{"id":3577,"date":"2012-03-19T19:14:12","date_gmt":"2012-03-19T19:14:12","guid":{"rendered":"http:\/\/xportal.alk.pl\/?p=3577"},"modified":"2012-03-19T19:14:12","modified_gmt":"2012-03-19T19:14:12","slug":"wincenty-lutoslawski-zakon-kowali","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/xportal.press\/?p=3577","title":{"rendered":"Wincenty Lutos\u0142awski: Zakon kowali"},"content":{"rendered":"

Od Redakcji:<\/strong> Dzi\u0119ki uprzejmo\u015bci redakcji wydawanego przez Towarzystwo Micha\u0142a Archanio\u0142a magazynu „Husaria Tradycji<\/a>” publikujemy tekst Wincentego Lutos\u0142awskiego (1863-1954) filozofa, znawcy dzie\u0142 Platona, mesjanisty i dzia\u0142acza narodowego. W swoim tek\u015bcie Lutos\u0142awski kre\u015bli wizj\u0119 inspirowanego duchem polskiego romantyzmu „zakonu kowali”, kt\u00f3ry kieruj\u0105c si\u0119 zasadami wierno\u015bci Bogu, narodowi i obranemu dobrowolnie wodzowi podj\u0105\u0142by prac\u0119 nad rozwojem i uwznio\u015bleniem narodu polskiego.<\/em><\/p>\n

Hierarchia ko\u015bcielna dzia\u0142a jednolicie na ca\u0142\u0105 ludzko\u015b\u0107, jest najpot\u0119\u017cniejszym organem \u017cycia mi\u0119dzynarodowego, a cho\u0107 os\u0105dza wszystkie wysi\u0142ki religijne cz\u0142onk\u00f3w Ko\u015bcio\u0142a i prostuje ich b\u0142\u0119dy, to g\u0142\u00f3wnie pracuje dla najszerszych mas, uwzgl\u0119dniaj\u0105c ich najpilniejsze potrzeby. Ludzie \u0142akn\u0105c przy\u015bpieszenia rozwoju chrze\u015bcija\u0144stwa, zawsze tworzyli zakony, osobne rodziny duchowe wewn\u0105trz Ko\u015bcio\u0142a powszechnego, i to \u017cycie zakonne by\u0142o zawsze bardzo istotnym objawem tw\u00f3rczo\u015bci narodowej. Dominikanie, jezuici i pijarzy dot\u0105d maj\u0105 pi\u0119tno narodowe swych za\u0142o\u017cycieli i stanowi\u0105 wyraz gor\u0105cego ducha hiszpa\u0144skiego, cho\u0107 pozyskali cz\u0142onk\u00f3w spo\u015br\u00f3d wszystkich narod\u00f3w \u015bwiata. Benedyktyni, franciszkanie, salezjanie s\u0105 wykwitem w\u0142oskiego ducha i maj\u0105 pewne mi\u0119dzy sob\u0105 pokrewie\u0144stwo, kt\u00f3re ich przeciwstawia hiszpa\u0144skim zakonom, cho\u0107 niepodobna uj\u0105\u0107 tego w jakie\u015b okre\u015blenie. Misjonarze i siostry mi\u0142osierdzia wybitnie przedstawiaj\u0105 typ francuskiego ducha swojego za\u0142o\u017cyciela. Wszystkie te zakony powsta\u0142y jeszcze przed rozbudzeniem si\u0119 narodowej \u015bwiadomo\u015bci, stanowi\u0105cej naczelne has\u0142o \u017cycia nowoczesnego a jednak kto zna Hiszpani\u0119, ten w jezuicie cho\u0107by niemieckim spostrze\u017ce co\u015b hiszpa\u0144skiego, a kto zna wielu zakonnik\u00f3w r\u00f3\u017cnych, ten nie zaprzeczy, \u017ce dominikanin bli\u017cszy jest jezuicie ni\u017c franciszkaninowi.<\/p>\n

Intensywne \u017cycie narodowe pobudzi tak\u017ce tw\u00f3rczo\u015b\u0107 religijn\u0105 w kierunku narodowym i musi doprowadzi\u0107 do stworzenia zakon\u00f3w narodowych. By\u0142a to my\u015bl Mickiewicza podj\u0119ta przez Ja\u0144skiego, kt\u00f3ra doprowadzi\u0142a do stworzenia zakonu Zmartwychwsta\u0144c\u00f3w. Ale zakon ten, od pocz\u0105tku pozostaj\u0105cy w bardzo \u015bcis\u0142ej zale\u017cno\u015bci od jezuit\u00f3w, nie spe\u0142ni\u0142 oczekiwa\u0144 Mickiewicza i nie sta\u0142 si\u0119 typowo polskim zakonem. Ka\u017cdy zakon ma za zadanie wytworzenie pewnego typu zakonnika i pewnego rodzaju wsp\u00f3\u0142\u017cycia.<\/p>\n

Dotychczasowe zakony wszystkie by\u0142y oparte na \u015blubach czysto\u015bci, ub\u00f3stwa i pos\u0142usze\u0144stwa, \u015alub taki wyodr\u0119bnia tych, kt\u00f3rzy go za\u0142o\u017cyli, a im wierniej go dotrzymuj\u0105, tym \u015bci\u015blej si\u0119 mi\u0119dzy sob\u0105 zespalaj\u0105. W XVI wieku \u015bw. J\u00f3zef Kalasanty doda\u0142 do tych trzech dawnych \u015blub\u00f3w czwarty-\u015blub nauczania i stworzy\u0142 ty pijara. W XIX wieku ojciec Hecker stworzy\u0142 zgromadzenie bez \u015blubu pos\u0142usze\u0144stwa, kt\u00f3re istnieje w Ameryce pod nazw\u0105 paulist\u00f3w. Poza \u015blubami r\u00f3\u017cne inne zobowi\u0105zania zawarte w regu\u0142ach zakonnych okre\u015blaj\u0105 zakonnik\u00f3w. Gdyby w jakim\u015b zakonie uznano wszelk\u0105 obmow\u0119 za grzech najgorszy i \u015blubowano wystrzeganie si\u0119 wszelkiego ujemnego s\u0105du o bli\u017anich bez podstawy i potrzeby, to powsta\u0142by typ niezwykle mi\u0142ego przez swoj\u0105 wyrozumia\u0142o\u015b\u0107 i serdeczno\u015b\u0107 zakonnika, r\u00f3\u017cni\u0105cy si\u0119 od dotychczasowych mnich\u00f3w, zbyt \u0142atwo jeszcze ulegaj\u0105cych pokusie s\u0105dzenia bli\u017anich.<\/p>\n

Powstaje pytanie: na czym m\u00f3g\u0142by si\u0119 oprze\u0107 najbardziej polski w swej istocie zakon religijny, jakie najwa\u017cniejsze cech musia\u0142by krzewi\u0107, jakie wady i grzechy najgorliwiej zwalcza\u0107, jakich zobowi\u0105za\u0144 wymaga\u0107 od swych zakonnik\u00f3w? W jaki spos\u00f3b taki zakon najskuteczniej m\u00f3g\u0142by si\u0119 przyczyni\u0107 do spe\u0142nienia polskich narodowych zada\u0144? Odpowied\u017a na te pytania da przysz\u0142y rozw\u00f3j \u017cycia narodowego, lecz tymczasem da wolno zaczerpn\u0105\u0107 z dotychczasowego do\u015bwiadczenia kilka wskaz\u00f3wek.<\/p>\n

Jeden z papie\u017cy przytacza\u0142 jako g\u0142\u00f3wn\u0105 przyczyn\u0119 upadku Polski wyj\u0105tkowo cz\u0119ste w tym kraju katolickim rozwody, czyli uniewa\u017cnienia ma\u0142\u017ce\u0144stwa, os\u0142abiaj\u0105ce \u017cycie rodzinne i przez to podkopuj\u0105ce \u017cycie narodowe. Dla wszystkich narod\u00f3w prawo jest surowe w tym wzgl\u0119dzie, wi\u0119c jak wyt\u0142umaczy\u0107, \u017ce tylko w Polsce obserwuje si\u0119 to dziwne zjawisko, i\u017c w ostatnim pokoleniu kilku najznamienitszych Polak\u00f3w uniewa\u017cni\u0142o w\u0142asne lub cudze ma\u0142\u017ce\u0144stwo, by m\u00f3c po\u0142\u0105czy\u0107 si\u0119 ze sw\u0105 wybrank\u0105? Wszak nie przytaczaj\u0105c nazwisk wolno nam zaznaczy\u0107, \u017ce kilku najs\u0142awniejszych w ca\u0142ym \u015bwieci Polak\u00f3w znajduje si\u0119 w tym po\u0142o\u017ceniu. Jeden z najwi\u0119kszych wieszcz\u00f3w, duch wielkiej czysto\u015bci i szlachetno\u015bci, notorycznie pope\u0142nia\u0142 cudzo\u0142\u00f3stwo i o\u017ceni\u0142 si\u0119 na \u017cyczenie ojca swego z kobiet\u0105 nie kochan\u0105, kochaj\u0105c inn\u0105. Inny napisa\u0142 poemat, w kt\u00f3rym g\u0142osi\u0142, \u017ce gdyby na kobiet\u0119 zawo\u0142ano \u201e\u017cono\u201d – ju\u017c j\u0105 \u017cywcem pogrzebano. W pami\u0119tnikach z dawnych czas\u00f3w napotykamy ci\u0105g\u0142e wzmianki o rozwodach, a bardzo rzadko jaki\u015b wyraz oburzenia na te lekkomy\u015blne ma\u0142\u017ce\u0144stwa , kt\u00f3re nierozwa\u017cnie zawierano, by je potem uniewa\u017cnia\u0107. W zwi\u0105zku z t\u0105 niesta\u0142o\u015bci\u0105 ma\u0142\u017ce\u0144stw s\u0105 straszne konflikty i starcie mi\u0119dzy rodzinami a dzie\u0107mi. Widzimy zachwiany byt rodzinny, pomimo czasem nawet niepospolitej szlachetno\u015bci ofiar takich tragedii. A komu\u017c wi\u0119cej potrzebna jest doskona\u0142a i \u015bwi\u0119ta rodzina, jakiej wzory da\u0142y nam niekt\u00f3re historyczne rody naszych najznakomitszych hetman\u00f3w! Ich dwory by\u0142y szko\u0142\u0105 \u017cycia dla m\u0142odszych, a cho\u0107 si\u0119 na nich ochoczo bawiono, mia\u0142y powag\u0119 klasztor\u00f3w, w kt\u00f3rych panuje tradycja przodk\u00f3w. Polak czuje bardzo wielk\u0105 potrzeb\u0119 rodzinnego \u017cycia, tote\u017c gdy ma\u0142\u017ce\u0144stwo mu si\u0119 nie uda, z wi\u0119ksz\u0105 bezwzgl\u0119dno\u015bci\u0105 rwie niemi\u0142e wi\u0119zy, ni\u017c czyni to Francuz lub W\u0142och. A kiedy ujrzy mo\u017cliwo\u015b\u0107 harmonijnego z kim\u015b po\u017cycia, nie ogl\u0105da si\u0119 na przeszkody i rad by prawo nagi\u0105\u0107 do swej woli, zamiast potajemnie prawo \u0142ama\u0107, jak to czyni\u0105 w\u015br\u00f3d \u0142aci\u0144skich narod\u00f3w.<\/p>\n

To d\u0105\u017cenie, tak silnie zakorzenione w polskiej duszy, wskazuje kierunek dla \u017cycia religijnego Polak\u00f3w. Potrzebuj\u0105 oni pog\u0142\u0119bienia i u\u015bwi\u0119cenia zwi\u0105zku rodzinnego, stworzenia warunk\u00f3w, w kt\u00f3rych by mog\u0142y powstawa\u0107 doskona\u0142e rodziny, a to mo\u017cna osi\u0105gn\u0105\u0107 jedynie wprowadzaj\u0105c ca\u0142e rodziny do zakonnego \u017cycia. Wybierzmy kilkana\u015bcie ma\u0142\u017ce\u0144stw, po\u0142\u0105czmy je w jednej gminie dla wsp\u00f3lnej pracy tw\u00f3rczej pod duchowym kierownictwem ludzi, kt\u00f3rzy naprawd\u0119 z Bogiem obcuj\u0105. Zaprowad\u017amy mi\u0119dzy nimi obyczaje zakonne \u2013 cz\u0119ste korzystanie z sakrament\u00f3w ko\u015bcio\u0142a, wsp\u00f3ln\u0105 modlitw\u0119, jednolite kierownictwo celowych wysi\u0142k\u00f3w, zebrania podnosz\u0105ce ducha, solidarno\u015b\u0107 materialn\u0105 wszystkich, wsp\u00f3ln\u0105 tradycj\u0119 obyczaj\u00f3w i przekona\u0144. Taka gmina rych\u0142o si\u0119 odznaczy od innych swoim duchem. Praca w niej ka\u017cdego dla wszystkich nie pola do zwyk\u0142ych star\u0107 ekonomicznych, kt\u00f3re poci\u0105gaj\u0105 za sob\u0105 straty dla obu stron walcz\u0105cych. Wi\u0119c praca ta zakonna b\u0119dzie bardziej wydajna ni\u017c wsp\u00f3\u0142zawodnictwo pracy \u015bwieckiej. A je\u015bli duch podnios\u0142y zago\u015bci na sta\u0142e w gminie takiej, to niew\u0105tpliwie odbije si\u0119 na przede wszystkim na gatunku dzieci w niej przychodz\u0105cych na \u015bwiat: b\u0119d\u0105 w tym otoczeniu cz\u0119\u015bciej ni\u017c gdzie indziej rodzi\u0107 si\u0119 tacy ludzie, kt\u00f3rzy przynosz\u0105 wi\u0119cej, ni\u017c \u015bwiat im da\u0107 mo\u017ce, i rosn\u0105 ku najwi\u0119kszej rado\u015bci rodzic\u00f3w. Jaka\u017c wi\u0119ksza rado\u015b\u0107 ludzka istnie\u0107 mo\u017ce ni\u017c \u015bwiat\u0142o, jakim \u015bwieci geniusz lub \u015bwi\u0119to\u015b\u0107 w dorastaj\u0105cym pokoleniu? Dot\u0105d \u015bwi\u0119ty, podobnie jak geniusz, a szczeg\u00f3lnie genialny \u015bwi\u0119ty napotyka\u0142 op\u00f3r i prze\u015bladowanie ze strony najbli\u017cszych. Wydawa\u0142o si\u0119 to prawem powszechnym i nieub\u0142aganym, \u017ce ka\u017cdy krok wybranej jednostki przybli\u017caj\u0105cej j\u0105 do Boga musia\u0142 by\u0107 okupiony b\u00f3lem ci\u0119\u017ckim i walk\u0105. Ale je\u015bli stworzymy czynem woli ofiarnej odr\u0119bne warunki spo\u0142eczne cho\u0107 w jednej gminie, specjalne dla powo\u0142ania do \u017cycia geniuszy i \u015bwi\u0119tych, a szczeg\u00f3lnie genialnych \u015bwi\u0119tych, to zdo\u0142amy powo\u0142a\u0107 do \u017cycia wiele duch\u00f3w Bo\u017cych, kt\u00f3re mo\u017ce na tak\u0105 sposobno\u015b\u0107 czekaj\u0105, by s\u0142u\u017cb\u0119 ziemsk\u0105 rozpocz\u0105\u0107. Tak jest istotnie. Wcielenie Chrystusa by\u0142o przygotowane przez wieki, w ci\u0105gu wielu pokole\u0144. Podobnie wcielenie ka\u017cdego wielkiego cz\u0142owieka wymaga przygotowania. Lecz dot\u0105d ludzie nic po temu nie czynili, wszystko w tej mierze pozostawiaj\u0105c wy\u0142\u0105cznie Bogu. Ci kt\u00f3rzy najgor\u0119cej t\u0119sknili do \u017cycia doskona\u0142ego, uciekali od \u015bwiata, wyrzekali si\u0119 \u017cycia rodzinnego. \u017bycie rodzinne wydawa\u0142o si\u0119 im dalekie od doskona\u0142o\u015bci, a szcz\u0119\u015bcie wielu ma\u0142\u017ce\u0144stw nietrwa\u0142e. Ale w istocie \u017cycia rodzinnego wcale nie tkwi samolubstwo ani brak ofiary. Stosunek ma\u0142\u017ce\u0144ski jest polem najci\u0119\u017cszych ofiar, gdy oboje ma\u0142\u017conkowie postanowili sobie, \u017ce b\u0119d\u0105 s\u0142u\u017cy\u0107 Bogu, wzajemnie si\u0119 wspiera\u0107 w tym d\u0105\u017ceniu, nic dla siebie nie wymagaj\u0105c, wszystko z siebie daj\u0105c innym w ochoczej i ra\u017anej s\u0142u\u017cbie. By\u0142aby to praca religijna nie mniej skuteczna ni\u017c praca w dotychczasowych zakonach i stworzy\u0142aby typ cz\u0142owieka rodzinnego tak odr\u0119bny, r\u00f3\u017cny od innych, jak jezuita lub dominikanin r\u00f3\u017cni si\u0119 od bernardyna.<\/p>\n

Ca\u0142a rozmaito\u015b\u0107 dotychczasowych zakon\u00f3w opiera si\u0119 na trzech tradycyjnych \u015blubach zakonnych: czysto\u015bci, ub\u00f3stwa i pos\u0142usze\u0144stwa. Zakon maj\u0105cy na celu doskona\u0142o\u015b\u0107 ma\u0142\u017ce\u0144sk\u0105 i rodzinn\u0105 potrzebuje nowych podstaw. Czysto\u015b\u0107 zakonna dotychczasowa wyklucza p\u0142odno\u015b\u0107. Istnieje czysto\u015b\u0107 ma\u0142\u017ce\u0144ska, o kt\u00f3rej rozpustnice ani asceci nic prawie nie wiedz\u0105, trudniejsza do utrzymania ni\u017c czysto\u015b\u0107 dotychczasowych zakonnik\u00f3w – czysto\u015b\u0107, kt\u00f3r\u0105 Ko\u015bci\u00f3\u0142 przypisuje rodzicom Naj\u015bwi\u0119tszej Maryi Panny. Pop\u0119d ku drugiej p\u0142ci wiedzie ku nadu\u017cyciom, kt\u00f3re niszcz\u0105 cia\u0142o i ducha. Dot\u0105d zwalczano go uciekaj\u0105c od wszelkiej pokusy, zamykaj\u0105c w oddzielnych klasztorach m\u0119skich lub \u017ce\u0144skich tych, kt\u00f3rzy pragn\u0119li czysto\u015bci. Ale pokusa \u015bciga\u0142a ich i w celach klasztornych, we \u015bnie i na jawie. Walczono z ni\u0105 b\u00f3lem i g\u0142odem, umartwianiem cia\u0142a, wiod\u0105cym do wycie\u0144czenia ostatecznego. Ma\u0142o kto si\u0119 domy\u015bla\u0142, \u017ce najdoskonalsz\u0105 czysto\u015b\u0107 mo\u017cna zdoby\u0107 najbli\u017cszym obcowaniu codziennym ze szlachetn\u0105 osob\u0105 p\u0142ci drugiej. A jednak \u015bwiadectwa takiego do\u015bwiadczenia si\u0119 mno\u017c\u0105. Dwoje ludzi p\u0142ci r\u00f3\u017cnej, gdy wsp\u00f3lnie prosi Boga o t\u0119 \u0142ask\u0119, mo\u017ce si\u0119 przekona\u0107, \u017ce najwi\u0119ksza poufa\u0142o\u015b\u0107 wsp\u00f3\u0142\u017cycia niekoniecznie budzi nami\u0119tne po\u017c\u0105dania. Poznaj\u0105 chwile najwznio\u015blejsze, w kt\u00f3rych zbli\u017cenie koi ognie, zamiast je roznieca\u0107. Wiara w takie do\u015bwiadczenie innych u\u0142atwia je tym, kt\u00f3rzy dopiero na t\u0119 drog\u0119 wst\u0119puj\u0105. A wiara taka w mo\u017cliwo\u015b\u0107 czysto\u015bci ma\u0142\u017ce\u0144stwa naj\u0142atwiej si\u0119 udzieli w \u015brodowisku, w kt\u00f3rym kieruje wsp\u00f3lnym \u017cyciem taka czysta para.<\/p>\n

Zakon dla rodzin nie mo\u017ce by\u0107 dzie\u0142em jednostki. Trzeba dwojga os\u00f3b \u015bwi\u0119tym zespolonych w\u0119z\u0142em doskona\u0142ego ma\u0142\u017ce\u0144stwa. Istnieje wiele szczebli doskona\u0142o\u015bci ma\u0142\u017ce\u0144skiej, podobnie jak istniej\u0105 szczeble doskona\u0142o\u015bci jednostki. Aby si\u0119 \u0107wiczy\u0107 w tej dziedzinie, potrzebna jest rodzina. S\u0105 cnoty, kt\u00f3re tylko we dwoje i wraz z w\u0142asnym potomstwem zdobywa\u0107 mo\u017cna. Trzeba po temu wsp\u00f3lnego wysi\u0142ku, wsp\u00f3lnego postanowienia. Ta praca nad zjednoczeniem dwojga os\u00f3b p\u0142ci r\u00f3\u017cnej, dwojga ma\u0142\u017conk\u00f3w nierozerwalnie zwi\u0105zanych, jest jedn\u0105 z najtrudniejszych prac duchowych. Przezwyci\u0119\u017cenie trudno\u015bci, przemaganie r\u00f3\u017cnic mi\u0119dzy dwojgiem os\u00f3b odbija si\u0119 na ich otoczeniu i potomstwie. Na to, aby panowa\u0142a harmonia mi\u0119dzy dwiema jednostkami r\u00f3\u017cnymi p\u0142ci\u0105, wiekiem, pochodzeniem, wykszta\u0142ceniem, temperamentem, trzeba ustawicznego zwalczania tego, co je dzieli. Ilekro\u0107 zachodzi jaka\u015b oczywista r\u00f3\u017cnica, trzeba szybkiej decyzji, jak j\u0105 usun\u0105\u0107. To wymaga ust\u0119pstwa czasem z jednej, czasem z drugiej strony. Ale je\u015bli ust\u0119pstwo ma by\u0107 skuteczne, powinno by\u0107 ono zgodne z wol\u0105 Bo\u017c\u0105, a nie z wol\u0105 tego, kto najg\u0142o\u015bniej nalega, by jemu w\u0142a\u015bnie ust\u0105piono. Aby to umo\u017cliwi\u0107, nale\u017cy wprowadzi\u0107 w ma\u0142\u017ce\u0144stwie obyczaj wsp\u00f3lnej i prawie ustawicznej modlitwy, na kt\u00f3r\u0105 oboje ma\u0142\u017conkowie wsp\u00f3lnie by otrzymywali odpowied\u017a Bo\u017c\u0105. \u017be to jest mo\u017cliwe, wiedz\u0105 ci, Kt\u00f3rzy dosy\u0107 wytrwale Boga prosili o to i cel osi\u0105gn\u0119li. Tylko ustawiczna praktyka takiego zespolenia ma\u0142\u017conk\u00f3w w Bogu buduje rosn\u0105c\u0105 mi\u0119dzy nimi harmoni\u0119, kt\u00f3ra ich opromienia nadziemskim urokiem. Ca\u0142e lata pierwszych wysi\u0142k\u00f3w w tym kierunku mog\u0105 mija\u0107 bez \u015bladu, nim skutek usi\u0142owa\u0144 oka\u017ce si\u0119 oczywisty dla otoczenia. Ale sami ma\u0142\u017conkowie szybciej ten skutek spostrzeg\u0105 i ka\u017cde powodzenie zach\u0119ci ich do dalszy wysi\u0142k\u00f3w.<\/p>\n

Podstaw\u0105 ma\u0142\u017ce\u0144stwa chrze\u015bcija\u0144skiego jest jego zamierzona nierozerwalno\u015b\u0107. Ale w doskona\u0142ym ma\u0142\u017ce\u0144stwie ta nierozerwalno\u015b\u0107 si\u0119ga g\u0142\u0119biej ni\u017c zwykle i nie tylko zapobiega zupe\u0142nemu rozerwaniu zwi\u0105zku, ale te\u017c wszystkim sporom i niesnaskom, kt\u00f3re zdarzaj\u0105 si\u0119 u pospolitych ludzi. To ci\u0105g\u0142e usuwanie r\u00f3\u017cnic jest dopiero prawdziw\u0105 wierno\u015bci\u0105 ma\u0142\u017ce\u0144sk\u0105. Niewierny jest nie tylko ma\u0142\u017conek szukaj\u0105cy poza swym ma\u0142\u017ce\u0144stwem nieprawych zwi\u0105zk\u00f3w, ale tak\u017ce ten, kt\u00f3ry mog\u0105c pogodzi\u0107 si\u0119 z \u017con\u0105 pozostawia rozd\u017awi\u0119k lub cho\u0107by najmniejsz\u0105 nie uprzejmo\u015b\u0107 dla najbli\u017cszej i ukochanej istoty. Niewierna jest \u017cona kt\u00f3ra waha si\u0119 po\u0142\u0105czy\u0107 ze swym m\u0119\u017cem w ka\u017cdym szale\u0144czym jego porywie.<\/p>\n

Wierno\u015b\u0107 jest przedmiotem ma\u0142\u017ce\u0144skiego \u015blubu, ale bywa rozumiana dosy\u0107 ciasno. Prawdziwa wierno\u015b\u0107 ma\u0142\u017ce\u0144ska jest nieod\u0142\u0105czna od wierno\u015bci Bogu. Tylko dwoje ludzie wiernych Bogu mo\u017ce zarazem sobie wzajemnie by\u0107 wiernymi.<\/p>\n

Nowy typ zakonu, w kt\u00f3rym najskuteczniej mog\u0142aby si\u0119 odbywa\u0107 praca religijna Polak\u00f3w, stwarzaj\u0105c wy\u017csze formy spo\u0142ecznego bytu, powinien oprze\u0107 si\u0119 na cnocie wierno\u015bci we wszystkich osobistych stosunkach, poczynaj\u0105c od wierno\u015bci Bogu i narodowi, a si\u0119gaj\u0105c do wierno\u015bci w ma\u0142\u017ce\u0144stwie i przyja\u017ani. Wierno\u015b\u0107 jest to zgodno\u015b\u0107 czynu z my\u015bl\u0105, wprowadzenie do \u017cycia raz zrozumia\u0142ej prawdy. W wierno\u015bci zawiera si\u0119 wiara lecz nie bez uczynk\u00f3w. Wierny jest, kto s\u0142owa danego dotrzyma, kto za \u0142ask\u0119 otrzyman\u0105 jest wdzi\u0119czny i dzia\u0142a bez wahania z pomoc\u0105 tej \u0142aski, kto nie zrywa nigdy \u017cadnej umowy, \u017cadnego zawartego zwi\u0105zku, kto szanuje uznane przez siebie prawo, kto ch\u0119tnie ulega dobrowolnie przyj\u0119tej w\u0142adzy. Przeciwko wierno\u015bci my Polacy najci\u0119\u017cej grzeszyli\u015bmy warcholstwem, obmow\u0105 zas\u0142u\u017conych rodak\u00f3w i zrywaniem zwi\u0105zk\u00f3w rodzinnych. Te grzechy przyczyni\u0142y si\u0119 do upadku naszego pa\u0144stwa, do zrywania naszych sejm\u00f3w, do uniemo\u017cliwienia wodzostwa w narodzie. Dlatego ci, kt\u00f3rzy chc\u0105 nar\u00f3d odrodzi\u0107 i podnie\u015b\u0107, powinni \u0107wiczy\u0107 si\u0119 w cnocie wierno\u015bci.<\/p>\n

To wymaga pewnej zakonnej organizacji w gminach religijnych, pod kierunkiem dobranych i wiernych sobie ma\u0142\u017conk\u00f3w. Takie gminy nazwijmy ku\u017anicami narodowymi, a obywateli ich kowalami. Wzi\u0119to w ubieg\u0142ych wiekach symbole z rzemios\u0142a mularskiego dla ruchu mi\u0119dzynarodowego zwalczaj\u0105cego Ko\u015bci\u00f3\u0142 powszechny. Mularz \u0142\u0105czy ceg\u0142y lub kamienie wapnem albo cementem i wod\u0105. Kowal nadaje kszta\u0142t metalom za pomoc\u0105 ognia i stwarza w ten spos\u00f3b najbardziej przydatne narz\u0119dzia cywilizacji. Dotychczas mieszkano w domach drewnianych lub murowanych \u2013 teraz nowa powstaje architektura, wznosz\u0105ce si\u0119 gmachy ze szk\u0142a i \u017celaza. Jest wi\u0119c pewien kontrast mi\u0119dzy mularzem a kowalem i co do ich czynno\u015bci, i co do materia\u0142\u00f3w, kt\u00f3rymi si\u0119 pos\u0142uguj\u0105; wolnomularstwo jest \u017cydowskiego pochodzenia i dot\u0105d pozostaje pod wp\u0142ywem \u017cydowskim. Przeciwstawmy mu kowalstwo polskie, wierne Bogu, Ko\u015bcio\u0142owi i narodowi.<\/p>\n

Taki zakon jest nam niezmiernie potrzebny i praca religijna w nim odbywaj\u0105ca si\u0119 uniemo\u017cliwi\u0142aby warcholstwo na przysz\u0142o\u015b\u0107. Praca ta polega\u0142aby g\u0142\u00f3wnie na usuwaniu r\u00f3\u017cnic mi\u0119dzy rodakami przez poznawanie i wykonywanie woli Bo\u017cej. Podobnie jak ma\u0142\u017conkowie przy wsp\u00f3\u0142\u017cyciu maj\u0105 ustawiczn\u0105 okazje do przemagania swych niedoskona\u0142o\u015bci przez wsp\u00f3lne \u0107wiczenie si\u0119 w wierno\u015bci Bogu, inny niezb\u0119dny stosunek w \u017cyciu zakonnym kowali jeszcze poszerza pole dla takich \u0107wicze\u0144.<\/p>\n

Na to, \u017ceby kowalstwo sta\u0142o si\u0119 powa\u017cn\u0105 si\u0142\u0105 narodow\u0105, wystarczy jedno przykazanie praktycznie si\u0119gaj\u0105ce do g\u0142\u0119bi \u017cycia spo\u0142ecznego. Niech ka\u017cdy kowal ma wodza dobrowolnie uznanego, kt\u00f3rego by si\u0119 m\u00f3g\u0142 radzi\u0107 w ka\u017cdej sprawie, i niech mu b\u0119dzie wierny. Stosunek kowala ka\u017cdego do swego wodza tak si\u0119 r\u00f3\u017cni od dawnego zakonnego pos\u0142usze\u0144stwa, jak czysto\u015b\u0107 ma\u0142\u017ce\u0144ska od dawnej czysto\u015bci zakonnej. W\u00f3dz to nie prze\u0142o\u017cony, nie tyran \u017caden, ale ojciec i nauczyciel, cz\u0142owiek bli\u017cszy Boga, do kt\u00f3rego si\u0119 udajemy po rad\u0119. W\u00f3dz kowalski nie b\u0119dzie nalega\u0142, narzuca\u0142 swego zdania, lecz o ile jasno widzi prawd\u0119, b\u0119dzie usi\u0142owa\u0142 j\u0105 uprzytomni\u0107 uczniowi tak, aby ch\u0119tnie j\u0105 przyj\u0105\u0142. Gdy mi\u0119dzy kowalem a wodzem zachodzi r\u00f3\u017cnica, obydwaj szczerze si\u0119 do Boga zwr\u00f3c\u0105 i osi\u0105gn\u0105 zgod\u0119. Czasem syn we w\u0142asnej sprawie ja\u015bniej widzi sw\u0105 drog\u0119 ni\u017c ojciec – za ka\u017cdym razem gdy ojciec uzna s\u0142uszno\u015b\u0107 zamiar\u00f3w syna, sam zyska m\u0105dro\u015b\u0107 wi\u0119ksz\u0105 i si\u0142\u0119 nadprzyrodzona, by syna od wielu b\u0142\u0119d\u00f3w uchroni\u0107. Jedno s\u0142uszne ust\u0119pstwo ze strony ojca u\u0142atwi wiele synowskich ust\u0119pstw. A ka\u017cda wsp\u00f3lna narada, wiod\u0105ca do wsp\u00f3lnego postanowienia, zwi\u0119kszy harmoni\u0119 i wzajemne zrozumienie si\u0119 mi\u0119dzy synem a ojcem, uczniem a nauczycielem, kowalem a wodzem. Obowi\u0105zek uznania jakiego\u015b wodza zjednoczy kowali w jedno cia\u0142o, bo wodz\u00f3w odpowiednich niewielu znajd\u0105 w narodzie, a ci, kt\u00f3rzy mogliby kierowa\u0107 ruchem kowalskim, \u0142atwo mi\u0119dzy sob\u0105 si\u0119 porozumiewaj\u0105 i wybior\u0105 sobie jednego wodza, kt\u00f3ry by m\u00f3g\u0142 ich prowadzi\u0107 do kr\u00f3lestwa Bo\u017cego na ziemi. W kowalstwie \u015blub wierno\u015bci Bogu, narodowi i dobrowolnie uznanemu wodzowi zast\u0105pi dawne zakonne \u015bluby i wystarczy, aby stworzy\u0107 nowy typ zakonnika rodzinnego. Wierno\u015b\u0107 Bogu oka\u017ce si\u0119 przede wszystkim we wstrzemi\u0119\u017aliwo\u015bci od tego co z\u0142e. Z\u0142a jest w sferze warunk\u00f3w cielesnych nieczysto\u015b\u0107, objawiaj\u0105ca si\u0119 w nadu\u017cyciu dw\u00f3ch g\u0142\u00f3wnych funkcji organicznego \u017cycia: od\u017cywiania si\u0119 i rozmna\u017cania. Nadu\u017cycie w zakresie od\u017cywiania si\u0119 pope\u0142niaj\u0105 ludzie albo co do ilo\u015bci, albo co do jako\u015bci. Jedni grzesz\u0105 ob\u017carstwem, drudzy \u0142akomstwem, kt\u00f3re ich ci\u0105gnie do rzeczy szkodliwych. W\u015br\u00f3d tych rzeczy szkodliwych najgorszymi s\u0105 alkohol i tyto\u0144, wi\u0119c kowale w swych gminach zaprowadz\u0105 wstrzemi\u0119\u017aliwo\u015b\u0107 od tych trucizn, jako te\u017c od nadmiaru jad\u0142a, kt\u00f3rzy wzmaga pokusy rozpusty i lenistwa. Wstrzemi\u0119\u017aliwo\u015b\u0107 od ob\u017carstwa, \u0142akomstwa, rozpusty i lenistwa wynika z wierno\u015bci Bogu w stosunku duszy z cia\u0142em.<\/p>\n

Wierno\u015b\u0107 Bogu w stosunku naszych bli\u017animi wyra\u017ca si\u0119 w ca\u0142kowitym powstrzymaniu si\u0119 od obmowy, oszczerstwa i k\u0142amstwa, co stanowi warunek wierno\u015bci w ma\u0142\u017ce\u0144stwie i przyja\u017ani. Wreszcie z wierno\u015bci Bogu wynika powstrzymywanie si\u0119 od hazardu, czyli lekkomy\u015blnego ryzykowania mieniem, czci\u0105 lub \u017cyciem. S\u0142uga Bo\u017cy uwa\u017ca wszystko, co do niego nale\u017cy, za powierzone mu przez Opatrzno\u015b\u0107 do dobrego u\u017cytku i nie zechce przyw\u0142aszcza\u0107 sobie cudzego ani traci\u0107 tego, czym ma rozporz\u0105dza\u0107. Wi\u0119c gra hazardowa nie mo\u017ce by\u0107 dopuszczona w gminie kowalskiej i kawale nie b\u0119d\u0105 te\u017c brali udzia\u0142u w \u017cadnych loteriach, nawet przez pa\u0144stwo zalecanych jako po\u017cyczki premiowe.<\/p>\n

Wierno\u015b\u0107 narodowi objawia si\u0119 przede wszystkim w stosunku do ziemi ojczystej, kt\u00f3rej kowal nie odda w obce r\u0119ce. Tak\u017ce dba\u0107 b\u0119dzie o unarodowienie przemys\u0142u, handlu i wychowania, d\u0105\u017c\u0105c do tego ze wszystkich si\u0142 przy wszelkiej sposobno\u015bci.<\/p>\n

Tacy ludzie wierni Bogu i narodowi, wierni swym wodzom, wierni ma\u0142\u017ce\u0144stwie, ustawicznie \u0107wicz\u0105cy si\u0119 w tej wierno\u015bci przez s\u0142uszne ust\u0119pstwa, wytworz\u0105 zakon narodowy obejmuj\u0105cy zacne rodziny i stwarzaj\u0105cy warunki w kt\u00f3rych niepospolici bohaterzy b\u0119d\u0105 mogli przychodzi\u0107 na \u015bwiat, by nar\u00f3d d\u017awiga\u0107 z upadku. Jednak praca religijna w \u017cyciu narodowym nie ograniczy si\u0119 do tw\u00f3rczo\u015bci zakonnej, do stwarzania nowych form \u017cycia spo\u0142ecznego. Natchnienie religijne wyrazi si\u0119 tak\u017ce w sztuce i wiedzy narodowej, przenikaj\u0105c te dziedziny w ten spos\u00f3b, aby og\u00f3\u0142 poj\u0105\u0142, \u017ce wszelkie rzetelne natchnienia od Boga pochodzi, \u017ce artysta i uczony ciesz\u0105 si\u0119 blaskiem, kt\u00f3ry jest s\u0142abszym odbiciem wi\u0119kszego blasku Bo\u017cego. To \u015bmia\u0142e wprowadzenie \u015bwiadomo\u015bci religijnej do wszelkiej tw\u00f3rczo\u015bci naukowej i artystycznej nada im po\u017c\u0105dan\u0105 jedno\u015b\u0107 i harmonie. (…)<\/p>\n

* * *<\/p>\n

W tych warunkach pojawi\u0105 si\u0119 nowe formy spo\u0142ecznego wsp\u00f3\u0142\u017cycia – nowe typy zakonnik\u00f3w, r\u00f3\u017cni\u0105cych si\u0119 od dawnych mnich\u00f3w, a po\u015bwi\u0119conych z niemniejsz\u0105 ofiarno\u015bci\u0105 swoje \u017cycie nowym idea\u0142om. Jedn\u0105 z takich nowych form spo\u0142ecznego wsp\u00f3\u0142dzia\u0142ania jest za\u0142o\u017cony przed wojn\u0105 w Polsce zakon kowali, w kt\u00f3rym odbywa si\u0119 od kilku lat praca narodowa dosy\u0107 osobliwa, cho\u0107 nie g\u0142o\u015bna.<\/p>\n

Ilekro\u0107 realizacja jakiego\u015b zadania spo\u0142ecznego wymaga\u0142a znacznych si\u0142 ludzkich, zawsze zachodzi\u0142a potrzeba zespolenia tych, kt\u00f3rzy wsp\u00f3lny cel pragn\u0119li osi\u0105gn\u0105\u0107, pewnymi uroczystymi zobowi\u0105zaniami, kt\u00f3re \u0142\u0105cz\u0105 pojedyncze jednostki w jednolite cia\u0142o. W imi\u0119 tego prawa dawne zakony wymaga\u0142y od swoich cz\u0142onk\u00f3w \u015blub\u00f3w ub\u00f3stwa, czysto\u015bci i pos\u0142usze\u0144stwa, w imi\u0119 tego\u017c prawa nowoczesne pa\u0144stwa wymagaj\u0105 od \u017co\u0142nierzy swych lub urz\u0119dnik\u00f3w przysi\u0119gi wype\u0142niania pewnych obowi\u0105zk\u00f3w.<\/p>\n

Podobnie jak Ko\u015bci\u00f3\u0142 i pa\u0144stwo, tak\u017ce nar\u00f3d, szczeg\u00f3lnie gdy ma d\u017awign\u0105\u0107 si\u0119 z ucisku, potrzebuje ludzi, kt\u00f3rzy by ca\u0142\u0105 dusz\u0119 i ca\u0142e cia\u0142o odda\u0107 chcieli sprawie jego istnienia. A na to, \u017ceby ich zespoli\u0107, trzeba jakiego\u015b okre\u015blonego zobowi\u0105zania, takiego, kt\u00f3rego dotrzymanie zale\u017cy od naszej woli, aby nie nara\u017ca\u0107 tych, kt\u00f3rzy je z\u0142o\u017c\u0105, na \u0142amanie \u015blubu. \u015alub og\u00f3lnej doskona\u0142o\u015bci moralnej by\u0142by chybiony, gdy\u017c \u017caden cz\u0142owiek nie jest doskona\u0142y, wi\u0119c co dzie\u0144 wszyscy taki \u015blub by \u0142amali.<\/p>\n

\u015alub ub\u00f3stwia zakonnego wed\u0142ug dawnego idea\u0142u \u015bw. Franciszka nawet przez jego w\u0142asnych uczni w zupe\u0142no\u015bci nie m\u00f3g\u0142 by\u0107 dotrzymany, a w \u017cyciu nowoczesnym, w kt\u00f3rym ka\u017cdy ma obowi\u0105zek dba\u0107 osobi\u015bcie o swe w\u0142asne utrzymanie, aby nie sta\u0107 si\u0119 ci\u0119\u017carem dla innych, nie mo\u017cemy nikomu zaleca\u0107 ub\u00f3stwa, gdy\u017c ono prawie zawsze poci\u0105ga za sob\u0105 \u017cebractwo, czyli korzystanie z pracy cudzej. \u015alub czysto\u015bci, tak jak by\u0142a ona pojmowana w dotychczasowych zakonach, jako zobowi\u0105zanie do celibatu, nie odpowiada potrzebom narodu, gdy\u017c nar\u00f3d uciskany powinien si\u0119 rozmna\u017ca\u0107 jak najszybciej i nie mo\u017ce wyrzeka\u0107 si\u0119 tworzenia najliczniejszych rodzin. Zreszt\u0105 \u015blub czysto\u015bci zakonnej mo\u017cliwy jest tylko dla najliczniejszych rzecz pod jednym has\u0142em, kt\u00f3re z lu\u017anych jednostek mog\u0142oby utworzy\u0107 zwarte szeregi. Wprawdzie istnieje jeszcze inna czysto\u015b\u0107, objawiona w \u017cyciu wielu ma\u0142\u017conk\u00f3w, o kt\u00f3rych czytamy w \u017cywotach \u015bwi\u0119tych, a tak\u017ce \u2013 wed\u0142ug powszechnego w Ko\u015bciele prze\u015bwiadczenia \u2013 w po\u017cyciu ma\u0142\u017ce\u0144skim rodzic\u00f3w Naj\u015bw. Maryi Panny, czysto\u015b\u0107 ma\u0142\u017ce\u0144ska godna na\u015bladowania we wszystkich ma\u0142\u017ce\u0144stwach, kt\u00f3re pragn\u0105 doczeka\u0107 si\u0119 niepospolitego potomstwa. Lecz ta czysto\u015b\u0107 ma\u0142\u017ce\u0144ska nie mo\u017ce by\u0107 przedmiotem \u015blubu, gdy\u017c dotrzymanie jej zale\u017cy od dwojga r\u00f3\u017cnych ludzi, kt\u00f3rzy nie mog\u0105 przewidzie\u0107, jak na siebie dzia\u0142a\u0107 b\u0119d\u0105 i w jakiej mierze b\u0119d\u0105 przy wsp\u00f3\u0142\u017cyciu wzajemnie si\u0119 kusi\u0107. Mo\u017cna wi\u0119c j\u0105 tylko ukaza\u0107 wszystkim ma\u0142\u017ce\u0144stwom jako donios\u0142y idea\u0142, do kt\u00f3rego d\u0105\u017cy\u0107 powinny, nie godzi si\u0119 jednak czyni\u0107 tego idea\u0142u przedmiotem \u015blubu, gdy\u017c dotrzymanie takiego \u015blubu cz\u0119sto mog\u0142oby si\u0119 okaza\u0107 zbyt trudne, tym bardziej \u017ce wielu nie uwierzy nawet w mo\u017cliwo\u015b\u0107 zupe\u0142nej czysto\u015bci takiego p\u0142odnego zwi\u0105zku ma\u0142\u017ce\u0144skiego, w kt\u00f3rym rzeczywistym motywem zespolenia jest wy\u0142\u0105cznie pragnienie potomstwa, nie za\u015b \u017c\u0105dza rozkoszy.<\/p>\n

\u015alub pos\u0142usze\u0144stwa zakonnego wobec ustanowionych prze\u0142o\u017conych by\u0142by dla nas najpo\u017cyteczniejszy, ale przedstawia inna trudno\u015b\u0107, gdy\u017c wymaga zupe\u0142nie jawnej i sta\u0142ej organizacji, w kt\u00f3rej ka\u017cdy by wiedzia\u0142, kto jest jego prze\u0142o\u017conym. Taka organizacja w pa\u0144stwach nowoczesnych b\u0119dzie nara\u017cona na uci\u0105\u017cliw\u0105 kontrol\u0119, a nawet na prawdopodobne prze\u015bladowanie. Utai\u0107 za\u015b wielkiej organizacji niepodobna, a uleg\u0142o\u015b\u0107 w\u0142adzy tajnej, kt\u00f3rej pochodzenia nie znamy, przedstawia tyle wielkich niebezpiecze\u0144stw, \u017ce s\u0142usznie Ko\u015bci\u00f3\u0142 zawsze ostrzega\u0142 przed tego rodzaju zwi\u0105zkami. Dla nas wi\u0119c dawny \u015blub pos\u0142usze\u0144stwa jest nieodpowiedni i musi zosta\u0107 zast\u0105piony przez jakie\u015b inne zobowi\u0105zanie, wytwarzaj\u0105ce organizacj\u0119 nie tajn\u0105, a jednak nieuchwytn\u0105 i niezniszczaln\u0105, mog\u0105c\u0105 si\u0119 szerzy\u0107 bez \u017cadnych przeszk\u00f3d we wszystkich cz\u0119\u015bciach \u015bwiata, wbrew wszelkim prze\u015bladowaniem. Na poz\u00f3r jest to zadanie niezniszczalne, a jednak \u0142atwo si\u0119 przekona\u0107, \u017ce jest ono wykonalne.<\/p>\n

Na to, by je umo\u017cliwi\u0107, trzeba przede wszystkim odwr\u00f3ci\u0107 zwyk\u0142y kierunek ludzkich my\u015bli, pragnie\u0144 i d\u0105\u017ce\u0144. Zwykle ludzie my\u015bl\u0105 przewa\u017cnie o sobie i o tym, co im si\u0119 podoba. Z takich ludzi niepodobna utworzy\u0107 idealnego legionu, gdy\u017c si\u0119 nie pogodz\u0105. Co si\u0119 jednym podoba, to innych zra\u017ca\u0107 mo\u017ce, a gdzie s\u0119dzia, kt\u00f3ry by ich os\u0105dzi\u0142?<\/p>\n

Tym s\u0119dzi\u0105 mo\u017ce by\u0107 tylko Stw\u00f3rca, od kt\u00f3rego wszyscy pochodz\u0105. Lecz oni przewa\u017cnie swego Stw\u00f3rcy nie znaj\u0105 i nawet rzadko o Nim my\u015bl\u0105. Czy mo\u017cna ich zobowi\u0105zywa\u0107, by pe\u0142nili wol\u0119 Bo\u017c\u0105?<\/p>\n

Takie wymaganie by\u0142oby daremne. Ale wszyscy mog\u0105 zobowi\u0105za\u0107 si\u0119 do tego, \u017ce w tych przynajmniej wypadkach, w kt\u00f3rych wola Bo\u017ca jest jasna, bez wahania j\u0105 spe\u0142ni\u0105. Takie zobowi\u0105zanie jest wykonalne, zale\u017cy od naszej woli i nie nara\u017ca nas na to, \u017ceby\u015bmy je \u0142ama\u0107 musieli. Ale aby ono by\u0142o skutecznie, trzeba je poprze\u0107 innym zobowi\u0105zaniem, a mianowicie postanowieniem, \u017ce w ka\u017cdej rzeczy, kt\u00f3r\u0105 czynimy, w ka\u017cdej decyzji, w ka\u017cdym przedsi\u0119wzi\u0119ciu si\u0119gniemy my\u015bl\u0105 najpierw do Boga, usi\u0142uj\u0105c pozna\u0107 wol\u0119 Jego. Kto szuka, ten znajdzie, kto \u017c\u0105da, ten otrzyma \u2013 tak nam obieca\u0142 sam Chrystus, wi\u0119c mo\u017cemy by\u0107 pewni, \u017ce im cz\u0119\u015bciej b\u0119dziemy szuka\u0107 szczerze woli Bo\u017cej, tym ja\u015bniej nam si\u0119 ona objawi.<\/p>\n

Obowi\u0105zek szukania, poczynania wszystkiego z Bogiem to jest w\u0142a\u015bnie takie odwr\u00f3cenie od zwyk\u0142ego toku my\u015bli i uczu\u0107, dzi\u0119ki kt\u00f3remu niezgodne i ha\u0142a\u015bliwe zgraje samolub\u00f3w przekszta\u0142ci\u0107 si\u0119 dadz\u0105 w ciche, zgodne i pot\u0119\u017cne szeregi s\u0142ug Sprawy Bo\u017cej. Ludzie, kt\u00f3rzy Boga szukaj\u0105, znajduj\u0105 prawdziwego Boga, a znaj\u0105c Jego wol\u0119 nie mog\u0105 si\u0119 r\u00f3\u017cni\u0107, lecz si\u0119 bardzo \u0142atwo mi\u0119dzy sob\u0105 zgodz\u0105. Obowi\u0105zek szukania woli Bo\u017cej w ka\u017cdym zadaniu ludzkim i ch\u0119tnego pe\u0142nienia jej o tyle, o ile nam si\u0119 jasna sta\u0142a, jest okre\u015blonym i konkretnym obowi\u0105zkiem wierno\u015bci Bogu i mo\u017ce by\u0107 przedmiotem \u015blubu, gdy\u017c nie ma przeszkody, kt\u00f3ra by mog\u0142a uniemo\u017cliwi\u0107 dotrzymanie takiego \u015blubu.<\/p>\n

\u015alub wierno\u015bci Bogu stawia nas w szeregach tych, kt\u00f3rzy walcz\u0105 o nadej\u015bcie Kr\u00f3lestwa Bo\u017cego na ziemi. Wprawdzie istniej\u0105 ludzie, kt\u00f3rzy pozostaj\u0105 wierni Bogu, cho\u0107 tej wierno\u015bci nie \u015blubowali, ale uroczyste postanowienie, obietnica Bogu wyra\u017anie z\u0142o\u017cona, \u017ce mu wierni b\u0119dziemy, mo\u017ce przeobrazi\u0107 wielu dot\u0105d oboj\u0119tnych i nadaje temu, kto j\u0105 z\u0142o\u017cy\u0142, charakter odr\u0119bny s\u0142ugi Bo\u017cego. Tylko ludzie wierni Bogu mog\u0105 skutecznie pracowa\u0107 nad odrodzeniem narodu, a wszelkie d\u0105\u017cenia polityczne lub spo\u0142eczne, kt\u00f3re nie s\u0105 oparte na wierno\u015bci Bogu, prowadz\u0105 nieuchronnie do rozczarowa\u0144.<\/p>\n

Z wierno\u015bci Bogu wynika sta\u0142a i niezachwiana wiara w opiek\u0119 Bo\u017c\u0105 nad nami, a z tym wi\u0105\u017ce si\u0119 przekonanie, \u017ce nic nam nigdy nie grozi, dop\u00f3ki wierni Bogu jeste\u015bmy. Wi\u0119c wierny s\u0142uga Bo\u017cy jest nieustraszony i niezachwiany w swych d\u0105\u017ceniach w imi\u0119 Bo\u017ce pocz\u0119tych. Opinie ludzkie go z drogi nie sprowadz\u0105 ani te\u017c pot\u0119gi ziemskie go nie zastrasz\u0105. On wierzy z ca\u0142\u0105 pewno\u015bci\u0105, \u017ce w ka\u017cdej chwili \u017cycia, nawet najprzykrzejszej i najtrudniejszej, ma znacznie wi\u0119cej dobra, ni\u017c na to zas\u0142u\u017cy\u0142, gdy wspomni na swe grzechy, wady i winy. Wie, \u017ce cierpienia s\u0105 albo zas\u0142u\u017con\u0105 kar\u0105, albo przygotowaniem do nowych \u0142ask i za wszystko jest Bogu wdzi\u0119czny, wszystko do Boga odnosi.<\/p>\n

Taki cz\u0142owiek wierny Bogu nie b\u0119dzie zatem na \u017cadn\u0105 dolegliwo\u015b\u0107, trudno\u015b\u0107 albo przykro\u015b\u0107 narzeka\u0142, gdy\u017c pierwszym jego odruchem, gdy go co\u015b przykrego spotka, jest zadanie sobie pytania: jaka jest wola Bo\u017ca, czego B\u00f3g ode mnie wymaga poddaj\u0105c mnie tej pr\u00f3bie? I wnet odpowie sobie, \u017ce na pewno B\u00f3g wymaga przede wszystkim cierpliwo\u015bci, spokoju i m\u0119stwa. Gdy za\u015b cierpliwie i spokojnie przyjmie wszelkie zdarzenie, wnet mu si\u0119 rozja\u015bni, co ma czyni\u0107 mo\u017cna i nale\u017cy, by z\u0142o usun\u0105\u0107 i cierpienie w\u0142asne lub cudze z\u0142agodzi\u0107.<\/p>\n

Zwyk\u0142ym odruchem ludzi na doznawanie przykro\u015bci bywa przesadna \u015bwiadomo\u015b\u0107 w\u0142asnego b\u00f3lu, bez my\u015bli o Bogu, albo te\u017c z\u0142orzeczenie tym, kt\u00f3rych za przyczyn\u0119 naszych przykro\u015bci uwa\u017camy. \u015alub wierno\u015bci Bogu niszczy ten na\u0142\u00f3g narzeka\u0144, z\u0142orzecze\u0144 i oczekiwania gorszego z\u0142a. Zaczynamy rado\u015bnie przyjmowa\u0107 dolegliwo\u015bci jako zach\u0119t\u0119 do walki z w\u0142asn\u0105 s\u0142abo\u015bci\u0105 i przeciwno\u015bciami. Ka\u017cde cierpienie jest albo sp\u0142at\u0105 dawnego d\u0142ugu, albo nowym kredytem na nieoczekiwan\u0105 \u0142ask\u0119 i w obu wypadkach powinno nas cieszy\u0107. Wi\u0119c kto wierny jest Bogu, ten zarazem zawsze b\u0119dzie weso\u0142y i pogodny, zadowolony ze swego losu i pe\u0142en nadziei, \u017ce ten los si\u0119 poprawi.<\/p>\n

Wierno\u015b\u0107 Bogu zobowi\u0105zuje do podw\u00f3jnej modlitwy. W ka\u017cdej trudno\u015bci mamy prosi\u0107 Boga o \u015bwiat\u0142o i si\u0142y, a przy ka\u017cdej doznanej \u0142asce dzi\u0119kowa\u0107 Bogu za jego mi\u0142osierdzie. Ludzie niewierni Bogu bywaj\u0105 \u015blepi na doznane \u0142aski i widz\u0105 w swym \u017cyciu tylko braki tego, czego innym zazdroszcz\u0105. Cz\u0142owiek Bo\u017cy coraz to ja\u015bniej spostrzega, ile to Bo\u017cej \u0142aski jest nawet w najci\u0119\u017cszym \u017cywocie ludzkim, a przez sw\u0105 szczer\u0105 i gor\u0105c\u0105 wdzi\u0119czno\u015b\u0107 najskuteczniej si\u0119 przygotowuje do przyj\u0119cia nowych i nieoczekiwanych \u0142ask.<\/p>\n

\u015alub wierno\u015bci Bogu powi\u0119ksza nasze odpowiedzialno\u015bci, gdy\u017c niewierno\u015b\u0107 staje si\u0119 du\u017co ci\u0119\u017cszym grzechem, gdy\u015bmy wierno\u015b\u0107 \u015blubowali. Ale bez wierno\u015bci Bogu nadzieja na \u0142\u0105czno\u015b\u0107 ludzi w jakimkolwiek wielkim zadaniu jest p\u0142onna, wi\u0119c od wierno\u015bci Bogu koniecznie trzeba zacz\u0105\u0107 wszelkie takie przedsi\u0119wzi\u0119cia. Wierno\u015b\u0107 Bogu wymaga ustawicznego czynu, gdy\u017c B\u00f3g, jako najpot\u0119\u017cniejsze \u017ar\u00f3d\u0142o si\u0142y, wszystkich wiernych mu ludzi pobudza do wysi\u0142k\u00f3w. A gdy Boga przyjmiemy za s\u0119dziego naszych czyn\u00f3w, to zarazem otworzy si\u0119 nam szerzej horyzont wieczno\u015bci i prze\u0142amiemy ciasne granice doczesnego \u017cywota nasz\u0105 wyobra\u017ani\u0105. Ju\u017c nigdy nas nie przygn\u0119bi my\u015bl, \u017ce nasze \u017cycie musi si\u0119 sko\u0144czy\u0107.<\/p>\n

Kto jest wierny Bogu, ten czuje nie\u015bmiertelno\u015b\u0107, nie\u015bmiertelno\u015b\u0107 tworzy i wie, \u017ce wszystko, co teraz kocha, wolno mu b\u0119dzie na wieki kocha\u0107 i popiera\u0107.<\/p>\n

Takie rozszerzenie horyzont\u00f3w duchowych przedziwnie przeobra\u017ca cz\u0142owieka i czyni go bardziej nieustraszonym wobec wszelkich zagro\u017ce\u0144 doczesnych. \u017byj\u0105c na ziemi ju\u017c \u017cyje w wieczno\u015bci i ziemi\u0119 poczytuje sobie za jedno z cia\u0142 niebieskich, na kt\u00f3rym wieczne zbawienie mo\u017cna osi\u0105gn\u0105\u0107, nie tylko dla siebie, ale i dla bli\u017anich, dla ca\u0142ej ludzko\u015bci, jak o to prosimy w „Ojcze nasz”, gdy b\u0142agamy Boga o nadej\u015bcie kr\u00f3lestwa Bo\u017cego i o to, by na ziemi wola Bo\u017ca dzia\u0142a si\u0119 jako w niebie.<\/p>\n

Ot\u00f3\u017c w pewnej mierze ten dla ca\u0142ej ziemi odleg\u0142y idea\u0142 mo\u017cemy urzeczywistni\u0107 wcze\u015bniej, przynajmniej we wszystkich stosunkach z takimi rodakami, kt\u00f3rzy r\u00f3wnie\u017c s\u0105 wierni Bogu.<\/p>\n

Wszystkie te skutki \u015blubu wierno\u015bci Bogu nie od razu ka\u017cdemu si\u0119 objawiaj\u0105, gdy\u017c r\u00f3\u017cne s\u0105 szczeble tej wierno\u015bci, na kt\u00f3re si\u0119 stopniowo wznosimy i d\u017awigamy w miar\u0119 post\u0119pu w zrozumieniu cel\u00f3w Bo\u017cych i w miar\u0119 tego, jak zrozumiane prawa Bo\u017ce stosujemy do naszego \u017cycia. Ale kto tylko na t\u0119 drog\u0119 wejdzie, ten gdy wytrwa w wierno\u015bci \u015blubowanej, zdob\u0119dzie z czasem niezachwian\u0105 pogod\u0119 ducha, jasno\u015b\u0107 cel\u00f3w i \u015brodk\u00f3w swego dzia\u0142ania, odwag\u0119 wobec niebezpiecze\u0144stw i trudno\u015bci, zrozumienie donios\u0142o\u015bci cierpienia i wdzi\u0119czno\u015b\u0107 za b\u00f3le przez Boga zsy\u0142ane.<\/p>\n

W\u015br\u00f3d takich s\u0142ug Bo\u017cych rekrutowa\u0107 mamy obro\u0144c\u00f3w i wskrzesicieli narodu, a w tym celu wymaga\u0107 od nich b\u0119dziemy wyra\u017anego uzupe\u0142nienia \u015blubu wierno\u015bci Bogu przez zobowi\u0105zanie w tym pierwszym \u015blubie utajone, mianowicie wierno\u015bci narodowi. B\u00f3g dzi\u015b tak ludzko\u015bci\u0105 kieruje, \u017ce pe\u0142ni\u0119 \u017cycia ma ona w r\u00f3\u017cnych narodach i ka\u017cda dojrzalsza dusza posiada jasn\u0105 \u015bwiadomo\u015b\u0107 narodow\u0105. Wierno\u015b\u0107 narodowi jest tylko jednym z wyraz\u00f3w wierno\u015bci Bogu, lecz warto go jasno uwydatni\u0107 wobec tych, kt\u00f3rzy jeszcze nie przejrzeli i marz\u0105 o jakiej\u015b chaotycznej ludzko\u015bci, nie zr\u00f3\u017cnicowanej na narody. \u015alub wierno\u015bci narodowi zreszt\u0105 zawiera w sobie wiele zupe\u0142nie konkretnych obowi\u0105zk\u00f3w, z kt\u00f3rych dzi\u015b dla nas najwa\u017cniejszym jest utrzymanie w\u0142asno\u015bci ojczystej ziemi i najstaranniejsza jej uprawa, oraz popieranie wy\u0142\u0105cznie narodowego handlu i przemys\u0142u, czyli wprowadzenie ducha narodowego do dziedzin dot\u0105d rz\u0105dzonych przewa\u017cnie chciwo\u015bci\u0105 zysku i bezdusznym wsp\u00f3\u0142zawodnictwem. Polakowi nie wolno ziemi ojczystej sprzedawa\u0107 obcym, a to, czego potrzebuje dla siebie i innych, powinien zawsze kupowa\u0107 u rodak\u00f3w, bacz\u0105c na to tak\u017ce, by towary by\u0142y polskiego pochodzenia. Przedmioty za\u015b, kt\u00f3re nie mog\u0105 by\u0107 przez Polak\u00f3w wytwarzane, wolno nabywa\u0107 tylko wtedy, gdy ich u\u017cytek przysparza korzy\u015bci narodowi, jak np. gdy dla zdrowia potrzebujemy owoc\u00f3w nie dojrzewaj\u0105cych w Polsce lub gdy dla pracy naukowej sprowadzamy zagraniczne ksi\u0105\u017cki czy okazy, albo gdy jaki\u015b przedmiot doskonalej wyrabiany u obcych, a sprowadzony jako model do Polski zach\u0119ci Polak\u00f3w do doskonalenia swych wyrob\u00f3w. Ale nawet w tych wyj\u0105tkowych warunkach nigdy nic nie usprawiedliwi popierania handlu i przemys\u0142u zaborczych pa\u0144stw o\u015bciennych lub zaborczego narodu, z kt\u00f3rym wbrew naszej woli na naszej ziemi wsp\u00f3\u0142\u017cyjemy.<\/p>\n

Czego Polak nie wyrabia, to kupujemy od Francuza, Holendra, Anglika, Szwajcara, lub W\u0142ocha, pomijaj\u0105c o ile tylko mo\u017cna, Niemca, Moskala lub \u017byda. Trzeba pozak\u0142ada\u0107 wsz\u0119dzie towarzystwa badaj\u0105ce pochodzenie towar\u00f3w i zalecaj\u0105ce tylko towary przez Polak\u00f3w wyrabiane i sprzedawane.<\/p>\n

Trudniejsza jest wierno\u015b\u0107 narodowi na polu my\u015bli i sztuki. Na\u015bladownictwo wzor\u00f3w obcych tak si\u0119 rozpanoszy\u0142o, \u017ce z trudem si\u0119 budzi my\u015bl rodzima polska i polski idea\u0142 sztuki. A najgorzej jest w polityce, gdy\u017c dot\u0105d polityki polskiej prawie wcale nie mamy i ka\u017cda partia walczy broni\u0105 czerpan\u0105 z obcych arsena\u0142\u00f3w. Wyzwolenie naszej narodowej polityki z zale\u017cno\u015bci od obcych tradycji i metod politycznych b\u0119dzie jednym z zada\u0144 polskiego \u017cycia narodowego.<\/p>\n

Mo\u017cliwo\u015b\u0107 takiej istotnie polskiej polityki, o kt\u00f3rej marzy\u0142 Mickiewicz, a kt\u00f3r\u0105 w ostatnim pokoleniu usi\u0142owa\u0142 zrealizowa\u0107 Szczepanowski, zale\u017cy od dw\u00f3ch warunk\u00f3w.<\/p>\n

Po pierwsze, wymagajmy od ka\u017cdego Polaka, by przez ca\u0142e \u017cycie coraz to g\u0142\u0119biej poznawa\u0142 ducha polskiego, wyra\u017conego w obyczajach, tradycjach, historii, literaturze i sztuce narodowej, oraz by zdobyt\u0105 \u015bwiadomo\u015b\u0107 narodow\u0105 szerzy\u0142 w\u015br\u00f3d rodak\u00f3w.<\/p>\n

Po drugie, je\u015bli polski nar\u00f3d ma zdoby\u0107 si\u0142\u0119 i jednolito\u015b\u0107, trzeba, \u017ceby ka\u017cdy Polak mia\u0142 uznanego przez siebie wodza i by\u0142 mu wierny.<\/p>\n

W tym wymaganiu tkwi ca\u0142a tajemnica organizacji narodowej nieuchwytnej, cho\u0107 nie tajnej, niezniszczalnej, cho\u0107 ca\u0142kiem jawnej. Stosunek do wodza, dobrowolnie uznanego, jest stosunkiem osobistym, wymykaj\u0105cym si\u0119 wszelkiej kontroli pa\u0144stwowej, spo\u0142ecznej lub nawet towarzyskiej. Je\u015bli w\u00f3dz ma wielu zwolennik\u00f3w, to ka\u017cde has\u0142o przez tego wodza rzucone b\u0119dzie dla nich rozkazem, cho\u0107by taki rozkaz nie zosta\u0142 nikomu osobi\u015bcie dor\u0119czony.<\/p>\n

A jak\u017ce \u0142atwo jakie\u015b has\u0142o mo\u017ce przemieni\u0107 \u017cycie cz\u0142owieka! Takim has\u0142em donios\u0142ym jest na przyk\u0142ad bezwzgl\u0119dna abstynencja od alkoholu i tytoniu, kt\u00f3ra wyzwoli\u0142a miliony ludzi od zbrodni, ob\u0142\u0119du i degeneracji. Ale s\u0105 has\u0142a bardziej donios\u0142e, kt\u00f3re jeszcze g\u0142\u0119biej si\u0119gaj\u0105, gdy\u017c dzia\u0142aj\u0105 na wewn\u0119trzn\u0105 postaw\u0119 ducha. Takim has\u0142em jest obowi\u0105zek wierno\u015bci Bogu i narodowi, zagwarantowany uroczystym \u015blubem.<\/p>\n

Ale wierno\u015b\u0107 Bogu i narodowi da\u0142aby nam tylko wiele oddzielnych jednostek, nawet nie znaj\u0105cych si\u0119 wzajemnie. Aby je po\u0142\u0105czy\u0107, trzeba koniecznie doda\u0107 obowi\u0105zek uleg\u0142o\u015bci dobrowolnie uznanemu wodzowi i uczyni\u0107 go r\u00f3wnie\u017c przedmiotem uroczystego \u015blubu.<\/p>\n

Z takiego bowiem \u015blubu wynika wiele bardzo wa\u017cnych skutk\u00f3w dla \u017cycia narodowego. Przede wszystkim ka\u017cdy, kto taki \u015blub z\u0142o\u017cy\u0142 i chce go dotrzyma\u0107, musi szuka\u0107 kogo\u015b m\u0119drszego i lepszego, by uzna\u0107 go za wodza. To stanowi ju\u017c wielk\u0105 szko\u0142\u0119 pokory i skuteczne lekarstwo na warcholstwo. A gdyby cho\u0107 cz\u0119\u015b\u0107 Polak\u00f3w zobowi\u0105za\u0142a si\u0119 ulega\u0107 wodzom swoim, to wnet ci wodzowie, obierani na zasadzie osobistej znajomo\u015bci i zaufania, pozyskaliby tak\u0105 w\u0142adz\u0119 i pot\u0119g\u0119 dzia\u0142ania, jakiej \u017caden w\u00f3dz zwyk\u0142ej organizacji mie\u0107 nie mo\u017ce.<\/p>\n

Wierno\u015b\u0107 wodzowi wynios\u0142aby na stanowiska naczelne w narodzie ludzi duchem najwy\u017cszych i zupe\u0142nie uniemo\u017cliwi\u0142aby tryumfy sprytnych lub przewrotnych warcho\u0142\u00f3w. Bo przecie\u017c na wodza, kt\u00f3remu wierno\u015b\u0107 \u015blubujemy, mo\u017cemy wybra\u0107 tylko cz\u0142owieka, kt\u00f3rego uwa\u017camy za bli\u017cszego Bogu, je\u015bli sami jeste\u015bmy wiernymi s\u0142ugami Boga. Ci najwierniejsi s\u0142udzy Bo\u017cy przez pokor\u0119 trzymaj\u0105 si\u0119 w ukryciu, ale rozpowszechnianie has\u0142a wyboru wodza i wierno\u015bci temu wodzowi wyprowadzi ich na widowni\u0119 dzia\u0142ania publicznego.<\/p>\n

Trzeba jednak bli\u017cej okre\u015bli\u0107, na czym ta wierno\u015b\u0107 wodzowi polega. Przede wszystkim na tym, \u017ce go bezinteresownie i regularnie informujemy o wszystkim, co czynimy i co zamierzamy oraz nic wa\u017cnego bez jego zgody nie przedsi\u0119bierzemy. Gdy za\u015b on czego\u015b wymaga od nas, powinni\u015bmy to wykona\u0107, o ile nie jest przeciwne naszemu sumieniu. Ale cz\u0142owiek bli\u017cszy Bogu nie b\u0119dzie wymaga\u0142 rzeczy przeciwnej sumieniu, wi\u0119c w praktyce wszelkie zastrze\u017cenie i ograniczenie karno\u015bci upada: ka\u017cdy b\u0119dzie wiernie wykonywa\u0142 polecenia wodza, dop\u00f3ki tego wodza uznaje. A skoro \u015blubowa\u0142 wierno\u015b\u0107 wodzowi dobrowolnie uznanemu, to je\u015bli przestanie uznawa\u0107 jednego wodza, ma obowi\u0105zek natychmiastowego uznania innego, kt\u00f3rego uwa\u017ca za bardziej odpowiedniego dla siebie. Ten nowy w\u00f3dz, nim go przyjmie pod swoje kierownictwo, porozumie si\u0119 z poprzednim i dowie si\u0119 o charakterze kandydata. \u015acis\u0142e dotrzymanie obowi\u0105zku, by zawsze mie\u0107 wodza, wprowadza do \u017cycia ustawiczne \u0107wiczenie si\u0119 w pokorze i przez to uniemo\u017cliwia wszelkie warcholstwo.<\/p>\n

\u015alub wierno\u015bci wodzowi dobrowolnie uznanemu nie zobowi\u0105zuje do bezwzgl\u0119dnej i do\u017cywotnej wierno\u015bci jednemu wodzowi, ale utrudnia zmiany, bo na to, by jednego wodza opu\u015bci\u0107, trzeba znale\u017a\u0107 drugiego lepszego, co nie zawsze jest \u0142atwe. Wi\u0119c taki \u015blub, zmuszaj\u0105cy do czynienia wszelkich wa\u017cnych postanowie\u0144 w hierarchicznym porozumieniu z kim\u015b starszym, g\u0142\u0119boko przeobra\u017ca \u017cycie, a nawet jeszcze g\u0142\u0119biej si\u0119ga ni\u017c dawny \u015blub pos\u0142usze\u0144stwa zakonnego. Dawny bowiem zakonnik \u017cy\u0142 poza \u015bwiatem i nie mia\u0142 mo\u017cliwo\u015bci wyboru prze\u0142o\u017conego, a prawa tego prze\u0142o\u017conego by\u0142y ograniczone przez sta\u0142\u0105 i niez\u0142omn\u0105 regu\u0142\u0119.<\/p>\n

W nowym zakonie kowali, tak nazwanym od ku\u017anicy, w kt\u00f3rej powsta\u0142a zasada \u015blubowania wierno\u015bci Bogu, narodowi i dobrowolnie uznanemu wodzowi, nie ma innej og\u00f3lnej regu\u0142y, jak tylko dotrzymanie tego \u015blubu z wszystkimi jego konsekwencjami, a regu\u0142a \u017cycia dla ka\u017cdego kowala bywa indywidualnym wynikiem jego porozumienia z wodzem, nawet w tak osobistych sprawach, jak wyb\u00f3r powo\u0142ania, zawarcie ma\u0142\u017ce\u0144stwa lub rozporz\u0105dzanie maj\u0105tkiem. Ilekro\u0107 kowal chce co\u015b postanowi\u0107, szuka kogo\u015b starszego duchem i bli\u017cszego Bogu, kto by jego postanowienie potwierdzi\u0142.<\/p>\n

A gdy ka\u017cdy kowal nie tylko poradzi si\u0119 wodza swego we wszystkim, co przedsi\u0119we\u017amie, ale tak\u017ce odda do jego rozporz\u0105dzenia cz\u0119\u015b\u0107 swoich zarobk\u00f3w i dochod\u00f3w, to w r\u0119ku wodza gromadzi\u0107 si\u0119 b\u0119d\u0105 tym znaczniejsze \u015brodki, im wi\u0119cej b\u0119dzie mia\u0142 zwolennik\u00f3w.<\/p>\n

Gdy ten obyczaj stanie si\u0119 powszechny w narodzie, dojdziemy do tego, \u017ce ludzie najwy\u017csi duchem b\u0119d\u0105 tak\u017ce mieli najwi\u0119ksze \u015brodki materialne do rozporz\u0105dzenia swego, co umo\u017cliwi wcielanie w czyn ich najwy\u017cszych idea\u0142\u00f3w.<\/p>\n

Jaka cz\u0119\u015b\u0107 dochod\u00f3w ka\u017cdego kowala ma by\u0107 oddana do rozporz\u0105dzenia wodza, to zale\u017cy od jego szczerego porozumienia z wodzem. Ale nie nale\u017cy opuszcza\u0107 wodza wi\u0119cej wymagaj\u0105cego dla innego, kt\u00f3ry mniej wymaga, bo wyb\u00f3r wodza ma nale\u017ce\u0107 jedynie do naszego przekonania o jego wierno\u015bci Bogu, nie od trudno\u015bci materialnych, jakie mo\u017ce zwi\u0105zek z nim wytworzy\u0107.<\/p>\n

Kto z\u0142o\u017cy \u015blub wierno\u015bci Bogu, narodowi i wodzowi dobrowolnie uznanemu, ten jest kowalem i nie potrzebuje \u017cadnej sankcji zewn\u0119trznej, aby si\u0119 w pe\u0142ni czu\u0107 kowalem, dop\u00f3ki pozostaje wierny \u015blubowi. Organizacja jednolita kowali wytwarza si\u0119 sama, bez zabieg\u00f3w organizacyjnych, bez dzia\u0142ania zewn\u0119trznej powagi, zatwierdzaj\u0105cej powy\u017csz\u0105 regu\u0142\u0119, kt\u00f3rej ca\u0142a si\u0142a tkwi\u0107 b\u0119dzie w przyj\u0119ciu jej przez sumienia. Charakter kowala wynika z wy\u017cej okre\u015blonego powszechnego prawa wierno\u015bci Bogu, narodowi i wodzowi dobrowolnie uznanemu. Kto prawo uznaje i dzia\u0142a zgodnie z nim, ten chocia\u017cby o innych kowalach nic nie wiedzia\u0142, b\u0119dzie kowalem i post\u0119puj\u0105c zgodnie ze \u015blubem kowalskim nieuchronnie zetknie si\u0119 z innymi kowalami, gdy\u017c liczba ludzi odpowiadaj\u0105cych wymaganiom, jakie stawia\u0107 musimy wodzom kowali, jest niewielka, tak, \u017ce ju\u017c po kr\u00f3tkim czasie istnienia ruchu kowalskiego wszyscy si\u0119 wzajemnie poznaj\u0105 i wsp\u00f3lnie wodza naczelnego kowali polskich sobie obior\u0105.<\/p>\n

Ruch ten nie wymaga zatem innej propagandy jak szerzenie has\u0142a hierarchii ducha. Wsz\u0119dzie, gdzie s\u0105 Polacy, mog\u0105 powstawa\u0107 ko\u0142a kowali, zbieraj\u0105ce do\u015bwiadczenia z \u017cycia zgodnego z has\u0142ami tu wyra\u017conymi. Tylko praktyka takiego \u017cycia wyka\u017ce, o ile has\u0142a dadz\u0105 si\u0119 zastosowa\u0107 do wsp\u00f3\u0142czesnych Polak\u00f3w. Jeden \u017cywy przyk\u0142ad jakiego\u015b \u017cywota marnego uszlachetnionego przez \u015blub kowalski wi\u0119cej znaczy dla rozpowszechnienia kowalstwa ni\u017c wiele przemy\u015ble\u0144 zebra\u0144 i dyskusji.<\/p>\n

O tym, jakie jest \u017cycie pod has\u0142em hierarchii ducha, czyli wierno\u015bci Bogu, narodowi i uznanemu wodzowi, mog\u0105 naprawd\u0119 wiedzie\u0107 tylko ci, kt\u00f3rzy przeszli pr\u00f3b\u0119 \u017cycia zgodnego z tym has\u0142em, a pr\u00f3ba ta wcale nie jest \u0142atwa, szczeg\u00f3lnie dla ludzi ambitnych, obra\u017aliwych i szukaj\u0105cych \u017ar\u00f3d\u0142a z\u0142a w innych, zamiast siebie poprawia\u0107. Centralizacja nie idzie tu do g\u00f3ry, lecz do do\u0142u, nie jest wynikiem zaczepnej agresji, lecz pokornego, dobrowolnego poddawania si\u0119 starszym duchom. Nikt nie ma prawa proponowa\u0107 siebie komu\u015b na wodza; ka\u017cdy mo\u017ce tylko przyj\u0105\u0107 wodzostwo mu ofiarowane przez innego. Wszelka zaborczo\u015b\u0107 duchowa jest wykluczona.<\/p>\n

A gdy dobrze zrozumiemy \u015blub kowali, to przekonamy si\u0119, \u017ce w\u00f3dz wcale nie musi nadzwyczajnie g\u00f3rowa\u0107 duchem nad swymi zwolennikami. Dobrym wodzem mo\u017ce by\u0107 cz\u0142owiek zwyczajny, kt\u00f3ry odpowiedzialno\u015b\u0107 swego wodzostwa bierze powa\u017cnie i g\u0142\u0119boko. Na to, by ruch kowalski mia\u0142 si\u0142\u0119 i skuteczno\u015b\u0107 ca\u0142y nacisk trzeba k\u0142a\u015b\u0107 na wierno\u015b\u0107 Bogu przede wszystkim.<\/p>\n

Tylko mi\u0119dzy lud\u017ami wiernymi Bogu skuteczny by\u0107 mo\u017ce \u015blub wierno\u015bci dobrowolnie uznanemu wodzowi, gdy\u017c tylko tacy ludzie b\u0119d\u0105 w stanie tego \u015blubu dotrzyma\u0107. Gdyby\u015bmy wy\u017cszo\u015b\u0107 wodza mierzyli miar\u0105 jedynie ludzkich uzdolnie\u0144, jak np. wykszta\u0142cenie, do\u015bwiadczenie lub inne zalety, to nigdy by\u015bmy przy \u017cadnym wodzu nie wytrwali. Wodzem dla ka\u017cdego kowala mo\u017ce by\u0107 tylko ten, kto jest naprawd\u0119 bli\u017cszy Bogu, i tylko z blisko\u015bci Boga wynika powaga jego wodzostwa. Bo celem naszym jest pe\u0142nienie woli Bo\u017cej, a nie woli jakiego\u015b ludzkiego wodza.<\/p>\n

Wodz\u00f3w wybieramy w\u015br\u00f3d ludzi, aby uchroni\u0107 od b\u0142\u0119d\u00f3w w rozpoznawaniu woli Bo\u017cej i aby dzi\u0119ki ojcostwu wodza wytworzy\u0107 braterstwo istotne mi\u0119dzy jego duchowymi dzie\u0107mi. Tutaj w pe\u0142ni si\u0119 stosuje radosny okrzyk S\u0142owackiego:<\/p>\n

\u201eSynowie Bo\u017cy jeste\u015bmy! Czem jutro, jeszcze nie wiemy<\/em> (\u2026) Ka\u017cdy silny, o p\u00f3\u0142 kroku, ku Bogu \u015bwiat pchn\u0105\u0107 dzisiejszy, a jutro jeszcze silniejszy!<\/em>\u201d<\/p>\n

Ale sprawa Bo\u017ca, tak jak j\u0105 pojmowa\u0142 w\u00f3wczas S\u0142owacki pod wp\u0142ywem Towia\u0144skiego, z r\u00f3\u017cnych powod\u00f3w nie rozwin\u0119\u0142a si\u0119 dot\u0105d. Dzi\u015b trzeba w nowej formie podj\u0105\u0107 to has\u0142o Sprawy Bo\u017cej i nada\u0107 mu taki kszta\u0142t, by mog\u0142o by\u0107 ono stosowane wsz\u0119dzie tam, gdzie Polacy \u017cyj\u0105, bez zale\u017cno\u015bci od jakiego\u015b jednego mistrza czy inicjatora, jako has\u0142o wynikaj\u0105ce z g\u0142\u0119bokiej potrzeby narodu przez warcholstwo ci\u0105gle os\u0142abianego. Warcholstwo jest straszn\u0105 wad\u0105 narodow\u0105, kt\u00f3ra niszczy wiele dobrych przedsi\u0119wzi\u0119\u0107, a wyzwoli\u0107 nas mo\u017ce jedynie rozpowszechnienie przekonania o koniecznej potrzebie bezwzgl\u0119dnej wierno\u015bci Bogu, podpartej przez \u017cycie w hierarchii ducha, polegaj\u0105ce na tym szczeg\u00f3lnie, by ka\u017cd\u0105 wa\u017cniejsz\u0105 decyzj\u0119 powzi\u0105\u0107 w zgodnym porozumieniu z kim\u015b lepszym i m\u0119drszym. Skoro Chrystus obieca\u0142 nam, \u017ce tam, gdzie dw\u00f3ch w Jego imi\u0119 si\u0119 zbierze, tam On b\u0119dzie nimi, to wielk\u0105 t\u0119 obietnic\u0119 szczeg\u00f3lnie mo\u017cna zastosowa\u0107 do narad ka\u017cdego cz\u0142owieka ze swym wodzem. Postanowienia w ten spos\u00f3b powzi\u0119te b\u0119d\u0105 bardziej skuteczne ni\u017c te, jakie ka\u017cdy cz\u0142owiek sam, bez naradzenia si\u0119 z kim\u015b uczyni.<\/p>\n

Je\u015bli kilku kowali gdziekolwiek z\u0142o\u017cy \u015blub wierno\u015bci Bogu, narodowi i dobrowolnie uznanemu wodzowi – naturalnie \u015blub do\u017cywotni, kt\u00f3ry na ca\u0142e \u017cycie zobowi\u0105zuje i stanowi o charakterze jego \u017cycia – to cho\u0107by oni stanowili grup\u0119 nie maj\u0105c\u0105 \u017cadnych stosunk\u00f3w z innymi kowalami, zaraz mog\u0105 zacz\u0105\u0107 nowe \u017cycie i mie\u0107 \u015bwiadomo\u015b\u0107 tego, \u017ce swoim \u017cyciem przyczyniaj\u0105 si\u0119 do przybli\u017cenia kr\u00f3lestwa Bo\u017cego na ziemi w og\u00f3le, a wi\u0119c i do wskrzeszenia Polski niezale\u017cnej w szczeg\u00f3lno\u015bci.<\/p>\n

By\u0107 mo\u017ce Polak\u00f3w uznaj\u0105cych donios\u0142o\u015b\u0107 tego \u015blubu znajdzie si\u0119 z pocz\u0105tku niewielu, ale gdziekolwiek ten ruch si\u0119 rozwinie, cho\u0107by na najmniejsz\u0105 skal\u0119, kowale karni wobec swych wodz\u00f3w rych\u0142o zaczn\u0105 stanowi\u0107 znaczn\u0105 si\u0142\u0119 w stosunku do swej liczebno\u015bci, gdy\u017c skutkiem naturalnym tego \u015blubu oka\u017ce si\u0119 rozw\u00f3j pewnych cech w jednostkach, kt\u00f3re go szczerze z\u0142o\u017c\u0105 i dotrzymaj\u0105.<\/p>\n

Cz\u0142owiek wierny Bogu z natury rzeczy b\u0119dzie koniecznie dzielny. W dzielno\u015bci mie\u015bci si\u0119 odwaga, lecz dzielno\u015b\u0107 jest czym\u015b wi\u0119cej, cho\u0107 jest przede wszystkim odwag\u0105, nie tylko wobec zewn\u0119trznych niebezpiecze\u0144stw, ale r\u00f3wnie\u017c wobec pokus wewn\u0119trznych. Dzielno\u015b\u0107 nie zgadza si\u0119 ze strachem ani gniewem, ani z\u0142o\u015bci\u0105, ani nienawi\u015bci\u0105.<\/p>\n

Cz\u0142owiek dzielny nie boi si\u0119 niczego i nikogo, gdy\u017c czuje nad sob\u0105 nieustann\u0105 opiek\u0119 Bo\u017c\u0105 i ustawicznie do\u015bwiadcza prawdy, \u017ce nie ma z\u0142ego, co by na dobre nie wysz\u0142o. Ka\u017cd\u0105 przykro\u015b\u0107 lub dolegliwo\u015b\u0107 wita z rado\u015bci\u0105, jako now\u0105 okazj\u0119 do \u0107wiczenia si\u0119 w cierpliwo\u015bci, sprawno\u015bci, wytrwa\u0142o\u015bci, jakby mi\u0142\u0105 zabaw\u0119, w kt\u00f3rej si\u0142y si\u0119 \u0107wicz\u0105 bez wielkiego trudu. Nic go nie przerazi, cho\u0107by cios za ciosem spada\u0142 na niego nieoczekiwanie – we wszystkim jeszcze zdo\u0142a dojrze\u0107 opiek\u0119 Bo\u017c\u0105 i doczeka si\u0119 cierpliwie i doczeka si\u0119 po\u017c\u0105danego wyja\u015bnienia, dlaczego B\u00f3g w\u0142a\u015bnie tak\u0105 drog\u0105 go prowadzi a nie inn\u0105.<\/p>\n

Nie tylko nie boi si\u0119 tego, czemu zaradzi\u0107 sam zdo\u0142a, lecz nigdy te\u017c nie zapowiada takiego z\u0142a, kt\u00f3re jeszcze nie nadesz\u0142o, gdy nie ma danych do przewidywania, \u017ce nadejdzie. Zapowiadanie z\u0142a, nie udania si\u0119 zacnych przedsi\u0119wzi\u0119\u0107 jest na\u0142ogiem os\u0142abiaj\u0105cym dusz\u0119, podobnie jak pija\u0144stwo cia\u0142o nasze os\u0142abia.<\/p>\n

Cz\u0142owiek dzielny tak\u017ce nie gniewa si\u0119 nigdy na nikogo i nie obra\u017ca si\u0119, gdy\u017c wie, \u017ce ci, kt\u00f3rzy w innych gniew budz\u0105, sami bywaj\u0105 nieszcz\u0119\u015bliwi, potrzebuj\u0105cy mi\u0142o\u015bci i mi\u0142osierdzia, cho\u0107 zewn\u0119trznie mog\u0105 si\u0119 wydawa\u0107 mocarzami. Je\u015bli oni innych krzywdz\u0105, nie minie ich kara Bo\u017ca, wi\u0119c nie warto si\u0119 na nich gniewa\u0107, lecz je\u015bli to jest naszym zadaniem, trzeba ich poprawia\u0107 lub kara\u0107, zawsze z nadziej\u0105, \u017ce si\u0119 nawr\u00f3c\u0105 i z\u0142e drogi porzuc\u0105.<\/p>\n

Dzielny cz\u0142owiek nie ma niech\u0119ci do nikogo, zawsze ka\u017cdemu got\u00f3w jest s\u0142u\u017cy\u0107, nawet wrogowi, je\u015bli to jest mo\u017cliwe bez uszczerbku Sprawy. R\u00f3wnie\u017c nikomu nie zazdro\u015bci, bo wie, \u017ce sam ma tyle, ile znie\u015b\u0107 mo\u017ce, a B\u00f3g nikomu za ma\u0142o nie daje, tylko ka\u017cdemu wi\u0119cej, ni\u017c zas\u0142u\u017cy\u0142. Cierpliwy jest i roztropny, zawsze czynny i \u0107wicz\u0105cy si\u0119 we wszelkiej sprawno\u015bci.<\/p>\n

W dzielno\u015bci tkwi tak\u017ce pracowito\u015b\u0107 i najlepsze wykorzystanie czasu w\u0142asnego oraz tych, kt\u00f3rymi kierujemy. A nadto nale\u017cy do dzielno\u015bci spok\u00f3j, pogoda ducha, weso\u0142o\u015b\u0107 i wytrwa\u0142o\u015b\u0107 w ka\u017cdym przedsi\u0119wzi\u0119ciu. Dzielny cz\u0142owiek na nikogo si\u0119 nie ogl\u0105da, od nikogo nie wymaga pomocy, ale rad j\u0105 przyjmuje, gdy mu dobrowolnie zostanie ofiarowana. Co zacznie po dobrym rozwa\u017ceniu celu i poznaniu woli Bo\u017cej, to zawsze doprowadzi do ko\u0144ca i nie da si\u0119 zarazi\u0107 \u017cadnymi przeciwno\u015bciami. Wszystkie te zalety wyra\u017camy jednym s\u0142owem: dzielno\u015b\u0107, a dzielno\u015b\u0107 jest wynikiem wierno\u015bci Bogu i wyrasta z tych, kt\u00f3rzy wierno\u015bci Bogu dochowuj\u0105.<\/p>\n

Druga cnota kowalska, tak\u017ce wynikaj\u0105ca z wierno\u015bci Bogu, mo\u017ce by\u0107 og\u00f3lnie nazwana rzetelno\u015bci\u0105 w s\u0142owie i w czynie. Cz\u0142owiek rzetelny nie rzuca s\u0142\u00f3w na wiatr, obce mu s\u0105 gadatliwo\u015b\u0107 i k\u0142amstwo, a szczeg\u00f3lnie obmowa. Nawet je\u015bli wie co\u015b z\u0142ego o kim\u015b, nie b\u0119dzie o tym rozpowiada\u0142, chyba \u017ce znajdzie powa\u017cna tego potrzeba wobec gro\u017c\u0105cego komu\u015b niebezpiecze\u0144stwa. Tajemnic mu powierzonych nigdy nie zdradzi, zobowi\u0105za\u0144 swych zawsze dotrzyma i odznacza si\u0119 punktualno\u015bci\u0105. Prac\u0119 wykonuje sumiennie i dok\u0142adnie, a przez to nabywa sprawno\u015bci. D\u0142ug\u00f3w nie zaci\u0105ga bez powa\u017cnej potrzeby i nigdy nie wymaga kredytu od kupc\u00f3w, u kt\u00f3rych kupuje artyku\u0142y codziennego spo\u017cycia, bo spo\u017cywa tylko to, na co uprzednio zarobi\u0142 i za co zap\u0142aci\u0142. Nie prosi przyjaci\u00f3\u0142 o po\u017cyczki u\u0142atwiaj\u0105ce \u017cycie nad stan, nie udaje ani bogatszego, ani bardziej wykszta\u0142conego, ni\u017c jest w istocie.<\/p>\n

Na rzetelnego cz\u0142owieka s\u0142absi mog\u0105 zawsze liczy\u0107 w trudno\u015bciach, gdy\u017c on sam sw\u0105 pomoc ch\u0119tnie im ofiaruje, gdy spostrze\u017ce jej potrzeb\u0119. W rzetelno\u015bci tkwi te\u017c sprawiedliwo\u015b\u0107 dla wszystkich w najr\u00f3\u017cniejszych stosunkach, co zupe\u0142nie wyklucza mo\u017cliwo\u015b\u0107 wyzysku s\u0142abszych lub g\u0142upszych.<\/p>\n

Ludzie rzetelni potrafi\u0105 by\u0107 wierni przyja\u017ani i miewaj\u0105 wielu prawdziwych przyjaci\u00f3\u0142. Warto\u015b\u0107 przyja\u017ani mierzy si\u0119 jej trwa\u0142o\u015bci\u0105 w\u015br\u00f3d antagonizm\u00f3w i burz ludzkiego \u017cycia. \u0141atwo wytrwa\u0107 w dobrej przyja\u017ani, gdy nie ma mi\u0119dzy przyjaci\u00f3\u0142mi konfliktu interesu lub przekona\u0144, gdy wzajemnie sobie pochlebiaj\u0105 i dogadzaj\u0105. Lecz ludzie rzetelni wyra\u017caj\u0105 swym przyjacio\u0142om szczerze swe zdanie i umiej\u0105 pomimo r\u00f3\u017cnic opinii pozosta\u0107 przyjaci\u00f3\u0142mi.<\/p>\n

Prawdziwa, nierozerwalna przyja\u017a\u0144 mo\u017cliwa jest tylko mi\u0119dzy lud\u017ami wiernymi Bogu – i tutaj nale\u017cy te\u017c najszlachetniejsza mi\u0142o\u015b\u0107 ma\u0142\u017ce\u0144ska. Przy mniejszym nat\u0119\u017ceniu uczu\u0107, kt\u00f3re stanowi\u0105 podstaw\u0119 przyja\u017ani, mamy \u017cyczliwo\u015b\u0107, uczynno\u015b\u0107, lito\u015b\u0107 i mi\u0142osierdzie. Wszystkie te cnoty p\u0142yn\u0105 z tego samego \u017ar\u00f3d\u0142a co najwy\u017cszy wykwit uczu\u0107 osobistych \u0142\u0105cz\u0105cych ludzi mi\u0119dzy sob\u0105, zwany przyja\u017ani\u0105.<\/p>\n

Cz\u0142owiek \u017cyczliwy, uczynny, lito\u015bciwy, mi\u0142osierny ma w sobie warunki, by do\u015bwiadczy\u0107 w \u017cyciu prawdziwej przyja\u017ani, gdy spotyka wyj\u0105tkowo blisk\u0105 dusz\u0119. Rzadko gdzie mo\u017cna znale\u017a\u0107 tak trwa\u0142e i szczytne przyja\u017anie jak w zakonach. W ka\u017cdym razie mo\u017cna powiedzie\u0107, \u017ce zakon kowali, je\u015bli w nim zjednocz\u0105 si\u0119 ludzie rzetelni i dzielni, odznacza\u0107 si\u0119 b\u0119dzie pi\u0119knymi przyk\u0142adami ich wiernej przyja\u017ani mi\u0119dzy sob\u0105 i ka\u017cdy bli\u017cszy zwi\u0105zek duchowy raz zawarty b\u0119dzie w nim trwa\u0142 wiecznie.<\/p>\n

Czwart\u0105 cnot\u0105 naczeln\u0105 kowali b\u0119dzie wstrzemi\u0119\u017aliwo\u015b\u0107 od na\u0142og\u00f3w szkodliwych dla duszy i cia\u0142a. Pierwszym takim na\u0142ogiem jest ob\u017carstwo i pokrewne mu \u0142akomstwo, kt\u00f3re s\u0105 nadu\u017cyciami w zakresie od\u017cywiania si\u0119, jednej z g\u0142\u00f3wnych potrzeb cielesnych. Ob\u017carstwo dotyczy ilo\u015bci, \u0142akomstwo jako\u015bci jad\u0142a, napoju i nawet zaspokajania powonienia. Dlatego nale\u017cy tutaj zaliczy\u0107 u\u017cywanie napoj\u00f3w alkoholowych i tytoniu, stanowczo pot\u0119piane przez wszystkich kowali.<\/p>\n

Drugim na\u0142ogiem, b\u0119d\u0105cym w \u015bcis\u0142ym zwi\u0105zku z ob\u017carstwem, jest rozpusta, czyli spaczenie funkcji p\u0142odno\u015bci przez pogo\u0144 za rozkosz\u0105 bez wzgl\u0119du na skutki. Rozpusta najgorsza to grzeszne pogr\u0105\u017canie si\u0119 w rozkoszy ma\u0142\u017conk\u00f3w sakramentem po\u0142\u0105czonych, pod pretekstem, \u017ce im wszystko wolno, bo s\u0105 po\u015blubieni. Rozpusta ma\u0142\u017ce\u0144ska dlatego jest najgorsza, \u017ce odbija si\u0119 na gatunku potomstwa, podczas gdy inne, bardziej jaskrawe i ra\u017c\u0105ce odmiany rozpusty pozostaj\u0105 przewa\u017cnie bezp\u0142odne, wi\u0119c szkodz\u0105 jedynie samym rozpustnikom. Ma\u0142\u017ce\u0144stwo ma na celu p\u0142odno\u015b\u0107 i wszelka rozkosz nie uwzgl\u0119dniaj\u0105c\u0105 tego celu jest nadu\u017cyciem, za kt\u00f3re pokutuj\u0105 najbardziej dzieci z takich ma\u0142\u017ce\u0144stw zrodzone. Gdy ma\u0142\u017conkowie nie chc\u0105 mie\u0107 potomstwa i nawet zapobiegaj\u0105 swej p\u0142odno\u015bci, staj\u0105 si\u0119 niewierni nie tylko Bogu, ale tak\u017ce narodowi, kt\u00f3ry potrzebuje najliczniejszych obywateli.<\/p>\n

Z ob\u017carstwem i rozpust\u0105 bardzo \u015bci\u015ble wi\u0105\u017ce si\u0119 lenistwo. Ludzie leniwi czas trac\u0105 w\u0142asny, a nieraz cudzy wskutek licznych zawod\u00f3w, jakie sprawiaj\u0105, gdy przez oci\u0119\u017ca\u0142o\u015b\u0107 op\u00f3\u017aniaj\u0105 wszelk\u0105 zbiorow\u0105 prac\u0119. Naturalnie bywaj\u0105 r\u00f3wnie\u017c nies\u0142owni i niepunktualni. Ob\u017carstwo, rozpusta i lenistwo, cho\u0107 ducha znieprawiaj\u0105, maj\u0105 swe g\u0142\u00f3wne \u017ar\u00f3d\u0142o w ciele i niszcz\u0105 sprawno\u015b\u0107 cia\u0142a. Lecz cz\u0119sto nawet ci, kt\u00f3rzy unikaj\u0105 tych na\u0142og\u00f3w zupe\u0142nie, ludzie wstrzemi\u0119\u017aliwi w jadle, czy\u015bci w stosunkach z drug\u0105 p\u0142ci\u0105 i energiczni w dzia\u0142aniu, cierpi\u0105 jednak na inn\u0105 niewstrzemi\u0119\u017aliwo\u015b\u0107, nie mniej szkodliw\u0105, a nawet jeszcze gorsz\u0105, gdy\u017c pierwsi najwi\u0119cej sobie szkodz\u0105, a drudzy bli\u017anim.<\/p>\n

Jest to przede wszystkim niepow\u015bci\u0105gliwo\u015b\u0107 mowy czy gadatliwo\u015b\u0107, bardzo niedogodna dla kowala. Z gadatliwo\u015bci wynika plotkarstwo, gdy\u017c cz\u0142owiek gadatliwy jest powierzchowny, wi\u0119c du\u017co m\u00f3wi, naj\u0142atwiej jest mu m\u00f3wi\u0107 o przywarach bli\u017anich, o ich b\u0142\u0119dach i grzechach. Broni si\u0119 tym, ze m\u00f3wi prawd\u0119, a nie zastanawia si\u0119 nad tym, ile to prawd niemi\u0142ych mo\u017cna powiedzie\u0107 o nim. Obmowa jest czym\u015b z\u0142ym nawet wtedy, gdy nie zawiera fa\u0142szu, bo szerzenie prawd ujemnych o bli\u017anich zawsze szkodzi, nie tylko bli\u017anim, ale i w samej cnocie. Ka\u017cda wiadomo\u015b\u0107 o czyim\u015b upadku jest pokusa do grzechu.<\/p>\n

S\u0105 z reszt\u0105 formy obmowy, kt\u00f3re dotycz\u0105 niezbadanych tajemnic duszy ludzkiej, np. gdy komu\u015b zarzucamy brak mi\u0142o\u015bci. O ka\u017cdym, nawet najlepszym cz\u0142owieku, mo\u017cna zgodnie z prawd\u0105 twierdzi\u0107, \u017ce mu brak mi\u0142o\u015bci. O ka\u017cdym, nawet najlepszym cz\u0142owieku, mo\u017cna zgodnie z prawda twierdzi\u0107, \u017ce mu brak mi\u0142o\u015bci, gdy\u017c szczeble mi\u0142o\u015bci s\u0105 niesko\u0144czone i nikt za wiele nie kocha. Lecz ten komuna\u0142 zarazem staje si\u0119 fa\u0142szem, je\u015bli oskar\u017cyciel mniema, \u017ce sam ma wi\u0119cej mi\u0142o\u015bci ni\u017c oskar\u017cony. Tutaj on sam siebie os\u0105dza, bo nigdy cz\u0142owiek kochaj\u0105cy bli\u017anich innym zarzuca braku mi\u0142o\u015bci. Przeciwnie, mi\u0142uj\u0105cy innych u wszystkich przypuszcza podobna mi\u0142o\u015b\u0107, szczeg\u00f3lnie u tych, od kt\u00f3rych dozna\u0142 dobrodziejstw. A typow\u0105 cech\u0105 niewdzi\u0119cznik\u00f3w jest to, \u017ce tym, od kt\u00f3rych mi\u0142o\u015bci doznali, zarzucaj\u0105 w\u0142a\u015bnie brak mi\u0142o\u015bci.<\/p>\n

Z gadulstwa opr\u00f3cz obmowy wynika tak\u017ce narzekanie i zapowiadanie z\u0142a, kt\u00f3re powinno by\u0107 w\u015br\u00f3d kowali zwalczane bezwzgl\u0119dnie. Gdy kto\u015b rozpocznie co\u015b dobrego, nie zapowiadajmy, \u017ce si\u0119 nie uda, je\u015bli sami nie chcemy w zacnym przedsi\u0119wzi\u0119ciu wzi\u0105\u0107 udzia\u0142u.<\/p>\n

Gorszym od gadatliwo\u015bci na\u0142ogiem jest k\u0142amanie i zwi\u0105zane z nim oszczerstwo, kt\u00f3re od obmowy trzeba odr\u00f3\u017cni\u0107. M\u00f3wienie nieprawdy, jako na\u0142\u00f3g duszy niskiej, wynika zwykle z braku dzielno\u015bci i rzetelno\u015bci; cz\u0142owiek rzetelny brzydzi si\u0119 k\u0142amstwem i jest zawsze szczery, cho\u0107 mo\u017ce czasem nie by\u0107 zupe\u0142nie otwarty, gdy chodzi o zachowanie jakiej\u015b wa\u017cnej tajemnicy.<\/p>\n

Jedna tylko jest dziedzina, w kt\u00f3rej czasem formalnie zaprzeczenie jakiemu\u015b prawdopodobnemu faktowi mo\u017ce by\u0107 usprawiedliwione, to jest gdy chodzi i obron\u0119 czci, szczeg\u00f3lnie kobiecej, przed z\u0142o\u015bliw\u0105 niedyskrecj\u0105 zawistnych plotkarzy i oszczerc\u00f3w. Ale to nie mo\u017ce by\u0107 uwa\u017cane za k\u0142amstwo, gdy\u017c oszczercy zwykle istotnej prawdy nie znaj\u0105, tylko na tle prawdy fa\u0142sze snuj\u0105. Wi\u0119c zaprzeczenie takim fa\u0142szom jest obron\u0105 prawdy, gdy\u017c faktu nie mo\u017cna oderwa\u0107 od o\u015bwietlenia, w kt\u00f3rym jest podany, a fakt fa\u0142szywie o\u015bwietlony ju\u017c nie jest prawd\u0105.<\/p>\n

Je\u015bli na przyk\u0142ad kto\u015b odebra\u0142 z\u0142odziejowi swoj\u0105 w\u0142asno\u015b\u0107, a z\u0142odziej oskar\u017ca okradzionego o kradzie\u017c, to mamy prawo mu zaprzeczy\u0107, nawet je\u015bli nie mo\u017cemy zdradzi\u0107 okoliczno\u015bci, w jakich skradziona w\u0142asno\u015b\u0107 zosta\u0142a odzyskana.<\/p>\n

Poza takimi wypadkami, na szcz\u0119\u015bcie dosy\u0107 rzadkimi, wszelkie inne k\u0142amstwo musi zosta\u0107 pot\u0119pione, cho\u0107 ani nie figuruje ono w katechizmie w\u015br\u00f3d grzech\u00f3w g\u0142\u00f3wnych, ani te\u017c nie jest wyra\u017anie zabronione w przykazaniach Moj\u017ceszowych. Gdy k\u0142amstwo przybierze form\u0119 oszczerstwa, staje si\u0119 jedn\u0105 z najstraszniejszych szk\u00f3d, jakie bli\u017aniemu wyrz\u0105dzi\u0107 mo\u017cemy. Poza oszczerstwem k\u0142amstwo si\u0119 panoszy we wszelkiego rodzaju hipokryzji i pr\u00f3\u017cno\u015bci, w udawaniu tego, kim nie jeste\u015bmy, a za kogo uchodzi\u0107 by\u015bmy chcieli. Takich hipokryt\u00f3w nale\u017cy demaskowa\u0107 i upokarza\u0107, ale nie godzi si\u0119 ich obmawia\u0107.<\/p>\n

Wreszcie do na\u0142og\u00f3w szkodliwych, niezgodnych z duchem kowalstwa, zaliczamy wszelki hazard, to jest lekkomy\u015blne ryzykowanie mienia, czci lub \u017cycia. Nie chodzi tu jedynie o karciarstwo i loterie, kt\u00f3re s\u0105 najpospolitszymi formami hazardu, ale o hazard w post\u0119powaniu, o bezplanowo\u015b\u0107 dzia\u0142ania, o bezmy\u015blne zachcianki, o kaprysy i zbytki, kt\u00f3re tak cz\u0119sto plami\u0105 \u017cycie ludzi zamo\u017cnych lub wybitnych umys\u0142owo. Jest w ka\u017cdym hazardzie nieroztropna ch\u0119\u0107 \u0142atwego uzyskania korzy\u015bci, bez trudu i zas\u0142ug, co zupe\u0142nie si\u0119 nie zgadza z dzielno\u015bci\u0105 ( cho\u0107 zdarza\u0142o si\u0119, \u017ce dzielny sk\u0105din\u0105d m\u0105\u017c nie wstydzi\u0142 si\u0119 nazwa\u0107 siebie ryzykantem).<\/p>\n

Hazard zatem powinni\u015bmy wykluczy\u0107 z \u017cycia kowali na r\u00f3wni z k\u0142amstwem i gadatliwo\u015bci\u0105. Wszystkie te trzy na\u0142ogi maj\u0105 to wsp\u00f3lnego, \u017ce wprowadzaj\u0105 do \u017cycia fa\u0142sz, z udawania kogo\u015b, kim si\u0119 nie jest, spaczenie kierunku, w kt\u00f3rym nale\u017ca\u0142oby wykorzystywa\u0107 sw\u0105 energi\u0119.<\/p>\n

Dzielno\u015b\u0107, rzetelno\u015b\u0107, przyja\u017a\u0144, walka z na\u0142ogami cia\u0142a i duszy \u2013 to s\u0105 owoce wierno\u015bci Bogu i narodowi pod kierunkiem wodza dobrowolnie uznanego. Je\u015bli kto twierdzi, \u017ce wodza nie mo\u017cna sobie znale\u017a\u0107, to najcz\u0119\u015bciej grzeszy brakiem pokory. Ale s\u0105 ludzie, kt\u00f3rych mo\u017cna zaliczy\u0107 do kowalstwa, cho\u0107 nie maj\u0105 innego wodza nad sob\u0105, jak tylko Boga. To s\u0105 ci, kt\u00f3rzy naprawd\u0119 nauczyli si\u0119 sami rozumie\u0107 wol\u0119 Bo\u017c\u0105 i otrzymali od Boga pewne powo\u0142anie do spe\u0142nienia w\u015br\u00f3d rodak\u00f3w. Takich ludzi nazywamy czynicielami Sprawy i odr\u00f3\u017cniamy ich od uczestnik\u00f3w Sprawy.<\/p>\n

Prawdziwy czyniciel sk\u0142ada dowody swego powo\u0142ania w owocach swego dzia\u0142ania. Nie wystarczy, by on sam siebie uwa\u017ca\u0142 za czyniciela, trzeba uznania dobrowolnego innych \u2013 dopiero gdy znajdzie dusze, kt\u00f3re mu si\u0119 powierz\u0105, zaczyna istotnie czyni\u0107 Spraw\u0119 i czyni j\u0105 tak d\u0142ugo, jak d\u0142ugo trwa \u0142aska Bo\u017ca nad nim.<\/p>\n

Czasem si\u0119 trafia, \u017ce po pewnym okresie dzia\u0142ania czyniciel Sprawy czuje potrzeb\u0119 skupienia i odosobnienia. Wtedy usuwa si\u0119 od ludzi i od Sprawy, kt\u00f3r\u0105 czyni\u0142, a swym zwolennikom albo wskazuje innego wodza, albo pozostawia im zupe\u0142n\u0105 wolno\u015b\u0107 wyboru dalszej drogi.<\/p>\n

Jedn\u0105 z form bezpo\u015bredniego z Bogiem obcowania jest doskona\u0142e ma\u0142\u017ce\u0144stwo, wsp\u00f3lnie Bogu s\u0142u\u017c\u0105ce w ten spos\u00f3b, \u017ce m\u0105\u017c wodzem jest dla \u017cony, a \u017cona dla m\u0119\u017ca, to znaczy \u017ce ka\u017cd\u0105 wa\u017cn\u0105 decyzj\u0119 tylko razem i za obop\u00f3ln\u0105 zgod\u0105 podejmuj\u0105, nawet gdy ta decyzja dotyczy nie spraw wsp\u00f3lnego po\u017cycia, lecz odr\u0119bnej dzia\u0142alno\u015bci m\u0119\u017ca lub \u017cony.<\/p>\n

Taka istotna r\u00f3wno\u015b\u0107 duchowa ma\u0142\u017conk\u00f3w jest bardzo rzadka, lecz tym cenniejsza, bo r\u00f3\u017cnica p\u0142ci stanowi gwarancj\u0119 r\u00f3wnowagi, gdy oboje maj\u0105 wsp\u00f3lne natchnienia. S\u0142owacki opisa\u0142 takie ma\u0142\u017ce\u0144stwo w „Kr\u00f3lu Duchu”, wprowadzaj\u0105c do poematu Mieczys\u0142awa i D\u0105br\u00f3wk\u0119 jako tak doskona\u0142\u0105 par\u0119, kt\u00f3ra dla narodu by\u0142a podw\u00f3jnym wodzem.<\/p>\n

Kto w ten spos\u00f3b nie umie bezpo\u015brednio z Bogiem obcowa\u0107, kto nie otrzyma\u0142 jasno i wyra\u017anie od Boga samego powo\u0142ania do czynienia okre\u015blonej Sprawy, ten wierno\u015b\u0107 sw\u0105 Bogu i narodowi zabezpieczy\u0107 mo\u017ce tylko wierno\u015bci\u0105 wobec dobrowolnie uznanego wodza, kt\u00f3ry powinien by\u0107 cho\u0107by troch\u0119 dojrzalszy duchem i do\u015bwiadczeniem.<\/p>\n

Z pocz\u0105tku tej praktyki trudno\u015bci wydadz\u0105 si\u0119 ogromne, niejeden kowal na wielu z kolei wodzach si\u0119 zawiedzie, nim znajdzie jednego, na kt\u00f3rym b\u0119dzie m\u00f3g\u0142 polega\u0107.<\/p>\n

Ale nie mamy racji w\u0105tpi\u0105c w mo\u017cliwo\u015b\u0107 takiej nieuchwytnej organizacji, jak\u0105 b\u0119dzie stanowi\u0107 hierarchia ducha wymagana w kowalstwie. Wszak w Ko\u015bciele od dawna gorliwsze dusze maj\u0105 sta\u0142ych kierownik\u00f3w sumienia, cho\u0107 wyb\u00f3r by\u0142 ograniczony do duchowie\u0144stwa, stanowi\u0105cego zaledwie tysi\u0119czn\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 obywateli. W kowalstwie wyb\u00f3r wodza nie jest ograniczony ani stanem, ani wykszta\u0142ceniem, ani wiekiem, ani pozycj\u0105 spo\u0142eczn\u0105, jedynie starsze\u0144stwem duchowym, a kto nie ma zbyt wielkiego mniemania o sobie ten \u0142atwo znajdzie kogo\u015b, kto nad nim duchem g\u00f3ruje.<\/p>\n

Regu\u0142a \u017cycia ka\u017cdego kowala musi by\u0107 indywidualna i zale\u017ce\u0107 od jego wodza. Dwa s\u0105 g\u0142\u00f3wne rodzaje czynno\u015bci ludzkich: praca i zabawa. Praca jest to wysi\u0142ek celowy, zmierzaj\u0105cy do czego\u015b w przysz\u0142o\u015bci. Zabawa jest to ruch ducha lub cia\u0142a znajduj\u0105cy w tera\u017aniejszo\u015bci sw\u00f3j cel i zadowolenie.<\/p>\n

Dawne zakony gardzi\u0142y zabaw\u0105 i dopuszcza\u0142y tylko jako z\u0142o konieczne rekreacj\u0119, czyli rozrywk\u0119. W kowalstwie trzeba si\u0119 stara\u0107, by ka\u017cda praca sta\u0142a si\u0119 mi\u0142\u0105 zabaw\u0105, by mo\u017cna by\u0142o dzia\u0142a\u0107 i pe\u0142ni \u017cycia u\u017cywa\u0107 w tera\u017aniejszo\u015bci, cho\u0107 si\u0119 dla przysz\u0142o\u015bci pracuje.<\/p>\n

Daleka to droga, nim wszelka praca zostanie tak uduchowiona i od przymusowej poniek\u0105d roboty odr\u00f3\u017cniona. Dzi\u015b w ka\u017cdej pracy jest jeszcze du\u017co bezdusznej przymusowej roboty. Podobnie te\u017c w naszych zabawach jest za wiele rozrywki lub gry hazardowej. Uszlachetnienie zabawy, wsp\u00f3\u0142\u017cycia towarzyskiego, zbli\u017cenia serdecznego dusz, nale\u017cy niew\u0105tpliwie do zada\u0144 powa\u017cnych.<\/p>\n

\u017bycie, kt\u00f3re jedynie na pracy up\u0142ywa, jest jednostronne i ciasne. Zabawa nie powinna by\u0107 uleganiem s\u0142abo\u015bci i niedoskona\u0142o\u015bci ludzkiej, lecz przeciwnie wykwitem pracy ludzkiej, \u017cywym do\u015bwiadczeniem ju\u017c w doczesno\u015bci wiecznego \u017cywota bez troski. Warto nawet du\u017co pracy po\u015bwi\u0119ci\u0107 na przygotowanie podnosz\u0105cej ducha sprawy. To, co dla innych jest prac\u0105, dla innych bywa szlachetn\u0105 zabaw\u0105, jak np. dobry teatr jest zabaw\u0105 dla przej\u0119tych nim widz\u00f3w i dla niekt\u00f3rych najlepszych aktor\u00f3w, prac\u0105 dla wielu innych uczestnik\u00f3w widowiska. Zabaw\u0105 mo\u017ce by\u0107 wycieczka w g\u00f3ry lub nad morze dla ochoczych uczestnik\u00f3w, prac\u0105 organizacja takiej wycieczki. W ka\u017cdym razie godzi si\u0119 szlachetnej zabawie wyznaczy\u0107 powa\u017cne miejsce w \u017cyciu ludzi, kt\u00f3rzy dzielnie i rzetelnie s\u0142u\u017c\u0105 Bogu i narodowi, a przy tym \u017cyj\u0105 w przyja\u017ani i walcz\u0105 ze z\u0142ymi na\u0142ogami, szpec\u0105cymi \u017cycie.<\/p>\n

Chodzi jednak o to, by zar\u00f3wno praca, jak i zabawa odbywa\u0142y si\u0119 zawsze w obliczu Boga, z pe\u0142n\u0105 \u015bwiadomo\u015bci\u0105 wierno\u015bci Mu \u015blubowanej. Wtedy zaciera si\u0119 granica mi\u0119dzy prac\u0105 a modlitw\u0105: ka\u017cdy wysi\u0142ek w pracy jest krzykiem do Boga. Przy takiej zbo\u017cnej pracy pojawia si\u0119 coraz to cz\u0119\u015bciej i nawet w najpowszechniejszych zaj\u0119ciach czynnik tw\u00f3rczo\u015bci, opromieniaj\u0105cy \u017cycie nadludzkim \u015bwiat\u0142em natchnienia Bo\u017cego.<\/p>\n

Dot\u0105d tw\u00f3rczo\u015b\u0107 bywa\u0142a przywilejem ludzi wyj\u0105tkowych \u2013 artyst\u00f3w lub uczonych. Ale kto \u017cyje z Bogiem i wobec Boga, ten zdo\u0142a tw\u00f3rczo\u015b\u0107 wnie\u015b\u0107 do ka\u017cdego ludzkiego zaj\u0119cia, gdy\u017c B\u00f3g jest \u017ar\u00f3d\u0142em natchnie\u0144, a natchnienie s\u0142u\u017cy nie tylko do zdobywania prawdy lub wyra\u017cania pi\u0119kna, lecz tak\u017ce do przeobra\u017cenia w duchu Bo\u017cym wszystkich naszych obyczaj\u00f3w i stosunk\u00f3w.<\/p>\n

Praca, zabawa, modlitwa, tw\u00f3rczo\u015b\u0107 \u2013 to s\u0105 g\u0142\u00f3wne przejawy \u017cycia po\u015bwi\u0119conego Bogu. Ludzie dzielni, rzetelni, przyja\u017ani i wstrzemi\u0119\u017aliwi b\u0119d\u0105 umieli sprawnie pracowa\u0107, ochoczo si\u0119 bawi\u0107, gorliwie si\u0119 modli\u0107, a we wszystkim objawia\u0107 nowe \u017cycie, p\u0142yn\u0105ce z natchnienia, w miejsce dawnego \u017cycia z na\u0142ogu i przyzwyczajenia.<\/p>\n

Tacy ludzie utworz\u0105 harmonijne rodziny, w kt\u00f3rych mo\u017cna si\u0119 spodziewa\u0107 pi\u0119knych, zdolnych, dzielnych i wiernych rodzicom dzieci. Na tej drodze potrzebuj\u0105 kowale pewnego praktycznego wtajemniczenia, \u017cywego przyk\u0142adu po Bo\u017cemu prowadzonego domu, a takie domy, czyli szko\u0142y kowalskiego \u017cycia, nazywamy ku\u017anicami.<\/p>\n

Ku\u017anica to nowoczesny klasztor, w kt\u00f3rym rodzina jednego z wodz\u00f3w kowali, otoczona m\u0142odszymi, kieruje ich wysi\u0142kami, obja\u015bnia nastr\u0119czaj\u0105ce si\u0119 im trudno\u015bci, uczy harmonii i zgody, a przez to wytwarza w pami\u0119ci domownik\u00f3w niezatarte wspomnienia pocz\u0105tk\u00f3w nierozerwalnych przyja\u017ani.<\/p>\n

Ku\u017anice b\u0119d\u0105 r\u00f3\u017cne, zale\u017cne od charakteru, wykszta\u0142cenia i zaj\u0119cia kierownik\u00f3w. Ale na pocz\u0105tek jest najpotrzebniejsza ku\u017anica, w kt\u00f3rej by opracowywano dobre ksi\u0105\u017cki dotycz\u0105ce ducha narodowego polskiego i zawieraj\u0105ce to, co ka\u017cdy Polak wiedzie\u0107 powinien. Musi to by\u0107 warsztat umys\u0142owy, w kt\u00f3rym ka\u017cde dzie\u0142o by\u0142oby opracowywane r\u00f3wnolegle przez kilka niezale\u017cnych od siebie umys\u0142\u00f3w, aby wykluczy\u0107 indywidualn\u0105 jednostronno\u015b\u0107 i doprowadzi\u0107 do mo\u017cliwie najwi\u0119kszej obiektywno\u015bci. Taka ku\u017anica powinna sta\u0107 si\u0119 ogniskiem wydawniczym, zasilaj\u0105cym ruch kowalski, a zarazem pracowni\u0105 do\u015bwiadczaln\u0105, w kt\u00f3rej wszelkie sposoby wp\u0142ywu mocy ducha na s\u0142abo\u015bci cia\u0142a oraz higieny cia\u0142a na wysi\u0142ki ducha by\u0142yby przedmiotem umiej\u0119tnych bada\u0144.<\/p>\n

Na za\u0142o\u017cenie takiej ku\u017anicy potrzeba \u015brodk\u00f3w, ale w miar\u0119 jej rozwoju praca uczestnik\u00f3w zapewni dochody z wydawnictw, uprawy roli do ku\u017anicy nale\u017c\u0105cych i przedsi\u0119wzi\u0119\u0107 przemys\u0142owych lub handlowych, jakie w miar\u0119 udzia\u0142u ludzi tw\u00f3rczych zostan\u0105 z ku\u017anic\u0105 zwi\u0105zane.<\/p>\n

Taka ekonomiczna niezale\u017cno\u015b\u0107 ku\u017anicy od ofiar jest bardzo po\u017c\u0105dana, gdy\u017c nie mo\u017cemy uzna\u0107 sprzeczno\u015bci mi\u0119dzy d\u0105\u017ceniem do \u017cycia doskona\u0142ego, a sprawno\u015bci\u0105 \u017cyciow\u0105 tych, kt\u00f3rzy si\u0119 w tym celu \u0142\u0105cz\u0105. Ku\u017anica nie jest dla niedo\u0142\u0119g\u00f3w, lecz dla ludzi, kt\u00f3rzy potrafi\u0105 na swe utrzymanie i na wychowanie swych dzieci zarobi\u0107 po\u017cyteczn\u0105 dla og\u00f3\u0142u prac\u0105.<\/p>\n

Dopiero gdy do\u015bwiadczenie poka\u017ce, \u017ce mo\u017cna \u017cy\u0107 w ku\u017anicy zgodnie z pewnym idea\u0142em higieny ducha i cia\u0142a, a przy tym normalnie zarabia\u0107 na utrzymanie w\u0142asne i rodziny, byt ku\u017anicy uzyska trwa\u0142e i powa\u017cne podstawy. Celu tego nie da si\u0119 od razu osi\u0105gn\u0105\u0107, gdy\u017c w pocz\u0105tkach istnienia ku\u017anicy du\u017co si\u0142 i czasu trzeba b\u0119dzie u\u017cy\u0107 na do\u015bwiadczenia nieproduktywne, dop\u00f3ki nie dobior\u0105 si\u0119 ludzie odpowiedni, zwi\u0105zani ze sob\u0105 nierozerwalnie i nie stworz\u0105 warunk\u00f3w stosownych dla swojej pracy.<\/p>\n

Ten wst\u0119pny okres do\u015bwiadcze\u0144 przygotowawczych trwa\u0107 mo\u017ce latami, ale zawsze trzeba mie\u0107 cel przed oczyma i d\u0105\u017cy\u0107 do utworzenia w ku\u017anicach warsztat\u00f3w wytw\u00f3rczo\u015bci materialnej lub duchowej, maj\u0105cej obiektywn\u0105 warto\u015b\u0107 dla otoczenia.<\/p>\n

Regu\u0142a \u017cycia w ku\u017anicy musi zale\u017ce\u0107 od potrzeb indywidualnych ka\u017cdego uczestnika i ulega\u0107 zmianom w miar\u0119, jak te potrzeby si\u0119 zmieniaj\u0105, a tak\u017ce zale\u017cnie od zmian w sk\u0142adzie uczestnik\u00f3w ku\u017anicy. Ta elastyczno\u015b\u0107 regu\u0142y nie wyklucza pewnych og\u00f3lnych przepis\u00f3w, jak jarskie od\u017cywianie si\u0119, wczesne wstawanie, wsp\u00f3lna modlitwa, zupe\u0142ne wykluczenie napoj\u00f3w wyskokowych i tytoniu. Ale \u017cycie, gdy ma by\u0107 tw\u00f3rcze, musi rozwija\u0107 si\u0119 swobodnie, wi\u0119c ka\u017cdy uczestnik ku\u017anicy b\u0119dzie mia\u0142 okresy odosobnienia, w kt\u00f3rych usunie si\u0119 od udzia\u0142u w \u017cyciu wsp\u00f3lnym. G\u0142\u00f3wna praca duchowa uczestnik\u00f3w ku\u017anicy ma polega\u0107 na zbli\u017ceniu si\u0119 do tych, kt\u00f3rzy ku\u017anic\u0105 kieruj\u0105, i na \u015bwiadomym korzystaniu z ich bogatszego do\u015bwiadczenia \u017cyciowego. Taka praca jest skuteczna tylko przy \u017cywej inicjatywie m\u0142odszych wobec starszych i przy ci\u0105g\u0142ym zwracaniu uwagi na staranne wykonanie ka\u017cdego zadania im poruczonego.<\/p>\n

Stwarza to wielkie pole do namys\u0142u i do \u0107wiczenia si\u0119 w unikaniu b\u0142\u0119d\u00f3w. Niezmiernie donios\u0142\u0105 rol\u0119 odegra tutaj ton upomnie\u0144 udzielanych przez starszych i spos\u00f3b, w jaki te upomnienia b\u0119d\u0105 przyjmowane przez m\u0142odszych. Aby upomnienie by\u0142o skuteczne, trzeba, \u017ceby wynika\u0142o ze szczerej \u017cyczliwo\u015bci upominaj\u0105cego i nie zdradza\u0142o niecierpliwo\u015bci, gniewu ani oburzenia. Tak\u017ce nie warto przywi\u0105zywa\u0107 nadmiernej uwagi do zaniedba\u0144 b\u0142ahych, je\u015bli nie powtarzaj\u0105 si\u0119 cz\u0119sto. Cz\u0119ste powtarzanie b\u0142\u0119du jakiego\u015b b\u0142ahego staje si\u0119 znacz\u0105ce przez to, \u017ce zdradza z\u0142y na\u0142\u00f3g, z kt\u00f3rym nale\u017cy energicznie walczy\u0107.<\/p>\n

Z drugiej strony najbardziej umiej\u0119tne upomnienia nie pomog\u0105, gdy s\u0105 niew\u0142a\u015bciwie przyjmowane. Upominany nie powinien si\u0119 obra\u017ca\u0107, lecz by\u0107 szczerze wdzi\u0119czny za upomnienie i postanowi\u0107 sobie popraw\u0119. Je\u015bli podstaw\u0105 kierownictwa duchowego jest wzajemne zaufanie do dobrej woli kieruj\u0105cego i kierowanego, to wymaga\u0107 musimy zupe\u0142nego wykluczenia wszelkiej podejrzliwo\u015bci w tym stosunku. Obie strony rado\u015bnie pracuj\u0105 nad wsp\u00f3lnie umi\u0142owanym celem, a wzajemnie sobie ufaj\u0105c winny wzajemnie sobie pomaga\u0107.<\/p>\n

Nawet je\u015bli ucze\u0144 uwa\u017ca jakie\u015b upomnienia za wyj\u0105tkowo nies\u0142uszne, wi\u0119cej zyska pokornie je przyjmuj\u0105c, ni\u017c wszczynaj\u0105c dyskusje lub domagaj\u0105c si\u0119 uniewinnienia, bo \u0142atwiej m\u0142odszemu przyj\u0105\u0107 nawet niezas\u0142u\u017cone upomnienie, ni\u017c starszemu dalej upomina\u0107, gdy s\u0142uszna uwaga nale\u017cycie przyj\u0119ta nie zosta\u0142a. Starszy niech upomina wedle swego przekonania, skoro go sobie m\u0142odszy obra\u0142 za kierownika. Lepiej jest znie\u015b\u0107 kilka nies\u0142usznych upomnie\u0144, ni\u017c wyrzec si\u0119 pomocy, jak\u0105 daj\u0105 s\u0142uszne upomnienia.<\/p>\n

Obowi\u0105zkiem starszych w ku\u017anicy jest zawsze zwraca\u0107 uwag\u0119 na przekroczenia m\u0142odszych, obowi\u0105zkiem m\u0142odszych jest z tych upomnie\u0144 korzysta\u0107, jak umiej\u0105, bo tylko na takiej podstawie b\u0119d\u0105 si\u0119 doskonali\u0107. W \u017cyciu ku\u017anicy wysi\u0142ki skierowane ku wiernej s\u0142u\u017cbie Bogu bardzo zale\u017c\u0105 od tego, jak upomnienia s\u0105 udzielane przez starszych i jak s\u0105 przyjmowane przez m\u0142odszych. Starsi cz\u0119sto zaniedbuj\u0105 ten obowi\u0105zek przez mi\u0142o\u015b\u0107 w\u0142asn\u0105, aby si\u0119 nie nara\u017ca\u0107 na d\u0105sy m\u0142odszych, m\u0142odsi natomiast zamiast wdzi\u0119czno\u015bci czuj\u0105 nieusprawiedliwiony \u017cal do starszych, gdy upomnienie im si\u0119 nie podoba. Ka\u017cde takie zaniedbanie obni\u017ca ton s\u0142owa i czynu w ku\u017anicy i oddala jej uczestnik\u00f3w od idea\u0142u, dla kt\u00f3rego si\u0119 zjednoczyli.<\/p>\n

Idea\u0142em tym jest \u017cycie w wierno\u015bci Bogu, w zgodzie z sob\u0105 i z otoczeniem bezpo\u015brednim, r\u00f3wnie\u017c d\u0105\u017c\u0105cym do tego celu. Takie \u017cycie w otoczeniu oboj\u0119tnym lub nawet wrogim naszemu idea\u0142owi by\u0142oby bardzo utrudnione; je\u015bli wi\u0119c w ku\u017anicy gromadz\u0105 si\u0119 jedynie ludzie zdecydowani na ci\u0119\u017ck\u0105 prac\u0119 nad sob\u0105, to przez wsp\u00f3lno\u015b\u0107 celu i d\u0105\u017cenia s\u0105 ju\u017c sobie pomocni i pobyt w ku\u017anicy jest dla nich okazj\u0105 do stopniowego wyzwalania si\u0119 z najgorszych wad i b\u0142\u0119d\u00f3w, przez co zyskuj\u0105 si\u0142y do wyrobienia w sobie dzielno\u015bci i rzetelno\u015bci. Ale t\u0119 prac\u0119 nad sob\u0105 musz\u0105 wykonywa\u0107 sami i nie powinni si\u0119 spodziewa\u0107, \u017ce w tym ich kto\u015b wyr\u0119czy. Wszelka kontrola zewn\u0119trzna dotyczy\u0107 mo\u017ce tylko czyn\u00f3w i ruch\u00f3w spostrzegalnych, a tu chodzi o ruchy my\u015bli i uczu\u0107 niewidzialne, kt\u00f3rymi tylko sam cz\u0142owiek pokierowa\u0107 mo\u017ce tak, aby czu\u0142 zawsze obecno\u015b\u0107 Bo\u017c\u0105.<\/p>\n

Wsp\u00f3\u0142\u017cycie w ku\u017anicach przedstawia ogromne trudno\u015bci dla samolub\u00f3w i odwrotnie \u2013 samolub mo\u017ce bardzo utrudni\u0107 zadanie ludziom dobrej woli sw\u0105 niech\u0119ci\u0105, ufno\u015bci\u0105 i niewdzi\u0119czno\u015bci\u0105. Na takie pr\u00f3by nara\u017ca\u0107 si\u0119 bezkarnie mo\u017ce tylko zesp\u00f3\u0142 doskonale si\u0119 wzajemnie rozumiej\u0105cych si\u0119 i kochaj\u0105cych kowali. W takim otoczeniu niejeden samolub si\u0119 nawr\u00f3ci i przeobrazi w dzielnego i rzetelnego cz\u0142owieka. Lecz kto chce podo\u0142a\u0107 zadaniom, ten nie powinien przyjmowa\u0107 ci\u0119\u017car\u00f3w nad si\u0142y, a wsp\u00f3\u0142\u017cycie z kim\u015b niech\u0119tnych jest jednym z najwi\u0119kszych ci\u0119\u017car\u00f3w. Wi\u0119c dla utrzymania szlachetnego tonu w ku\u017anicy wielka roztropno\u015b\u0107 w wyborze nowych uczestnik\u00f3w jest wskazana, szczeg\u00f3lnie w pocz\u0105tkach bytu ka\u017cdej ku\u017anicy.<\/p>\n

Trzeba dobiera\u0107 ludzi naprawd\u0119 gotowych do wszelkiej ofiary i do rzetelnych wysi\u0142k\u00f3w, aby wytworzy\u0107 wy\u017cszy typ \u017cycia. Cz\u0119sto pi\u0119knie pisz\u0105 i m\u00f3wi\u0105 o wysokich aspiracjach ci, kt\u00f3rzy dla w\u0142asnej wygody i bez w\u0142asnej ofiary chcieliby obcowa\u0107 z lud\u017ami lepszymi od siebie, aby ich ofiarno\u015b\u0107 wyzyskiwa\u0107. Takich trutni\u00f3w, pomimo ich pi\u0119knych obietnic, strze\u017cmy si\u0119 i nie s\u0105d\u017amy ludzi wedle tego, co m\u00f3wi\u0105 i pisz\u0105, lecz wedle tego, co robi\u0105.<\/p>\n

W ku\u017anicy udzia\u0142 w pracy nad utrzymaniem \u0142adu i porz\u0105dku, z kt\u00f3rego wszyscy korzystaj\u0105, musi by\u0107 obowi\u0105zkowy dla wszystkich, niezale\u017cnie od wysoko\u015bci ofiar materialnych, jakie kto na utrzymanie ku\u017anicy sk\u0142ada. Ofiary te nie s\u0105 zap\u0142at\u0105 za otrzymane korzy\u015bci (gdy\u017c tych korzy\u015bci, je\u015bli s\u0105 rzeczywiste, \u017cadne pieni\u0105dze nie op\u0142ac\u0105), ale dowodem na to, \u017ce uczestnik ze wszystkich si\u0142 chce poprze\u0107 spraw\u0119, w kt\u00f3rej udzia\u0142 bierze. Dlatego ku\u017anica nie mo\u017ce przyjmowa\u0107 ludzi, kt\u00f3rzy na pobycie w niej chcieliby robi\u0107 oszcz\u0119dno\u015bci, a je\u015bli jaki\u015b zamo\u017cny cz\u0142owiek chce by\u0107 przyj\u0119ty do ku\u017anicy, trzeba wymaga\u0107 od niego, by sk\u0142ada\u0142 ofiar\u0119 r\u00f3wn\u0105 wydatkom, jakie w \u015bwiecie na swe potrzeby lub zbytki ponosi\u0142, a nadto by ch\u0119tnie pe\u0142ni\u0142 wszelkie polecenia kierownik\u00f3w dotycz\u0105ce s\u0142u\u017cby wsp\u00f3\u0142uczestnikom.<\/p>\n

W ku\u017anicy bogactwo nie powinno dawa\u0107 przywilej\u00f3w, lecz tylko zwi\u0119kszone lecz tylko zwi\u0119kszone nak\u0142ada\u0107 obowi\u0105zki, gdy\u017c inaczej obecno\u015b\u0107 jednego bogacza psu\u0142aby ca\u0142\u0105 atmosfer\u0119 ku\u017anicy.<\/p>\n

Tak\u017ce nauka i wykszta\u0142cenie nie mo\u017ce zwolni\u0107 nikogo w ku\u017anicy od s\u0142u\u017cby przez prac\u0119 r\u0105k, gdy\u017c ta s\u0142u\u017cba jest niezmiernie wa\u017cnym polem dla pracy duchowej. Ale zakres us\u0142ug wymaganych od ka\u017cdego b\u0119dzie zale\u017ca\u0142 od uznania kierownik\u00f3w, kt\u00f3rzy oceni\u0105 nie tylko to, jakie us\u0142ugi s\u0105 dla ca\u0142o\u015bci wsp\u00f3lnego \u017cycia potrzebne, lecz tak\u017ce to, jakie odpowiadaj\u0105 si\u0142om danego uczestnika. W takim \u017cyciu wzajemnej s\u0142u\u017cby rozwija si\u0119 prawdziwa dzielno\u015b\u0107, bo dzielnym nie jest ten, kto ch\u0119tnie robi to, co mu si\u0119 najbardziej podoba, lecz ten, kto ch\u0119tnie podejmuje si\u0119 zada\u0144 trudnych, do kt\u00f3rych nie przywyk\u0142.<\/p>\n

Wyrobione w ku\u017anicy cnoty powinny znale\u017a\u0107 szersze zastosowanie i dlatego dla wi\u0119kszo\u015bci uczestnik\u00f3w ku\u017anicy pobyt w niej jest tylko czasow\u0105 pr\u00f3b\u0105, po kt\u00f3rej kowal wraca do \u015bwiata lub tworzy now\u0105 ku\u017anic\u0119. Tym si\u0119 ku\u017anica r\u00f3\u017cni\u0107 ma od dawnych klasztor\u00f3w, \u017ce nie jest sta\u0142ym schronieniem dla tych, kt\u00f3rzy uciekaj\u0105 od \u015bwiata, by stworzy\u0107 sobie \u017cycie doskonalsze, lecz szko\u0142\u0105 \u017cycia, z kt\u00f3rej wychodz\u0105 dzielni i rzetelni kowale, bardziej \u015bwiadomi swych nie\u015bmiertelnych cel\u00f3w i gotowi do walki ze \u015bwiatem.<\/p>\n

Kowalstwa nie jest celem wyodr\u0119bnienie ze \u015bwiata ludzi d\u0105\u017c\u0105cych do pewnej wy\u017cszej doskona\u0142o\u015bci, lecz podniesienie \u015bwiata na wy\u017cszy szczebel we wszystkich stosunkach ludzkich, \u015bwiadoma s\u0142u\u017cba bli\u017anim w celu takiego przeobra\u017cenia tych stosunk\u00f3w, by lepiej odpowiada\u0142y wierno\u015bci Bogu, rozw\u00f3j nie tylko jednostek, ale i ca\u0142ych narod\u00f3w. Podobnie jak jednostka szlachetna podnosi swe otoczenie, tak\u017ce nar\u00f3d wierny Bogu we wszystkich dziedzinach swego \u017cycia, pocz\u0105wszy od rolnictwa, handlu i przemys\u0142u a\u017c do polityki, nauki i sztuki, podnosi ludzko\u015b\u0107 i zniewala do na\u015bladowania inne narody.<\/p>\n

Podobnie jak szlachetna jednostka tylko w otoczeniu podobnych do siebie jednostek mo\u017ce zazna\u0107 szcz\u0119\u015bcia, tak samo nar\u00f3d wierny Bogu mo\u017ce swe najistotniejsze cele osi\u0105gn\u0105\u0107 jedynie w\u015br\u00f3d narod\u00f3w r\u00f3wnie\u017c Bogu wiernych, pracuj\u0105cych wsp\u00f3lnie i zgodnie nad urzeczywistnieniem kr\u00f3lestwa Bo\u017cego na ziemi. A zatem kowalstwo, cho\u0107 jest ruchem polskim, z natury rzeczy ogarnie te\u017c inne narody, mo\u017ce pod inn\u0105 nazw\u0105, lecz zawsze opieraj\u0105c si\u0119 na tym ha\u015ble naczelnym: wierno\u015b\u0107 Bogu, narodowi i wodzowi uznanemu.<\/p>\n

W tym ha\u015ble tkwi si\u0142a ogromna, przywracaj\u0105ca \u0142ad, harmoni\u0119, szcz\u0119\u015bcie w ludzko\u015bci upad\u0142ej i zwyrodnia\u0142ej, podzielonej na wrogie sobie obozy i ludy. Gdy ka\u017cdy uczestnik ku\u017anicy b\u0119dzie mia\u0142 przed oczyma obraz tej ludzko\u015bci odrodzonej, dla kt\u00f3rej na miar\u0119 swych skromnych si\u0142 pracuje, wszelki wysi\u0142ek skierowany ku prze\u0142amaniu w\u0142asnych z\u0142ych na\u0142og\u00f3w, a budowaniu w sobie i w otoczeniu dzielno\u015bci i rzetelno\u015bci stanie si\u0119 \u0142atwy. \u015awiadomo\u015b\u0107 zwi\u0105zku mi\u0119dzy naszymi wysi\u0142kami a celem t\u0119sknoty wiek\u00f3w nadaje tym wysi\u0142kom charakter udzia\u0142u w bohaterskiej walce o najwy\u017csze dobro, dla kt\u00f3rego warto nie tylko \u017cycie utraci\u0107, ale tak\u017ce to \u017cycie, jakie mamy, wytrwale uszlachetnia\u0107.<\/p>\n

Nie ma tak ci\u0119\u017ckiego po\u0142o\u017cenia osobistego, w kt\u00f3rym nie mo\u017cna by czego\u015b dokona\u0107 dla innych i dla odleg\u0142ego nawet celu odrodzenia ludzko\u015bci, gdy cz\u0142owiek szuka woli Bo\u017cej i pe\u0142ni j\u0105 ochoczo. A dla nas droga ku odrodzeniu ludzko\u015bci prowadzi przez odrodzenie narodu. Nar\u00f3d nasz, rozdarty wa\u015bniami ludzi i stronnictw, zara\u017cony obcymi wp\u0142ywami pacz\u0105cymi ducha, zapominaj\u0105cy o Bogu w pogoni za urojonymi dobrami, potrzebuje karnych legion\u00f3w ludzi, kt\u00f3rzy by si\u0119 po\u015bwi\u0119cili na s\u0142u\u017cb\u0119 nieustann\u0105 i dali innym wz\u00f3r \u017cycia pracowitego, spokojnego w\u015br\u00f3d walk, pe\u0142nego szcz\u0119\u015bcia w\u015br\u00f3d przeciwno\u015bci.<\/p>\n

Takich ludzi mo\u017cna wychowa\u0107 w ku\u017anicach, gdy dobrowolnie poddadz\u0105 si\u0119 kierownictwu swych wodz\u00f3w, obieranych spo\u015br\u00f3d najdojrzalszych duchem. Wy\u017cszo\u015b\u0107 duchowa \u0142atwo si\u0119 odkrywa, gdy sami do niej darzymy, a uznanie tej wy\u017cszo\u015bci, powo\u0142anie do kierownictwa \u015brodki najpewniejsze dla uskutecznienia owej wielkiej przemiany, na kt\u00f3r\u0105 z takim upragnieniem czekaj\u0105 uciskane narody.<\/p>\n

Nie wymagamy tu niczego nadzwyczajnego, niczego niemo\u017cliwego, lecz tylko tego, co jest konieczne potrzebnym, co \u017cycie znakomicie u\u0142atwia i zarazem upi\u0119ksza. Has\u0142a kowali nie s\u0105 wymys\u0142em ludzkim, lecz wszystkie opieraj\u0105 si\u0119 wyra\u017anym prawie Bo\u017cym. Prawo to, g\u0142\u0119boko wyryte w sumiennych ludzkich, jest niew\u0105tpliwie jasne dla wielu; a\u017ceby z nich utworzy\u0107 armi\u0119, trzeba tylko, by wszyscy, kt\u00f3rzy zrozumieli s\u0142uszno\u015b\u0107 tych hase\u0142, zacz\u0119li je w \u017cyciu stosowa\u0107 bez wahania, nie dali si\u0119 zrazi\u0107 przeciwno\u015bciami. Nagrod\u0119 znajd\u0105 bezpo\u015bredni\u0105 w wielkiej przemianie w\u0142asnego \u017cycia i w zetkni\u0119ciu przyjaznym z lud\u017ami o tym samym przyjaznym d\u0105\u017ceniu. Przyja\u017a\u0144 s\u0142ug Bo\u017cych mi\u0119dzy sob\u0105 jest na ziemi najwierniejszym obrazem tego szcz\u0119\u015bcia, jakie nam gotuje wieczne zbawienie. W duszach wiernych Bogu znajdujemy blaski natchnienia Bo\u017cego, kt\u00f3rego uchyla zas\u0142ony wieczno\u015bci.<\/p>\n

W \u017cadnej mowie ludzkiej nie wyra\u017cono prawd Bo\u017cego \u017cycia pi\u0119kniej i ja\u015bniej, ni\u017c to uczyni\u0142 Mickiewicz, S\u0142owacki, Krasi\u0144ski, Cieszkowski, Wyspia\u0144ski i wielu nawet po mniejszych pisarzy. A ci, kt\u00f3rzy widzieli ziemi\u0119 narodowi obecn\u0105, pozostawali dot\u0105d osamotnieni i gin\u0119li na pustyni obj\u0119to\u015bci ludzkiej, nie mog\u0105c wcieli\u0107 swych idea\u0142\u00f3w w \u017cycie. Nawo\u0142ywali oni wszyscy do czynu z my\u015bl\u0105 zgodnego, a nie zdo\u0142ali zgromadzi\u0107 wok\u00f3\u0142 siebie zwolennik\u00f3w d\u0105\u017ce\u0144 swoich i nawet legion Mickiewicza pozosta\u0142 jedynie \u015bwiadectwem wielko\u015bci serca, kt\u00f3re go pragn\u0119\u0142o stworzy\u0107. Wiele takich wznios\u0142ych zamiar\u00f3w spe\u0142za\u0142o na niczym, bo i nasz nar\u00f3d umie wskazywa\u0107 na m\u0119ki swych prorok\u00f3w.<\/p>\n

To doprowadzi\u0142o niekt\u00f3rych Polak\u00f3w do rozpaczy i zw\u0105tpienia, do na\u015bladowania w \u017cyciu swym wzor\u00f3w obcych, wreszcie nawet do tego protestu najwi\u0119kszego w ostatnim pokoleniu poety, kt\u00f3ry wo\u0142a\u0142 \u201epoezjo precz! jeste\u015b tyranem!<\/em>\u201d Ale ten sam poeta modli si\u0119 do Boga: \u201edaj nam poczucie si\u0142y i Polsk\u0119 daj nam \u017cyw\u0105, by s\u0142owa nie spe\u0142ni\u0142y nad ziemi\u0105 t\u0105 szcz\u0119\u015bliw\u0105. Jest tle si\u0142 w narodzie, jest tyle mnogo ludzi; niech\u017ce w niech duch tw\u00f3j wst\u0105pi i \u015bpi\u0105ce niech pobudzi. Niech si\u0119 Kr\u00f3lestwo stanie nie krzy\u017ca, lecz zbawienia. O daj nam, Jezu Panie, tw\u0105 Polsk\u0119 objawienia!<\/em>\u201d<\/p>\n

A objawienie tej Polski, kt\u00f3ra b\u0119dzie, dane nam w jasnowidzeniach naszych Wieszcz\u00f3w i my\u015blicieli, wymaga naszego czynu w\u0142asnego, by sta\u0142o si\u0119 cia\u0142em. Czyn ten od nas zale\u017cy, nie ma przemocy, kt\u00f3ra mog\u0142a mu zapobiec. Prawd\u0105 wiekuist\u0105 pozostaj\u0105 s\u0142owa Konrada uwi\u0119zionego: \u201eLudzie, ka\u017cdy z was m\u00f3g\u0142by, samotny, wi\u0119ziony \u2013 my\u015bl\u0105 i wiar\u0105 zwala\u0107 i pod\u017awiga\u0107 trony<\/em>\u201d.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Od Redakcji: Dzi\u0119ki uprzejmo\u015bci redakcji wydawanego przez Towarzystwo Micha\u0142a Archanio\u0142a magazynu „Husaria Tradycji” publikujemy tekst Wincentego Lutos\u0142awskiego (1863-1954) filozofa, znawcy dzie\u0142 Platona, mesjanisty i dzia\u0142acza […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":3592,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"jetpack_post_was_ever_published":false,"jetpack_publicize_message":"","jetpack_is_tweetstorm":false,"jetpack_publicize_feature_enabled":true,"jetpack_social_post_already_shared":false,"jetpack_social_options":{"image_generator_settings":{"template":"highway","enabled":false}}},"categories":[6,13],"tags":[292,565,610,725,798,811],"jetpack_publicize_connections":[],"jetpack_featured_media_url":"","jetpack_sharing_enabled":true,"jetpack_shortlink":"https:\/\/wp.me\/p5dyvz-VH","jetpack-related-posts":[{"id":20513,"url":"https:\/\/xportal.press\/?p=20513","url_meta":{"origin":3577,"position":0},"title":"Polska: Solidarni z Nocnymi Wilkami","date":"27 kwietnia 2015","format":false,"excerpt":"Po \u017cenuj\u0105cej odmowie polskiego MSZ wpuszczenia do kraju kilkudziesi\u0119cioosobowej grupy motocyklist\u00f3w z rosyjskiego klubu \"Nocne Wilki\", swoj\u0105 solidarno\u015b\u0107 z nimi pokazali m. in. uczestnicy Motocyklowych Rajd\u00f3w Katy\u0144skich. Ich komandor, Wiktor W\u0119grzyn, wyda\u0142 w sobot\u0119 o\u015bwiadczenie o nast\u0119puj\u0105cej tre\u015bci: \"Decyzj\u0119 MSZu uwa\u017cam za haniebn\u0105 i tch\u00f3rzliw\u0105. Uzasadnienie niepowa\u017cne. W\u0142adze 38 milionowego\u2026","rel":"","context":"In "Informacje"","img":{"alt_text":"","src":"https:\/\/i0.wp.com\/xportal.press\/wp-content\/uploads\/2015\/04\/nw.jpg?fit=835%2C418&ssl=1&resize=350%2C200","width":350,"height":200},"classes":[]},{"id":28151,"url":"https:\/\/xportal.press\/?p=28151","url_meta":{"origin":3577,"position":1},"title":"[Reporta\u017c Polskiego Radia] M\u0142odzi, aktywni, radykalni","date":"23 stycznia 2017","format":false,"excerpt":"Od Redakcji: Polecamy Czytelnikom Xportal.pl reporta\u017c Polskiego Radia, rzetelnie zrealizowany przez redaktor Olg\u0119 Mickiewicz, na temat wsp\u00f3\u0142czesnych ugrupowa\u0144 nacjonalistycznych. Wypowiadaj\u0105 si\u0119 w nim m.in. dzia\u0142acze Organizacji Falanga. http:\/\/www.polskieradio.pl\/7\/5201\/Artykul\/1715412,Narodowcy-Polscy-patrioci-czy-niebezpieczni-radykalowie Narodowcy. Polscy patrioci czy niebezpieczni radyka\u0142owie? Budz\u0105 skrajne emocje. Dla jednych narodowcy to prawdziwi polscy patrioci. Dla drugich \u2013 niebezpieczni radyka\u0142owie sympatyzuj\u0105cy\u2026","rel":"","context":"In "Idea"","img":{"alt_text":"","src":"https:\/\/i0.wp.com\/xportal.press\/wp-content\/uploads\/2016\/11\/15073383_1219598571458101_2307682680767918381_n.jpg?fit=960%2C662&ssl=1&resize=350%2C200","width":350,"height":200},"classes":[]},{"id":16182,"url":"https:\/\/xportal.press\/?p=16182","url_meta":{"origin":3577,"position":2},"title":"Noworosja: Ukrai\u0144skie bataliony torturuj\u0105","date":"30 sierpnia 2014","format":false,"excerpt":"\u00a0\u00a0 Zajmuj\u0105cy stanowisko asystenta Sekretarza Generalnego ONZ ds. praw cz\u0142owieka Ivan \u0160imonovi\u0107 z Chorwacji poinformowa\u0142, \u017ce ukrai\u0144skie oddzia\u0142y zbrojne bior\u0105ce udzia\u0142 w \u201eoperacji antyterrorystycznej\u201d przeciw obro\u0144com Donbasu torturuj\u0105 zatrzymanych. W ich r\u0119kach znajduje si\u0119 za\u015b ponad tysi\u0105c os\u00f3b. \u2013 Ci\u0105gle docieraj\u0105 do nas doniesienia o takich naruszeniach praw cz\u0142owieka, jak\u2026","rel":"","context":"In "Informacje"","img":{"alt_text":"","src":"https:\/\/i0.wp.com\/xportal.press\/wp-content\/uploads\/2014\/08\/90ecd-8_laelhbl4a.jpg?fit=900%2C1200&ssl=1&resize=350%2C200","width":350,"height":200},"classes":[]},{"id":7482,"url":"https:\/\/xportal.press\/?p=7482","url_meta":{"origin":3577,"position":3},"title":"Afganistan: Kolejny zabity polski \u017co\u0142nierz?","date":"26 stycznia 2013","format":false,"excerpt":"Jak donosi ira\u0144ska agencja medialna PressTV, przedstawiciele Talibanu poinformowali o dzisiejszym ataku na polskich \u017co\u0142nierzy w prowincji Ghazni. W domniemanym ataku z u\u017cyciem materia\u0142\u00f3w wybuchowych zgin\u0105\u0142 jeden \u017co\u0142nierz Wojska Polskiego a dw\u00f3ch zosta\u0142o rannych. Informacje te nie zosta\u0142y jak dot\u0105d oficjalnie skomentowane przez Ministerstwo Obrony Narodowej, nie powieli\u0142y ich tak\u017ce\u2026","rel":"","context":"In "Informacje"","img":{"alt_text":"","src":"","width":0,"height":0},"classes":[]},{"id":16891,"url":"https:\/\/xportal.press\/?p=16891","url_meta":{"origin":3577,"position":4},"title":"Rosja: Jak napina si\u0119 Schetyna","date":"9 pa\u017adziernika 2014","format":false,"excerpt":"\u00a0\u00a0 Dziennik \u201eRossijskaja Gazieta\u201d skomentowa\u0142 s\u0142owa polskiego ministra spraw zagranicznych Grzegorza Schetyny dotycz\u0105ce polityki wschodniej. Napisa\u0142, \u017ce \u201ePolska grozi Rosji, piej\u0105c jak kogut\u201d. Zdaniem redakcji \u201eminister chcia\u0142 zaprezentowa\u0107 si\u0119 jako energiczny i stanowczy dyplomata\u201d. Schetyna zapowiedzia\u0142 podj\u0119cie zabieg\u00f3w na rzecz zaostrzenia \u201esankcji\u201d wobec Rosji, je\u015bli Moskwa nie zmieni swojej polityki\u2026","rel":"","context":"In "Informacje"","img":{"alt_text":"","src":"https:\/\/i0.wp.com\/xportal.press\/wp-content\/uploads\/2014\/10\/K6-SCHETYNA-MKN_19559679.jpg?fit=750%2C553&ssl=1&resize=350%2C200","width":350,"height":200},"classes":[]},{"id":35055,"url":"https:\/\/xportal.press\/?p=35055","url_meta":{"origin":3577,"position":5},"title":"Polska: \u201eMax\u201d Kolonko jedynk\u0105 Konfederacji?","date":"2 sierpnia 2019","format":false,"excerpt":"Jak donosi dziennik \u201eRzeczpospolita\u201d, jankes polskiego pochodzenia Mariusz \u201eMax\u201d Kolonko, kt\u00f3ry przed kilkoma tygodniami zapowiedzia\u0142 utworzenie partii \u201eRevolution\u201d (sic! - nawet nazwa jest po jankesku), prowadzi obecnie rozmowy z Konfederacj\u0105 i Paw\u0142em Kukizem na temat wystawienia wsp\u00f3lnych list w wyborach do sejmu. W razie osi\u0105gni\u0119cia porozumienia, \u201eMax\u201d mia\u0142by startowa\u0107 z\u2026","rel":"","context":"In "Informacje"","img":{"alt_text":"","src":"https:\/\/i0.wp.com\/xportal.press\/wp-content\/uploads\/2019\/08\/mariusz_max_kolonko_nczas.jpg?fit=900%2C600&ssl=1&resize=350%2C200","width":350,"height":200},"classes":[]}],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/xportal.press\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/3577"}],"collection":[{"href":"https:\/\/xportal.press\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/xportal.press\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/xportal.press\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/xportal.press\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=3577"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/xportal.press\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/3577\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/xportal.press\/index.php?rest_route=\/"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/xportal.press\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=3577"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/xportal.press\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=3577"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/xportal.press\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=3577"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}