{"id":39122,"date":"2021-09-12T14:11:32","date_gmt":"2021-09-12T12:11:32","guid":{"rendered":"https:\/\/xportal.pl\/?p=39122"},"modified":"2021-09-12T14:11:32","modified_gmt":"2021-09-12T12:11:32","slug":"aleksandr-dugin-post-antropologia","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/xportal.press\/?p=39122","title":{"rendered":"Aleksandr Dugin: Post-antropologia"},"content":{"rendered":"

Ludzkie spo\u0142ecze\u0144stwo po kryzysie: piek\u0142o na ziemi w interpretacji g\u0142\u0119bokiej socjologii<\/span><\/i>
\n<\/span><\/i>
\n<\/span>Socjologia g\u0142\u0119bi<\/b><\/p>\n


\n<\/span>Fenomenologicznie rzecz bior\u0105c, konkretne spo\u0142ecze\u0144stwo zawsze sk\u0142ada si\u0119 z dw\u00f3ch cz\u0119\u015bci \u2013 nadziemnej i podziemnej. Nadziemna cz\u0119\u015b\u0107 jest tym, co normalnie nazywamy terminem \u201espo\u0142ecze\u0144stwa\u201d, co oznacza sfer\u0119 racjonalnej aktywno\u015bci, gdzie przewa\u017ca logos (\u03bb\u03cc\u03b3\u03bf\u03c2). To domena rzeczy \u201ecodziennych\u201d. Cz\u0119\u015b\u0107 podziemna jest ciemn\u0105, podwodn\u0105 wysp\u0105 nie\u015bwiadomo\u015bci zbiorowej, regionem nocy spo\u0142ecznej (nokturnu), gdzie w\u0142ada mit\u00a0 (\u03bc\u03cd\u03b8\u03bf\u03c2).<\/span><\/p>\n

<\/span><\/p>\n

Przez pewien czas, progresywistyczna nauka wierzy\u0142a, \u017ce te dwie cz\u0119\u015bci s\u0105 po\u0142o\u017cone w porz\u0105dku diachronicznym. W czasach staro\u017cytnych (w\u015br\u00f3d lud\u00f3w \u201eprymitywnych\u201d, nieszcz\u0119snych \u201erezydent\u00f3w\u201d czas\u00f3w staro\u017cytnych) mit mia\u0142 pozycj\u0119 dominuj\u0105c\u0105. Ale progres cywilizacji stopniowo wypar\u0142 mitologiczny \u0142ad i zast\u0105pi\u0142 go porz\u0105dkiem opartym na logosie. Spo\u0142eczno\u015b\u0107, lub <\/span>Gemeinschaft<\/span><\/i>, zostaje zast\u0105pione przez spo\u0142ecze\u0144stwo lub <\/span>Gesellschaft<\/span><\/i> (F. T\u00f6nnies). Lecz to optymistyczne uniesienie nie przetrwa\u0142o d\u0142ugo. Podczas gdy \u015blepa wiara w rzekomy post\u0119p w\u0142ada\u0142a niemal niekwestionowana w Zachodniej Europie XVIII-XIX wieku, pod\u015bwiadomo\u015b\u0107, gdzie dominuj\u0105 wieczne i niezmienne prawa mitu, zosta\u0142a odkryta na pocz\u0105tku XX wieku.<\/span><\/p>\n

\n

Opracowania Carla Gustava Junga rozwin\u0119\u0142y teori\u0119 Freuda i ustanowi\u0142y now\u0105 topologi\u0119 ludzkiej psychologii. Freud ju\u017c pokaza\u0142, \u017ce w dodatku do \u201eJa\u201d (\u201eego\u201d) aktywnie dzia\u0142a w cz\u0142owieku niewidzialne i represjonowane \u201eTo\u201d (niemieckie \u201ees\u201d, \u0142aci\u0144skie \u201eid\u201d). Jung udowodni\u0142, \u017ce podwalina tego \u201eTo\u201d jest zakorzeniona w specjalnej rzeczywisto\u015bci wsp\u00f3lnej wszystkim ludziom. Zbiorowa nie\u015bwiadomo\u015b\u0107 jest jedna dla wszystkich.<\/span><\/p>\n

\n

Zwolennik Junga, francuski socjolog Gilbert Durand, opieraj\u0105c si\u0119 na jungowskiej teorii zbiorowej nie\u015bwiadomo\u015bci i jej archetyp\u00f3w, dope\u0142ni\u0142 psychoanalityczn\u0105 topologi\u0119 t\u0105 socjologiczn\u0105, k\u0142ad\u0105c fundamenty pod \u201esocjologi\u0119 g\u0142\u0119bin\u201d, \u201eg\u0142\u0119bok\u0105 socjologi\u0119\u201d lub \u201esocjologi\u0119 wyobra\u017ani\u201d. Zatem druga, podziemna cze\u015b\u0107 spo\u0142ecze\u0144stwa, w sercu kt\u00f3rej spoczywa mit, zosta\u0142a odkryta, przestudiowana i opatrzona opisem.<\/span><\/p>\n

\n

Klasyczni socjolodzy tacy jak Weber, Sombart, Durkheim, Moss, Sorokin, cz\u0119\u015bciej opisywali nadziemne, dzienne spo\u0142ecze\u0144stwo i jego w\u0142a\u015bciwo\u015bci, tj. socjalny logos. Z drugiej strony socjolodzy g\u0142\u0119bin, tacy jak G. Durand czy M. Maffessoli, zaanga\u017cowali si\u0119 w eksploracj\u0119 spo\u0142ecznych mit\u00f3w, rozwijaj\u0105c rodzaj socjologii mitu.<\/span><\/p>\n

<\/span><\/p>\n

Studium mi\u0119dzypo\u0142\u0105czeniowo\u015bci (<\/span>interconnectedness<\/span><\/i>) pomi\u0119dzy dwoma g\u0142\u00f3wnymi poziomami topologii, tj. mi\u0119dzy logosem, a mitem, ju\u017c na pierwszym etapie pogrzeba\u0142o koncept racjonalno\u015bci i poj\u0119cie \u201epost\u0119pu\u201d. Wed\u0142ug G. Duranda, okazuje si\u0119, \u017ce nie s\u0105 one niczym innym ni\u017c racjonalizacj\u0105 mitu Prometeusza. Nast\u0119pnym krokiem by\u0142o odkrycie samego Logosu, jako \u017ce osiowe przeznaczenie kultury zachodnio-europejskiej (od Platona poprzez Kartezjusza po pozytywizm) by\u0142o szczeg\u00f3ln\u0105 edycj\u0105 mitu (\u201ewzrastaj\u0105cego mitu\u201d w teorii G. Bachelarda lub \u201ere\u017cimu codzienno\u015bci\u201d, \u201ele diurne\u201d w teorii Duranda). Jest to odkrycie g\u0142\u0119bokiej socjologii (socjologii wyobra\u017ani) oparte na strukturalizmie C. Leviego-Straussa, historii religii (H. Corben, M. Eliade), psychoanalizie (C.G. Jung), refleksologii (M. Bekhterev), wsp\u00f3\u0142czesnej fizyce i matematyce (R. Tohm, V. Pauli etc.). Ujawni\u0142o to kompletnie nowy widok esencji, zawarto\u015bci, znaczenia, natury i jako\u015bci proces\u00f3w spo\u0142ecznych. Klasyczna socjologia, kt\u00f3ra wykry\u0142a, \u017ce niezliczone pora\u017cki logosu w spo\u0142ecze\u0144stwie (dla przyk\u0142adu, zasada \u201eheterotelii\u201d\u2013 socjologicznego prawa, kt\u00f3re twierdzi, \u017ce procesy spo\u0142eczne prawie zawsze osi\u0105gaj\u0105 cele inne, ni\u017c te, w kt\u00f3re s\u0105 wymierzone na pocz\u0105tku, wywracaj\u0105c w ten spos\u00f3b logik\u0119 przyczynowo-skutkow\u0105, w kt\u00f3r\u0105 ojcowie za\u0142o\u017cycielscy socjologii \u2013 pozytywista Kant i Durkheim \u2013 tak zawzi\u0119cie wierzyli) w \u015bwietle g\u0142\u0119bokiej socjologii formuj\u0105 zwarty i semantycznie kompletny system. Ogromny materia\u0142 metodologiczny i dokumentacyjny zebrany przez socjolog\u00f3w klasycznych zacz\u0105\u0142 by\u0107 interpretowany w ca\u0142kowicie odmienny spos\u00f3b.<\/span><\/p>\n

<\/span><\/p>\n

Zatem wraz z ko\u0144cem XX wieku, ustanowiona zosta\u0142a \u201edwupoziomowa socjologia\u201d, w kt\u00f3rej badania nad logosem spo\u0142ecznym zosta\u0142y zr\u00f3wnowa\u017cone badaniami \u201espo\u0142ecznego podziemia\u201d (\u201espo\u0142ecznego lochu\u201d) i \u201emitu spo\u0142ecznego\u201d. Innymi s\u0142owy, odkryto \u201espo\u0142eczn\u0105 nie\u015bwiadomo\u015b\u0107\u201d.<\/span><\/p>\n


\n<\/span>Logos spo\u0142eczny<\/b><\/p>\n

\n

Poprzez sw\u00f3j zaw\u00f3d socjolog jest wzywany do patrzenia ponad \u201eopini\u0105 publiczn\u0105\u201d, \u201ewsp\u00f3lnymi ideami\u201d i \u201ewsp\u00f3lnym sensem\u201d, tj. tymi ideami, kt\u00f3re kr\u0105\u017c\u0105 w\u015br\u00f3d mas w ich \u201ewi\u0119kszo\u015bci\u201d i tworz\u0105 zr\u0105b \u201ekonwencjonalnej m\u0105dro\u015bci\u201d. \u201eOpinia publiczna\u201d nigdy nie odbija ca\u0142ego obrazu. Jej naturalne miejsce jest po\u0142o\u017cone w przestrzeni pomi\u0119dzy prawd\u0105 naukow\u0105, a tym co jest czyst\u0105 chimer\u0105, lub niczym. Nawet Platon w Republice zdefiniowa\u0142 \u201eopini\u0119\u201d (\u03b4\u03cc\u03be\u03b1) jako pokazywanie nam czego\u015b, ukrywaj\u0105c w tym samym czasie przed nami co\u015b innego, we wszystkich przypadkach ujawniaj\u0105c nam nie to, co le\u017cy na powierzchni przekazu, lecz gdzie\u015b indziej, zatem zawsze nas oszukuj\u0105c. Bardziej bezpo\u015bredni ameryka\u0144scy eksperci spekulacji finansowych i gie\u0142d sformu\u0142owali to samo prawo w surowszy spos\u00f3b: \u201ewi\u0119kszo\u015b\u0107 zawsze si\u0119 myli\u201d.<\/span><\/p>\n

\n

W analizowaniu \u201eopinii\u201d, socjologowie wyprowadzaj\u0105 z takowych\u00a0 na wp\u00f3\u0142 zamanifestowane i na po\u0142y ukryte prawdy, a w ten spos\u00f3b wyja\u015bniaj\u0105 mechanizm i \u2013 z kolei \u2013 semantyczn\u0105 struktur\u0119 k\u0142amstw (cisz\u0119, eufemizmy, projekcje, przestawienia i inne tropy retoryczne). Zatem to suma wyodr\u0119bnionych naukowych prawd, wyk\u0142adni i etiologii b\u0142\u0119dnych przekona\u0144 i k\u0142amstw \u2013 zawarto\u015bci logosu spo\u0142ecznego \u2013 stanowi obiekt klasycznej socjologii.<\/span><\/p>\n

<\/span><\/p>\n

Pesymizm klasycznych socjolog\u00f3w: Logos na progu katastrofy<\/b><\/p>\n

<\/span><\/p>\n

Wi\u0119kszo\u015b\u0107 g\u0142\u00f3wnych rekonstrukcji (\u201ewielkich teorii\u201d) klasycznych socjolog\u00f3w zosta\u0142o naznaczonych przez niepokoj\u0105c\u0105 natur\u0119 proces\u00f3w spo\u0142ecznych XX w. Sama idea \u201epost\u0119pu\u201d, kt\u00f3ra sta\u0142a si\u0119 czym\u015b przyj\u0119tym w \u201eopinii publicznej\u201d, zosta\u0142a w pewnym momencie rozpoznana jako eufemizm stosowany, aby odp\u0119dzi\u0107 przeczucia nieuchronnie zbli\u017caj\u0105cej si\u0119 katastrofy.<\/span><\/p>\n

\n

Wi\u0119kszo\u015b\u0107 socjolog\u00f3w, a zw\u0142aszcza Pitirim Sorokin, jednomy\u015blnie k\u0142adli nacisk na hedonistyczn\u0105, materialistyczn\u0105 i zmys\u0142ow\u0105 natur\u0119 wsp\u00f3\u0142czesnej cywilizacji Zachodu, za\u015b ta jako\u015b\u0107 coraz g\u0142\u0119biej wp\u0142ywa\u0142a na \u201espo\u0142eczny logos\u201d na przestrzeni XX w. Materialne warto\u015bci, wi\u0105\u017c\u0105ce ze sob\u0105 \u201eobsesj\u0119 ekonomii\u201d, poszukiwanie egoistycznej, materialnej wolno\u015bci i przyjemno\u015bci, wysun\u0119\u0142y si\u0119 naprz\u00f3d i podkopa\u0142y, prze\u017car\u0142y struktur\u0119 racjonalnej organizacji spo\u0142ecznej. Niemal wszyscy socjologowie przeczuwali, \u017ce spo\u0142ecznemu logosowi Zachodu i \u2013 wszystkich cywilizacji \u015bwiata pod decyduj\u0105cym jego wp\u0142ywem \u2013 w ten czy inny spos\u00f3b zagra\u017ca kl\u0119ska.<\/span><\/p>\n

\n

To uczucie zintensyfikowa\u0142o si\u0119 szczeg\u00f3lnie w erze postmodernistycznej, gdy wielu zacz\u0119\u0142o m\u00f3wi\u0107 o \u201espo\u0142ecze\u0144stwie spektaklu\u201d (G. Debord), \u201ew\u0142adzy symulakr\u00f3w\u201d (J. Baudrillard), lub o \u201eko\u0144cu historii\u201d (F. Fukuyama). Zaiste, Fukuyama m\u00f3wi\u0142 o \u201espo\u0142ecze\u0144stwie szczelin\u201d, wzmagaj\u0105cym \u201efragmentacj\u0119 wi\u0119zi spo\u0142ecznych\u201d, itp. Logos spo\u0142eczny zdezintegrowa\u0142 si\u0119 na naszych oczach, przemieniaj\u0105c si\u0119 w co\u015b innego, daj\u0105cego si\u0119 okre\u015bli\u0107 tylko z najwi\u0119ksz\u0105 trudno\u015bci\u0105 i wymagaj\u0105cego nowych metod socjologicznych dla zrozumienia i wyja\u015bnienia.<\/span><\/p>\n

\n

Niekt\u00f3rzy, tacy jak Castells, boja\u017aliwie sugerowali, \u017ce logos nie umiera, lecz jako sie\u0107 przemieszcza si\u0119 w stron\u0119 nowej formy istnienia. Ale to nie zabrzmia\u0142o i nie brzmi zbyt przekonuj\u0105co. W ka\u017cdym razie, pocz\u0105wszy od ko\u0144ca XX w., klasyczne spo\u0142ecze\u0144stwo sta\u0142o na progu \u2013 jak to m\u00f3wi\u0105 optymi\u015bci \u2013 fundamentalnej, jako\u015bciowej przemiany, lub \u2013 jak podejrzewali pesymi\u015bci (tacy jak Spengler) \u2013 upadku.<\/span>
\n<\/span>
\n<\/b>Moment spo\u0142eczny w oczach socjolog\u00f3w g\u0142\u0119bi: osuwanie si\u0119 w noc<\/b><\/p>\n

\n

Bardziej jeszcze zaalarmowani wyczerpaniem si\u0119 wsp\u00f3\u0142czesno\u015bci s\u0105 socjologowie g\u0142\u0119bi, kt\u00f3rzy z zasady wierzyli, \u017ce ponowne oszacowanie logosu z perspektywy mitu r\u00f3wna si\u0119 katastrofie, kt\u00f3ra z definicji i od samego pocz\u0105tku jest pe\u0142na napi\u0119cia od upadku i kolosalnej inflacji logosu. Nie b\u0119d\u0105c oponentami logosu, wskazuj\u0105 oni tylko, \u017ce gigantyczny wysi\u0142ek ponownego odbudowanie „dziennej” po\u0142owy spo\u0142ecze\u0144stwa wi\u0105\u017ce si\u0119 z pe\u0142n\u0105 napi\u0119cia mo\u017cliwo\u015bci\u0105 nag\u0142ego regresu i upadku w przeciwstawn\u0105 skrajno\u015b\u0107, regiony nie\u015bwiadomo\u015bci, z brakiem jakichkolwiek stan\u00f3w u\u0142atwiaj\u0105cych, czy te\u017c po\u015brednich. S\u0142usznie rozpoznali, \u017ce europejskie totalitaryzmy XX wieku by\u0142y takim nag\u0142ym osuni\u0119ciem ku mitowi, tj. re\u017cim nazistowski (ze swoim \u201eMitem XX wieku\u201d, kt\u00f3ry wprawdzie jest raczej blad\u0105 i \u017ca\u0142osn\u0105 parodi\u0105 mitu samego w sobie) oraz ZSRR ze swoj\u0105 chiliastyczn\u0105 pr\u00f3b\u0105 zbudowania \u201eraju na ziemi\u201d (diachroniczno-trynitarny mit Joachima z Fiore przekre\u015blony przez Hegla, a zw\u0142aszcza rosyjski, sekciarski mesjanizm).<\/span><\/p>\n

\n

Jednak inflacja logosu nie zaprzesta\u0142a rosn\u0105\u0107 wraz ze zwyci\u0119stwem nad faszyzmem, ani po ko\u0144cu komunizmu. W latach 90-tych powsta\u0142a tymczasowa iluzja, \u017ce logos spo\u0142eczny w ko\u0144cu znalaz\u0142 swoj\u0105 ostateczn\u0105 inkarnacj\u0119 w liberalno-demokratycznym paradygmacie ameryka\u0144skim (st\u0105d globalizm i \u201ekoniec historii\u201d), kt\u00f3ry mia\u0142by trwa\u0107 wiecznie (jak to ameryka\u0144skie neokonserwy pr\u00f3bowa\u0142y ustanowi\u0107 z \u201eProjektem Nowego Ameryka\u0144skiego Wieku\u201d i teoriami o \u201edobrotliwej hegemonii\u201d oraz \u201edobrotliwym imperium\u201d). W pierwszej dekadzie XXI wieku wszystko to stawa\u0142o si\u0119 coraz bardziej w\u0105tpliwe. Kiedy uderzy\u0142 kryzys finansowy roku 2008, a czarny demokrata Barack Obama doszed\u0142 do w\u0142adzy w USA, sta\u0142o si\u0119 wyra\u017ane, \u017ce poprzedzaj\u0105ca runda nie by\u0142a ustanowieniem \u201enowego porz\u0105dku \u015bwiatowego\u201d, ale ostateczn\u0105 agoni\u0105 zachodnio-centrycznego logosu.<\/span><\/p>\n

\n

Z punktu widzenia socjolog\u00f3w g\u0142\u0119bi, istot\u0105 rzeczy by\u0142a kolizja dwu mit\u00f3w, kt\u00f3re przez trzy wieki dzia\u0142a\u0142y w \u201epodziemiu\u201d spo\u0142ecze\u0144stw Europy Zachodniej (jak i tych, kt\u00f3re znalaz\u0142y si\u0119 pod ich wp\u0142ywem).<\/span><\/p>\n

\n

Era nowo\u017cytna i O\u015bwiecenie odzwierciedli\u0142y powstanie mitu Prometeusza, kt\u00f3ry zainspirowa\u0142 zar\u00f3wno racjonalist\u00f3w, jak romantyk\u00f3w, ludzi dnia i poet\u00f3w nocy. Olbrzym, spryciarz, oszust bog\u00f3w (aspekt nocny), Prometeusz, dzia\u0142aj\u0105cy jako Faust i Lucyfer, przynosi ludziom ogie\u0144 i wiedz\u0119 (aspekt dzienny). Schelling, Hugo, Hegel, Marks oraz zar\u00f3wno libera\u0142owie, jak\u00a0 socjali\u015bci, zostali zainspirowani przez mit Prometeusza. Nawet w faszyzmie, poprzez nietzschea\u0144skie szk\u0142a \u201enadcz\u0142owieka\u201d i wagneryzm, Prometeusz odnalaz\u0142 osobliw\u0105 ekspresj\u0119.<\/span><\/p>\n

\n

Ale z ko\u0144cem XIX w., Prometeusz zacz\u0105\u0142 ust\u0119powa\u0107 mitowi Dionizosa. Emanuj\u0105c z dekadenckich salon\u00f3w, spenetrowa\u0142 kultur\u0119, a nast\u0119pnie sta\u0142 si\u0119 g\u0142\u00f3wnym mitem ludzi zaanga\u017cowanych w media (i z regu\u0142y odszczepie\u0144c\u00f3w, pijak\u00f3w, ludzi perwersyjnych i narkoman\u00f3w, jak trafnie zanotowa\u0142 Durand), kino, a p\u00f3\u017aniej telewizj\u0119, intelektualist\u00f3w i artyst\u00f3w \u2013 typowych ludzi nocy w praktycznie wszystkich spo\u0142ecze\u0144stwach. Stopniowo przepe\u0142nione indywidualistyczno-hedonistycznym stylem \u201edziennikarzy\u201d, zadawnionych sceptyk\u00f3w i przeciwnik\u00f3w wszelkiej racjonalnej organizacji (wrog\u00f3w logosu spo\u0142ecznego), spo\u0142ecze\u0144stwo sta\u0142o si\u0119 spo\u0142ecze\u0144stwem rozrywki i zadowolenia, \u201espo\u0142ecze\u0144stwem spektaklu\u201d.<\/span><\/p>\n

\n

Dionizos zast\u0105pi\u0142 Prometeusza, koniec mitu kt\u00f3rego jest opisany w zdumiewaj\u0105cej, ironicznej ksi\u0105\u017cce Andre Gide\u2019a, <\/span>Prometeusz \u017ale sp\u0119tany<\/span><\/i>. Ale i sam Dionizos stopniowo straci\u0142 urok, rozmach i energi\u0119, tak jak dekadenckie perwersje elity, nios\u0105c co\u015b stylistycznie atrakcyjnego, zamieni\u0142y si\u0119 w odra\u017caj\u0105cy smr\u00f3d gnij\u0105cych mas, osuwaj\u0105cych si\u0119 w noc. Plebejskie parady gejowskie odwr\u00f3ci\u0142y wyrafinowan\u0105 atmosfer\u0119 salon\u00f3w Oscara Wilde\u2019go, solarne ob\u0142\u0105kanie Arthura Rambo i poetyczn\u0105 gestykulacj\u0119 Apollo Kuzmina w plebejski kicz (jeszcze kolejny przyk\u0142ad znaczenia sformu\u0142owania \u201enie rzucaj pere\u0142 przed wieprze\u201d). Mit Dionizosa jako kolejny osi\u0105gn\u0105\u0142 punkt nasycenia i sta\u0142 si\u0119 jednym ze \u017ar\u00f3de\u0142 \u015bwie\u017co\u015bci stoj\u0105cego, stymfalijskiego bagna.<\/span><\/p>\n

\n

Cykl kultury zachodniej dotar\u0142 do kresu. Postmodernizm ze swoimi epifenomenami jest przekonuj\u0105cym zobrazowaniem tego.<\/span><\/p>\n

<\/span><\/p>\n

W ka\u017cdym razie socjologowie g\u0142\u0119bi oczekuj\u0105 nowego mitu (by\u0107 mo\u017ce \u017cywi\u0105c nadziej\u0119, \u017ce b\u0119dzie to zr\u00f3wnowa\u017cony i integracyjny mit Hermesa \u2013 tak jak grupa Eranos, w kt\u00f3r\u0105 w\u0142\u0105czali si\u0119 Jung, Eliade, Bachelard, Corben, Dumezil, Scholem i Durand), ale jasno dostrzegaj\u0105, \u017ce europejski logos wkr\u00f3tce ma si\u0119 ostatecznie osun\u0105\u0107 w noc. M\u00f3wi\u0105c wprost, wydaje mi si\u0119 raczej w\u0105tpliwe, aby ci wspaniali ludzie, neo-Hermetycy, mieli zdo\u0142a\u0107 powstrzyma\u0107 to, co upada, czy w jakim\u015b stopniu spowolni\u0107 ten upadek…<\/span>
\n<\/span>
\n<\/span>Topologia Junga<\/b><\/p>\n

\n

Poprzedzaj\u0105ce obserwacje by\u0142y konieczne, aby\u015bmy dotarli do g\u0142\u00f3wnego tematu, tj. naszej pr\u00f3by poj\u0119cia tego, co czeka ludzko\u015b\u0107, gdy postmoderna w ko\u0144cu postawi na swoim, a logos spo\u0142eczny ostatecznie przepadnie w nocy mitu. Innymi s\u0142owy, jeste\u015bmy zainteresowani rekonstrukcj\u0105 rysunku nieuchronnie zbli\u017caj\u0105cego si\u0119 socjologicznego obrazu, uwzgl\u0119dniaj\u0105cego te strukturalne, semantyczne znaczenia, kt\u00f3re musimy przetrwa\u0107. Na podstawie socjologicznej rekonstrukcji klasycznych i nie-klasycznych teorii, mo\u017cemy skonstruowa\u0107 r\u00f3\u017cne modele przysz\u0142o\u015bci, opieraj\u0105c si\u0119 na psychoanalitycznej topologii Junga, kt\u00f3rego poch\u0142ania\u0142 los cz\u0142owieka i kt\u00f3ry pr\u00f3bowa\u0142 tak bezstronnie, jak to mo\u017cliwe, opisa\u0107 pe\u0142ni\u0119 ludzkiego czynnika w jego r\u00f3\u017cnych wymiarach i na r\u00f3\u017cnych etapach. Zanim \u201enamalujemy socjologi\u0119 Apokalipsy p\u0119dzlem Junga\u201d, przypomnijmy g\u0142\u00f3wne parametry jego topologii.<\/span><\/p>\n

\n

Wed\u0142ug Junga, ludzkie istnienie jest z\u0142o\u017conym systemem sk\u0142adaj\u0105cym si\u0119 z kilku obszar\u00f3w, z kt\u00f3rych g\u0142\u00f3wne to \u201eego\u201d, \u201epersona\u201d, \u201eanima\/animus\u201d, \u201ecie\u0144\u201d i Selbst (\u201eja\u017a\u0144\u201d). W imi\u0119 kompletno\u015bci dodajmy freudowskie \u201esuperego\u201d.<\/span>
\n<\/span>
\n<\/span>Moje Ja i moja maska<\/b><\/p>\n

\n

Cz\u0142owiek jest uznawany za racjonaln\u0105 jednostk\u0119, nazywaj\u0105c\u0105 si\u0119 \u201eJa\u201d. W psychoanalizie ta funkcja jest oznaczana \u0142aci\u0144skim terminem \u201eego\u201d, kt\u00f3rego w\u0142a\u015bciwo\u015bciami s\u0105 intelekt, zdolno\u015b\u0107 do operacji umys\u0142owych, posiadanie struktur logicznych (lub \u201eprotologicznych\u201d jak u tak zwanych, rzekomych, \u201edzikus\u00f3w\u201d), zdolno\u015b\u0107 do autorefleksji i wyra\u017anego oddzielenia siebie (\u201eego\u201d) od zewn\u0119trznego \u015bwiata, \u201einnych\u201d i \u201einnego.\u201d<\/span><\/p>\n

\n

Uog\u00f3lniony logos spo\u0142eczny to zbiorowa projekcja \u201eego\u201d, kt\u00f3r\u0105 Freud nazywa\u0142 \u201esuperego\u201d i \u201esuper-ja\u201d. \u201eEgo\u201d zawsze koreluje z \u201esuperego\u201d, kt\u00f3re za\u015b daje pocz\u0105tek systemowi norm spo\u0142ecznych i determinuje zatem znaczn\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 bycia \u201eja\u201d.<\/span><\/p>\n

\n

W odniesieniu do innych spo\u0142ecznych \u201eja\u201d i zebranego logosu spo\u0142ecznego (superego), ego dzia\u0142a jako persona, osobowo\u015b\u0107 lub maska. Istnieje szczelina pomi\u0119dzy ego, a osobowo\u015bci\u0105, kt\u00f3ra sk\u0142ada si\u0119 z \u201eego\u201d, maj\u0105cego inny wymiar, odwr\u00f3cony w siebie, odr\u00f3\u017cniaj\u0105cy je od osobowo\u015bci lub \u201epersony\u201d poprzez wyczerpuj\u0105c\u0105 funkcj\u0119 socjologiczn\u0105. Ego ma psychik\u0119, podczas gdy persona jej nie posiada (takowa jest starannie ukryta i ignorowana). Psychika ego ujawnia si\u0119 tylko wtedy, gdy persona zaczyna si\u0119 zachowywa\u0107 lub czu\u0107 niew\u0142a\u015bciwie w spo\u0142ecze\u0144stwie lub wobec superego, danego jako standard w moralno\u015bci i w regu\u0142ach my\u015blenia (choroba umys\u0142owa).<\/span><\/p>\n

\n

\u201eJa\u201d zazwyczaj ukazuje si\u0119 samotne w wyniku odbicia logosu na fizycznej oddzielno\u015bci ludzkiego cia\u0142a. Ale Jung podkre\u015bla, \u017ce to nie jest konieczne. Deformacja struktur logicznych, obni\u017cenie poziomu umys\u0142owego lub po prostu \u015bnienie mo\u017ce \u0142atwo rozmy\u0107 pojedynczo\u015b\u0107 \u201eja\u201d, jego to\u017csamo\u015b\u0107 i rozproszy\u0107 w r\u00f3\u017cne frakcje \u201ealter-ego\u201d. W pewnych przypadkach psychozy, objawia si\u0119 to poprzez g\u0142osy, widzenie, a nawet poprzez wizje siebie samego. W niekt\u00f3rych przypadkach, r\u00f3\u017cne \u201eego\u201d mog\u0105 ukszta\u0142towa\u0107 ca\u0142kiem stabiln\u0105 form\u0119 to\u017csamo\u015bci (jak w powie\u015bci \u201eDr. Jekyll i Mr. Hyde\u201c Stevensona).<\/span><\/p>\n

\n

\u201eJa\u201d Junga nie jest sta\u0142e raz na zawsze, lecz r\u00f3\u017cnorakie. Czasem Jung m\u00f3wi o ego jako jednej z cz\u0119\u015bci z\u0142o\u017conej psychiki, obok innych \u201ekompleks\u00f3w\u201d.<\/span>
\n<\/span>
\n<\/span>Kr\u00f3lestwo zbiorowej nie\u015bwiadomo\u015bci i <\/b>Selbst<\/i><\/b><\/p>\n

\n

Wewn\u0105trz \u201eego\u201d zaczyna si\u0119 przestrze\u0144 psychiki, zawieraj\u0105ca r\u00f3\u017cne warstwy, niekt\u00f3re bardzo bliskie \u201eego\u201d (takie jak pami\u0119\u0107, subiektywne oszacowanie dzia\u0142a\u0144 i \u201einwazja\u201d z poni\u017cej) oraz te dalsze od niego, takie jak nie\u015bwiadomo\u015b\u0107.<\/span><\/p>\n

\n

Freud nazywa\u0142 nie\u015bwiadomo\u015b\u0107 \u201ees\u201d albo \u201eid.\u201d Sam ogranicza\u0142 nie\u015bwiadomo\u015b\u0107 do indywidualnych uczu\u0107 i instynkt\u00f3w ukszta\u0142towanych jako regu\u0142a w trakcie okresu niemowl\u0119cego, a nawet prenatalnego. W s\u0142ynnym \u015bnie Junga z 1909 roku, w kt\u00f3rym podr\u00f3\u017cowa\u0142 przez Atlantyk okr\u0119tem wraz ze swoim nauczycielem, ujrza\u0142, \u017ce w nie\u015bwiadomo\u015bci jest nawet g\u0142\u0119bszy poziom, kt\u00f3ry przestaje by\u0107 indywidualny i staje si\u0119 zbiorowy. Kraina zbiorowej nie\u015bwiadomo\u015bci jest centrum skonceptualizowanej topologii Junga.<\/span><\/p>\n

\n

Wed\u0142ug Junga zbiorowa nie\u015bwiadomo\u015b\u0107 jest jest jedna dla wszystkich, a zamieszkana jest poprzez wieczne mity i archetypy. T\u0105 zbiorow\u0105 nie\u015bwiadomo\u015b\u0107 wyja\u015bnia si\u0119 sta\u0142ymi osnowami pewnych sn\u00f3w (wielkich sn\u00f3w), mit\u00f3w, historii, opowie\u015bci ludowych, wizji religijnych i prac artystycznych. Ta nale\u017cycie postrzegana, integrowana, obejmowana, przyj\u0119ta i \u015bwi\u0119cie wywy\u017cszona zbiorowa nie\u015bwiadomo\u015b\u0107 skierowana jest powy\u017cej, ku \u015bwiat\u0142u na powierzchni tego, co w j\u0119zyku Junga oznacza Selbst lub \u201eja\u017a\u0144\u201d.<\/span>
\n<\/span>
\n<\/span>Animus\/anima i mroczny sobowt\u00f3r<\/span><\/p>\n

\n

Ponadto, pomi\u0119dzy ego a zbiorow\u0105 nie\u015bwiadomo\u015bci\u0105 istniej\u0105 dwie z g\u0142\u00f3wnych po\u015brednicz\u0105cych instancji: animus\/anima (dusza, kt\u00f3r\u0105 Jung r\u00f3\u017cnicuje pod wzgl\u0119dem p\u0142ci) oraz \u201ecie\u0144\u201d (umbra, <\/span>Die Schatten<\/span><\/i>).<\/span><\/p>\n

\n

Animus\/anima (jak Serafit i Serafita Balzaca) jest obrazem zbiorowej nie\u015bwiadomo\u015bci ukazuj\u0105cym si\u0119 w czystej postaci w m\u0119skim lub kobiecym ego. W trakcie swoich bada\u0144 (do kt\u00f3rych zaliczaj\u0105 si\u0119 studia kliniczne), Jung zanotowa\u0142, \u017ce m\u0119\u017cczy\u017ani stale wyobra\u017caj\u0105 \u201enie\u015bwiadome\u201d (\u201ees\u201d i \u201eid\u201d) jako kobiece (st\u0105d \u201eanima\u201d, kobieca dusza), podczas gdy kobiety wyobra\u017caj\u0105 sobie je jako m\u0119skie (st\u0105d \u201eanimus\u201d, dusza m\u0119ska). Kusz\u0105ce by by\u0142o w j\u0119zykach s\u0142owia\u0144skich zastosowanie pokrewnych s\u0142\u00f3w \u201edusza\u201d i \u201educh\u201d, maj\u0105 one jednak utrwalone odmienne znaczenie (jakkolwiek kto\u015b m\u00f3g\u0142by zapyta\u0107: czy kt\u00f3rekolwiek z nich ma dzisiaj jeszcze jakiekolwiek znaczenie?).<\/span><\/p>\n

\n

Jest r\u00f3wnie\u017c \u201ecie\u0144\u201d, przedstawiaj\u0105cy mrocznego bli\u017aniaka ego, sk\u0142adaj\u0105cego si\u0119 z negatywnych produkt\u00f3w dialogu pomi\u0119dzy ego a zbiorow\u0105 nie\u015bwiadomo\u015bci\u0105. Codzienny umys\u0142 spycha to wszystko, t\u0142amsi, cenzuruje i nie poznaje impuls\u00f3w powstaj\u0105cych w nie\u015bwiadomych g\u0142\u0119binach, wytwarzaj\u0105c \u201ecie\u0144\u201d, ukszta\u0142towuj\u0105c jego struktur\u0119 na swego rodzaju \u201eanty-person\u0119\u201d (symetrycznie przeciwstawn\u0105 personie). Diabe\u0142 jest uog\u00f3lnion\u0105 form\u0105 cienia.<\/span>
\n<\/span>
\n<\/span>Indywiduacja jako realizacja <\/b>Selbst<\/i><\/b><\/p>\n

\n

Ogromnie wa\u017cny w pracach Junga jest temat \u201eindywiduacji\u201d. \u201eIndywiduacja jest harmonijnym, zbalansowanym, przyrastaj\u0105cym i wywa\u017conym przeniesieniem struktur zbiorowej nie\u015bwiadomo\u015bci a\u017c do poziomu logosu\u201d. W\u0142a\u015bciwie zorientowane ludzkie \u017cycie jest realizacj\u0105 ja\u017ani, Selbst, tj. indywiduacj\u0105. Tylko w tym przypadku, ego s\u0142u\u017cy zadaniu uwolnienia tego, co spoczywa na poziomie mitu ku krainie logosu.<\/span><\/p>\n

\n

Jung wyja\u015bni\u0142 stosunek mi\u0119dzy danymi instancjami w swojej topologii, om\u00f3wi\u0142 niuanse, wyt\u0142umaczy\u0142 szczeg\u00f3\u0142y i rozwi\u0105za\u0142 puzzle ich dialektycznych relacji.\u00a0 Wyznaczy\u0142 dialektyk\u0119 tej struktury u swoich pacjent\u00f3w i w dzie\u0142ach sztuki, doktrynach religijnych, teoriach filozoficznych, s\u0142ynnych biografiach oraz w przes\u0105dach przeci\u0119tnych obywateli. Praktycznie ca\u0142o\u015b\u0107 jego kreatywnej pracy by\u0142a temu po\u015bwi\u0119cona.<\/span>
\n<\/span>
\n<\/span>Socjologia wyobra\u017ani<\/b><\/p>\n

\n

Zastosowanie jungowskiej topologii do spo\u0142ecze\u0144stwa (z pewnymi dodatkami) jest domen\u0105 socjologii g\u0142\u0119bi lub socjologii wyobra\u017ani, rozwini\u0119tej g\u0142\u00f3wnie przez R.Bastide\u2019a i G.Duranda. Logos spo\u0142eczny (\u201epubliczna \u015bwiadomo\u015b\u0107\u201d Durkheima) jest zgeneralizowanym ego (superego). Na drugim skraju jest zbiorowa nie\u015bwiadomo\u015b\u0107 (lub spo\u0142eczna nie\u015bwiadomo\u015b\u0107). Pomi\u0119dzy nimi za\u015b jest ludzkie ego, stawiaj\u0105ce czo\u0142a spo\u0142ecze\u0144stwu swoj\u0105 osobowo\u015bci\u0105 (persona) oraz zbiorowej nie\u015bwiadomo\u015bci (nocna kraina mitu) poprzez swoj\u0105 psychik\u0119 i jej postaci (anima\/animus i cie\u0144).<\/span><\/p>\n

\n

Pomi\u0119dzy \u015bwiadomo\u015bci\u0105 zbiorow\u0105, a nie\u015bwiadomo\u015bci\u0105 zbiorow\u0105 istnieje dynamika, tak dalece jak rezonuj\u0105 pewne zagadnienia i s\u0105 homologiczne, podczas gdy w pewnych przypadkach popadaj\u0105 w niezgod\u0119 i konflikt. Wynika to z kinetyki spo\u0142ecznej (w\u0142\u0105czaj\u0105c mobilno\u015b\u0107) i g\u0142\u0119bokiej tre\u015bci proces\u00f3w spo\u0142ecznych. Jednostka lub cz\u0142owiek jest punktem w tej z\u0142o\u017conej dwustopniowej dialektyce nocy i dnia, codziennego i nokturnalnego.<\/span><\/p>\n

\n

Tr\u00f3jpodzielny model topologii spo\u0142ecznej Pitirima Sorokina, kt\u00f3ry rozr\u00f3\u017cnia pomi\u0119dzy trzema typami spo\u0142ecze\u0144stw i struktur spo\u0142ecznych (ideacyjn\u0105, idealistyczn\u0105 i odczuciow\u0105) na bazie czysto heurestycznego podej\u015bcia, uzyskuje pewien grunt w trzech archetypowych strukturach Duranda \u2013 \u201eheroicznej\u201d, \u201ecyklicznej\u201d i \u201emistycznej\u201d, kt\u00f3re s\u0105 dok\u0142adnym mitologicznym homologiem socjologicznych konstrukt\u00f3w Sorokina. Szko\u0142a Duranda, <\/span>The Center for Reaserch on the Imaginary<\/span><\/i>, przez 50 lat swojego istnienia wyprodukowa\u0142a ogromn\u0105 ilo\u015b\u0107 hermeneutycznej pracy nad \u201emito-analizowaniem\u201d system\u00f3w socjologicznych i \u201emito-krytycyzmem\u201d prac literackich lub zapis\u00f3w historycznych.<\/span>
\n<\/span>
\n<\/b>\u015ani\u0105c \u015bwiat<\/b><\/p>\n

\n

Przejd\u017amy teraz do kryzysu ekonomicznego. Powy\u017cej powiedzieli\u015bmy, \u017ce bardzo prawdopodobnym jest to, \u017ce obecny kryzys finansowy jest wyrazem znacznie g\u0142\u0119bszego procesu, tj. upadku logosu spo\u0142ecznego, rozmytego lub przesyconego momentami zmys\u0142owymi (a la Sorokin), czy te\u017c dionizyjskiego mitu, kt\u00f3ry zosta\u0142 przej\u0119ty przez masy (a la Durand). W systemie Junga proces ten mo\u017ce by\u0107 ujrzany jako \u201eobni\u017cenie poziomu umys\u0142owego\u201c (fr. <\/span>abaissement du niveau mental)<\/span><\/i>. Przypu\u015b\u0107my, \u017ce logiczne struktury ego i superego mog\u0142y si\u0119 skruszy\u0107 na progu krytycznym \u2013 co jest bardzo mo\u017cliwe, je\u015bli we\u017amiemy pod uwag\u0119 obserwacje spo\u0142ecze\u0144stwa rosyjskiego, kt\u00f3re gwa\u0142townie zdegradowa\u0142o si\u0119 w sensie intelektualnym i moralnym, jak r\u00f3wnie\u017c procesy zachodz\u0105ce w zachodniej kulturze i polityce. W takim razie, powinni\u015bmy si\u0119 spodziewa\u0107, \u017ce ludzko\u015b\u0107 runie g\u0142ow\u0105 naprz\u00f3d w re\u017cim nocy.<\/span><\/p>\n

\n

W jungowskiej topologii oznacza to, \u017ce zst\u0105pili\u015bmy ku zbiorowej nie\u015bwiadomo\u015bci. To nie jest po prostu nihilizm. Sam koncept niczego, lub nihil, przynale\u017cy do struktur logicznych zdolnych do abstrakcyjnej reprezentacji czystej negatywno\u015bci w kontra\u015bcie do czystej obecno\u015bci. Ale tak dalece jak logika jest os\u0142abiona, krystalicznie czysta nico\u015b\u0107 logicznego nihilizmu ukazuje si\u0119 nam nie jako pusta, lecz przepe\u0142niona nieuchwytnymi znaczeniami, obrazami bez zwi\u0105zku i zaaran\u017cowanymi dysharmonijnie, kakofonicznymi d\u017awi\u0119kami. Nihilizm nocy jest pe\u0142en d\u017awi\u0119k\u00f3w, kolor\u00f3w i kszta\u0142t\u00f3w, ale tylko ze stanowiska dnia. To w\u0142a\u015bnie jest nico\u015b\u0107.<\/span><\/p>\n

\n

Zaczniemy dostrzega\u0107 wyliczone poni\u017cej punkty krytyczne ciemno\u015bci. Koniec ko\u0144c\u00f3w, zawsze s\u0105 obiekty ciemniejsze od innych. Tak dotarli\u015bmy do jungowskiej wersji post-kryzysowej futurologii.<\/span><\/p>\n

\n

Logos spo\u0142eczny upad\u0142. Pomimo tego, \u017ce z sukcesem pokona\u0142 wszystkich swoich logicznych i ideologicznych wsp\u00f3\u0142zawodnik\u00f3w (teokracj\u0119, monarchi\u0119, faszyzm i komunizm), liberalizm jeszcze nie zmierzy\u0142 si\u0119 z ci\u0119\u017carem logosu spo\u0142ecznego, tj. zdany sam na siebie jest niezdolny do obrony \u0142adu dnia wobec nocy nadci\u0105gaj\u0105cej z ka\u017cdej strony, jakby <\/span>z wn\u0119trza<\/span><\/i>. Ostatni\u0105 tak\u0105 pr\u00f3b\u0105 by\u0142a imperialna przygoda ameryka\u0144skich neokonserwatyst\u00f3w. W mi\u0119dzyczasie, poprzednie <\/span>logoi<\/span><\/i> s\u0105 zostawione beznadziejnie odrzucone i za\u0142amane.<\/span><\/p>\n

\n

Dzienny charakter liberalizmu jest relatywny. By\u0107 mo\u017ce wygra\u0142 dok\u0142adnie dlatego, \u017ce proponowa\u0142 naj\u0142agodniejszy rodzaj \u0142adu, najmniej natr\u0119tny logos, najbardziej kompromisowy i tolerancyjny instrument dziennej represji nokturnalnej nie\u015bwiadomo\u015bci. Ale teraz zosta\u0142 si\u0142\u0105 rzeczy pozostawiony sam na sam w twarz z chaosem \u2013 dok\u0142adnie tym samym chaosem, na kt\u00f3rym polega\u0142 wcze\u015bniej.<\/span><\/p>\n

\n

Je\u015bli obecny kryzys ekonomiczny (dla cywilizacji liberalnej ekonomia jest substytutem \u0142adu i logosu) oka\u017ce si\u0119 by\u0107 ostatnim, wtedy nast\u0105pi fundamentalne \u201eobni\u017cenie poziomu umys\u0142owego ludzko\u015bci\u201d. \u015awiat pogr\u0105\u017cy si\u0119 we \u015bnie.<\/span><\/p>\n

<\/span><\/p>\n

Tylko jaki b\u0119dzie to sen?<\/span><\/p>\n


\n<\/span>
\n<\/span>
\n<\/span>Nowi aktorzy post-antropologii<\/b><\/p>\n

<\/span><\/p>\n

Zez\u0142omowanie \u201eego\u201d i \u201esuperego\u201d, ich odwr\u00f3cenie w ciemn\u0105 mg\u0142\u0119 psychozy prowadzi do pojawienia si\u0119 na czele nowych aktor\u00f3w. Ci aktorzy nie b\u0119d\u0105 ani klasami (jak w komunizmie), ani rasami (jak w Narodowym Socjalizmie), ani nawet jednostkami (jak w liberalizmie) \u2013 wszystkie te ideologie spo\u0142eczne zosta\u0142y ufundowane na specyficznych systemach logicznych i paralelnie do nich, na mitach, kt\u00f3rych struktura jest raczej zauwa\u017calnie nokturnalna. Ci aktorzy b\u0119d\u0105 kszta\u0142tami nie\u015bwiadomo\u015bci pozosta\u0142ymi po epoce \u015bwietlistej dominacji logosu. G\u0142\u00f3wne figury w relacji pomi\u0119dzy ego, a nie\u015bwiadomo\u015bci\u0105, uzyskaj\u0105 autonomi\u0119 i stan\u0105 si\u0119 substytutem ego. Ludzko\u015b\u0107 b\u0119dzie \u201es\u0142ysza\u0142a g\u0142osy\u201d.<\/span><\/p>\n

<\/span><\/p>\n

Fakt, \u017ce ego cz\u0142owieka wsp\u00f3\u0142czesnego stanie si\u0119 dynamiczne, r\u00f3\u017cnorakie, gro-podobne i przypadkowe, mo\u017ce by\u0107 ju\u017c dostrze\u017cony wsz\u0119dzie \u2013 w ci\u0105g\u0142ych zmianach zawod\u00f3w, przeprowadzkach (nowy nomadyzm), zmianie p\u0142ci, nick-name\u2019\u00f3w, pokazywaniu si\u0119 sobowt\u00f3r\u00f3w i klon\u00f3w (wpierw w literaturze, filmach i grach komputerowych, ale jutro w praktyce). Stanie si\u0119 to oklepane, jako \u017ce \u017cycie uzyska bardziej ironiczn\u0105, gro-podobn\u0105 natur\u0119. Cykl zaniknie, gdy rodziny, partnerzy, przyjaciele, kraje i zawody b\u0119d\u0105 zmieniane z pr\u0119dko\u015bci\u0105 kalejdoskopow\u0105. Ludzie coraz cz\u0119\u015bciej b\u0119d\u0105 zmienia\u0107 p\u0142e\u0107, a operacje do tego prowadz\u0105ce stan\u0105 si\u0119 czym\u015b niejednorazowym \u2013 kto\u015b jest kobiet\u0105, ma do\u015b\u0107, staje si\u0119 m\u0119\u017cczyzn\u0105, wtedy ponownie kobiet\u0105 itd. Ale w pewnym momencie \u2013 z trudem to dostrze\u017cemy \u2013 sam czynnik indywidualnej to\u017csamo\u015bci zaniknie, a zasada wolno\u015bci prze\u017cre rdz\u0105 \u201etotalitarne kajdany\u201d indywidualno\u015bci. W cz\u0142owieku zostan\u0105 odkryte oddzielne komponenty atomu \u2013 elektrony, protony, kwarki, a wszystkie one za\u017c\u0105daj\u0105 dla siebie \u201enowych wolno\u015bci\u201d (jak belgijski pisarz Jean Ray przewidywa\u0142 w swojej <\/span>The Hand of G\u00f6tz von Berlichingen<\/span><\/i>).<\/span><\/p>\n

\n

W tym momencie ujrzymy serie bardzo interesuj\u0105cych zjawisk i nadej\u015b\u0107, kt\u00f3re zdefiniuj\u0105 panoram\u0119 krajobrazu post-antropologicznego.<\/span>
\n<\/span>
\n<\/span>Nadej\u015bcie Cienia<\/b><\/p>\n

\n

\u201eCie\u0144\u201d b\u0119dzie jednym z g\u0142\u00f3wnych aktor\u00f3w \u201ejungowskiej Apokalipsy\u201d. Fantazje o \u017cyj\u0105cych cieniach (w ba\u015bniach Andersena i bajkach ludowych) to s\u0142ynna opowie\u015b\u0107, powtarzalnie przejawiaj\u0105ca si\u0119 w literaturze, teatrze i operze. \u201eCie\u0144\u201d jest synonimem diab\u0142a, a my mo\u017cemy doda\u0107, \u017ce to ten obraz koincyduje z rozleg\u0142ymi i r\u00f3\u017cnorakimi opisami Antychrysta czy \u201enadej\u015bcia Szatana\u201d. Perspektywa Junga r\u00f3\u017cni si\u0119 od religijnych, czy teologicznych zapatrywa\u0144 na ten temat, w tym, \u017ce bada on figur\u0119 diab\u0142a \u2013 w duchu \u201eApokatastazy\u201d Orygena Adamantiusza \u2013 jako negatywn\u0105 relatywnie.<\/span><\/p>\n

\n

Wed\u0142ug Junga w \u201ediable-cieniu\u201d kumuluje si\u0119 wszystko, co by\u0142o zaniechane przez ego podczas nieudanej indywiduacji, tj. w trakcie translacji zbiorowej nie\u015bwiadomo\u015bci i jej archetyp\u00f3w w sferze logosu. Zatem, diabe\u0142 nie jest niezale\u017cny ani pierwotny, ale jedynie symbolizuje totalno\u015b\u0107 ludzkich pora\u017cek i nast\u0119pstw tarcia z \u201esuperego\u201d, kt\u00f3re z kolei jest zwi\u0105zane nie tyle z indywidualnymi b\u0142\u0119dami, co z dysonansem i konfliktem spo\u0142ecznego logosu (w\u0142\u0105czaj\u0105c w to aspekty religijne i moralne) z mitologicznym kompleksem spoczywaj\u0105cym pod fundamentami spo\u0142ecze\u0144stwa. Cie\u0144 to przegrana <\/span>Selbst<\/span><\/i>. Koniec ko\u0144c\u00f3w, diabe\u0142 by\u0142 onegdaj anio\u0142em \u015bwiat\u0142a, kt\u00f3ry upad\u0142\u2026<\/span><\/p>\n

\n

Cie\u0144, kt\u00f3ry ujawni si\u0119 w bliskiej przysz\u0142o\u015bci niekoniecznie musi by\u0107 postrzegany jedynie jako \u201ediabe\u0142\u201d religii chrze\u015bcija\u0144skiej. W poj\u0119ciach spo\u0142ecznych i psychoanalitycznych, b\u0119dzie to po prostu \u201erezydent\u201d, jaki\u015b rodzaj surogatu lub zanikaj\u0105cego \u201eja\u201d, a w obliczu niezr\u00f3\u017cnicowanej zbiorowej nie\u015bwiadomo\u015bci, ta posta\u0107 b\u0119dzie raczej niczym \u201eposi\u0142ek zbawienny\u201d, kt\u00f3ry, co odnosi si\u0119 do jego identyfikacji, b\u0119dzie sta\u0142 wy\u017cej ni\u017c mitologiczny chaos p\u0142ywaj\u0105cy daleko w dole. Zatem \u201ecie\u0144\u201d, jako obraz zachowany ze straconego \u201eego\u201d, b\u0119dzie stanowi\u0142 dla post-ludzko\u015bci rodzaj pokusy. Cie\u0144 nie b\u0119dzie dzia\u0142a\u0142 jako wr\u00f3g ludzko\u015bci (zw\u0142aszcza skoro ludzie w tym czasie ust\u0105pi\u0105 post-ludziom). Raczej b\u0119dzie on dzia\u0142a\u0142 jako wr\u00f3g niezr\u00f3\u017cnicowanej otch\u0142ani nierozr\u00f3\u017cnialnych sn\u00f3w.<\/span><\/p>\n

\n

Czym b\u0119dzie ten \u201ecie\u0144\u201d w swoim nadej\u015bciu? Jest to ci\u0119\u017ckie do wyobra\u017cenia, skoro spo\u0142eczny krajobraz znacz\u0105co si\u0119 zmieni. Upadek logosu nie zatrzyma nauki, czy precyzyjniej \u2013 technologii, st\u0105d rozpuszczenie si\u0119 indywidualno\u015bci mo\u017ce by\u0107 si\u0142\u0105 inercji po\u0142\u0105czone z kontynuacj\u0105 procesu technologicznego. Tak wi\u0119c cie\u0144 nadejdzie w \u015bwicie maszyn i urz\u0105dze\u0144. Ale nie b\u0119dzie to pojedyncza ludzka istota, ani ich grupa. B\u0119dzie to co\u015b przypominaj\u0105cego chmur\u0119, mg\u0142\u0119, my\u015bl\u0105c\u0105 nebul\u0119, mog\u0105c\u0105 przyjmowa\u0107 r\u00f3\u017cne to\u017csamo\u015bci, imiona i typy. Te obrazy b\u0119d\u0105 cokolwiek niewyra\u017ane, jakby zakryte mg\u0142\u0105. Cie\u0144, raczej ni\u017c w formie potwor\u00f3w, poka\u017ce si\u0119 w postaci wspomnie\u0144 i oci\u0119\u017ca\u0142ych, g\u0119stych sn\u00f3w.<\/span><\/p>\n

\n

To jest jeden biegun.<\/span>
\n<\/span>
\n<\/span>Operacja Alraune<\/b><\/p>\n

\n

Kolejn\u0105 postaci\u0105 jungowskiej Apokalipsy b\u0119dzie bezcielesna \u017ce\u0144ska anima. Nie b\u0119dzie to ludzka kobieta, ale kobieco\u015b\u0107 w swoim zbiorowym, widmowym aspekcie.<\/span><\/p>\n

<\/span><\/p>\n

Warto tu bardziej szczeg\u00f3\u0142owo zatrzyma\u0107 si\u0119 nad ide\u0105 animy w pracach Junga. Jego anima nie jest obrazem kobiety opartym na zwierz\u0119cym instynkcie, ani po\u017c\u0105dliwej obserwacji p\u0142ci kobiecej, ani nawet na pami\u0119ci genetycznej, jak pr\u00f3bowa\u0142 t\u0142umaczy\u0107 to freudyzm, czy wsp\u00f3\u0142czesna psychologia materialistyczna. To kreacja czysto m\u0119skiego ego, kt\u00f3re poprzez anim\u0119 nadaje struktur\u0119 zar\u00f3wno samemu sobie i relacjom z wewn\u0119trznym innym (b\u0119d\u0105cym tym samym), przechodz\u0105c do projekcji tej relacji na zewn\u0105trz na innych i samego siebie wewn\u0105trz ram formy \u2013 jest to kobieta w sensie socjalno-p\u0142ciowym.<\/span><\/p>\n

\n

M\u0119skie ego nie wie nic o kobiecym, i nie chce ani nie mo\u017ce niczego o nim wiedzie\u0107. Zaledwie projektuje \u017cyj\u0105cy obraz, w kt\u00f3rym odwo\u0142uje si\u0119 do\u0144 zbiorowa nie\u015bwiadomo\u015b\u0107\u00a0 (\u201ees\u201d), na otaczaj\u0105c\u0105 materi\u0119 socjo-biologiczn\u0105. Wewn\u0119trzna anima i zewn\u0119trzna kobieta s\u0105 dla m\u0119skiego ego (logosu) dok\u0142adnie jednym i tym samym. Anima jest prymarna, a to, co nie idzie w parze z anim\u0105 w kobiecie jest albo niedostrzegane, odrzucane, cenzurowane, albo nienawidzone przez m\u0119skie ego. Wszystko to psychoanalitycy zaobserwowali w milionach przyk\u0142ad\u00f3w.<\/span><\/p>\n

\n

Je\u015bli m\u0119ska anima jest przyci\u0105gana przez posta\u0107 Meluzyny (zamieszkuj\u0105c\u0105 wod\u0119 kobiet\u0119-wr\u00f3\u017ck\u0119-ryb\u0119 z ogonem i bez genitali\u00f3w), zatem niezgodno\u015b\u0107 w zewn\u0119trznej kobiecie, w odniesieniu do tego standardu b\u0119dzie przedstawiony jako ich wina, a nie wina obrazu (w kt\u00f3rym po prawdzie nie ma nic patologicznego \u2013 koniec ko\u0144c\u00f3w, jest to harmonicznie i \u015bci\u015ble wplecione w \u015bwi\u0119ty leksykon wspania\u0142ych sn\u00f3w).<\/span><\/p>\n

\n

Paralelne badanie zosta\u0142o przeprowadzone przez Leviego-Straussa nad struktur\u0105 zwi\u0105zku. W mitach wielu plemion ameryka\u0144skich, jak r\u00f3wnie\u017c innych lud\u00f3w Afryki i Melanezji, albo \u2013 szerzej \u2013 ca\u0142ego \u015bwiata \u2013 powracaj\u0105cy jest motyw \u201enale\u017cytej skali ma\u0142\u017ce\u0144stwa\u201d. Aby pokaza\u0107, co jest w\u0142a\u015bciwe, mit pokazuje, co takim nie jest.\u00a0 S\u0105 niezliczone, sta\u0142e motywy dotycz\u0105ce za\u015blubin ze zwierz\u0119tami (Masza i nied\u017awied\u017a), demonami, anio\u0142ami (na przyk\u0142ad Ksi\u0119ga Enocha), obiektami, potworami i tak dalej. S\u0105 to zbyt egzotyczne zwi\u0105zki, co oznacza, \u017ce ego wykoleba\u0142o si\u0119 zbyt daleko wskro\u015b horyzont\u00f3w nie\u015bwiadomo\u015bci i \u2013 jako regu\u0142a \u2013 legendy ostrzegaj\u0105, \u017ce nic dobrego z tego nie wynika.<\/span><\/p>\n

\n

Nadmierna blisko\u015b\u0107 zwi\u0105zku jest przedstawiana przez kazirodztwo, tabu, kt\u00f3re le\u017cy u serca wszystkich znanych struktur spo\u0142ecznych, z najrzadszymi wyj\u0105tkami (tj. zaratusztrianizm, kt\u00f3ry legalizowa\u0142 kazirodztwo, a nawet wyj\u0105\u0142 spod prawa; albo w praktyce \u017cydowskich sekt sabbatycznch w Turcji \u2013 patrz M. Maffesoli). W odniesieniu do animy, oznacza to, \u017ce ego zbli\u017cy\u0142o si\u0119 zanadto do zbiorowej nie\u015bwiadomo\u015bci, co jest pe\u0142ne ryzyka rozpadu, albo mog\u0142oby w miejsce takowego wprowadzi\u0107 w\u0142asne \u201eegotystyczne\u201d projekcje, prowadz\u0105ce do bezp\u0142odno\u015bci albo generacji potwor\u00f3w, tj. do sp\u0142yni\u0119cia w krain\u0119 cienia. Cie\u0144 jest totalno\u015bci\u0105 tych tabu, kt\u00f3rych przekroczenie kusi\u0142o cz\u0142owieka.<\/span><\/p>\n

\n

I tu powstaje pytanie: sk\u0105d bierze si\u0119 m\u0119skie ego? R\u00f3\u017cni socjologowie, filozofowie i psycholodzy oferowali r\u00f3\u017cne odpowiedzi. Marksistowski socjolog Bourdieu, dla przyk\u0142adu\u00ad, wierzy \u017ce p\u0142e\u0107 jest czysto spo\u0142ecznym zjawiskiem, tj. \u017ce ego wy\u0142\u0105cznie przez spo\u0142ecze\u0144stwo zostaje ufundowane z m\u0119sk\u0105 jako\u015bci\u0105 \u2013 dyktatur\u0119 \u201esuperego\u201d \u2013 a w praktyce poprzez edukacj\u0119 i strukturyzowanie relacji rodzinnych. Wed\u0142ug Bourdieu, je\u015bli ch\u0142opiec zostaje wychowany i jest traktowany jako dziewczynka, b\u0119dzie dziewczynk\u0105, a jego ego i persona b\u0119d\u0105 w pe\u0142ni opierzone \u017ce\u0144sko w osobowo\u015bci. Na tym jest oparta wsp\u00f3\u0142czesna \u201etolerancja p\u0142ciowa\u201d i zachodnia interpretacja praw cz\u0142owieka, w kt\u00f3rej cz\u0142owiek (jak zar\u0119czy\u0142 klasyk liberalizmu, Locke) jest tabula rasa, na kt\u00f3rej spo\u0142ecze\u0144stwo pisze cokolwiek chce. Marks r\u00f3wnie\u017c tak my\u015bla\u0142.<\/span><\/p>\n

\n

W ka\u017cdym razie mo\u017ce zosta\u0107 przyj\u0119te, \u017ce to nie od p\u0142ci duszy (anima-animus) zale\u017cy, czy ego jest m\u0119skie, czy \u017ce\u0144skie, ale przeciwnie \u2013 p\u0142e\u0107 duszy poprzez logik\u0119 konwersacji determinuje to\u017csamo\u015b\u0107 p\u0142ciow\u0105 ego. Anima prowadzi do ego b\u0119d\u0105cego m\u0119skim, w celu uczynienia procesu indywiduacji harmonicznym, tj. jego nadej\u015bcia w \u015bwiat\u0142o logosu. I odwrotnie, animus ekstrapoluje siebie w regionie logicznym poprzez \u017ce\u0144skie ego w celu wy\u0107wiczenia ca\u0142ej, samej indywiduacji. Zauwa\u017cmy, \u017ce wszystkie te rozwa\u017cania dotycz\u0105 tylko teorii Junga, wed\u0142ug kt\u00f3rej dusza ma p\u0142e\u0107.<\/span><\/p>\n

\n

W ka\u017cdym razie, poj\u0119cie szczeg\u00f3lnej autonomii duszy nasyconej p\u0142ci\u0105 pozwala nam zwizualizowa\u0107 posta\u0107 Animy, kt\u00f3r\u0105 prawdopodobnie spotkamy na kursie globalnego kryzysu finansowego. Ta kobieco\u015b\u0107 \u201ebez kobiet\u201d lub \u201eosobno od kobiet\u201d mo\u017ce r\u00f3wnie dobrze ukaza\u0107 si\u0119 poprzez seri\u0119 archetyp\u00f3w, kt\u00f3re diachronicznie lub synchronicznie zamanifestuj\u0105 si\u0119 w postaci gigantycznych figur kobiecych, mrocznych, ohydnych i starych kobiet, wr\u00f3\u017cek, Ondyn, nimf i salamander, albo w postaci \u017ce\u0144skich \u017cywio\u0142\u00f3w takich jak woda i ziemia. Plastikowa fantazja gnij\u0105cego logosu spo\u0142ecznego ust\u0119puje postaciom technicznym lub wirtualnym. Jednak\u017ce jest nieistotne, czy te postaci Animy uka\u017c\u0105 si\u0119 poprzez dysfunkcj\u0119 w procesie klonowania, czy te\u017c jako rezultat rozwoju wizualnych iluzji na totalitarnym ekranie. Najwa\u017cniejsza w tym nie jest technologia fenomenu Animy, lecz jego filozoficzne znaczenie. Logos spo\u0142eczny w ostatnim wieku by\u0142 przewa\u017caj\u0105co m\u0119ski. W rozk\u0142adzie wypluje ostateczn\u0105 \u017ce\u0144sk\u0105 fantazj\u0119 zupe\u0142nie jak, wed\u0142ug legend, nasienie wydalone przez wisielca wydaje z siebie mandragor\u0119 lub Alraune (patrz cudowna nowela Hannsa Heinza Ewersa, <\/span>Alraune<\/span><\/i>).<\/span><\/p>\n

\n

Kiedy my\u015blimy o kobieco\u015bci bez kobiet, chcemy podkre\u015bli\u0107 to, jak anima jest powi\u0105zana z m\u0119skim ego, a to oznacza \u017ce post-antropologiczny obszar animy b\u0119dzie prawdopodobnie powi\u0105zany z zanikiem m\u0119\u017cczyzn i ich ton\u0105cym \u201eja\u201d pr\u0119dzej ni\u017c kobiet, kt\u00f3re z logicznego punktu widzenia, zostan\u0105 relegowane do specyficznej niszy egzystencjalnej. Powinni\u015bmy teraz rozwa\u017cy\u0107, jakiego rodzaju to b\u0119dzie nisza.<\/span><\/p>\n

<\/span><\/p>\n

\n


\n<\/span>Animus<\/b><\/p>\n

\n

Je\u015bli anima jest produktem czysto m\u0119skiego ego, wtedy animus jest produktem czysto \u017ce\u0144skiego. M\u0119\u017cczyzna, kt\u00f3ry ustanawia kobiecy sen, to jest m\u0119ska forma \u201ees\u201d, nigdy nie istnia\u0142 i nie istnieje. To nie m\u0119skie ego, lecz co\u015b ca\u0142kiem innego. Czaruj\u0105cy ksi\u0105\u017c\u0119, szlachetny rycerz, bohater \u2013 kobieta daje im \u017cycie i zape\u0142nia nimi kultur\u0119. Kobieta stworzy\u0142a m\u0119\u017cczyzn\u0119. W dos\u0142ownym sensie, urodzi\u0142a go. Figuratywnie, wynalaz\u0142a go. M\u0119\u017cczyzna zosta\u0142 pomy\u015blany przez kobiet\u0119 w trzech formach \u2013 jako niemowl\u0119, jako bohater i jako stary, m\u0105dry nauczyciel. S\u0105 to trzy instancje nie\u015bwiadomo\u015bci. <\/span>Puer luden<\/span><\/i>, homunkulus, Liliput, bawi\u0105ce i \u015bmiej\u0105ce si\u0119 dziecko \u2013 s\u0105 to oznaki nie\u015bwiadomo\u015bci, kt\u00f3re \u017ce\u0144skie ego jest zdolne obj\u0105\u0107, zrozumie\u0107 i ogarn\u0105\u0107. Heroiczny m\u0105\u017c jest nie\u015bwiadomym, w formie poprzez kt\u00f3r\u0105 egzystencjalna bitwa mo\u017ce zosta\u0107 stoczona o stawk\u0119 ich istnienia (skoro prawdziwi m\u0119\u017cczy\u017ani, kt\u00f3rzy by na to zas\u0142ugiwali, zwyczajnie nie istniej\u0105). Ostatecznie, starszy nauczyciel jest nie\u015bwiadomym w postaci \u015bmierci, kt\u00f3ra pojmuje dynamik\u0119 kobiecego ego i zamra\u017ca je w lodzie wieczno\u015bci. Tacy m\u0119\u017cczy\u017ani \u017cyj\u0105 tylko w psychice kobiet i st\u0105d ukazuj\u0105 si\u0119 w dzie\u0142ach sztuki. Utalentowani, sfeminizowani arty\u015bci odczytuj\u0105 cienkie fa\u0142dy kobiecych sn\u00f3w i sprowadzaj\u0105 je w kultur\u0119. I tylko tam, jako wzory, przybieraj\u0105 swoje m\u0119skie ego, totalnie odmienne w strukturze i stylu, dostosowuj\u0105ce si\u0119 do norm spo\u0142ecznych, dyktatury \u201esuperego\u201d i uzyskuj\u0105 status persony.<\/span><\/p>\n

\n

Os\u0142abienie nacisku kultury prowadzi do m\u0119\u017cczyzn zamieniaj\u0105cych si\u0119 w to, co widzimy dzi\u015b dooko\u0142a siebie, od czego kobiece ego odwraca si\u0119 w obrzydzeniu. To dzisiejsze zasmarkane, wrzaskliwe dzieciaki, wieprze, paskudni (w najlepszym razie), tch\u00f3rzliwi i chciwi m\u0119\u017cczy\u017ani, oraz starzy i niemili, kt\u00f3rzy przez ca\u0142e \u017cycie zgromadzili tylko wa\u015bnie i z\u0142e nawyki. Spo\u0142eczne projekcje \u017ce\u0144skiego ducha wcze\u015bniej utka\u0142y ze sob\u0105 obrazy heroicznych m\u0119\u017c\u00f3w i ustanowi\u0142y takowe jako standard. Kiedy ta praca zosta\u0142a os\u0142abiona w segmencie logosu spo\u0142ecznego, za kt\u00f3ry by\u0142y odpowiedzialne \u017ce\u0144skie osobowo\u015bci w erze patriarchatu, wtedy wszystko si\u0119 zachwia\u0142o. Pozosta\u0142y tylko dziwne i niechlujne istoty o nie-tradycjonalnych orientacjach \u2013 \u015bwiry i nudziarze. Patriarchat by\u0142 produktem ekstrapolacji \u017ce\u0144skiej fantazji.<\/span><\/p>\n

\n

Zatem kim b\u0119dzie Animus bez m\u0119\u017cczyzn? B\u0119dzie to produkt ostatecznego uwolnienia kobiecej energii, solarny bohater, \u201enadcz\u0142owiek\u201d \u2013 niewinny jak dziecko, okrutny jak m\u0119\u017cczyzna i m\u0105dry jak starzec. \u017be\u0144ski dialog z nie\u015bwiadomo\u015bci\u0105 przyniesie ostatni\u0105 salw\u0119 erotycznej energii w lataj\u0105cej, z\u0142otej figurze. B\u0119dzie ona efemeryczna i szybko si\u0119 rozp\u0142ynie, jako \u017ce w danej absencji \u0142adu spo\u0142ecznego, Animus nie b\u0119dzie mia\u0142 nic, poprzez co m\u00f3g\u0142by zabezpieczy\u0107 swoj\u0105 wol\u0119 mocy. B\u0119dzie to przeb\u0142ysk absolutnego \u015bwitu \u201emetafizycznego faszyzmu\u201d, kt\u00f3ry pojawi si\u0119 na horyzoncie tylko po to, by zab\u0142ysn\u0105\u0107 i rozpu\u015bci\u0107 si\u0119 w nadci\u0105gaj\u0105cej nocy.<\/span><\/p>\n

<\/span><\/p>\n

Jednak\u017ce kto wie, mo\u017cna nawet chwilowa kontemplacja narodzin i znikni\u0119cia Animusa b\u0119dzie spektaklem, kt\u00f3ry w iluzoryczny spos\u00f3b, zaspokoi wielkie kobiece oczekiwania.<\/span><\/p>\n


\n<\/span>Radykalny Podmiot<\/b><\/p>\n

\n

Jeszcze jedna posta\u0107 zajmie swoje miejsce w post-kryzysowej (anty)utopii. Tym razem ta osobisto\u015b\u0107 nie pochodzi z arsena\u0142u jungowskiej topologii, lecz z post-filozoficznych instytucji \u201enowej metafizyki\u201d. Jest to to Radykalny Podmiot, opisany schematycznie w moich ksi\u0105\u017ckach <\/span>Filozofia Tradycjonalizmu<\/span><\/i>, <\/span>Post-Filozofia<\/span><\/i> oraz <\/span>Radykalny Podmiot i jego bli\u017aniak<\/span><\/i>.<\/span><\/p>\n

\n

Nie b\u0119d\u0105c postaci\u0105 Jungowsk\u0105, mo\u017ce by\u0107 mimo to opisany poj\u0119ciami \u201ejungowskiej Apokalipsy.\u201d<\/span><\/p>\n

\n

Radykalny Podmiot jest urzeczywistnieniem porywu archetyp\u00f3w zbiorowej nie\u015bwiadomo\u015bci w \u015bwiat\u0142o dnia, wraz z modelem odbiegaj\u0105cym od tego ze spo\u0142ecznego i kulturalnego logosu, kt\u00f3ry zdominowa\u0142 cykl znanej ludzkiej cywilizacji. Radykalny Podmiot to alternatywny logos (albo dok\u0142adniej, logos potencjalnie nios\u0105cy mnogo\u015b\u0107 logoi), dziel\u0105cy z dotychczas znanym logosem jego dzienn\u0105 natur\u0119, ale na inny spos\u00f3b nale\u017c\u0105cy do zbiorowej nie\u015bwiadomo\u015bci i mitologicznych fundament\u00f3w spo\u0142ecze\u0144stwa (kultury, cywilizacji). W por\u00f3wnaniu do tego, geneza uprzedniego (starego) logosu z mitu by\u0142a w\u0105tpliwa od samego pocz\u0105tku, je\u015bli nie fatalnie b\u0142\u0119dna.<\/span><\/p>\n

<\/span><\/p>\n

Z filozoficznego punktu widzenia, teoria najbli\u017csza temu modelowi to heidegerrowska \u201eEreignis\u201d, kt\u00f3r\u0105 rozwin\u0105\u0142 od 1936 do 1944 roku.<\/span><\/p>\n

<\/span><\/p>\n

Radykalny Podmiot jest zdolny do indywiduacji pod wszelkimi warunkami, tak d\u0142ugo jak operuje logosem nie jako faktycznym stanem rzeczy, ale logosem jako potencjalno\u015bci\u0105, to jest w sferze, kt\u00f3ra le\u017cy pomi\u0119dzy zbiorow\u0105 nie\u015bwiadomo\u015bci\u0105 (mitem), a jej koncentracj\u0105 w rzeczywisto\u015bci logosu \u2013 zanim ta koncentracja staje si\u0119 nieodwracalna.<\/span><\/p>\n

\n

Jest to rozpuszczony logos, proto-logos. Radykalny Podmiot jest realizacj\u0105 <\/span>Selbst<\/span><\/i> w jej bezwarunkowej postaci, wolnej od wszelkich okoliczno\u015bci, za\u015b psyche nie bierze udzia\u0142u w takiej realizacji, skoro zajmujemy si\u0119 (wed\u0142ug Junga i Otta) tajemniczymi horyzontami ducha w czystej postaci, poza wodami psychicznymi, rodzajem \u201esuchej \u015bcie\u017cki.\u201d<\/span><\/p>\n


\n<\/span>Ostateczna kompozycja<\/b><\/p>\n

\n

Pisarz Jurij Mamlejew raz napisa\u0142 w tytule jednej ze swoich powie\u015bci: \u201eJeste\u015bmy gotowi na Drugie Nadej\u015bcie\u201d. To prawda.<\/span><\/p>\n

<\/span><\/p>\n

Jaka b\u0119dzie kombinacja biegun\u00f3w post-antropologii?<\/span><\/p>\n

<\/span><\/p>\n

Teoretycznie, i wed\u0142ug formalnych symetryczno\u015bci, b\u0119d\u0105 cztery dynamiczne post-to\u017csamo\u015bci, kt\u00f3re s\u0105 relatywnie autonomiczne \u2013 cie\u0144, anima, animus i Radykalny Podmiot. Mo\u017cna przypu\u015bci\u0107, \u017ce \u201ecie\u0144-diabe\u0142\u201d b\u0119dzie pr\u00f3bowa\u0142 poszerzy\u0107 swoje pole do maksymalnego dost\u0119pnego stopnia, to jest wbrew animie, animusowi i Radykalnemu Podmiotowi.<\/span><\/p>\n

<\/span><\/p>\n

Tak jak nast\u0105pi podwojenie Radykalnego Podmiotu, czyli ustanowienie jego diabolicznego symulakrum \u2013 co spr\u00f3bowano opisa\u0107 w ksi\u0105\u017cce \u201eRadykalny Podmiot i jego Bli\u017aniak\u201d, w kt\u00f3rej poprzez \u201ebli\u017aniaka\u201d mamy na my\u015bli dok\u0142adnie to, do czego Jung odnosi\u0142 si\u0119 jako do \u201ecienia\u201d, tylko \u017ce w apokaliptycznej i socjologicznej perspektywie, kt\u00f3r\u0105 teraz badamy \u2013 cie\u0144 makrokosmosu, nie za\u015b mikro-psychologii. Aby podsumowa\u0107 t\u0105 ksi\u0105\u017ck\u0119 w jednej frazie: odr\u00f3\u017cnienie Radykalnego Podmiotu od jego bli\u017aniaka b\u0119dzie trudne, i w tym w\u0142a\u015bnie kryje si\u0119 metafizyczny nerw ca\u0142ego dramatu \u015bwiata (\u015bwiat zosta\u0142 stworzony w \u015bwietle telosu tej ostatecznej wnikliwo\u015bci).<\/span><\/p>\n

\n

Walencyjno\u015b\u0107 zwi\u0105zku pomi\u0119dzy cieniem, a Radykalnym Podmiotem po\u015br\u00f3d innych rzeczy u\u017cyczy cieniowi warto\u015b\u0107 metafizyczn\u0105, a z niej inercyjna pozosta\u0142o\u015b\u0107 rozproszonego logosu stworzy \u201espo\u0142ecznie\u201d znacz\u0105c\u0105 posta\u0107. Tutaj nawiasem m\u00f3wi\u0105c ca\u0142kiem celny jest teologiczny model rozumienia diab\u0142a, kt\u00f3ry w odr\u00f3\u017cnieniu od psychologicznego pragmatyzmu Junga (i jego zaufania Gnozie) formu\u0142uje w odniesieniu do tej postaci w\u0142a\u015bciwe proporcje reakcji, walki lub odwrotu.<\/span><\/p>\n

\n

Z\u0142oty Animus, wychodz\u0105c z peryferi\u00f3w \u017ce\u0144skiego horyzontu w blasku absolutnego faszyzmu, nie b\u0119dzie mia\u0142 prawdopodobnie \u017cadnej relacji z Anim\u0105, lub cieniem. Cie\u0144 jest mu niedost\u0119pny, jako \u017ce w nim \u017ce\u0144skie ego jest uwalniane od siebie, jego w\u0142asnego grzechu, jego w\u0142asnego cienia. Kobiece ego jest cieniem. Ale czym zatem jest m\u0119skie ego? By\u0107 mo\u017ce tylko nieporozumieniem? Nie jest jeszcze jasne jak Radykalny Podmiot odnosi si\u0119 do bezcielesnego Animusa. I czy to kiedykolwiek b\u0119dzie mia\u0142o jakie\u015b znaczenie?<\/span><\/p>\n

\n

Teraz cie\u0144 zdecydowanie pr\u00f3buje pochwyci\u0107 p\u0142ynn\u0105 Anim\u0119, w\u0142\u0105czy\u0107 j\u0105 w swoj\u0105 struktur\u0119, by\u0107 mo\u017ce poprzez inercj\u0119 pami\u0119ci. Jak wiedz\u0105 wsp\u00f3\u0142cze\u015bni fizycy, nawet substancje materialne maj\u0105 pami\u0119\u0107. Cie\u0144 ujrzy post-antropologiczn\u0105 symetri\u0119 ze swym kobiecym ego rozp\u0142ywaj\u0105cym si\u0119 w nico\u015bci.<\/span><\/p>\n

\n

Jeszcze inny, pi\u0105ty element b\u0119dzie w tle. Mo\u017ce by\u0107 on opisany tylko jako \u201epowr\u00f3t staro\u017cytnych bog\u00f3w\u201d (sformu\u0142owanie Heideggera), powstanie zbiorowej nie\u015bwiadomo\u015bci lub piek\u0142a w jego formie etymologicznej, gdy niewidzialne (Hades) staje si\u0119 widzialnym (ide\u0105, form\u0105). W absencji t\u0142umi\u0105cego logosu wszystkie mity powstan\u0105 razem bez jakiejkolwiek diachronicznej kontroli i bez \u0142adu (Ordnung). Chrze\u015bcija\u0144ska \u015bwiadomo\u015b\u0107 mo\u017ce r\u00f3wnie\u017c zosta\u0107 do tego bezpiecznie odniesiona, tak jak \u017c\u0105da tego religia. W sensie moralnym, \u015bci\u015ble religijnym, pokusa nie powinna mie\u0107 \u017cadnej w\u0142adzy ani mocy nad ocalonym cz\u0142owiekiem, je\u015bli z\u0142o w jednej chwili nie przyjmie wieloznacznych cech, kt\u00f3re tworz\u0105 duchowy i moralny wyb\u00f3r \u2013 jako \u017ce rozpoznanie duch\u00f3w jest naprawd\u0119 heroicznym wyzwaniem i wielkim wyczynem \u2013 i nie bior\u0105cym siebie za gwarant, jak spo\u0142eczno-kulturalna banalno\u015b\u0107. Kiedy z\u0142o przychodzi pod postaci\u0105 z\u0142a, nie jest takie trudne do odrzucenia. Kiedy nadchodzi jako co\u015b niezrozumia\u0142ego i przyt\u0142aczaj\u0105cego jednocze\u015bnie, wtedy zaj\u0119cie surowej pozycji jest znacznie trudniejsze. Takie jest krzepkie i efektywne z\u0142o.<\/span><\/p>\n

<\/span><\/p>\n

Czy to naprawd\u0119 nast\u0105pi?<\/span><\/p>\n

\n

Koniecznie tak, skoro z jednej strony, taki scenariusz w og\u00f3lnikach zosta\u0142 spisany w \u015bwi\u0119tych tekstach ludzko\u015bci, podczas gdy z drugiej wsp\u00f3\u0142czesna socjologia, badania kulturowe, filozofia i psychologia analityczna w swych w\u0142asnych j\u0119zykach i terminologiach dosz\u0142y do mniej lub bardziej podobnego pogl\u0105du. Z pewno\u015bci\u0105 tak b\u0119dzie, dok\u0142adnie jak to zosta\u0142o opisane. Pytanie brzmi: kiedy dok\u0142adnie?<\/span><\/p>\n

\n

Ka\u017cda pora\u017cka w historii cywilizacji, ka\u017cda wielka wojna, katastrofa naturalna, krwawa rewolucja i szalony cykl kulturalnego, politycznego, spo\u0142ecznego, ekonomicznego i technologicznego rozwoju mo\u017ce potencjalnie oznacza\u0107 upadek logosu spo\u0142ecznego, kt\u00f3ry w jasny spos\u00f3b i wystarczaj\u0105co dawno temu osi\u0105gn\u0105\u0142 sw\u00f3j punkt nasycenia i przeby\u0142 g\u0142\u00f3wne etapy swojej podr\u00f3\u017cy. Logos spo\u0142eczny ju\u017c si\u0119 \u201enarodzi\u0142, o\u017ceni\u0142 i umar\u0142.\u201d Sta\u0142o si\u0119 to oczywiste za czas\u00f3w Nietzschego. Heidegger, Spengler i w szerszym sensie wi\u0119kszo\u015b\u0107 konserwatywnych rewolucjonist\u00f3w Niemiec z lat 1920-30 \u017cy\u0142o wy\u0142\u0105cznie z przeczuciem tego ko\u0144ca.<\/span><\/p>\n

<\/span><\/p>\n

Rewolucja Rosyjska uje\u017cd\u017ca\u0142a dok\u0142adnie t\u0119 sam\u0105 fal\u0119, przynajmniej w rozumieniu poet\u00f3w, filozof\u00f3w i artyst\u00f3w Srebrnego Wieku (a oni byli jedynymi, kt\u00f3rzy rozumieli j\u0105 poprawnie). Propozycja, aby proletariat rozpozna\u0142 siebie jako to\u017csamo\u015b\u0107 klasow\u0105 (zw\u0142aszcza w latach 20-tych), literatura A. Platanowa i poezja Klujewa, B\u0142oka oraz Majakowskiego antycypowa\u0142y ju\u017c post-antropologiczny ruch rozcz\u0142onkowanych, odcz\u0142owieczonych energii. Rus-Sofia B\u0142oka to Anima. Klujew opisa\u0142 geografi\u0119 zbiorowej nie\u015bwiadomo\u015bci w szczeg\u00f3\u0142ach i z dok\u0142adno\u015bci\u0105 niemieckiego zoologa lub geodety. Majakowski stworzy\u0142 poetyck\u0105 ontologi\u0119 byt\u00f3w klasowych. Platanow wyja\u015bni\u0142, jak byt \u017cyje i pracuje poprzez \u015bwietlne komuny, jak jego bohaterowie po\u017ceraj\u0105 ziemi\u0119 (jak posta\u0107 Czewegura, kt\u00f3ry nazywa siebie \u201eBogiem\u201d).<\/span><\/p>\n

Je\u015bli przyjrzymy si\u0119 g\u0142\u0119biej historii, wtedy nawet Ru\u015b \u017cyj\u0105ca poprzez wiek schizmy oraz Europa podczas Reformacji mog\u0105 by\u0107 r\u00f3wnie dobrze wpisane w t\u0119 sam\u0105 kategori\u0119. \u015awiat si\u0119 zako\u0144czy\u0142, logos spo\u0142eczny p\u0119k\u0142 i si\u0119 wywr\u00f3ci\u0142, a spod rumowiska wype\u0142z\u0142y giganty niepohamowanej nie\u015bwiadomo\u015bci.<\/span><\/p>\n

\n

Nie brak powt\u00f3rze\u0144 obecnego kryzysu i ludzko\u015b\u0107 jest kulturalnie gotowa na takowe. Szwindel, kt\u00f3ry nazywamy \u201enowoczesno\u015bci\u0105\u201d, ze swoimi chimerami i pustk\u0105, sko\u0144czy si\u0119 pr\u0119dzej lub p\u00f3\u017aniej. Zatem wszystko nast\u0105pi, nied\u0142ugo i dok\u0142adnie tak. Nie opisali\u015bmy dok\u0142adnie jak, bo postrzegamy wszystko jako otwarte i sami przygotowujemy si\u0119 do wzi\u0119cia udzia\u0142u.<\/span><\/p>\n

\n

I wci\u0105\u017c jest prawdopodobne, \u017ce ta p\u0119kaj\u0105ca ba\u0144ka nie jest ostatni\u0105 (ani przedostatni\u0105). Heidegger metafizycznie pow\u0105tpiewa\u0142: \u201e\u017byjemy blisko punktu p\u00f3\u0142nocy \u2013 nie, jak si\u0119 wydaje jeszcze nie \u2013 zawsze wieczyste \u2018jeszcze nie\u2019\u201d\u2026<\/span><\/p>\n

\n

Lecz niewa\u017cne jak frustruj\u0105ce mog\u0105 by\u0107 oczekiwania szybkiego rozwi\u0105zania, nie oznacza to, \u017ce nigdy nie b\u0119dzie ko\u0144ca. Mo\u017ce by\u0107 op\u00f3\u017aniony, ale rozejrzyjcie si\u0119 wok\u00f3\u0142. Wszystko nosi jego znaki. By\u0107 mo\u017ce zostanie ponownie odroczony, przycichnie, a szumowina jeszcze raz si\u0119 uraduje i zabe\u0142ta, czuj\u0105c, \u017ce tym razem wci\u0105\u017c jest \u201ejeszcze nie\u2026\u201d Mogliby\u015bmy na to pozwoli\u0107, ale wtedy zn\u00f3w, mo\u017ce wyrok nie b\u0119dzie odroczony. Nawet gdyby by\u0142, trzeba \u017cy\u0107 \u2013 ju\u017c dzi\u015b \u2013 jakby odroczenia nie by\u0142o. A gdy b\u0119dziemy prawdziwie \u017cy\u0107, skupieni na post-antropologicznym rezultacie, \u017cyj\u0105c wewn\u0105trz niego i by\u0107 mo\u017ce przewiduj\u0105c jego wydarzenia, wtedy wszystko nast\u0105pi.<\/span><\/p>\n

<\/span><\/p>\n

\n

Tak koniecznie si\u0119 stanie.<\/span>
\n<\/span>
\n<\/span>Aleksandr Dugin<\/b><\/p>\n

<\/b><\/p>\n

\u0179r\u00f3d\u0142o: <\/b>http:\/\/4pt.su\/en\/content\/post-anthropology<\/span><\/p>\n


\n<\/b>T\u0142umaczenie: <\/b>Konrad Jaros\u0142awski <\/span>
\n<\/span>
\n<\/span>(Tekst zosta\u0142 wykorzystany w 9. odcinku 1. sezonu audycji \u201eRadio Ko\u0144ca \u015awiata\u201c, dost\u0119pnej pod adresem http:\/\/zeno.fm\/podcast\/xradio-audycje\/)<\/span><\/i><\/p>\n

 <\/p>\n

Aleksandr Dugin: Czwarta Teoria Polityczna<\/a><\/p><\/blockquote>\n