Teraźniejszość, ba, cały mierzalny czas, w istocie jest tylko cierniem czy drzazgą wbitą w święte ciało wieczności. W drzazgę tę mogą być wbite drzazgi kolejne, jak r\u00f3wnież inne drzazgi mogą w innych miejscach kaleczyć ciało wieczności. Czy to nie drzazgi z rozłupanego krzyża?<\/p>\n
Uciekłem z \u201edomu\u201d, tego betonowego ula, mrowiska. Problem z zamieszkującymi go ludźmi nie polega na tym, że są oni pr\u00f3żni, wypchani czy wydrążeni, ale wyrąbani \u2013 odcięci od korzeni, przez co usychają i nawet pasożyty trzymają się od nich z daleka. Chciałem biec do lasu. Ale czy dziś znalazłbym gdzieś las, taki prawdziwy? Dobiegłem tylko do rachitycznego skrawka zieleni, wciśniętego między śmierdzący strumyk odprowadzający ścieki i nieodremontowaną osiedlową uliczkę. Nie miałem gdzie wędrować, pływać między liśćmi, obejmować pieni, wieszać się gałęzi. Popsułbym eksponaty! Mogłem tylko nerwowo się kręcić, rzucać okiem na wszystkie strony, czy aby nie zbliżają się jacyś ludzie swoimi krokami pożerający moją prywatność, moje kr\u00f3lestwo. Woda szumiała w betonowym łożysku, o nie też obijały się moje myśli. W pewnym momencie coś trzasnęło, to w g\u00f3rze konar urwał się i upadł. Gdzieś na tym drzewie siedział zawstydzony ptak. Głupi ptaku!<\/p>\n
Wyciąłem w wieczności swoje poletko. Zaraz pomyślałem o innych, kt\u00f3rzy przede mną robili to samo. Podziwiam ich i im zazdroszczę. Oni robili to z życiem, naprawdę razem z nim, a ja robię to już po życiu. Mistyk w stanie martwym. Będziemy śpiewać. Pierwsze zwrotki już zostały wypowiedziane, mogę nieśmiało dodawać swoje. Oby następcy nie odrzucili ich, oby zechcieli kontynuować dzieło skażone moim uczestnictwem.<\/p>\n
Jestem tu, \u201etu\u201d jest we mnie \u2013 nie mogę być wszędzie, ale mam w głowie wszystkie narody. Dzielę ich b\u00f3le, ich historie, emocje i interesy. Prywatnie poznosiłem granice między nimi, bo jako jedyny dysponent ich podmiotowości nie potrzebuję krajać swojego ciała. Niekt\u00f3re w końcu zginą, jeszcze niejeden raz zrzucę starą sk\u00f3rę i przybiorę nową. Narody, tw\u00f3rzcie swoją historię, p\u00f3ki myślę! Cieszcie się możliwością wypełnienia treścią niewydanego jeszcze atlasu. Mam wiele nerw\u00f3w, a wy wiele kłopot\u00f3w. Nie musicie ich uśmierzać, a mnie zamieniać w martwą kłodę. Prosiłbym nawet o przywr\u00f3cenie zaginionych kontynent\u00f3w.<\/p>\n
Barbarzyńcy? Gdzie? Tak naprawdę to wszyscy lgniemy do cmentarza, jakim jest cywilizacja. Nasza niższość, nasze barbarzyństwo polegają tylko na tym, że jeszcze żyjemy. Cywilizacja to lśniące nagrobki martwych bohater\u00f3w. P\u00f3ki żyjemy, nie będziemy bohaterami, nie będziemy mieć nagrobk\u00f3w. A jeśli po nas nie przyjdą kolejni nasi, to nie będziemy niczym. Mogą przyjść inni barbarzyńcy, przyciągnie ich inna cywilizacja. To etykiety zużyte aż do obrzydzenia.<\/p>\n
Zbierzmy się kiedyś wszyscy i pobiegnijmy, każdy ze słowami swojego ulubionego literata na ustach. Wykrzyczmy je głośno, krzyczmy na siebie, do siebie, o sobie. Czy ktoś nas usłyszy? Czy zrobimy tak tylko po to, żeby sprawdzić dźwiękoszczelność naszych izolatek?<\/p>\n
Tak naprawdę jestem sam, ale opluwam siebie za tę samotność, bo to żadna samotność, skoro wciąż natykam się na innych. Łatwo mogę wskazać jej winowajc\u00f3w i wciąż wytykam ich sobie w sercu, ale na szczęście nikt o tym nie wie, choć wielu czuje to samo i wciąż pr\u00f3buje zdmuchnąć ten cholerny wiatrak. Nie doczekamy zmiany na lepsze do kolejnej rewolucji energetycznej. Wtedy nasze podmuchy przestaną napędzać naszych winowajc\u00f3w.<\/p>\n
Nawet jeśli jesteśmy sami, to pozostają nam drzewa. Ilu już ludzi one widziały? Ile zwierząt po nich skakało? Kto na nie nie sikał? Proponuję kopać aż do korzeni, żeby przekonać się, ile cierpliwości jest konieczne do życia. Warto też wspiąć się na czubek drzewa, żeby dowiedzieć się, po jakim czasie można uzyskać wartościową perspektywę. Można też skoczyć \u2013 co wtedy sobie uświadomimy?
Na szczęście każde drzewo skończy jako książka.<\/p>\n
Słuchajmy śpiewu przegranych, bo tylko oni w pokorny spos\u00f3b przygotują nas na nasz przyszły los. Nie m\u00f3wmy o konkretach, bo jednak implikują one partykularne zwycięstwa. Tylko porażka anonimowa, ochotnicza, celowa, jest porażką metatotalną \u2013 zwycięstwem nad zwycięstwem.<\/p>\n
A wieśniacy wciąż maszerują \u2013 żwawo, żwawo, żwawo! Co to za wojsko, kt\u00f3re ich zmobilizowało? Zbankrutowane bożki płodności zn\u00f3w wysypują zboże na tory. Jeśli gdzieniegdzie kradnie się z wagon\u00f3w węgiel, to czemu to zboże zalega nie niepokojone? Demokracja, oto jej zastępy. Totalna iluminacja następstwem wrzucenia kartki do urny. Demokracja, oto jej zastępy. Szeregi nikt\u00f3w na służbie niczego. Ich głosy nie przywr\u00f3cą życia prawdzie, nie przykryją nawet \u2013 jako listek figowy \u2013 jej sprofanowanego grobu. Kule dum-dum w kolana podtrzymujących ją Atlas\u00f3w! Czy ktoś pamięta dinozaury?<\/p>\n
Od kultu do kultury. Kogo jutro będą obnosić jako \u201eIstotę Najwyższą\u201d \u2013 najwyższą z racji wepchnięcia jej na tę kupę r\u00f3wnoprawnego gnoju? Racjonaliści, kt\u00f3rzy układają puzzle z chuci motłochu. Jeszcze je zgeometryzują, zmieszają kolory i otrzymają wz\u00f3r suwerennego ludu. On to ma prawo decydować o tym, co będzie prawem, jakim prawom sam będzie podlegał. Samolot dla każdego, lasy brzozowe dobrem narodowym! Nawet jeśli wszyscy by spadli i obr\u00f3cili się w popioły, to niestety odrodziliby się z nich niczym feniks.<\/p>\n
Biegnę dalej, do czarodziejek spod słońca. Ale nie mam prawa im ufać, ponieważ noszą okulary przeciwsłoneczne. Ujednolica je to i nawet stają się przez to reprezentantkami typu, ale ja uznaję ten typ za pedalski. Boję się androgyn\u00f3w, ponieważ są zbyt doskonałe. Kolejny pow\u00f3d do zazdrości. A księżyc to tylko odbicie. Może kiedyś zasłużę na własną gwiazdę z zamieszkującym ją czarnym smokiem. Jest o co się starać.<\/p>\n
Przypomniałem sobie o kierunkach: Wsch\u00f3d-Zach\u00f3d, jakie to ważne. Liczą się tylko jako jedna oś. Nie oszukacie słońca, kt\u00f3re pokonuje tę drogę w stałym kierunku, rano wschodząc a wieczorem zachodząc. To ono określiło moje wartościowania w tej kwestii. Jestem mu wdzięczny za cyprysy, księżyce, pari i piżmo, za bejty, gaz<\/p>\n
ale, kasydy i izafety, ponieważ wiem, z kt\u00f3rej strony do mnie przybyły. Nie poddam się szemranym sierotom po Atlantydzie. Ta rewolucja tuczy własne dzieci \u2013 wiadomo, w jakim celu. Nie dość jej kogut\u00f3w, ale telluryczne krety mogą okazać się niemożliwe do pobicia.<\/p>\n
Ktoś kiedyś por\u00f3wnał się do drzewa i jego zieloności, ale dzisiaj tajemnicą poliszynela jest, że ta zieleń to tylko tania farba. Drzewo jest eksponatem w ogrodzie dendrologicznym postcywilizacji i rośnie tylko dzięki sterydom. Nie chciejmy wiedzieć, z czego są one produkowane. Wycinka drzew straciła sw\u00f3j sens, a ich pokazywanie turystom jest naprawdę bardziej opłacalne. Dop\u00f3ki nie zapanuje moda na inne rozrywki. Potrzeby konsument\u00f3w wciąż się rozrastają.<\/p>\n
Czyjeś \u201eJa\u201d zaraz tu eksploduje, ale mojego \u201eJa\u201d to nie obchodzi. Będzie dobrze bawić się w nowopowstałym kraterze.<\/p>\n
Niezdolność do całości, lęk przed całością. Przed objęciem jej, przed objęciem przez nią. Drzewa idą na przemiał, korzenie na wystawy. Moje nerwy zostały poskręcane na wz\u00f3r świecących łańcuszk\u00f3w. Świeci noga, świeci ucho, świeci łokieć. Nie mam już ciała, nie ma już mnie, moja dusza nie ma się gdzie podziać. Uśmiecha się ona lekko z odbicia na ekranie laptopa. Jedyne zachowane całości to siekące nas kule.<\/p>\n
Maurowie znowu na horyzoncie! Wciąż okupują wiele wysepek. Są przewrotnymi forpocztami Babilonu. Bezczelnie na nim żerują, tam więc gdzie napotkamy się na ich targowisko, możemy liczyć na utajoną obecność Złego. Maurowie to sprytni gracze, wprawieni w sztuce przekupstwa. Dzięki temu opasali swoją siecią wszystkie raje od Florydy do Abisynii. Są jakby potopem, ale dziwnym trafem to dopiero klęski z nimi przychodzące objawiają nam wartość niewinności. Nie mamy czego szukać w wypalonych namiętnościami norach cielesności, możemy tylko chłodzić się w portach ich miast, oczywiście za opłatą.<\/p>\n
Na szczęście spotkałem starych znajomych; derwisza, murzyna i niewolnicę. Każdy z nich gdzieś panuje, ma oczekujących na siebie poddanych. Dlatego nie uważam ich za ludzi, a przynajmniej ich tak nie traktuję. Nie wiem nawet, co mogłoby to znaczyć, ponieważ od dawna od ludzi uciekam. Kr\u00f3lestwa tańca, pracy i przyjemności gnieżdżą się w moich zmysłach. Zabieram je wszędzie ze sobą jako nieproszonych gości. Zapewnia mi to niezwykłość, do tego stopnia, że inni zazwyczaj mylą się o parę wiek\u00f3w, pr\u00f3bując mnie sklasyfikować.<\/p>\n
Powinienem ogłosić oceany swoją prywatną własnością i z czystej złości nigdy nad żadnym się nie pojawić. Przynajmniej nie wygłupiłbym się tak, jak jeden z perskich kr\u00f3l\u00f3w. Popełnił wielki błąd, a niedorżnięcie matecznika pewnych idei skazuje mnie na życie pod ich okupacją.<\/p>\n
Demokracja? A co tam, może niech i tak! Byle nie liberalna, byle rewolucyjna! Rzeźnicka, szatańska, z chamskim uśmiechem tropiąca wrog\u00f3w ludu. Ilu cierpi od jej obecnych słodkości, a uwodzicielskie gierki traktuje jak trening koniecznych cn\u00f3t? Zobaczymy, kto gdzie się obudzi i czyja to krew będzie przelana. Niekonieczne brutalnie, być może pod przykrywką transfuzji.<\/p>\n
Nie mam śmiałości być człowiekiem prymitywnym tudzież archaicznym, ponieważ wtedy nawet bym o nim nie usłyszał. Przyglądanie się zaś temu stadu przeżuwaczy rozbijającemu swoje łby o ściany sztucznych raj\u00f3w też mnie nie bawi. Jeszcze nie poznałem żadnego z ich pasterzy!<\/p>\n
Może kiedyś nadjadą czołgi, a na nich całe plejady \u201eczarnych bog\u00f3w\u201d.<\/p>\n
Co to za kiepska zabawa, dyskusje z protestantami. Podtrzymuję je tylko z tego powodu, że gdzieś w głowie kołacze świadomość, że istnieją tylko wskutek chochlika historii. Gdyby parę rzeczy poszło normalnie, to wszelkie Wittenbergi, Genewy i Rakowy podzieliłyby los katarskiej Prowansji. Niestety, Święta Inkwizycja nie nadeszła właśnie wtedy, kiedy należało jej się spodziewać.<\/p>\n
Na podw\u00f3rku obok wciąż latają siekiery. Praca wre, to prawdziwa kultura dbająca o kontrolowany przyrost członk\u00f3w. Chciałem spotkać odpowiedzialnego za zakład wikinga, ale drzwi otworzyła wypachniona biskupica podejmująca czarnosk\u00f3re kochanki. Pozostało mi tylko zawołać Piasta Kołodzieja, bo mnie niestety sprawy rasy już nie interesują. Niech zajmują się nimi inni i budują nowe światy na stosach niecenzuralnych ciał, ja tymczasem spłynę wraz z falą ż\u00f3łci ku szarym wilkom.<\/p>\n
Powinienem zrobić wszystko, aby pewna osoba nie otrzymała swojej rewolucji, ale wydaje mi się, że to właśnie jakiekolwiek działanie przyśpieszy jej wybuch. Tymczasem mogę maszerować nie zauważony przez nikogo, ponieważ m\u00f3j cel jest dla wszystkich nigdzie.<\/p>\n
Myśli uderzają jak wodospad. Spadają z wysokości, wyrąbują koryto w plecach nieświadomych robotnik\u00f3w. Taka ich praca, palą lampki przed ślepymi. Ceremoniał musi zostać zachowany, ponieważ znacząco wyczerpuje cenne zasoby a więc i przybliża straszny koniec. Nie zabrzmi wtedy żadne nazwisko, tylko wszystkie ściany świata zaczną niemo wykrzykiwać niekt\u00f3re, te ważniejsze. Zbawienie temu, kto przyporządkuje je do książek. To znaczy, że nie zmarnował swoich trzech dni.<\/p>\n
Liga Narod\u00f3w Wybranych ogłosiła krucjatę przeciwko jednostkom, kt\u00f3re odważyły się samemu dokonywać wybor\u00f3w. Przyszłe lata muszą zostać zaplanowane pod pracę nad ich portretami. Og\u00f3lne zarysy twarzy już są znane, wiszą na każdym drzewie jako tarcze strzelnicze. Tyle, że żaden ze szkolonych strzelc\u00f3w nie może być wolny.<\/p>\n
Kolejne rzędy nurkują i nurkują, a obok coś kotłuje się w krzakach. Fabryki śmierci stały się nieopłacalne, więcej zarobi się na biletach do nich. Przymilnie stawiam swoje kroki i liczę na łaskawość ptak\u00f3w. Wędruję anonimowo. Mogę zostać rozpoznany jedynie po śmierci, dlatego modlę się, żeby to moja śmierć nie była pierwsza. Widziałem wielu pijanych i grubych; sądzę, że m\u00f3głbym im w tym pom\u00f3c. Zlitowałbym się wtedy nad szatanem.<\/p>\n
Na szczęście nikt już nikogo nie słucha. Wszyscy wpatrują się za to w literki, kt\u00f3rych nie rozumieją. Przerzucają się obrazami, na kt\u00f3rych są oni sami. Nasza zabawa polega na podmienianiu ich intencji. I tak się nie zorientują.<\/p>\n
Czy ktoś jeszcze pamięta, gdzie znajdują się grobowce starożytnych cesarzy rzymskich? Wydaje mi się, że par<\/p>\n
u z nich, co większych szaleńc\u00f3w, zasłużyło na odwiedziny i modlitwę. To ich obłędy ufundowały naszą piaskownicę. Powinniśmy być im naprawdę wdzięczni. Rozumiano to jeszcze do niedawna, i tak nakręcano kolejne zjednoczenia i odnowienia. Czas minął, jeszcze nikt nie zdołał go powstrzymać.<\/p>\n
Coś uderza, coś płacze, coś krzyczy. Ktoś smakuje krew. Zaraz dobiegną inni\u2026 Nie szanuje się intymności pastwienia się nad schwytaną ofiarą, sfora domaga się dla siebie udziału. Zło bierze się stąd, że ktoś, kto go nie dostrzega, musiał się nim pochwalić. A inni nim epatują, i przenoszą je na wszystko.<\/p>\n
Ostatni śpiew, taki czarny. Głos wydobywający się z gorących linii poddanych ustawicznemu ruchowi. Wciąż to pamiętam. Kształt nie grał żadnej roli, on był reżyserem. Kolory szaleją, ale to szlachetna czerń tańczy na wierzchu. To dziwne, że zdołano zamienić rzekę na inną i udać się jeszcze w jej g\u00f3rę. Kiedyś jeszcze ręka powędruje w g\u00f3rę; zastanawiacie się, jaki gest ukaże? Dotychczas zdołała zagarnąć wiatry z paru kontynent\u00f3w. Nie poznałem ich zapach\u00f3w, nie śledziłem jej.<\/p>\n
Krążę po tym lesie uparcie. Stanąłem przy ścieżce i gapiłem się na wszystkie strony. Stałem w takim przejęciu, jakby w krzakach obok zaraz miała się odbyć koronacja Matki Boskiej.<\/p>\n
Nic wam nie opowiem. Pływam w cieniu zielonych koron. To audiencja u kr\u00f3la, kt\u00f3ry nosi je wszystkie. Reasumując\u2026 sam sobie reasumuj.<\/p>\n
Noc, nuda, Lewiatan. Studium wiecznego nawrotu hierofanii neuropatologicznej.<\/p>\n
Wielkanoc & Poniedziałek Wielkanocny AD 2011<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Teraźniejszość, ba, cały mierzalny czas, w istocie jest tylko cierniem czy drzazgą wbitą w święte ciało wieczności. W drzazgę tę mogą być wbite drzazgi kolejne, […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":411,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"jetpack_post_was_ever_published":false,"jetpack_publicize_message":"","jetpack_is_tweetstorm":false,"jetpack_publicize_feature_enabled":true,"jetpack_social_post_already_shared":false,"jetpack_social_options":{"image_generator_settings":{"template":"highway","enabled":false}}},"categories":[26,12],"tags":[],"jetpack_publicize_connections":[],"jetpack_featured_media_url":"","jetpack_sharing_enabled":true,"jetpack_shortlink":"https:\/\/wp.me\/p5dyvz-6B","jetpack-related-posts":[{"id":3665,"url":"https:\/\/xportal.press\/?p=3665","url_meta":{"origin":409,"position":0},"title":"Adam T. Witczak: Nie ma ucieczki od moralno\u015bci","date":"23 marca 2012","format":false,"excerpt":"Odwiecznym tematem niekt\u00f3rych katolickich for internetowych jest kwestia, kt\u00f3r\u0105 najog\u00f3lniej przedstawi\u0107 mo\u017cna w formie pytania \u201eCzy katolik mo\u017ce\u2026?\u201d. W miejsce trzech kropek mo\u017cna wstawi\u0107 niemal dowolne zachowanie, post\u0119powanie czy pogl\u0105d z dziedziny bardzo szeroko poj\u0119tej moralno\u015bci. Bardzo szeroko \u2013 bo w istocie dylematy autor\u00f3w tego rodzaju w\u0105tk\u00f3w dotyczy\u0107 mog\u0105 spraw\u2026","rel":"","context":"In "Inne"","img":{"alt_text":"","src":"","width":0,"height":0},"classes":[]},{"id":38874,"url":"https:\/\/xportal.press\/?p=38874","url_meta":{"origin":409,"position":1},"title":"Julius Evola: Rasa jako idea rewolucyjna (II)","date":"7 marca 2021","format":false,"excerpt":"R\u00f3\u017cne znaczenia s\u0142owa rasa W definiowaniu cz\u0142owieka poprzez ras\u0119 nie wolno zatrzymywa\u0107 si\u0119 na poziomie zwyk\u0142ej biologii, inaczej musieliby\u015bmy przyzna\u0107 racj\u0119 definicji Trockiego, \u017ce \u201erasizm jest materializmem zoologicznym\u201d. Nie wystarczy te\u017c za Walterem Grossem stwierdzi\u0107, \u017ce \u201ekoncepcja rasy jest pe\u0142ni\u0105 \u017cycia ludzkiego, w kt\u00f3rym cia\u0142o i dusza, materia i duch\u2026","rel":"","context":"In "Idea"","img":{"alt_text":"","src":"https:\/\/i0.wp.com\/xportal.press\/wp-content\/uploads\/2021\/03\/17ade34fab25deae005613074bafba65.jpg?fit=600%2C430&ssl=1&resize=350%2C200","width":350,"height":200},"classes":[]},{"id":33688,"url":"https:\/\/xportal.press\/?p=33688","url_meta":{"origin":409,"position":2},"title":"Konrad R\u0119kas: Co jest martwe – nie mo\u017ce umrze\u0107","date":"7 maja 2018","format":false,"excerpt":"Ka\u017ce mi si\u0119 zapomnie\u0107 o rocznicach polskich zwyci\u0119stw. Burzy pomniki narodowej chwa\u0142y. Kastruje si\u0119 narodow\u0105 histori\u0119 i dzieli polsk\u0105 krew. A potem jeden ba\u0142wan z drugim og\u0142asza jakie\u015b wydumane \u015awi\u0119to Bia\u0142o-Czerwonego Balonika i domaga si\u0119 \"rado\u015bci z bycia Polakiem\". A id\u017acie do cholery z takim \"patriotyzmem\"! M\u00f3j w\u0142asny grajdo\u0142! Z\u2026","rel":"","context":"In "Polityka"","img":{"alt_text":"","src":"https:\/\/i0.wp.com\/xportal.press\/wp-content\/uploads\/2018\/05\/flaga.jpg?fit=444%2C349&ssl=1&resize=350%2C200","width":350,"height":200},"classes":[]},{"id":39150,"url":"https:\/\/xportal.press\/?p=39150","url_meta":{"origin":409,"position":3},"title":"Konrad R\u0119kas: My\u015ble\u0107 w\u015br\u00f3d krzycz\u0105cych","date":"27 pa\u017adziernika 2021","format":false,"excerpt":"Na grupie zaprzyja\u017anionych Klub\u00f3w My\u015bli Polskiej spory ferment wywo\u0142a\u0142o przypomnienie w\u015br\u00f3d wielu innych rocznic - o 106 urodzinach J\u00f3zefa Kurasia, \u201eOgnia\u201d. I cho\u0107 generalnie powinni\u015bmy opiera\u0107 si\u0119 podtrzymywaniu wiecznie tych samych k\u0142\u00f3tni o wczoraj w sytuacji, gdy dzi\u015b i jutro naszej ojczyzny s\u0105 wi\u0119cej ni\u017c niepewne - to jednak trafia\u2026","rel":"","context":"In "Polityka"","img":{"alt_text":"","src":"https:\/\/i0.wp.com\/xportal.press\/wp-content\/uploads\/2021\/10\/70097.jpg?fit=800%2C460&ssl=1&resize=350%2C200","width":350,"height":200},"classes":[]},{"id":21004,"url":"https:\/\/xportal.press\/?p=21004","url_meta":{"origin":409,"position":4},"title":"Adam T. Witczak: Pokusa gnozy","date":"27 maja 2015","format":false,"excerpt":"Na pierwszy rzut oka zdawa\u0107 by si\u0119 mog\u0142o, \u017ce pokusa gnozy obecna jest w religii i filozofii od blisko dw\u00f3ch tysi\u0119cy lat, od czas\u00f3w staro\u017cytnego gnostycyzmu, kt\u00f3ry obrodzi\u0142 w\u00f3wczas licznymi sektami i doktrynami, nierzadko dziwacznymi i skrajnymi w swych zapatrywaniach.\u00a0Takie postawienie sprawy by\u0142oby jednak mocno niepe\u0142ne \u2013 a co wi\u0119cej,\u2026","rel":"","context":"In "Publicystyka"","img":{"alt_text":"","src":"https:\/\/i0.wp.com\/xportal.press\/wp-content\/uploads\/2015\/05\/gnosis.jpg?fit=510%2C397&ssl=1&resize=350%2C200","width":350,"height":200},"classes":[]},{"id":20008,"url":"https:\/\/xportal.press\/?p=20008","url_meta":{"origin":409,"position":5},"title":"W\u0142ochy: Rzym nie chce rozbieranych reklam","date":"25 marca 2015","format":false,"excerpt":"W\u0142adze Rzymu podj\u0119\u0142y decyzj\u0119 o zakazie rozwieszania billboard\u00f3w reklamowych, w kt\u00f3rych nie jest przestrzegana zasada szacunku wobec kobiet. Zakaz odnosi\u0107 b\u0119dzie si\u0119 do reklam, w kt\u00f3rych nagie kobiece cia\u0142o ma reklamowa\u0107 rozmaite produkty. Rzymskie w\u0142adze uzasadniaj\u0105c swoj\u0105 decyzj\u0119 stwierdzi\u0142y, \u017ce negli\u017c na billboardach s\u0142u\u017cy do reklamowania nie tylko bielizny, co\u2026","rel":"","context":"In "Informacje"","img":{"alt_text":"","src":"https:\/\/i0.wp.com\/xportal.press\/wp-content\/uploads\/2015\/03\/25.jpg?fit=468%2C300&ssl=1&resize=350%2C200","width":350,"height":200},"classes":[]}],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/xportal.press\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/409"}],"collection":[{"href":"https:\/\/xportal.press\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/xportal.press\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/xportal.press\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/xportal.press\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=409"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/xportal.press\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/409\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/xportal.press\/index.php?rest_route=\/"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/xportal.press\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=409"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/xportal.press\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=409"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/xportal.press\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=409"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}