{"id":33320,"date":"2018-03-07T14:18:09","date_gmt":"2018-03-07T13:18:09","guid":{"rendered":"http:\/\/xportal.pl\/?p=33320"},"modified":"2018-03-07T18:06:32","modified_gmt":"2018-03-07T17:06:32","slug":"michael-omeara-europejska-rewolucja-pierrea-drieu-la-rochelle","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/xportal.press\/?p=33320","title":{"rendered":"Michael O’Meara: Europejska rewolucja Pierre\u2019a Drieu La Rochelle"},"content":{"rendered":"

Okres ma\u0142ej polityki przemin\u0105\u0142: najbli\u017csze ju\u017c stulecie przyniesie walk\u0119 o panowanie nad \u015bwiatem \u2014 przymus do wielkiej polityki<\/em>\u201d \u2013 Nietzsche, Poza dobrem i z\u0142em<\/em>, \u00a7207<\/p>\n

W nocy 15 marca 1945, pozostaj\u0105c w ukryciu przed nowym, zainstalowanym przez Ameryk\u0119 w Pary\u017cu re\u017cimem, Pierre Drieu La Rochelle po\u0142kn\u0105\u0142 \u015bmierteln\u0105 dawk\u0119 gardenalu.<\/p>\n

Samob\u00f3jstwo tego genialnego normandzkiego pisarza, kt\u00f3ry wybra\u0142 \u015bmier\u0107 ponad pora\u017ck\u0119, niczym nie skazi\u0142o jego p\u00f3\u017aniejszej reputacji.<\/p>\n

Jak pisze hitoryk Pierre Nora we wst\u0119pie do Dziennika 1939-1945 <\/em>Drieu (1992): \u201eDla pokolenia powojennego sta\u0142 si\u0119 romantycznym bohaterem pokroju nietzschea\u0144skiego, legendarnym nonkonformist\u0105, faszyst\u0105 bez krwi na r\u0119kach, intelektualist\u0105, kt\u00f3ry zap\u0142aci\u0142 najwy\u017csz\u0105 cen\u0119 za wierno\u015b\u0107 swoim przekonaniom a\u017c do samego ko\u0144ca. Jest postaci\u0105 rangi mitycznej\u201d.<\/p>\n

Posta\u0107 mityczna \u2013 pewnie tak, lecz jest Drieu rewolucyjnym m\u0119czennikiem, sprzeciwiaj\u0105cym si\u0119 prawicowym i lewicowym konwencjom w imi\u0119 europejskiego przeznaczenia, kt\u00f3ry bez zw\u0105tpienia nadal do nas m\u00f3wi.<\/p>\n

Niewielu pisarzy jego epoki zmaga\u0142o si\u0119 z dylematami Europy tak intensywnie i przejrzy\u015bcie. W swojej autobiograficznej powie\u015bci Gilles<\/em> (1939) napisa\u0142, \u017ce cz\u0142owiek istnieje tylko w walce: \u201e\u017badna my\u015bl, \u017caden sentyment nie jest prawdziwy, je\u015bli nie jest sprawdzony \u015bwiadectwem \u015bmierci\u201d.<\/p>\n

Rewolucyjna europejsko\u015b\u0107 jego my\u015bli nadal na nas wp\u0142ywa, najwyra\u017aniej, nie po prostu dlatego, \u017ce jej niepokoje nadal n\u0119kaj\u0105 nasz \u015bwiat, ale r\u00f3wnie\u017c z powodu bezkompromisowego \u201e\u015bwiadectwa \u015bmierci\u201d kt\u00f3re nadaje jej pewnej ponadczasowo\u015bci.<\/p>\n

Francuzi z pokolenia Drieu \u2013 \u201epokolenia 1914\u201d \u2013 byli dr\u0119czeni prze\u015bwiadczeniem, \u017ce ich \u015bwiat umiera, a nowy, niekoniecznie lepszy pr\u00f3buje si\u0119 narodzi\u0107. \u201ePodwa\u017caj\u0105c fundamenty wszystkiego\u201d duchowy kryzys rozpocz\u0119ty przez Wielk\u0105 Wojn\u0119 rzuci\u0142 sw\u00f3j urok na ca\u0142\u0105 epok\u0119 mi\u0119dzywojenn\u0105 (1918-39).<\/p>\n

Motyw powracaj\u0105cego \u017co\u0142nierza, kt\u00f3ry czuje si\u0119 bezdomnym w swojej w\u0142asnej ojczy\u017anie, poniewa\u017c odkrywa, \u017ce nar\u00f3d, za kt\u00f3ry walczy\u0142, nie jest ju\u017c narodem kt\u00f3ry poprzednio zna\u0142, snuje si\u0119 przez wszystkie dzie\u0142a Drieu. Motyw mia\u0142 sw\u00f3j szczeg\u00f3lny odd\u017awi\u0119k we Francji, kt\u00f3ra nawet przed wojn\u0105 by\u0142a ogarni\u0119ta poczuciem rozk\u0142adu i upadku.<\/p>\n

Bior\u0105c pod uwag\u0119 to, \u017ce Francja by\u0142a kolebk\u0105 zar\u00f3wno \u015bredniowiecznej jak i nowo\u017cytnej cywilizacji, Francja d\u0142ugi czas dominowa\u0142a w Europie, nie tylko my\u015bl\u0105, gustem i legitymizowaniem modeli dawanych innym europejskim wsp\u00f3lnotom politycznym, ale te\u017c militarnie i demograficznie. W ostatnim trzydziestoleciu XIX wieku zjednoczenie Niemiec, po\u0142\u0105czone ze wzrostem liczby ludno\u015bci i rozwojem przemys\u0142u przeze\u0144 spowodowanym, doprowadzi\u0142o francusk\u0105 hegemoni\u0119 do nag\u0142ego i upokarzaj\u0105cego ko\u0144ca.<\/p>\n

Sta\u0142o si\u0119 to bole\u015bnie oczywiste podczas wojny francusko-pruskiej w 1870 roku, a by\u0107 mo\u017ce bardziej podczas pierwszej wojny \u015bwiatowej, kiedy Francja by\u0142a w stanie \u201epokona\u0107\u201d Niemc\u00f3w (kt\u00f3rych \u201em\u00f3j nar\u00f3d samodzielnie depta\u0142 z \u0142atwo\u015bci\u0105 przez wieki\u201d) tylko w sojuszu z innymi \u015bwiatowymi pot\u0119gami.<\/p>\n

W swojej pierwszej politycznej pracy Mesure de France<\/em> (1922), Drieu przeciwstawi\u0142 si\u0119 \u201edekadencji\u201d, kt\u00f3ra odpowiada\u0142a za zepsucie francuskiego ducha, rozpoczynaj\u0105c zagadnienie, kt\u00f3re b\u0119dzie porusza\u0142o wszystkie jego nast\u0119pnie dzie\u0142a.<\/p>\n

Nie bacz\u0105c na fakt, \u017ce jego rodacy nie byli ju\u017c tymi samymi zdobywcami, co w 1800 roku, oskar\u017cy\u0142 ich, a przede wszystkim elity, o popadni\u0119cie w os\u0142abiaj\u0105ce formy, kt\u00f3re nadesz\u0142y wraz z \u017cyciem wsp\u00f3\u0142czesnym.<\/p>\n

\u201eWsz\u0119dzie gdzie patrz\u0119\u201d \u2013 zaobserwowa\u0142 \u2013 \u201ewidz\u0119 ludzi, kt\u00f3rzy stracili poczucie wszystkiego, tego czym jest seks czy polityka, tego czym jest przyw\u00f3dca, cz\u0142owiek, szutka czy religia\u201d.<\/p>\n

Upadek Francji nie by\u0142 wed\u0142ug niego zwyczajnym wynikiem wsp\u00f3\u0142czesnego kapitalizmu (jak podnosi\u0142a lewica) czy demokracji (wed\u0142ug prawicy), ale g\u0142\u0119bokim rozstrojem \u017cycia narodowego, widocznym w niekorzystnej demografii. Populacja narodu ledwo w og\u00f3le wzros\u0142a przez XIX wiek, podczas gdy populacja Niemiec zwi\u0119kszy\u0142a si\u0119 prawie dwukrotnie.<\/p>\n

Wed\u0142ug Drieu niep\u0142odno\u015b\u0107 narodu by\u0142a oznak\u0105 jego os\u0142abiaj\u0105cej si\u0119 \u017cywotno\u015bci \u2013 i wszystkiego co za tym idzie, jak strach przed ryzykiem, deprecjacja m\u0119skich warto\u015bci, fiksacja na punkcie komfortu i bezpiecze\u0144stwa, demobilizuj\u0105cy egocentryzm.<\/p>\n

Konsekwencje by\u0142a nieodwo\u0142alnie zagra\u017caj\u0105ce \u017cyciu: \u201eCz\u0142owiek\u201d, pisa\u0142, \u201ekt\u00f3ry s\u0142abo uprawia swoj\u0105 ziemi\u0119 i zostawia swoj\u0105 \u017con\u0119 bezp\u0142odn\u0105, nara\u017ca si\u0119 na przej\u0119cie swojej w\u0142asno\u015bci przez s\u0105siad\u00f3w\u201d.<\/p>\n

Jednak bardziej ni\u017c rozbrojenie Francji w \u015bwiecie po\u017c\u0105daj\u0105cych s\u0105siad\u00f3w, to dekadencja wysysaj\u0105ca jej soki \u017cyciowe toczy\u0142a si\u0119 przez r\u00f3\u017cne aspekty \u017cycia narodowego, podkopuj\u0105c jej si\u0142\u0119, autonomi\u0119 a nawet zdolno\u015b\u0107 do my\u015blenia o dr\u0119cz\u0105cych j\u0105 problemach. Pocz\u0105tek masowej imigracji w latach 20. by\u0142 ostatnim, najgro\u017aniejszym wyrazem tego wyniszczenia.<\/p>\n

Los Francji, wed\u0142ug Drieu, b\u0119dzie taki jak ca\u0142ej Europy, poniewa\u017c wiek XX obali\u0142 nie stare formy cywilizacyjne, lecz przestarza\u0142y system westfalski, zapocz\u0105tkowuj\u0105c epok\u0119 kontynentalnych imperi\u00f3w, kt\u00f3ra zmniejszy\u0142a znaczenie i suwerenno\u015b\u0107 pa\u0144stw narodowych.<\/p>\n

Niemcy mog\u0142y przerosn\u0105\u0107 Francj\u0119, ale nigdy nie osi\u0105gn\u0105 hegemonii nad kontynentem. Nie tylko inne europejskie kraje b\u0119d\u0105 nadal tworzy\u0107 koalicj\u0119 przeciwko nim \u2013 ich waga demograficzna i ekonomiczna by\u0142a znacz\u0105ca tylko w odniesieniu do ma\u0142ych narod\u00f3w europejskich. Ostatecznie Niemcy ulegn\u0105 takiemu samemu upadkowi co Francja \u2013 upadkowi, kt\u00f3ry wp\u0142yn\u0105\u0142by nie tyle na ich wydolno\u015b\u0107 na arenie mi\u0119dzynarodowej, co na zdolno\u015b\u0107 do opanowania wewn\u0119trznych kategorii wsp\u00f3\u0142czesnego \u017cycia.<\/p>\n

Tak d\u0142ugo jak Europa pozostawa\u0142a politycznie p\u0119kni\u0119ta, ryzykowa\u0142a tym nie tyle kolejne bratob\u00f3jcze zmiany, jak te w latach 1914 \u2013 1918, ale zdominowanie przez kontynentalne si\u0142y ameryka\u0144skiego kapitalizmu i rosyjskiego komunizmu (nie wspominaj\u0105c o imperium chi\u0144skim i indyjskim, kt\u00f3rych nadej\u015bcie w XXI wieku przewidzia\u0142).<\/p>\n

Francja, twierdzi\u0142, by\u0142a skazana na stanie si\u0119 kolejn\u0105 \u201eIrlandi\u0105\u201d wiecznie walcz\u0105c\u0105 przeciwko obcym mocarstwom \u2013 albo cz\u0142onkiem Imperium Europejskiego, kt\u00f3re b\u0119dzie rz\u0105dzi\u0142o \u015bwiatem dzi\u0119ki pokojowi i porz\u0105dkowi.<\/p>\n

Francja, Niemcy i inne narody europejskie innymi s\u0142owy przetrwaj\u0105 er\u0119 mocarstw kontynentalnych, z ich ekonomi\u0105 korzy\u015bci i \u201etyrani\u0105 liczb\u201d, tylko poprzez zjednoczenie.<\/p>\n

Zjednoczenie jednak nie oznacza likwidacji narod\u00f3w. W przeciwie\u0144stwie do obecnej Komisji Europejskiej, dywaguj\u0105cej o europejskiej odr\u0119bno\u015bci biokulturowej, wyobra\u017cenie Drieu o federacji nie polega\u0142o na poddaniu ludno\u015bci kontynentu prymatowi zasad rynku.<\/p>\n

Jego trosk\u0105 by\u0142o odrodzenie Europy, a nie ekonomiczna destrukcja jej etnos\u00f3w. B\u0119d\u0105c w m\u0142odo\u015bci pod wp\u0142ywem takich antyliberalnych nacjonalist\u00f3w jak Maurice Barr\u00e8s, Charles Maurras i Jacques Bainville, z kt\u00f3rych ka\u017cdy z nich wprowadzi\u0142 go w \u201ekult Francji\u201d, jego przywi\u0105zanie do \u201eMarianny\u201d, kt\u00f3r\u0105 kocha\u0142 \u201ejak pi\u0119kn\u0105 kobiet\u0119, kt\u00f3r\u0105 m\u00f3g\u0142 spotka\u0107 w nocy na ulicy\u201d, by\u0142o niezachwiane.<\/p>\n

Ale w tym samym czasie widzia\u0142, \u017ce nacjonalizm, \u201eta XIX-wieczna ideologia\u201d, osi\u0105gn\u0105\u0142 historyczny impas \u2013 zar\u00f3wno \u00a0pod wzgl\u0119dem samodestrukcyjnej rywalizacji, jak i ogranicze\u0144, jakie zacz\u0105\u0142 narzuca\u0107 duchowi europejskiemu.<\/p>\n

\u201eWszystkie nacjonalizmy\u201d \u2013 pisa\u0142 w 1928 roku \u2013 \u201ekt\u00f3re powodowa\u0142y koniec swoich ojczyzn zamiast ich odrodzenia, odrzuca\u0142y ca\u0142\u0105 energi\u0119 i kreatywno\u015b\u0107 zrodzon\u0105 w ojczy\u017anie\u201d. Dla autora L\u2019Europe contre les Patries<\/em> (1931) nacjonalizm w erze kontynentalnej sta\u0142 si\u0119 odpadkiem wywrotowym zar\u00f3wno wobec Europy jak i samego narodu.<\/p>\n

Nie Francja, lecz Europa jako duchowa wsp\u00f3lnota narod\u00f3w od tej pory b\u0119dzie wzbudza\u0107 jego przywi\u0105zanie: \u201eFrancja jako polityczny byt musi umrze\u0107 (\u2026) aby mog\u0142a osi\u0105gn\u0105\u0107 swoje prawdziwe duchowe miejsce\u201d.<\/p>\n

Federacja, kt\u00f3r\u0105 przewidywa\u0142, opiera\u0142aby si\u0119 na lokalnych to\u017csamo\u015bciach i historycznych instytucjach w tradycji monteskiuszowskiej \u201ewsp\u00f3lnoty narod\u00f3w\u201d \u2013 jednocz\u0105c Europejczyk\u00f3w na bazie grecko-rzymskiego i \u0142aci\u0144sko-chrze\u015bcija\u0144skiego dziedzictwa przez nich podzielanego, na wzajemnych zapo\u017cyczeniach, jakie znaczy\u0142y ich histori\u0119 oraz na instytucjonalnym dziedzictwie ius publicum europaeum.<\/em><\/p>\n

Dla jednego z francuskich pisarzy Nowej Prawicy (A. Guyota-Jeannina), Europa Drieu to nie bezkrwawe superpa\u0144stwo biurokrat\u00f3w, bankier\u00f3w i kupc\u00f3w, ale \u201educhowa, kulturowa, wsp\u00f3lnotowa i zakorzeniona Europa\u201d \u2013 ochraniaj\u0105ca swoje bogate i zr\u00f3\u017cnicowane etnosy i prawdziwa dla przybieraj\u0105cej r\u00f3\u017cne formy duchowo\u015bci.<\/p>\n

Nie by\u0142 to wi\u0119c „zwi\u0105zek” otwarty na ca\u0142y \u015bwiat i niszcz\u0105cy jego specyficzn\u0105 to\u017csamo\u015b\u0107 – ale raczej powi\u0119kszona Szwajcaria, zazdrosna o swoje r\u00f3\u017cne rodziny narodowe. Nar\u00f3d, nawet je\u015bli nie posiada\u0142 \u017cywotno\u015bci w \u015bwiecie pot\u0119g kontynentalnych, pozosta\u0142 dla niego istotnym elementem, poniewa\u017c j\u0119zyk, dziedzictwo i miejsce s\u0105 bezpo\u015brednimi sk\u0142adnikami to\u017csamo\u015bci jednostki.<\/p>\n

Bior\u0105c jednak pod uwag\u0119, \u017ce Europa po 1918 r. znajdowa\u0142a si\u0119 mi\u0119dzy dwoma wrogimi, pozaeuropejskimi imperiami, jej podzia\u0142 na dwadzie\u015bcia sze\u015b\u0107 suwerennych pa\u0144stw – z kt\u00f3rych \u017cadne nie by\u0142o w stanie zdominowa\u0107 innych lub „reprezentowa\u0107 si\u0119 z godno\u015bci\u0105 w nieproporcjonalnej konkurencji kontynentalnych imperi\u00f3w” \u2013 postawi\u0142 j\u0105 w sytuacji wyra\u017anie niekorzystnej wobec swoich rywali, uniemo\u017cliwiaj\u0105c jej przyj\u0119cie pozycji politycznej, nie wspominaj\u0105c o duchowej perspektywie, niezb\u0119dnej do przezwyci\u0119\u017cenia stoj\u0105cych przed ni\u0105 wyzwa\u0144.<\/p>\n

\u201eTylko poprzez federacj\u0119 mo\u017cemy o\u017cywi\u0107 martw\u0105 dusz\u0119 Europy i podj\u0105\u0107 dziedzictwo XIII-wiecznej chrze\u015bcija\u0144skiej Europy albo arystokratycznej i intelektualnej Europy XVIII wieku (\u2026) To nie kosmopolityczny sen, lecz nagl\u0105ca konieczno\u015b\u0107, kwestia \u017cycia i \u015bmierci. Europa si\u0119 zjednoczy \u2013 po\u017cre sama siebie albo zostanie po\u017carta.\u201d<\/p>\n

W tym celu narody europejskie s\u0105 odt\u0105d zobowi\u0105zane do zmiany wzajemnych stosunk\u00f3w.<\/p>\n

„Urodzeni w Europie, musz\u0105 wr\u00f3ci\u0107 do Europy.”<\/p>\n

Od czasu rozpadu imperium Karola Wielkiego, Europejczycy zapocz\u0105tkowali tysi\u0105cletni ruch r\u00f3\u017cnicowania si\u0119, oddzielania si\u0119 i odr\u00f3\u017cniania od siebie „tak, jakby by\u0142a to kwarantanna”. Jednak wraz z nadej\u015bciem pierwszej wojny \u015bwiatowej tw\u00f3rcza faza tego ruchu osi\u0105gn\u0119\u0142a punkt malej\u0105cych zysk\u00f3w.<\/p>\n

Europa nie mog\u0142aby by\u0107 Europ\u0105 bez swoich narod\u00f3w i bez nich by umar\u0142a. Drieu utrzymywa\u0142, \u017ce \u017cywotno\u015b\u0107 narodu by\u0142aby odt\u0105d zale\u017cna od Europy.<\/p>\n

W ten spos\u00f3b zach\u0119ci\u0142 sobie wsp\u00f3\u0142czesnych, by stali si\u0119 „dobrymi Europejczykami” Nietzschego – „silnie zobowi\u0105zanymi spadkobiercami tysi\u0119cy lat europejskiego ducha”. Podobnie jak przezwyci\u0119\u017cyli oni swoje religijne r\u00f3\u017cnice w XVII wieku, tak i teraz musz\u0105 zdegradowa\u0107 prymat swoich barykaduj\u0105cych to\u017csamo\u015bci narodowych, je\u015bli maj\u0105 przetrwa\u0107 XX wiek.<\/p>\n

Wobec tego, musieli by porzuci\u0107 „polityk\u0119 ma\u0142ego nacjonalizmu” i sztywne formy pa\u0144stwowe, kt\u00f3re mia\u0142y sprowadzi\u0107 ich i reszt\u0119 Europy na ni\u017csze szczeble przysz\u0142ego porz\u0105dku \u015bwiatowego.<\/p>\n

Drieu uznawa\u0142, \u017ce Europa by\u0142a czym\u015b w rodzaju „mitu”, ale jego historyczno-cywilizacyjny rezonans, wci\u0105\u017c mia\u0142 moc wywo\u0142ywania si\u0142, kt\u00f3re mog\u0105 rzuci\u0107 wyzwanie panuj\u0105cej dekadencji.<\/p>\n

Jego wizja federacji, owa Europa ojczyzn, d\u0105\u017cy\u0142a do o\u017cywienia ducha w\u0142a\u015bciwego dla unikalnych i niepor\u00f3wnywalnych z niczym europejskich form \u017cycia \u2013 by nie dopu\u015bci\u0107 do rozpuszczenia ich w ultraliberalnym rynku \u015bwiatowym.<\/p>\n

Idea europejskiej federacji nie by\u0142a w \u017caden spos\u00f3b obca Drieu.<\/p>\n

Po zawieszeniu broni w 1918 r. Europejczycy niemal\u017ce ka\u017cdej klasy i narodu zdali sobie spraw\u0119, \u017ce kolejna wojna zrodzona z nacjonalistycznej rywalizacji zniszczy kontynent. W latach dwudziestych XX wieku „idea europejska” przybiera\u0142a r\u00f3\u017cne formy: traktatu z Locarno, briandyzmu, paneuropeizmu Coudenhove\u2019a-Kalergiego itd.<\/p>\n

Drieu nie podziela\u0142 \u017cadnej z pacyfistycznych, humanitarnych lub demokratycznych zasad, motywuj\u0105cych w tym okresie jedno\u015b\u0107 (zasad, kt\u00f3rych liberalne przes\u0142anki uwa\u017ca\u0142 za pochodne europejskiej dekadencji), ale patrzy\u0142 na ruchy, kt\u00f3re uruchomili, jako na mo\u017cliwe narz\u0119dzia do wykucia Stan\u00f3w Zjednoczonych Europy.<\/p>\n

W Gen\u00e8ve ou<\/em> Moscou (1928) wyrazi\u0142 nawet nadziej\u0119, \u017ce bardziej rozwini\u0119te sektory europejskiego kapitalizmu, wyrastaj\u0105ce z rynku krajowego, wykorzystaj\u0105 Lig\u0119 Narod\u00f3w do wspierania najpierw ekonomicznej, a nast\u0119pnie politycznej jedno\u015bci.<\/p>\n

Jego nadzieja na takie reformy nie przetrwa\u0142a jednak pierwszej powojennej dekady, kt\u00f3rej kulminacj\u0105 by\u0142y najwi\u0119ksze kryzysy gospodarcze we wsp\u00f3\u0142czesnej historii.<\/p>\n

Sfrustrowany przez bezruch lewicowych i prawicowych partii w obliczu kryzysu, zacz\u0105\u0142 we wczesnych latach trzydziestych szuka\u0107 rewolucyjnej alternatywy dla odrodzenia Francji i Europy.<\/p>\n

Kiedy podczas gwa\u0142townych antyrz\u0105dowych demonstracjach ulicznych, kt\u00f3re wstrz\u0105sn\u0119\u0142y III Republik\u0105 Francusk\u0105 w lutym 1934 roku antyliberalni prawicowcy (g\u0142\u00f3wnie weterani zorganizowani w skrajnie prawicowe Ligi) i antyliberalni lewicowcy (komuni\u015bci) zmusili do odwr\u00f3cenia wzroku zbrojne si\u0142y pa\u0144stwa, pokazuj\u0105c, \u017ce w sercach rodak\u00f3w wci\u0105\u017c \u017cy\u0142o co\u015b z pradawnych m\u0119skich tradycji Francji – Drieu stwierdzi\u0142, \u017ce wreszcie znalaz\u0142 rewolucyjn\u0105 alternatyw\u0119 w tym, co nazwa\u0142 Socjalizmem faszystowskim<\/em> (1934).<\/p>\n

Faszyzm, o kt\u00f3rym m\u00f3wi\u0142 w tym dziele, nie by\u0142 ca\u0142kiem ortodoksyjny, tak jak jego zainteresowanie nim by\u0142o bardziej egzystencjalne ni\u017c polityczne.<\/p>\n

Bardziej ni\u017c drobnomieszcza\u0144ski, antykomunistyczny i skoncentrowany na pa\u0144stwie nacjonalizm \u2013 to instynktowna opozycja faszyzmu wobec ustanowionego liberalnego \u0142adu, jego nacisk na m\u0142odzie\u017c, zdrowie, przyw\u00f3dztwo, bunt i m\u0119\u017cne dzia\u0142ania, a zw\u0142aszcza jego nietzschea\u0144ska wola niebezpiecznego \u017cycia by\u0142y tym, co go do niego przyci\u0105ga\u0142o.<\/p>\n

Podobnie pozostawa\u0142 krytyczny wobec ust\u0119pstw uczynionych przez niemiecki i w\u0142oski faszyzm wobec tego, co Francuzi nazywaj\u0105 juste milieu <\/em>\u2013 to jest liberalnego centryzmu, kt\u00f3ry odrzuca sp\u00f3r i radykalizm w polityce.<\/p>\n

Faszyzm Drieu (jak w przypadku wielu innych faszyzuj\u0105cych intelektualist\u00f3w) zrodzi\u0142 si\u0119 ostatecznie z jego identyfikacji z wol\u0105 faszyzmu do pokonania dekadencji zrodzonej przez czasy wsp\u00f3\u0142czesne, i tym samym do urzeczywistnienia wy\u017cszej wsp\u00f3lnoty duchowej.<\/p>\n

Jak pisa\u0142 w 1938 roku: „\u017by\u0107 intensywniej i pe\u0142niej \u2013 to dzi\u015b oznacza by\u0107 faszyst\u0105” (co wyja\u015bnia, by\u0107 mo\u017ce, dlaczego po sze\u015bciu dekadach antyfaszyzm nadal pozostaje obsesj\u0105 lewicy).<\/p>\n

Socjalizm Drieu, przeciwstawiony nieokie\u0142znanym rynkom, oboj\u0119tnym na sp\u00f3jno\u015b\u0107 spo\u0142eczn\u0105 i warto\u015bci duchowe, mia\u0142 niewiele wsp\u00f3lnego z marksistowskim socjalizmem, z jego \u017cydowskim uniwersalizmem, kolektywizmem i dr\u0119twym materializmem. Przeciwnie, to by\u0142 „socjalizm”, jaki Spengler przypisywa\u0142 Prusakom – „organiczny” i „autorytarny” socjalizm, kt\u00f3ry podporz\u0105dkowywa\u0142 gospodark\u0119 narodowi i realizowa\u0142 „spo\u0142eczne” cele, uprzywilejowuj\u0105c rozw\u00f3j ducha i witalno\u015bci narodu. To, jak twierdzi\u0142, by\u0142 socjalizm serca, a nie \u017co\u0142\u0105dka. Przede wszystkim by\u0142 to socjalizm bardziej europejski ni\u017c nacjonalistyczny.<\/p>\n

Pogl\u0105d Drieu na rewolucj\u0119 socjalistyczn\u0105 faszyzmu zdawa\u0142 si\u0119 r\u00f3wnie\u017c obejmowa\u0107 mo\u017cliwo\u015b\u0107 po\u0142\u0105czenia faszyst\u00f3w i komunist\u00f3w w antyliberalny sojusz, kt\u00f3ry m\u00f3g\u0142by doprowadzi\u0107 do powstania energicznej, m\u0142odej elity, do ponownego zapalenia przygaszonego europejskiego ducha i stworzenia nowego cz\u0142owieka, kt\u00f3rego nieustraszona witalno\u015b\u0107 przekroczy\u0142aby wielo\u015b\u0107 form nowoczesnej dekadencji.<\/p>\n

Jednym s\u0142owem, jego „faszystowski socjalizm” przeciwstawi\u0142 si\u0119 liberalnej nowoczesno\u015bci w imi\u0119 alternatywnej \u2013 archeofuturystycznej \u2013 Europy.<\/p>\n

W 1936 roku Drieu do\u0142\u0105czy\u0142 do niedawno za\u0142o\u017conej Francuskiej Partii Ludowej Jacquesa Doriota, kt\u00f3ra, jak s\u0105dzi\u0142, mog\u0142a pos\u0142u\u017cy\u0107 jako instrument europejskiej rewolucji.<\/p>\n

Doriot, prawdopodobnie najwi\u0119kszy robotnik-rewolucjonista „wyprodukowany” przez Trzeci\u0105 Mi\u0119dzynarod\u00f3wk\u0119, zosta\u0142 wydalony z Francuskiej Partii Komunistycznej w 1934 roku. Nast\u0119puj\u0105ce po tym jego przej\u015bcie na rewolucyjn\u0105 prawic\u0119 otworzy\u0142o drog\u0119 do utworzenia masowej partii faszystowskiej we Francji (w ci\u0105gu kilku miesi\u0119cy od za\u0142o\u017cenia liczy\u0142a 130 000 cz\u0142onk\u00f3w).<\/p>\n

Doriot jednak zawi\u00f3d\u0142 Drieu, kt\u00f3ry pod koniec 1938 roku niech\u0119tnie zrezygnowa\u0142 z cz\u0142onkowstwa w FPL.<\/p>\n

Nast\u0119pny okres by\u0142 dla Drieu jednym z okres\u00f3w najwi\u0119kszej rozpaczy, nie tylko z powodu straconych perspektyw na francusk\u0105 rewolucj\u0119 faszystowsk\u0105, ale te\u017c ze wzgl\u0119du na nadchodz\u0105ce zagro\u017cenie kolejnej wojny \u015bwiatowej, kt\u00f3re budzi\u0142o jego najgorsze l\u0119ki.<\/p>\n

Po bitwie o Francj\u0119 (maj-czerwiec 1940 roku), kt\u00f3ra potwierdzi\u0142a jego opini\u0119 na temat francuskiego re\u017cimu parlamentarnego i przekonanie, \u017ce armia, do\u015bwiadczaj\u0105c najwi\u0119kszej kl\u0119ski w historii narodu, odzwierciedla\u0142a sklerotyczn\u0105 natur\u0119 jego bur\u017cuazyjnego porz\u0105dku spo\u0142ecznego \u2013 Drieu pr\u00f3bowa\u0142 wykorzysta\u0107 z\u0142\u0105 sytuacj\u0119, zaczynaj\u0105c popiera\u0107 wsp\u00f3\u0142prac\u0119 z okupacj\u0105 niemieck\u0105.<\/p>\n

Poprzez wsp\u00f3\u0142prac\u0119 mia\u0142 nadziej\u0119 na stworzenie faszystowskiej Francji, zdolnej do wzbudzenia szacunku ze strony narodowosocjalistycznych Niemiec, i w ten spos\u00f3b uczynienia faszyzmu mniej nacjonalistycznym, a bardziej europejskim i socjalistycznym.<\/p>\n

Chocia\u017c b\u0119d\u0105c rasowo \u015bwiadomym Europejczykiem, kt\u00f3ry osobi\u015bcie identyfikowa\u0142 si\u0119 z celtycko-germa\u0144sk\u0105 Francj\u0105 i jej nordyckim dziedzictwem, wysoki, niebieskooki, jasnow\u0142osy Drieu nie by\u0142 germofilem. W rzeczywisto\u015bci wcze\u015bniej sprzeciwia\u0142 si\u0119 idei, \u017ce jedno\u015b\u0107 europejsk\u0105 mo\u017cna osi\u0105gn\u0105\u0107 w ramach hegemonii jednego narodu. Nie pochwala\u0142 tak\u017ce krwawej czystki Hitlera na „lewym skrzydle” NSDAP (SA R\u00f6hma), a tak\u017ce ust\u0119pstw wobec „reakcyjnego” Sztabu Generalnego Wehrmachtu i wielkiego biznesu.<\/p>\n

Poddaj\u0105c si\u0119 faktowi, \u017ce Francuzi nie przeprowadzili w\u0142asnej rewolucji, by\u0142 teraz sk\u0142onny uzna\u0107, \u017ce musi ona zosta\u0107 narzucona z zewn\u0105trz.\u00a0Tak jak stany p\u00f3\u0142nocne zniewoli\u0142y Po\u0142udnie by powsta\u0142y Stany Zjednoczone, tak wed\u0142ug niego niemiecki przymus doprowadzi do powstania Stan\u00f3w Zjednoczonych Europy.<\/p>\n

W tym duchu obj\u0105\u0142 redakcj\u0119 najbardziej presti\u017cowego czasopisma francuskiego, Nouvelle Revue fran\u00e7aise, <\/em>zaj\u0105\u0142 si\u0119 pisaniem cotygodniowych artyku\u0142\u00f3w do R\u00e9volution nationale<\/em> Doriota, anga\u017cowa\u0142 si\u0119 w r\u00f3\u017cne dzia\u0142ania maj\u0105ce na celu nadanie tre\u015bci idea\u0142om „kolaboracji” i spogl\u0105da\u0142 na Hitlera z nadziej\u0105, \u017ce zjednoczy on Europ\u0119 przeprowadzaj\u0105c rewolucj\u0119 podobn\u0105 do tej, kt\u00f3ra odrodzi\u0142a Niemcy po 1933 roku.<\/p>\n

Wierzy\u0142, \u017ce niemiecki dyktator stanie si\u0119 Augustem zjednoczonej politycznie Europy.<\/p>\n

Ponownie si\u0119 zawiedzie.<\/p>\n

Na pocz\u0105tku 1942 roku, ponad rok przed Stalingradem i Kurskiem, zda\u0142 sobie spraw\u0119, \u017ce Niemcy nied\u0142ugo przegraj\u0105 wojn\u0119.<\/p>\n

Co gorsza, doszed\u0142 do wniosku, \u017ce Hitler nigdy nie by\u0142 w najmniejszym stopniu zainteresowany prawdziw\u0105 wsp\u00f3\u0142prac\u0105 ani rewolucj\u0105.<\/p>\n

Praktycznie w ca\u0142ej okupowanej przez Niemc\u00f3w Europie „ten syn austriackiego urz\u0119dnika celnego” wybra\u0142 sobie wsp\u00f3\u0142pracownik\u00f3w spo\u015br\u00f3d konserwatyst\u00f3w i reakcjonist\u00f3w, podczas gdy faszystowscy rewolucjoni\u015bci we Francji, Belgii, na W\u0119grzech, w Rumunii i gdzie indziej byli albo represjonowani, albo marginalizowani (nieszkodliwy Quisling by\u0142 jedynie wyj\u0105tkiem potwierdzaj\u0105cym regu\u0142\u0119).<\/p>\n

Niepowodzenie Hitlera w zjednoczeniu Europy i przeprowadzeniu rewolucji socjalistycznej by\u0142a dla Drieu czym\u015b wi\u0119cej ni\u017c rozczarowaniem: zapowiada\u0142o nadchodz\u0105c\u0105 kl\u0119sk\u0119. Jak argumentowa\u0142 w R\u00e9volution nationale<\/em> (grudzie\u0144 1943), Niemcy b\u0119d\u0105 europejskie albo ich nie b\u0119dzie – i coraz cz\u0119\u015bciej wydawa\u0142o si\u0119, \u017ce ich nie b\u0119dzie.<\/p>\n

Pisma geopolityczne Drieu w latach 1941-1944 by\u0142y bardziej przenikliwe ni\u017c wiele z tego, co pisano o wojnie w USA i Wielkiej Brytanii, ale jego narastaj\u0105ca krytyka konserwatywnego pangermanizmu Hitlera i katastrofalnych skutk\u00f3w, jakie wywiera\u0142 na O\u015b, by\u0142y w du\u017cej mierze zarezerwowane dla jego niepublikowanych dzie\u0142 (cho\u0107 kilka jego krytycznych utwor\u00f3w przesz\u0142o przez cenzur\u0119).<\/p>\n

W po\u015bmiertnie wydanym R\u00e9cit secret<\/em> (1951) wyznawa\u0142 wprost: „w tym, co powiedzia\u0142em i napisa\u0142em [w tamym okresie], powstrzyma\u0142em si\u0119 od podkre\u015blania pe\u0142nego wyrazu mojej pogardy dla Hitlera, kt\u00f3ry szkodzi\u0142 Europie tak samo, jak jego wrogowie”.<\/p>\n

Z tych opublikowanych i niepublikowanych \u017ar\u00f3de\u0142 wiemy, \u017ce Drieu porzuci\u0142 wszelk\u0105 nadziej\u0119 na utworzenie federacji europejskiej pod niemieckim przewodnictwem. Niemcy, jak stwierdzi\u0142, byli ca\u0142kowicie nie\u015bwiadomi ogromu zada\u0144, z jakim mieli do czynienia: w swoim czasopi\u015bmie pisa\u0142, \u017ce „widzia\u0142 do\u015b\u0107 Niemc\u00f3w, by uzna\u0107 ich za takich samych idiot\u00f3w jak Francuz\u00f3w”.<\/p>\n

Strategia militarna Niemc\u00f3w by\u0142a nie tylko b\u0142\u0119dna, pozwalaj\u0105c si\u0142om brytyjskim i ameryka\u0144skim na zaj\u0119cie Morza \u015ar\u00f3dziemnego; by\u0142a one pozbawione wszelkiego politycznego sensu, traktuj\u0105c innych Europejczyk\u00f3w jak \u00dcntermenschen<\/em>, nie realizuj\u0105c w okupowanej Europie tej polityki, kt\u00f3ra przyci\u0105gn\u0119\u0142a masy do narodowego socjalizmu w Niemczech, i zast\u0119puj\u0105c cele wojskowe imperatywami politycznymi (jak gdyby to pierwsze, pok\u00f3j<\/em> Clausewitza, nie by\u0142o odga\u0142\u0119zieniem tego ostatniego).<\/p>\n

Hitler – doszed\u0142 do wniosku Drieu \u2013 pozostawa\u0142 nacjonalist\u0105 rodem z XIX wieku – nie\u015bwiadomym zmian dokonanych na \u015bwiecie po 1914 roku, oraz niebezpiecze\u0144stw, jakie teraz stanowi\u0142y zagro\u017cenie dla egzystencji Europy \u2013 niezdolnym sprosta\u0107 wyzwaniom XX-wiecznej Europy.<\/p>\n

Bardziej konserwatywny ni\u017c rewolucyjny, niemiecki faszyzm, jak przypuszcza\u0142 Drieu, „umiera\u0142 z boja\u017aliwo\u015bci”.<\/p>\n

Coraz bardziej wyobcowany od okupant\u00f3w i z obsesj\u0105 na punkcie nadchodz\u0105cej zag\u0142ady Europy, Drieu odm\u00f3wi\u0142 zerwania z kolaboracj\u0105, tak jak nie chcia\u0142 szuka\u0107 schronienia w Szwajcarii czy gdzie indziej, kiedy pojawi\u0142a si\u0119 taka mo\u017cliwo\u015b\u0107 po 1943 roku. Czu\u0142, \u017ce to kwestia honoru.<\/p>\n

Najbardziej interesuj\u0105cy w wojennym europeizmie Drieu by\u0142 jego rosn\u0105cy podziw dla stalinowskiej Rosji, kt\u00f3rej waleczno\u015b\u0107 i wola militarna przewy\u017csza\u0142y pot\u0119g\u0119 Niemc\u00f3w.<\/p>\n

Drieu od dawna mia\u0142 ambiwalentny stosunek do komunizmu. Odrzuca\u0142 marksizm jako \u0142atw\u0105 ideologi\u0119, kt\u00f3rej uproszczenia mog\u0142y zwie\u015b\u0107 masy, ale by\u0142y obraz\u0105 krytycznego ducha; podobnie jak jego „kult produkcji” by\u0142 rewersem bur\u017cuazyjnego materializmu.<\/p>\n

I podobnie jak dzisiaj europejscy przedstawiciele Nowej Prawicy wierzy\u0142, \u017ce prawdziwe rewolucje zrodzi\u0142y si\u0119 z radykalnej transformacji warto\u015bci, a nie zmian spo\u0142eczno-ekonomicznych, kt\u00f3re propagowali marksi\u015bci. Dlatego Nietzsche by\u0142 dla niego jedynym rewolucjonist\u0105 wsp\u00f3\u0142czesno\u015bci.<\/p>\n

W por\u00f3wnaniu z Rzymem i Berlinem, Moskwa osi\u0105gn\u0119\u0142a wi\u0119cej w przestrzeganiu nietzschea\u0144skich zasad zamiast tych z \u017cydowskiej Nadrenii.<\/p>\n

W tym samym czasie Drieu u\u015bwiadomi\u0142 sobie, \u017ce energiczny, odwa\u017cny duch antybur\u017cuazyjny, podobny do faszystowskiego ducha, istnieje w komunistycznych szeregach, stanowi\u0105c kolejn\u0105 mo\u017cliw\u0105 alternatyw\u0119 dla europejskiej dekadencji.<\/p>\n

W zwi\u0105zku z tym rosyjski „narodowy komunizm” nie by\u0142 dla niego \u017cydowskim straszakiem, jaki zrobili z niego niekt\u00f3rzy ameryka\u0144scy i europejscy konserwaty\u015bci, ale raczej si\u0142\u0105 s\u0142owia\u0144skiej pewno\u015bci siebie.<\/p>\n

W obliczu zbli\u017caj\u0105cej si\u0119 pora\u017cki faszyzmu, sowiecka autokracja, jak widzia\u0142, wkr\u00f3tce stanie sama przeciwko plutokratycznym demokracjom reprezentuj\u0105cym awangard\u0119 nowoczesnej dekadencji.<\/p>\n

Poniewa\u017c Anglo-Amerykanie mieli mniejsze zdolno\u015bci bojowe ni\u017c Rosjanie, Drieu omy\u0142kowo przeceni\u0142 potencja\u0142 tych drugich, s\u0105dz\u0105c, \u017ce Armia Czerwona mo\u017ce podbi\u0107 ca\u0142\u0105 Europ\u0119 – doprowadzaj\u0105c do zjednoczenia Europy pod znakiem sierpa i m\u0142ota.<\/p>\n

W ka\u017cdym razie wola\u0142 Europ\u0119 zdominowan\u0105 przez Rosj\u0119 ni\u017c Ameryk\u0119, poniewa\u017c ta ostatnia (jako pozosta\u0142o\u015b\u0107 po zbieg\u0142ych skaza\u0144cach, kradn\u0105cych wszystko i ukrywaj\u0105cych si\u0119 (\u2026) [kt\u00f3rzy] przeszli bezpo\u015brednio od barbarzy\u0144stwa do dekadencji<\/em>) nie by\u0142a ani ras\u0105, ani kultur\u0105, ale t\u0142umem miesza\u0144c\u00f3w oburzonym europejskim duchem.<\/p>\n

Niestety, gdzie\u015b pod koniec 1944 roku idea rewolucji europejskiej Drieu, ta czerwona ni\u0107 kt\u00f3ra plot\u0142a si\u0119 przez wszystkie jego doros\u0142e zaj\u0119cia, p\u0119k\u0142a.<\/p>\n

Kapitalistyczne, faszystowskie i komunistyczne si\u0142y, na kt\u00f3re kolejno spogl\u0105da\u0142, nie potrafi\u0142y stworzy\u0107 alternatywy wobec panuj\u0105cej dekadencji.<\/p>\n

Nie trzeba chyba dodawa\u0107, \u017ce dzisiejsza Unia Europejska jest tylko karykatur\u0105 tego, do czego d\u0105\u017cy\u0142.<\/p>\n

To, \u017ce perspektywa \u017cycia we Francji i Europie od czasu jego \u015bmierci stawa\u0142a si\u0119 coraz gorsza, i \u017ce Europa mo\u017ce teraz sta\u0107 si\u0119 koloni\u0105 afroazjatyck\u0105, \u015bwiadczy zapewne o wiarygodno\u015bci jego kontynentalnej wizji \u2013 i o nagl\u0105cej wci\u0105\u017c konieczno\u015bci przeprowadzenia rewolucji w celu wyzwolenia Europa od zepsucia, stagnacji i zniszczenia m\u0119sko\u015bci \u2013 od dekadencji niszcz\u0105cej unikalne formy \u017cycia europejskiego.<\/p>\n

 <\/p>\n

(t\u0142umaczenie: Piotr P\u0119tlicki)<\/em><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Okres ma\u0142ej polityki przemin\u0105\u0142: najbli\u017csze ju\u017c stulecie przyniesie walk\u0119 o panowanie nad \u015bwiatem \u2014 przymus do wielkiej polityki\u201d \u2013 Nietzsche, Poza dobrem i z\u0142em, \u00a7207 […]<\/p>\n","protected":false},"author":4,"featured_media":33321,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"jetpack_post_was_ever_published":false,"jetpack_publicize_message":"Michael O'Meara: Europejska rewolucja Pierre\u2019a Drieu La Rochelle\r\n\r\n\"Motyw powracaj\u0105cego \u017co\u0142nierza, kt\u00f3ry czuje si\u0119 bezdomnym w swojej w\u0142asnej ojczy\u017anie, poniewa\u017c odkrywa, \u017ce nar\u00f3d, za kt\u00f3ry walczy\u0142, nie jest ju\u017c narodem kt\u00f3ry poprzednio zna\u0142, snuje si\u0119 przez wszystkie dzie\u0142a Drieu. Motyw mia\u0142 sw\u00f3j szczeg\u00f3lny odd\u017awi\u0119k we Francji, kt\u00f3ra nawet przed wojn\u0105 by\u0142a ogarni\u0119ta poczuciem rozk\u0142adu i upadku\"","jetpack_is_tweetstorm":false,"jetpack_publicize_feature_enabled":true,"jetpack_social_post_already_shared":true,"jetpack_social_options":{"image_generator_settings":{"template":"highway","enabled":false}}},"categories":[23],"tags":[5600,5598,5599,5596,5597],"jetpack_publicize_connections":[],"jetpack_featured_media_url":"https:\/\/i0.wp.com\/xportal.press\/wp-content\/uploads\/2018\/03\/5912946760_becca2264egvosl.jpg?fit=1024%2C735&ssl=1","jetpack_sharing_enabled":true,"jetpack_shortlink":"https:\/\/wp.me\/p5dyvz-8Fq","jetpack-related-posts":[{"id":17439,"url":"https:\/\/xportal.press\/?p=17439","url_meta":{"origin":33320,"position":0},"title":"Claudio Mutti: Jedna czerwona flaga. Drieu i Imperium eurazjatyckie","date":"18 listopada 2014","format":false,"excerpt":"\u201dRasa aryjska zjednoczy si\u0119 i pozna swego Boga o sztywnym karku.\u201d\u00a0Tak poeta run og\u0142asza nast\u0119pne zjednoczenie Europy wok\u00f3\u0142 kraj\u00f3w Osi, przywo\u0142uj\u0105c przy tym obraz flagi ze swastyk\u0105\u00a0powiewaj\u0105cej\u00a0nad sercem kontynentu. Nie flagi niemieckiej Rzeszy, ale\u00a0Imperium\u00a0Europejskiego: \u201eTrzysta milion\u00f3w ludzi \u015bpiewaj\u0105cych w jednym obozie. Pod jedn\u0105 czerwon\u0105 flag\u0105 wysoko powiewaj\u0105c\u0105 nad Alpami\". W\u2026","rel":"","context":"In "Historia"","img":{"alt_text":"","src":"https:\/\/i0.wp.com\/xportal.press\/wp-content\/uploads\/2014\/11\/drieu-la-rochelle.jpg?fit=643%2C519&ssl=1&resize=350%2C200","width":350,"height":200},"classes":[]},{"id":33355,"url":"https:\/\/xportal.press\/?p=33355","url_meta":{"origin":33320,"position":1},"title":"Pierre Drieu La Rochelle: Uwagi o Niemczech","date":"15 marca 2018","format":false,"excerpt":"W rocznic\u0119 \u015bmierci Pierre'a Drieu La Rochelle publikujemy kolejny tekst tego europejskiego my\u015bliciela - Redakcja Xportal.pl \u00a0 Zszokowa\u0142a mnie skrajna niekompetencja polityczna Niemc\u00f3w po zwyci\u0119stwach w 1939, 1940 i 1941 roku. W tym okresie ich polityczne s\u0142abo\u015bci przypiecz\u0119towa\u0142y los przysz\u0142ej kl\u0119ski militarnej. S\u0142abo\u015bci te wydaj\u0105 si\u0119 nawet wi\u0119ksze od tych\u2026","rel":"","context":"In "Historia"","img":{"alt_text":"","src":"https:\/\/i0.wp.com\/xportal.press\/wp-content\/uploads\/2018\/03\/drieu.jpg?fit=643%2C519&ssl=1&resize=350%2C200","width":350,"height":200},"classes":[]},{"id":34904,"url":"https:\/\/xportal.press\/?p=34904","url_meta":{"origin":33320,"position":2},"title":"Polska: narodowcy prze\u015bladowani za Degrelle’a","date":"27 czerwca 2019","format":false,"excerpt":"Serwis Radio Zet News poinformowa\u0142 26. czerwca o wszcz\u0119ciu przez Prokuratur\u0119 Rejonow\u0105 w Lublinie post\u0119powania w sprawie wpisu z 15. czerwca na profilu na Twitterze Brygady Lubelskiej ONR, w kt\u00f3rym przypomniano o rocznicy urodzin i zacytowano s\u0142owa L\u00e9ona Degrelle'a \u2013 przedwojennego dzia\u0142acza narodowo-radykalnego, bohatera wojny z bolszewizmem i jednej z\u2026","rel":"","context":"In "Informacje"","img":{"alt_text":"","src":"https:\/\/i0.wp.com\/xportal.press\/wp-content\/uploads\/2019\/06\/kraty.jpg?fit=632%2C355&ssl=1&resize=350%2C200","width":350,"height":200},"classes":[]},{"id":24997,"url":"https:\/\/xportal.press\/?p=24997","url_meta":{"origin":33320,"position":3},"title":"USA: Rewolucja przeciwko miliarderom","date":"11 kwietnia 2016","format":false,"excerpt":"\u2013\u00a0Prawda jest taka, \u017ce kraj stoi w obliczu wielu problem\u00f3w, kt\u00f3rych nie rozwi\u0105\u017ce polityka\u00a0czy gospodarka establishmentu, lecz polityczna rewolucja. Rewolucja oznacza to, \u017ce miliony ludzi powstan\u0105, rusz\u0105 do walki i powiedz\u0105 klasie miliarder\u00f3w, \u017ce nie mo\u017ce mie\u0107 wszystkiego. Razem stworzymy gospodark\u0119, kt\u00f3ra b\u0119dzie pracowa\u0107 dla nas wszystkich, a nie tylko\u2026","rel":"","context":"In "Informacje"","img":{"alt_text":"","src":"https:\/\/i0.wp.com\/xportal.press\/wp-content\/uploads\/2016\/04\/Sanders_II.jpg?resize=350%2C200","width":350,"height":200},"classes":[]},{"id":26124,"url":"https:\/\/xportal.press\/?p=26124","url_meta":{"origin":33320,"position":4},"title":"UE: Po Brexicie zbli\u017cenie z Zimbabwe?","date":"7 lipca 2016","format":false,"excerpt":"Brexit, cho\u0107 jeszcze do niego nie dosz\u0142o, wywo\u0142uje ju\u017c pierwsze pozytywne skutki na arenie \u015bwiatowej, m.in. straty walutowych i gie\u0142dowych spekulant\u00f3w czy o\u017cywienie nastroj\u00f3w separatystycznych w Szkocji i Irlandii P\u00f3\u0142nocnej. Mo\u017ce do nich r\u00f3wnie\u017c nale\u017ce\u0107\u00a0prze\u0142amanie dotychczasowego impasu w relacjach mi\u0119dzy Uni\u0105 Europejsk\u0105 a Zimbabwe. Do tej pory bowiem g\u0142\u00f3wnym \u017ar\u00f3d\u0142em\u2026","rel":"","context":"In "Informacje"","img":{"alt_text":"","src":"https:\/\/i0.wp.com\/xportal.press\/wp-content\/uploads\/2016\/07\/Robert-Mugabe_2137784b.jpg?fit=620%2C388&ssl=1&resize=350%2C200","width":350,"height":200},"classes":[]},{"id":10407,"url":"https:\/\/xportal.press\/?p=10407","url_meta":{"origin":33320,"position":5},"title":"Dominique Venner: Ernst J\u00fcnger i Rewolucja Konserwatywna","date":"17 wrze\u015bnia 2013","format":false,"excerpt":"Od Redakcji: Prezentujemy kolejne - po trzech cz\u0119\u015bciach eseju programowego \"Ku krytyce pozytywnej\" - t\u0142umaczenie tekstu poleg\u0142ego za Ide\u0119 Dominique'a Vennera, kt\u00f3rego dorobek podsumowuje prac\u0119 ideow\u0105 i polityczn\u0105 ca\u0142ego pokolenia francuskich narodowych rewolucjonist\u00f3w. Pauline Lecomte: Opublikowa\u0142 Pan biografi\u0119 intelektualn\u0105 Ernsta J\u00fcngera [Ernst J\u00fcnger: Un autre destin europ\u00e9en; 2009 r. \u2013\u2026","rel":"","context":"In "Inne"","img":{"alt_text":"juenger_bm_berlin_k_400428g","src":"https:\/\/i0.wp.com\/xportal.press\/wp-content\/uploads\/2013\/08\/juenger_bm_berlin_k_400428g.jpg?resize=350%2C200","width":350,"height":200},"classes":[]}],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/xportal.press\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/33320"}],"collection":[{"href":"https:\/\/xportal.press\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/xportal.press\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/xportal.press\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/4"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/xportal.press\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=33320"}],"version-history":[{"count":5,"href":"https:\/\/xportal.press\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/33320\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":33335,"href":"https:\/\/xportal.press\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/33320\/revisions\/33335"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/xportal.press\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/33321"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/xportal.press\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=33320"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/xportal.press\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=33320"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/xportal.press\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=33320"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}