\u017ce\u0144stwem, magicznymi za\u015blubinami po tej stronie rzeczywisto\u015bci. Podobnie, w opowie\u015bciach o Ksi\u0119ciu z Bajki i o Pi\u0119knej Damie o\u017cywaj\u0105 najg\u0142\u0119bsze, najbardziej archaiczne archetypy, obecne w ka\u017cdym cz\u0142owieku, niezale\u017cnie od jego wieku i od okresu historycznego, w kt\u00f3rym \u017cyje. Poszukiwanie Pi\u0119knej Damy daje skryte \u017cyciowe impulsy ka\u017cdemu m\u0119\u017cczy\u017anie, oczekiwanie na Ksi\u0119cia z Bajki to wewn\u0119trzny dramat \u017cycia ka\u017cdej kobiety. Ma\u0142\u017ce\u0144stwo znajduje si\u0119 w centrum symboliki chrze\u015bcija\u0144skiej. Za\u015blubiny Baranka \u0142\u0105czy si\u0119 z okresem S\u0105du Ostatecznego, z Ko\u0144cem \u015awiata. Chrze\u015bcija\u0144stwo, jako religia eschatologiczna, naucza o nadchodz\u0105cym Ko&#324<\/p>\n

;cu \u015awiata. Jego zapowiedzi\u0105 by\u0142o pierwsze przyj\u015bcie Jezusa. W\u00f3wczas to, co niemo\u017cliwe w \u015bwiecie podlegaj\u0105cym prawu Diady, stanie si\u0119 mo\u017cliwe dzi\u0119ki przeobra\u017caj\u0105cej mocy \u0141aski. Zanim tak si\u0119 stanie, nadej\u015b\u0107 jednak musi pr\u00f3ba Antychrysta, apostazja i odst\u0119pstwo, po kt\u00f3rych pe\u0142nia \u0141aski objawi si\u0119 ca\u0142emu \u015bwiatu. Obietnica objawiona nielicznym, stanie si\u0119 wtedy widoczna dla wszystkich. Koniec \u015awiata, koniec Stworzenia, b\u0119dzie ko\u0144cem rozdzielenia, rodz\u0105cego ontologiczn\u0105 i metafizyczn\u0105 t\u0119sknot\u0119 za Ukochanym. Wed\u0142ug Aleksandra Dugina, w tym w\u0142a\u015bnie tkwi najg\u0142\u0119bszy, rewolucyjny sens chrze\u015bcija\u0144skiego objawienia Mi\u0142o\u015bci. \u015awiat i Mi\u0142o\u015b\u0107 nie s\u0105 ze sob\u0105 zgodne. \u015awiat, oparty na prawie Diady zabija Mi\u0142o\u015b\u0107, hamuje j\u0105, poni\u017ca. Mo\u017ce istnie\u0107 albo \u015bwiat, albo Mi\u0142o\u015b\u0107. Je\u015bli za\u015b \u015bwiat morduje Mi\u0142o\u015b\u0107, to pewnego dnia Mi\u0142o\u015b\u0107 we\u017amie odwet i zniszczy \u015bwiat.<\/p>\n

W jednym z dzie\u0142 tajemniczego alchemika o pseudonimie Fulcanelli (14) znajdujemy informacj\u0119, o popularnej w\u015br\u00f3d celtyckich wojownik\u00f3w przechwa\u0142ce, i\u017c nie boj\u0105 si\u0119 oni niczego, z wyj\u0105tkiem tego, \u017ce pewnego dnia niebo spadnie im na g\u0142owy. Innymi s\u0142owy, \u015bwiat b\u0119dzie istnia\u0142 dop\u00f3ty, dop\u00f3ki nie ulegnie odwr\u00f3ceniu opisane w Ksi\u0119dze Rodzaju<\/em> rozpo\u0142owienie Nieba i Ziemi. \u201eW czasach Ko\u0144ca \u015awiata przestan\u0105 one by\u0107 dwoma. Niebo i Ziemia zamkn\u0105 si\u0119 w nierozerwalnych obj\u0119ciach, umieraj\u0105c jako \u201estare niebo\u201d i jako \u201estara ziemia\u201d, lecz zmartwychwstaj\u0105c w duchownym \u015bwiecie transcendentnego Ma\u0142\u017ce\u0144stwa. M\u0119cz\u0105ca, nieugaszona mi\u0142o\u015b\u0107 Ziemi do Nieba, za\u015b Nieba do Ziemi, kt\u00f3rymi te pradawne Zasady pa\u0142aj\u0105 do siebie na przeci\u0105gu tak d\u0142ugich cykl\u00f3w, zerw\u0105 czar pocz\u0105tkowego nakazu i zlej\u0105 si\u0119 w nami\u0119tnych obj\u0119ciach.<\/em><\/p>\n

\u015awiat si\u0119 ko\u0144czy.<\/p>\n

Mi\u0142o\u015b\u0107 si\u0119 zaczyna\u201d(15)<\/p>\n

Ostatnia rewolucja<\/strong><\/p>\n

Amor vincit omnia
\n<\/em><\/p>\n

(Wergiliusz)<\/p>\n

Zwyci\u0119stwo erotycznego materializmu na Zachodzie ju\u017c si\u0119 dokona\u0142o. Templariusze i gnostycy mi\u0142o\u015bci zostali dawno temu rozgromieni. Fedeli d\u2019Amore<\/em> znikn\u0119li w czelu\u015bciach historii. O Bogu nikt nie pami\u0119ta. Seks przeni\u00f3s\u0142 si\u0119 do \u015bwiata wirtualnego, lub zosta\u0142 poddany skrajnej wulgaryzacji. \u201eRomantyczkami\u201d nazywaj\u0105 si\u0119 wewn\u0119trznie zbutwia\u0142e nastoletnie ladacznice z wielkomiejskich rodzin inteligenckich, kt\u00f3re w wieku pi\u0119tnastu lat i p\u00f3\u017aniej oddawa\u0142y si\u0119 byle jak i byle komu. Mi\u0142o\u015b\u0107 unurzano w rynsztoku. Sakralno\u015b\u0107 wygnana zosta\u0142a na peryferia \u201ecywilizowanego\u201d \u015bwiata, do \u201ezacofanego\u201d i \u201ebarbarzy\u0144skiego\u201d Po\u0142udnia. Nikt ju\u017c nie szuka \u015awi\u0119tego Graala \u2013 dawnych rycerzy zast\u0105pi\u0142y salonowe wykwintnisie i wymoczki w r\u00f3\u017cowych sweterkach \u201eod Ralpha Laurena\u201d. Niebo i Ziemia zatraci\u0142y wi\u0105\u017c\u0105ce ich wzajemnie przez tysi\u0105clecia magiczne uczucie. Niebo zamkn\u0119\u0142o si\u0119 w b\u0142\u0119kicie swej sfery, zape\u0142nianej przez opary cywilizacji przemys\u0142owej. Ziemia \u2013 owrzodzona ropieniami miast, pokaleczona stalowymi, szklanymi i betonowymi narz\u0119dziami dzier\u017conymi przez dyrygent\u00f3w zglobalizowanej gospodarki, zapatrzona jest w swoj\u0105 gnij\u0105c\u0105 powierzchni\u0119. Drzewo \u017bycia wyci\u0119te, upad\u0142o, jego korona le\u017cy za\u015b niewidoczna za granic\u0105 horyzontu \u2013 tak pot\u0119\u017cny i wysoki by\u0142 jego rajski pie\u0144.<\/p>\n

Konserwatywno Rewolucja zwracaj\u0105c si\u0119 przeciw temu \u015bwiatu, przeciw \u015bwiatu wsp\u00f3\u0142czesnego Zachodu, przeciw morskiej cywilizacji atlantyckiej, przeciw \u201epa\u0144stwu umar\u0142ych\u201d, w kt\u00f3rym wygaszeniu ulegaj\u0105 wszelkie nami\u0119tno\u015bci, jest doktryn\u0105 wszechogarniaj\u0105c\u0105, jest weltanschauung<\/em>. Si\u0119ga samej istoty \u017cycia cz\u0142owieka, wskazuj\u0105c drog\u0119 jego wewn\u0119trznego przeobra\u017cenia. Tomasz Gabi\u015b pisa\u0142, \u017ce \u201es\u0105 drogi tak samo oddalone od szczyt\u00f3w, jak od przepa\u015bci<\/em> (…) Nie takimi drogami<\/em> (…) powinien w\u0119drowa\u0107 cz\u0142owiek, je\u015bli chce utrzyma\u0107 w sobie \u201edumny i dziki p\u0142omie\u0144 wiking\u00f3w i arystokracji wypraw krzy\u017cowych<\/em>\u201d (16). Konserwatywna Rewolucja formu\u0142uje wi\u0119c w\u0142asn\u0105 doktryn\u0119 metafizyczn\u0105, etyczn\u0105, polityczn\u0105, spo\u0142eczn\u0105, wreszcie tak\u017ce erotyczn\u0105. Ma by\u0107 ona uchwyceniem owego punktu, pozwalaj\u0105cego na chaos odpowiedzie\u0107 wol\u0105 formy, za\u015b materi\u0119 wype\u0142ni\u0107 tym, co duchowe, przeciwstawiaj\u0105c si\u0119 w ten spos\u00f3b martwemu \u015bwiatu cyfr i indeks\u00f3w gie\u0142dowych.<\/p>\n

Aleksander Dugin erotyczn\u0105 doktryn\u0119 Konserwatywnej Rewolucji okre\u015bla mianem \u201eekstremistycznego erotycznego idealizmu\u201d, enumeruj\u0105c nast\u0119puj\u0105ce jej pryncypia:<\/p>\n

Erotyka \u2013 nie jest aktualn\u0105 s\u0142abo\u015bci\u0105 cz\u0142owieka, lecz potencjaln\u0105 jego si\u0142\u0105<\/em><\/p>\n

Erotyka \u2013 nie jest czym\u015b zrozumia\u0142ym samo przez si\u0119, ale wielk\u0105 zagadk\u0105 i g\u0142\u0119bok\u0105 tajemnic\u0105, rozwi\u0105zanie kt\u00f3rej jest zadaniem ka\u017cdego cz\u0142owieka.<\/p>\n

Erotyka \u2013 w pierwszym rz\u0119dzie intelektualna, nast\u0119pnie psychologiczna, dopiero na koniec \u2013 cielesna<\/p>\n

Erotyka jest zwi\u0105zana z sakralnymi si\u0142ami i energiami, st\u0105d te\u017c stoi ona naprzeciw ekonomicznych i konsumpcyjnych relacji \u2013 nie mo\u017ce by\u0107 ona form\u0105 \u201etowaru rynkowego\u201d.<\/p>\n

Erotyka, b\u0119d\u0105c ze swej natury zwi\u0105zana z tajemn\u0105, nocn\u0105 stron\u0105 bycia, nie powinna by\u0107 kultywowana w \u015bwietle dnia, w \u017cyciowym kontek\u015bcie.<\/p>\n

Erotyka ma charakter intymny, nie da si\u0119 pogodzi\u0107 z socjalizacj\u0105, przynale\u017cy osobowemu, nie za\u015b wsp\u00f3lnotowemu poziomowi rzeczywisto\u015bci.<\/p>\n

Erotyka nie zna egalitaryzmu, nie ma w niej \u201er\u00f3wno\u015bci p\u0142ci\u201d, oparta jest na \u015bcis\u0142ej hierarchii, w kt\u00f3rej miejsce wy\u017csze zajmuje m\u0119\u017cczyzna, za\u015b kobieta miejsce podrz\u0119dne.<\/p>\n

Erotyka mo\u017ce realizowa\u0107 si\u0119 r\u00f3wnie\u017c poprzez formy ascetyczne, co w niekt\u00f3rych przypadkach okazuje si\u0119 nie tylko normalnym, lecz wy\u017cszym sposobem erotycznej realizacji.<\/p>\n

Erotyka powinna nosi\u0107 rytualny i symboliczny charakter, co odnosi si\u0119 w szczeg\u00f3lny spos\u00f3b do ma\u0142\u017ce\u0144stwa, b\u0119d\u0105cego jedn\u0105 z sakralnych tajemnic.(17).<\/p>\n

Zdaniem rosyjskiego my\u015bliciela, tylko erotyk\u0119 spe\u0142niaj\u0105c\u0105 powy\u017csze dziewi\u0119\u0107 punkt\u00f3w mo\u017cna uzna\u0107 za normaln\u0105 i pe\u0142nowarto\u015bciow\u0105. B\u0119d\u0105cy od niej odst\u0119pstwem \u201eerotyczny materializm\u201d, czy te\u017c inaczej go nazywaj\u0105c, \u201e(demo)liberalny erotyzm\u201d, nale\u017ca\u0142oby za\u015b uzna\u0107 za patologi\u0119, dewiacj\u0119, niemal\u017ce za zboczenie.<\/p>\n

Dugin zwraca uwag\u0119 na b\u0142\u0119dne rozumienie rozr\u00f3\u017cnienia na agape<\/em> – \u015bwi\u0119t\u0105 mi\u0142o\u015b\u0107 do Boga i eros<\/em> \u2013 „grzeszn\u0105” mi<\/p>\n

\u0142o\u015b\u0107 cielesn\u0105. W rzeczywisto\u015bci nie s\u0105 to odr\u0119bne i przeciwne sobie impulsy, lecz dwa stopnie pog\u0142\u0119bienia tego samego uczucia \u2013 mog\u0105cego zatraci\u0107 si\u0119 w horyzontalnych labiryntach psychicznych pragnie\u0144, mog\u0105cego te\u017c jednak sublimowa\u0107 si\u0119 w wertykalnym porywie ku szczytom metafizyki. Taki charakter ma biblijna Pie\u015b\u0144 nad pie\u015bniami<\/em> \u2013 b\u0119d\u0105ca g\u0142\u0119bokim traktatem teologicznym opowiedzianym j\u0119zykiem gor\u0105cej i nami\u0119tnej mi\u0142o\u015bci cielesnej. Faryzejskie moralizatorstwo jest wi\u0119c pr\u00f3b\u0105 pozbawienia Objawienia jego mocy eschatologicznej, jego uniwersalizmu, jego intymnego przenikania do samej istoty cz\u0142owiecze\u0144stwa. Rajskie Drzewo \u017bycia \u2013 ta axis mundi<\/em>, kt\u00f3r\u0105 tak znienawidzili wszyscy wrogowie Mi\u0142o\u015bci, zapuszcza swe korzenie g\u0142\u0119boko, w podziemia ludzkich instynkt\u00f3w, zarazem za\u015b jego korona si\u0119ga wy\u017cyn niebia\u0144skiej metafizyki.<\/p>\n

Tak\u0105 w\u0142a\u015bnie koncepcj\u0119 Mi\u0142o\u015bci \u2013 jako duchowej drogi do Prawdy wyznawali cz\u0142onkowie tajemniczego, \u015bredniowiecznego zakonu Fedeli d\u2019Amore.<\/em> Niewiele pewnego mo\u017cna na ich temat powiedzie\u0107; rozproszone informacje da si\u0119 znale\u017a\u0107 w pismach Ren\u00e9 Gu\u00e9nona (1886-1951), szczeg\u00f3lnie w napisanej jednak do\u015b\u0107 trudnym j\u0119zykiem pracy L\u2019\u00c9sot\u00e9risme de Dante<\/em> (1925), pisz\u0105 te\u017c na ten temat Juliusz Evola oraz francuski orientalista i badacz muzu\u0142ma\u0144skiej tradycji duchowej Henryk Corbin (1903-1978). Ten ostatni jest autorem bodaj najbardziej rozlegle omawiaj\u0105cej temat pracy Le Jasmin des Fid\u00e8les d’Amour<\/em> (wyd. 1991 r.), kt\u00f3ra jednak po\u015bwi\u0119cona jest przede wszystkim perskim korzeniom koncepcji rozwijanych w szeregach tego tajnego sprzysi\u0119\u017cenia. To, co mo\u017cemy w tym miejscu z ca\u0142\u0105 pewno\u015bci\u0105 powiedzie\u0107, to \u017ce korzenie filozofii Wasali Mi\u0142o\u015bci si\u0119gaj\u0105 z jednej strony kultury prowansalskich trubadur\u00f3w i truwer\u00f3w, z drugiej za\u015b bliskowschodniej poezji sufickiej, kt\u00f3ra dotar\u0142a do Europy w okresie wypraw krzy\u017cowych i rekonkwisty, stosownie do oczekiwa\u0144 jednego z najwybitniejszych teolog\u00f3w muzu\u0142ma\u0144skich tamtych czas\u00f3w Mahometa Ibn Arabiego (1165-1240), r\u00f3wnocze\u015bnie za\u015b z my\u015bl\u0105 Averro\u00e8sa (1126-1198) i figur\u0105 literack\u0105 znan\u0105 jako ’\u00e2sziq<\/em>. Dla sufickich mistyk\u00f3w Fedeli d\u2019Amore<\/em> musieli jawi\u0107 si\u0119 florenckim wariantem znanego im dobrze fenomenu Szadilija<\/em>. Pewne jest r\u00f3wnie\u017c, o czym wnioskujemy na podstawie ich stylu literackiego, \u017ce wtajemniczonymi Wasalami Mi\u0142o\u015bci \u2013 stronnikami gibeli\u0144skiej idei imperialnej, byli Dante Alighieri (1265-1321), Francesco Petrarca (1304-1374) oraz b\u0119d\u0105cy najpewniej mistrzem zakonu Guido Cavalcanti (1255-1300). W Europie zakon znikn\u0105\u0142 prawdopodobnie u schy\u0142ku \u015aredniowiecza, gdy cz\u0119\u015b\u0107 jego cz\u0142onk\u00f3w wyemigrowa\u0142a do Syrii i Egiptu, cz\u0119\u015b\u0107 za\u015b by\u0107 mo\u017ce przyj\u0119\u0142a formu\u0142\u0119 \u015bci\u015ble okultystyczno-konspiracyjn\u0105. Niejasne s\u0105 wzajemne zwi\u0105zki i inspiracje Fedeli d\u2019Amore<\/em> oraz templariuszy, p\u00f3\u017aniej za\u015b i r\u00f3\u017cokrzy\u017cowc\u00f3w. Nie spos\u00f3b nawet jednoznacznie wykluczy\u0107, \u017ce w jakiej\u015b formie zakon ten istnieje w Europie tak\u017ce dzi\u015b. Henryk Corbin opisuje stoj\u0105c\u0105 za nim bogat\u0105 ezoteryczno-poetyck\u0105 tradycje persk\u0105, w\u015br\u00f3d tw\u00f3rc\u00f3w kt\u00f3rej mieliby si\u0119 znale\u017a\u0107 R\u00fbzbeh\u00e2n Baql\u00ee (1128-1209), H\u00e2fez (1310-1337), czy Fakhr\u2018Er\u00e2q\u00ee (1213-1289). Interesuj\u0105c\u0105 nas tu najbardziej kwesti\u0119 doktryny religijnej zakonu porusza zdawkowo rumu\u0144ski religioznawca Mircea Eliade (1907-1986) w trzecim tomie swojego dzie\u0142a Historia wierze\u0144 i idei religijnych<\/em>. W\u015br\u00f3d przypuszczalnych adept\u00f3w zakonu wymienia on tam tak\u017ce, opr\u00f3cz ju\u017c wspomnianych, w\u0142oskiego poet\u0119 Francesco da Barberino (1264-1348) i flandryjskiego truwera Jacquesa de Baisieux (\u017cy\u0142 w XIII wieku). Fedeli d\u2019Amore<\/em> mieli by\u0107 zatem zwolennikami kultu \u201eniezr\u00f3wnanej Damy\u201d, po\u015bwi\u0119cenia si\u0119 tajemnicy Mi\u0142o\u015bci. Kobieta by\u0142a dla nich symbolem nadludzkiego, nadprzyrodzonego Intelektu, \u015awi\u0119tej M\u0105dro\u015bci. W przedstawieniach tego ruchu wykorzystywana jest cz\u0119sto figura Madonna Intelligenza<\/em>, b\u0119d\u0105cej uosobieniem tej tajemnej, danej nielicznym M\u0105dro\u015bci. Wasale Mi\u0142o\u015bci skrywali swoj\u0105 doktryn\u0119; w utworze C’est des fiez d’Amours<\/em> de Baisieux pisze by \u201enie rozpowiada\u0107 rad mi\u0142o\u015bci, lecz starannie je ukrywa\u0107<\/em>\u201d. Dlatego w\u0142a\u015bnie Fedeli d\u2019Amore <\/em>pos\u0142ugiwali si\u0119 zaszyfrowanym, hermetycznym j\u0119zykiem (parlar cruz<\/em>), maj\u0105cym chroni\u0107 prawdziw\u0105 tre\u015b\u0107 ich przes\u0142ania przed profanami, la gente grossa<\/em> \u2013 jak wypowiada\u0142 si\u0119 o nich da Barberino. Mi\u0142o\u015b\u0107 nie jest wi\u0119c tu sentymentaln\u0105 egzaltacj\u0105, jak interpretuj\u0105 j\u0105 profani, lecz ezoterycznym dzia\u0142aniem si\u0119gaj\u0105cym do najg\u0142\u0119bszych pok\u0142ad\u00f3w rzeczywisto\u015bci. Mi\u0142o\u015b\u0107 jest przy tym continuum<\/em>; „Mi\u0142o\u015b\u0107 \u2013 jest jedna i niepodzielna. Nie ma w niej pozytywnych i negatywnych aspekt\u00f3w. Jedynym grzechem jest w niej ozi\u0119b\u0142o\u015b\u0107, uwi\u0105d (\u0432\u044f\u043b\u043e\u0441\u0442\u044c) rozmienianie totalnej, fanatycznej ekstazy na drobne emocje \u2013 zar\u00f3wno w libertyni\u017amie, jak i w ascezie. Grzech \u2013 to brak Mi\u0142o\u015bci. Gdy milczy eros, budzi si\u0119 podst\u0119pna \u015bmier\u0107 Diady, podaj\u0105ca si\u0119 za obiektywn\u0105 rzeczywisto\u015b\u0107, za sprawiedliwy porz\u0105dek, za najlepszy, najbardziej rozumny spos\u00f3b urz\u0105dzenia \u015bwiata.<\/em>„(18).<\/p>\n

Na pochodz\u0105cym z 1482 r. obrazie Botticelliego Primavera<\/em> przedstawiona zosta\u0142a koncepcja mi\u0142o\u015bci uniwersalnej. W centrum znajduje si\u0119 symbolizuj\u0105ca syntez\u0119 po\u017c\u0105dania zmys\u0142owego i kontemplacyjnego uniesienia Wenus Humanitas. Ona r\u00f3wnie\u017c uosabia pogodzenie duszy z Wszech\u015bwiatem, w tym przypadku upostaciowionym w zielonym lesie, symbolizuj\u0105cym przyrod\u0119, a b\u0119d\u0105cym t\u0142em dla przedstawionej sceny. Nad g\u0142ow\u0105 Wenus wznosi si\u0119 Eros \u2013 personifikacja po\u017c\u0105dania zmys\u0142owego. Prowadzi on wzrok widza w kierunku znajduj\u0105cego si\u0119 po prawej stronie obrazu Merkurego \u2013 symbolu kontemplacji intelektualnej, ofiarowuj\u0105cego ludziom m\u0105dro\u015b\u0107 inicjacyjn\u0105. B\u00f3g ten, przy pomocy kaduceusza, \u201ezdejmuje zas\u0142ony\u201d, to jest odkrywa przed cz\u0142owiekiem hermetyczne tajemnice \u015bwiata. Pomi\u0119dzy nim a Wenus, oraz po lewej stronie obrazu, widzimy grup\u0119 z lekka tylko zawoalowanych przezroczystymi szatami dziewcz\u0105t, kt\u00f3rymi s\u0105 kobiece b\u00f3stwa uosabiaj\u0105ce r\u00f3\u017cne rodzaje i stopnie Mi\u0142o\u015bci; mamy wi\u0119c zmys\u0142ow\u0105 mi\u0142o\u015b\u0107 do pi\u0119kna (Pulchritudo<\/em>), po\u017c\u0105dliwo\u015b\u0107, (Voluptas<\/em>), mi\u0142o\u015b\u0107 dziewicz\u0105 (Castitas<\/em> i Chloris<\/em>), mi\u0142o\u015b\u0107 rodzenia (Flora<\/em>) oraz intelektualn\u0105 mi\u0142o\u015b\u0107 poznania (Wenus<\/em>). Wszystkie namalowane postaci uk\u0142adaj\u0105 si\u0119 w harmonijn\u0105 kompozycj\u0119, co ma zobrazowa\u0107 ide\u0119 kompleksowo\u015bci, wewn\u0119trznej z\u0142o\u017cono\u015bci i uwarstwienia, zarazem jednak ontycznej jedno\u015bci Mi\u0142o\u015bci<\/p>\n

Nago\u015b\u0107 namalowanych dziewcz\u0105t nie p<\/p>\n

owinna dziwi\u0107 – jest niezb\u0119dnym elementem Mi\u0142o\u015bci – zar\u00f3wno nago\u015b\u0107 cielesna, jak i wa\u017cniejsza od niej nago\u015b\u0107 dusz. Eros d\u0105\u017cy do odkrycia ca\u0142ej prawdy, pe\u0142nej tre\u015bci ontologicznej, skrywaj\u0105cej si\u0119 za myl\u0105cym \u015bwiatem zmiennych fenomen\u00f3w. Eros nienawidzi, brzydzi si\u0119 kolorowymi ciuszkami. Rytualna nago\u015b\u0107 \u015bwi\u0119tych to projekcja nago\u015bci dwojga kochank\u00f3w. Nagie s\u0105 r\u00f3wnie\u017c Anio\u0142y, kt\u00f3rych jedynym nakryciem jest \u015awiat\u0142o Bycia.<\/p>\n

Tymczasem, cho\u0107 przeciwnicy Mi\u0142o\u015bci maj\u0105 dzi\u015b wiele powod\u00f3w do rado\u015bci \u2013 o czym wspomniano nieco wy\u017cej, \u201ew g\u0142\u0119binie miejskich katakumb, po\u015br\u00f3d mier\u017c\u0105cego rozk\u0142adu ludzi, rzeczy i mechanizm\u00f3w, dojrzewa powstanie, powstanie kochaj\u0105cych. Po\u015br\u00f3d nich, izolowanych i nieznanych, m\u00f3wi g\u0142os wci\u0105\u017c jeszcze t\u0119skni\u0105cych niebios i nami\u0119tna samotno\u015b\u0107 ziemi. S\u0105 oni wierni misterium nago\u015bci \u2013 nago\u015bci cia\u0142a, ducha i bycia. Oni pragn\u0105 Wieczerzy Agnusa, jak pragn\u0119li jej pierwsi, prawdziwi chrze\u015bcijanie <\/em>(…) Wiemy, \u017ce \u015bwiat wkr\u00f3tce si\u0119 sko\u0144czy. Sko\u0144czy si\u0119 poniewa\u017c kochamy, poniewa\u017c jeste\u015bmy, poniewa\u017c przygotowujemy Ostatni\u0105 Rewolucj\u0119. Wiemy: \u201eniebo i ziemia przemin\u0105, lecz s\u0142owa Jego nie przemin\u0105\u201d. Ko\u0144czymy pradawny podkop pod przekl\u0119tym drzewem Poznania. Razem z nim runie Wszech\u015bwiat, lecz Drzewo \u017bycia na nowo, pniem rozci\u0105gaj\u0105cym si\u0119 w niesko\u0144czono\u015b\u0107, powstanie po\u015br\u00f3d pustki, otoczone b\u0142yszcz\u0105cymi \u015bcianami Nowego Jeruzalem, Jeruzalem Wiecznej Mi\u0142o\u015bci<\/em> (19).<\/p>\n

Ronald Lasecki<\/p>\n

 <\/p>\n

Przypisy:<\/p>\n

1. A. Dugin, \u042d\u0440\u043e\u0442\u0438\u0447\u0435\u0441\u043a\u0438\u0439 \u0438\u0434\u0435\u0430\u043b\u0438\u0437\u043c<\/em>, \u201e\u042d\u043b\u0435\u043c\u0435\u043d\u0442\u044b\u201d nr 6\/2000.<\/p>\n

2. J. Evola, Revolt Against the Modern World<\/em>, Rochester, Vermont 1995, s. 166.<\/p>\n

3. Ten\u017ce, \u201eCywilizacja\u201d ameryka\u0144ska<\/em>, http:\/\/tradycjonalizm.net\/juliusevola\/cywilizacja.htm (29.09.2010).<\/p>\n

4. A. Dugin, \u041a\u043e\u043d\u0441\u0435\u0440\u0432\u0430\u0442\u0438\u0432\u043d\u0430\u044f \u0440\u0435\u0432\u043e\u043b\u044e\u0446\u0438\u044f<\/em>, Moskwa 1994.<\/p>\n

5. J. Evola, Revolt…<\/em>, s. 163.<\/p>\n

6. Tam\u017ce, s. 164.<\/p>\n

7. Tam\u017ce, s. 164.<\/p>\n

8. A. Dugin, \u042d\u0440\u043e\u0442\u0438\u0447\u0435\u0441\u043a\u0438\u0439…<\/em>.<\/p>\n

9. J. Evola, Dz. Cyt, s. 157.<\/p>\n

10. Tam\u017ce, s. 159.<\/p>\n

11. Tam\u017ce, s. 160.<\/p>\n

12. A. Dugin, \u041a\u043e\u043d\u0441\u0435\u0440\u0432\u0430\u0442\u0438\u0432\u043d\u0430\u044f…<\/em>.<\/p>\n

13. D. de Rougemont, Mity o mi\u0142o\u015bci<\/em>, Warszawa 2002.<\/p>\n

14. Prawdopodobnie \u017cy\u0142 we Francji na pocz\u0105tku XX wieku i by\u0142 wszechstronnie wykszta\u0142cony, jego prawdziwa to\u017csamo\u015b\u0107 nie jest jednak znana. Podczas drugiej wojny \u015bwiatowej by\u0142 bezskutecznie poszukiwany przez niemiecki wywiad ze wzgl\u0119du na przypisywan\u0105 mu wiedz\u0119 alchemiczn\u0105, mog\u0105c\u0105 okaza\u0107 si\u0119 przydatn\u0105 przy produkcji broni atomowej. Wsp\u00f3\u0142cze\u015bnie znane s\u0105 dwie prace Fulcanellego: wydana w 1926 r. Le Myst\u00e8re des Cath\u00e9drales<\/em> oraz pochodz\u0105ca z 1929 r. Les Demeures Philosophales<\/em>.<\/p>\n

15. A. Dugin, \u041a\u043e\u043d\u0441\u0435\u0440\u0432\u0430\u0442\u0438\u0432\u043d\u0430\u044f…<\/em>.<\/p>\n

16. T. Gabi\u015b, Konserwatywna Rewolucja<\/em>, http:\/\/www.niniwa2.cba.pl\/konserwatywnar.htm (29.09.2010).<\/p>\n

17. A. Dugin, \u042d\u0440\u043e\u0442\u0438\u0447\u0435\u0441\u043a\u0438\u0439…<\/em>.<\/p>\n

18. A. Dugin, \u041a\u043e\u043d\u0441\u0435\u0440\u0432\u0430\u0442\u0438\u0432\u043d\u0430\u044f…<\/em>.<\/p>\n

19. Tam\u017ce.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Romantyzm jest platonizmem egzystencjalnym, a nie pr\u00f3\u017cn\u0105 t\u0119sknot\u0105 za pretensjonalnymi przygodami. (Miko\u0142aj Gomez Davila) Eros w epoce Kali-jugi Mi\u0142o\u015bci nie ma. (z filmu \u201eMi\u015b\u201d) Wsp\u00f3\u0142czesne […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":4140,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"jetpack_post_was_ever_published":false,"jetpack_publicize_message":"","jetpack_is_tweetstorm":false,"jetpack_publicize_feature_enabled":true,"jetpack_social_post_already_shared":false,"jetpack_social_options":{"image_generator_settings":{"template":"highway","enabled":false}}},"categories":[24,12],"tags":[268,373,501],"jetpack_publicize_connections":[],"jetpack_featured_media_url":"","jetpack_sharing_enabled":true,"jetpack_shortlink":"https:\/\/wp.me\/p5dyvz-5g","jetpack-related-posts":[{"id":20500,"url":"https:\/\/xportal.press\/?p=20500","url_meta":{"origin":326,"position":0},"title":"Abp Jean Abdo Arbach: Syryjski rz\u0105d broni chrze\u015bcijan","date":"25 kwietnia 2015","format":false,"excerpt":"Po czterech latach od wybuchu syryjskiego konfliktu kryzys humanitarny nie ustaje i nic nie wskazuje na to, by co\u015b mia\u0142oby si\u0119 polepszy\u0107. Wed\u0142ug oblicze\u0144 ONZ zgin\u0119\u0142o ponad 200 tysi\u0119cy os\u00f3b. Ponad po\u0142owa z 22 milion\u00f3w mieszka\u0144c\u00f3w Syrii potrzebuje pomocy humanitarnej pomocy. Ponad 7 milion\u00f3w os\u00f3b musia\u0142o opu\u015bci\u0107 swoje domy. Ponad\u2026","rel":"","context":"In "Inne"","img":{"alt_text":"","src":"https:\/\/i0.wp.com\/xportal.press\/wp-content\/uploads\/2015\/04\/syria.jpg?fit=960%2C643&ssl=1&resize=350%2C200","width":350,"height":200},"classes":[]},{"id":7015,"url":"https:\/\/xportal.press\/?p=7015","url_meta":{"origin":326,"position":1},"title":"Aleksander Dugin: Tradycja przeciw Ponowoczesno\u015bci","date":"17 listopada 2012","format":false,"excerpt":"Tradycja przeciw Ponowoczesno\u015bci (abstrakt sekcji II konferencji \u201ePrzeciwko \u015bwiatu ponowoczesnemu\u201d) (link do t\u0142umaczenia abstraktu sekcji I \u201eChrze\u015bcija\u0144stwo i neoplatonizm\") \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0\u00a0W tradycjonalizmie jako w filozofii i w \u015bwiatopogl\u0105dzie istnieje komponenta wyra\u017anie rewolucyjna. U Evoli jest ona wyra\u017cona wyra\u017anie (teza o powstaniu przeciw \u015bwiatu wsp\u00f3\u0142czesnemu). Ale u Gu\u00e9nona jest\u2026","rel":"","context":"In "Inne"","img":{"alt_text":"","src":"","width":0,"height":0},"classes":[]},{"id":33688,"url":"https:\/\/xportal.press\/?p=33688","url_meta":{"origin":326,"position":2},"title":"Konrad R\u0119kas: Co jest martwe – nie mo\u017ce umrze\u0107","date":"7 maja 2018","format":false,"excerpt":"Ka\u017ce mi si\u0119 zapomnie\u0107 o rocznicach polskich zwyci\u0119stw. Burzy pomniki narodowej chwa\u0142y. Kastruje si\u0119 narodow\u0105 histori\u0119 i dzieli polsk\u0105 krew. A potem jeden ba\u0142wan z drugim og\u0142asza jakie\u015b wydumane \u015awi\u0119to Bia\u0142o-Czerwonego Balonika i domaga si\u0119 \"rado\u015bci z bycia Polakiem\". A id\u017acie do cholery z takim \"patriotyzmem\"! M\u00f3j w\u0142asny grajdo\u0142! Z\u2026","rel":"","context":"In "Polityka"","img":{"alt_text":"","src":"https:\/\/i0.wp.com\/xportal.press\/wp-content\/uploads\/2018\/05\/flaga.jpg?fit=444%2C349&ssl=1&resize=350%2C200","width":350,"height":200},"classes":[]},{"id":36912,"url":"https:\/\/xportal.press\/?p=36912","url_meta":{"origin":326,"position":3},"title":"Jean Raspail: Nie ma kr\u00f3la bez Boga","date":"16 czerwca 2020","format":false,"excerpt":"Od Redakcji: w zwi\u0105zku ze zgonem 13. czerwca 2020 r. znanego pisarza-rojalisty Jeana Raspaila, prezentujemy polski przek\u0142ad jego znanego wywiadu na temat monarchizmu, kt\u00f3rego udzieli\u0142 francuskiemu tygodnikowi literackiemu \u201eLe Figaro litt\u00e9raire\u201d. (RL) \u00a0 Nie ma kr\u00f3la bez Boga \u00a0 Le Figaro litt\u00e9raire: Jak w og\u00f3le mo\u017cna by\u0107 rojalist\u0105 w roku\u2026","rel":"","context":"In "Idea"","img":{"alt_text":"","src":"https:\/\/i0.wp.com\/xportal.press\/wp-content\/uploads\/2020\/06\/494144.jpg?fit=430%2C640&ssl=1&resize=350%2C200","width":350,"height":200},"classes":[]},{"id":33382,"url":"https:\/\/xportal.press\/?p=33382","url_meta":{"origin":326,"position":4},"title":"E. Limonow dla Xportalu: Putin to tylko taki „spokesman”","date":"18 marca 2018","format":false,"excerpt":"W zwi\u0105zku z dzisiejszymi wyborami prezydenckimi w Rosji przedstawiamy kr\u00f3tki wywiad red. nacz. Xportal.pl Bartosza Bekiera ze znanym rosyjskim pisarzem i dysydentem politycznym, ideologiem \"czerwonego nacjonalizmu\", przyw\u00f3dc\u0105 narodowych bolszewik\u00f3w Eduardem Limonowem. To ju\u017c drugi wywiad lidera \"nazboli\" dla Xportalu, poprzedni ukaza\u0142 si\u0119 pod tytu\u0142em \"Przywr\u00f3\u0107my Polsce Lw\u00f3w i Wilno\". \u00a0\u2026","rel":"","context":"In "Dla Xportalu"","img":{"alt_text":"","src":"https:\/\/i0.wp.com\/xportal.press\/wp-content\/uploads\/2018\/03\/Eduard-Limonov.jpg?fit=620%2C414&ssl=1&resize=350%2C200","width":350,"height":200},"classes":[]},{"id":33115,"url":"https:\/\/xportal.press\/?p=33115","url_meta":{"origin":326,"position":5},"title":"Umair Haque: Dlaczego bagatelizujemy upadek USA? Przedziwne patologie pierwszego pa\u0144stwa upad\u0142ego w\u015br\u00f3d kraj\u00f3w rozwini\u0119tych","date":"16 lutego 2018","format":false,"excerpt":"Po lekturze jednych z moich ostatnich esej\u00f3w mogliby\u015bcie powiedzie\u0107: \"Umair, nie martw si\u0119! Wszystko b\u0119dzie dobrze, nie jest tak \u017ale!\". Spojrza\u0142bym wtedy na was z politowaniem i grzecznie odpar\u0142: \"\"Szczerze m\u00f3wi\u0105c, nie wydaje mi si\u0119, by\u015bmy brali pod uwag\u0119 perspektyw\u0119 upadku wystarczaj\u0105co powa\u017cnie\". Dlaczego tak twierdz\u0119? Kiedy przyjrzymy si\u0119 dok\u0142adnie\u2026","rel":"","context":"In "Polityka"","img":{"alt_text":"","src":"https:\/\/i0.wp.com\/xportal.press\/wp-content\/uploads\/2018\/02\/57979863.IranMar064250-1.jpg?fit=600%2C399&ssl=1&resize=350%2C200","width":350,"height":200},"classes":[]}],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/xportal.press\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/326"}],"collection":[{"href":"https:\/\/xportal.press\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/xportal.press\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/xportal.press\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/xportal.press\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=326"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/xportal.press\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/326\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":17230,"href":"https:\/\/xportal.press\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/326\/revisions\/17230"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/xportal.press\/index.php?rest_route=\/"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/xportal.press\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=326"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/xportal.press\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=326"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/xportal.press\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=326"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}