{"id":4234,"date":"2012-04-19T17:26:38","date_gmt":"2012-04-19T17:26:38","guid":{"rendered":"http:\/\/xportal.pl\/?p=4234"},"modified":"2012-04-19T17:26:38","modified_gmt":"2012-04-19T17:26:38","slug":"alain-de-benoist-idea-imperium","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/xportal.press\/?p=4234","title":{"rendered":"Alain de Benoist: Idea Imperium"},"content":{"rendered":"

Od Redakcji: <\/strong>Prezentujemy pa\u0144stwu t\u0142umaczenie wyst\u0105pienia francuskiego filozofa i politologa Alaina de Benoista pt. \u201eIdea Imperium\u201d. W referacie tym, wyg\u0142oszonym 24 marca 1991 roku w czasie paryskiej konferencji GRECE (fr. Groupement de Recherche et d’Etudes pour la Civilisation Europeenne – Grupa Bada\u0144 i Studi\u00f3w nad Cywilizacj\u0105 Europejsk\u0105), najbardziej znany przedstawiciel Nowej Prawicy (fr. Nouvelle Droite), rozczarowany ekscesami pa\u0144stw narodowych, w klarowny spos\u00f3b wy\u0142o\u017cy\u0142 przyczyny swojego poparcia dla \u201ezasady imperialnej\u201d, kt\u00f3ra mia\u0142aby wie\u0144czy\u0107 jedno\u015b\u0107 europejsk\u0105 i zapewni\u0107 ludom \u017cyj\u0105cym na Starym Kontynencie stabilny rozw\u00f3j, poszanowanie r\u00f3\u017cnorodno\u015bci oraz trwa\u0142\u0105 obron\u0119 przed wielotorow\u0105 agresj\u0105 (fa\u0142szywego) \u201eimperium\u201d ameryka\u0144skiego. Zach\u0119camy Pa\u0144stwa do zapoznania si\u0119 z poni\u017cszym tekstem.<\/em><\/span><\/p>\n

Europa by\u0142a miejscem gdzie powsta\u0142y, rozwija\u0142y si\u0119 i zderzy\u0142y dwa wielkie modele pa\u0144stwowe, dwa modele politycznej jedno\u015bci: poprzedzony przez monarchi\u0119 nar\u00f3d oraz imperium [cesarstwo]. Ostatniego cesarza rzymskiego, Romulusa Augustusa, zdetronizowano w 475 roku. Pozosta\u0142o tylko wschodnie cesarstwo. Jednak po tym jak zachodnie cesarstwo zosta\u0142o rozmontowane powsta\u0142a nowa zjednoczeniowa \u015bwiadomo\u015b\u0107. W 795 roku papie\u017c Leon III rozpocz\u0105\u0142 pontyfikat oparty na rz\u0105dach Karola, kr\u00f3la Frank\u00f3w i patrycjusza rzymskiego, a nie na rz\u0105dach cesarza bizanty\u0144skiego. Pi\u0119\u0107 lat p\u00f3\u017aniej, w Rzymie, w dzie\u0144 Bo\u017cego Narodzenia 800 roku, Leon III umie\u015bci\u0142 cesarsk\u0105 koron\u0119 na g\u0142owie Karola Wielkiego.<\/span><\/span><\/p>\n

Jest to pierwsze odnowienie cesarstwa. By\u0142o ono zgodne z teori\u0105 transferu (transratio imperii<\/em>) w my\u015bl kt\u00f3rej odrodzone cesarstwo Karola Wielkiego jest kontynuacj\u0105 Cesarstwa Rzymskiego, co doprowadzi\u0142o do ko\u0144ca teologiczne spekulacje inspirowane przez s\u0142owa proroka Dawida, kt\u00f3ry przewidywa\u0142, \u017ce koniec \u015bwiata nast\u0105pi po upadku czwartego imperium, tj. po upadku Cesarstwa Rzymskiego, kt\u00f3re nast\u0105pi\u0142o po cesarstwach: babilo\u0144skim, perskim i aleksandryjskim.<\/span><\/span><\/p>\n

W tym samym czasie, odnowienie cesarstwa doprowadzi\u0142o do zerwania z augustia\u0144sk\u0105 ide\u0105 radykalnej opozycji mi\u0119dzy civitas terrena <\/em>i civitas Dei<\/em>, kt\u00f3ra to opozycja mog\u0142a by\u0107 rozumiana w spos\u00f3b sugeruj\u0105cy, \u017ce chrze\u015bcija\u0144skie cesarstwo jest jedynie chimer\u0105. W rzeczywisto\u015bci, Leon III przyj\u0105\u0142 now\u0105 strategi\u0119 \u2013 chrze\u015bcija\u0144skie cesarstwo w kt\u00f3rym cesarz b\u0119dzie obro\u0144c\u0105 Pa\u0144stwa Bo\u017cego. Cesarz uzyska\u0142 swoj\u0105 w\u0142adz\u0119 od papie\u017ca, kt\u00f3rego duchow\u0105 w\u0142adz\u0119 powiela\u0142 on w sferze doczesnej. Oczywi\u015bcie wszystkie k\u0142\u00f3tnie dotycz\u0105ce inwestytury mia\u0142y swoje \u017ar\u00f3d\u0142o w tym niejednoznacznym sformu\u0142owaniu, kt\u00f3re czyni\u0142o cesarza poddanym w porz\u0105dku duchowym, ale w tym samym czasie ustanawia\u0142o go g\u0142ow\u0105 doczesnej hierarchii, kt\u00f3rej \u015bwi\u0119ty charakter zosta\u0142 nied\u0142ugo p\u00f3\u017aniej wyra\u017cony.<\/span><\/span><\/p>\n

Po traktacie w Verdun (843) piecz\u0119tuj\u0105cym podzia\u0142 cesarstwa mi\u0119dzy trzech wnuk\u00f3w Karola Wielkiego (Lothara I, Ludwika Niemieckiego i Karola \u0141ysego), kr\u00f3l Saksonii, Henryk I, zosta\u0142 koronowany cesarzem w 919 roku. Cesarstwo sta\u0142o si\u0119 wtedy niemieckim. Po tym jak w\u0142adza Karoling\u00f3w os\u0142ab\u0142a, zosta\u0142o ono przywr\u00f3cone w centrum Europy przez Otton\u00f3w i Frank\u00f3w a w\u0142adz\u0119 w 962 roku uzyska\u0142 kr\u00f3l Otton I Niemiecki. Pozosta\u0142o ono g\u0142\u00f3wn\u0105 polityczn\u0105 si\u0142\u0105 w Europie a\u017c do po\u0142owy XIII wieku, gdy zosta\u0142o oficjalnie przekszta\u0142cone w \u015awi\u0119te Cesarstwo Rzymskie (Sacrum Romanum Imperium<\/em>). Po 1442 roku dodano okre\u015blenie \u201eNarodu Niemieckiego\u201d.<\/span><\/span><\/p>\n

Nie jest mo\u017cliwym odtworzy\u0107 histori\u0119 \u015awi\u0119tego Cesarstwa Rzymskiego Narodu Niemieckiego bez wskazania, \u017ce w ca\u0142ej jego historii by\u0142 on po\u0142\u0105czeniem trzech komponent\u00f3w: staro\u017cytno\u015bci, chrze\u015bcija\u0144stwa i niemieckiej to\u017csamo\u015bci.<\/span><\/span><\/p>\n

Historycznie idea cesarska zacz\u0119\u0142a si\u0119 rozpada\u0107 w Renesansie, wraz z pojawieniem si\u0119 pierwszych pa\u0144stw narodowych. Oczywi\u015bcie, wiktoria pod Pawi\u0105 w 1525 roku, zwyci\u0119stwo wojsk cesarskich nad si\u0142ami Franciszka II, zdawa\u0142o si\u0119 odwraca\u0107 ten trend. W tym czasie, wydarzenie to uwa\u017cano za niezwykle istotne i by\u0142o ono przyczyn\u0105 renesansu gibeli\u0144skiego w Italii. Po Karolu V jednak\u017ce tytu\u0142 cesarski nie trafi\u0142 do jego syna Filipa i cesarstwo ponownie zosta\u0142o zredukowane do kwestii lokalnej. Po pokoju westfalskim (1648) patrzono na nie z coraz mniejszym uznaniem, jak na prost\u0105 konfederacj\u0119 pa\u0144stw terytorialnych. Upadek trwa\u0142 jeszcze dwa i p\u00f3\u0142 wieku. 6 kwietnia 1806 roku, Napoleon sprawi\u0142, \u017ce rewolucja zaowocowa\u0142a zniszczeniem tego co pozosta\u0142o po cesarstwie. Franciszek II zrezygnowa\u0142 ze swoich wp\u0142yw\u00f3w a \u015awi\u0119te Cesarstwo Rzymskie ju\u017c nie powr\u00f3ci\u0142o.<\/span><\/span><\/p>\n

\u00a0***<\/span><\/span><\/p>\n

Na pierwszy rzut oka koncepcja cesarstwa nie jest \u0142atwa do zrozumienia, co wynika z cz\u0119sto sprzecznego u\u017cywania tego terminu. W swoim s\u0142owniku Littre zadowala si\u0119 tautologiczn\u0105 definicj\u0105: cesarstwo jest \u201epa\u0144stwem rz\u0105dzonym przez cesarza\u201d. To troch\u0119 zbyt ma\u0142o. Tak jak polis<\/em> lub nar\u00f3d cesarstwo jest rodzajem politycznej jedno\u015bci; inaczej ni\u017c monarchia czy republika, nie jest ono form\u0105 rz\u0105du. Oznacza to, \u017ce cesarstwo jest kompatybilne a priori <\/em>z r\u00f3\u017cnymi formami rz\u0105d\u00f3w. Pierwszy artyku\u0142 Konstytucji Weimarskiej ustanawia\u0142, \u017ce \u201eRzesza Niemiecka jest republik\u0105\u201d. Nawet w 1978 roku Trybuna\u0142 Konstytucyjny w Karlsruhe nie waha\u0142 si\u0119 przyzna\u0107, \u017ce \u201eRzesza Niemiecka pozostaje podmiotem prawa mi\u0119dzynarodowego\u201d. Najlepszym sposobem aby zrozumie\u0107 zasadnicz\u0105 rzeczywisto\u015b\u0107 imperium jest por\u00f3wnanie jej z rzeczywisto\u015bci\u0105 narodu czy pa\u0144stwa narodowego \u2013 te ostatnie reprezentuj\u0105 koniec procesu tworzenia si\u0119 narodu, czego Francja jest najlepszym przyk\u0142adem.<\/span><\/span><\/p>\n

W obecnym rozumieniu nar\u00f3d jawi si\u0119 jako wsp\u00f3\u0142czesne zjawisko. Zgodnie z tym twierdzeniem zar\u00f3wno Colette Beaune[1] jak i Bernard Guene s\u0105 w b\u0142\u0119dzie, gdy umieszczaj\u0105 narodziny narodu bardzo wcze\u015bnie w historii. Idea ta pozostaje anachroniczna: miesza ona \u201ekr\u00f3lewsko\u015b\u0107\u201d z \u201enarodowo\u015bci\u0105\u201d, formowanie si\u0119 narodowo\u015bci z formowaniem si\u0119 narodu. Formowanie si\u0119 narodowo\u015bci pokrywa si\u0119 z narodzinami poczucia przynale\u017cno\u015bci, kt\u00f3re wykroczy\u0142o poza zwyk\u0142y horyzont miejsca narodzin w trakcie wojny z Plantagenetami – poczucie to wzmocnione zosta\u0142o w czasie Wojny Stuletniej. Nie mo\u017cna jednak zapomina\u0107, \u017ce w Wiekach \u015arednich s\u0142owo \u201enar\u00f3d\u201d (od \u201enarodzin\u201d) [fr. nation<\/em> – naissance<\/em> – T.P.] mia\u0142o wy\u0142\u0105cznie etniczne znaczenie \u2013 nationes <\/em>Sorbony by\u0142y po prostu grupami student\u00f3w, kt\u00f3rzy pos\u0142ugiwali si\u0119 r\u00f3\u017cnymi j\u0119zykami. Podobnie \u2013 s\u0142owo \u201ekraj\u201d [fr. patrie<\/em> \u2013 T.P.], kt\u00f3re pojawia si\u0119 we Francji jedynie w ustach XVI-wiecznych humanist\u00f3w (Dolet, Ronsard, Du Bellay), odsy\u0142a do \u015bredniowiecznego okre\u015blenia \u201eojczyzna\u201d [fr. – pays \u2013<\/em> T.P.]. B\u0119d\u0105cy wi\u0119cej ni\u017c zwyk\u0142ym przywi\u0105zaniem do miejsca urodzenia \u201epatriotyzm\u201d [fr. patriotisme \u2013<\/em> T.P.] jest wierno\u015bci\u0105 panu lub lojalno\u015bci\u0105 wobec osoby kr\u00f3la. Nawet s\u0142owo \u201eFrancja\u201d pojawia si\u0119 relatywnie p\u00f3\u017ano. Poczynaj\u0105c od Karola III (nazywanego Prostym) tytu\u0142 noszony przez kr\u00f3la Francji brzmia\u0142 Rex Francorum<\/em>. Zwrot Rex Franciae <\/em>pojawia si\u0119 jedynie na pocz\u0105tku XIII wieku, w czasie rz\u0105d\u00f3w Filipa Augusta, po pokonaniu hrabiego Tuluzy pod Muret, co sko\u0144czy\u0142o si\u0119 aneksj\u0105 teren\u00f3w na kt\u00f3rych m\u00f3wiono w j\u0119zyku oksyta\u0144skim i prze\u015bladowaniem katar\u00f3w.<\/span><\/span><\/p>\n

Idea narodu zosta\u0142a w pe\u0142ni ustanowiona w XVIII wieku, a szczeg\u00f3lne znaczenie mia\u0142a tu rewolucja. Na pocz\u0105tku odwo\u0142ywa\u0142a si\u0119 ona do koncepcji suwerenno\u015bci przeciwnej do monarchii absolutnej. Po\u0142\u0105czy\u0142a ona tych, kt\u00f3rzy zgadzali si\u0119 w kwestiach politycznych i filozoficznych \u2013 to nie kr\u00f3l, ale \u201enar\u00f3d\u201d zacz\u0105\u0142 uciele\u015bnia\u0107 polityczn\u0105 jedno\u015b\u0107 kraju. Ostatecznie – nar\u00f3d by\u0142 t\u0105 abstrakcyjn\u0105 lokacj\u0105 w kt\u00f3rej lud m\u00f3g\u0142 pocz\u0105\u0107 i wypr\u00f3bowa\u0107 swoje prawa, gdzie jednostki zosta\u0142y zamienione w obywateli.<\/span><\/span><\/p>\n

Przede wszystkim, nar\u00f3d jest suwerennym ludem, kt\u00f3ry \u2013 w najlepszym przypadku \u2013 przekazuje kr\u00f3lowi w\u0142adz\u0119 nak\u0142adania prawa wynikaj\u0105cego z woli powszechnej; dalej, to Ci ludzie, kt\u00f3rzy uznaj\u0105 w\u0142adz\u0119 danego pa\u0144stwa, zamieszkuj\u0105 to samo terytorium oraz uwa\u017caj\u0105 siebie i innych za cz\u0142onk\u00f3w tej samej jednostki politycznej; w ko\u0144cu, nar\u00f3d to jedno\u015b\u0107 polityczna \u2013 sama w sobie. Oto dlaczego tradycja kontrrewolucyjna, kt\u00f3ra wychwala\u0142a zasady arystokratyczne, pocz\u0105tkowo nie chcia\u0142a uzna\u0107 warto\u015bci narodu. Na odwr\u00f3t \u2013 artyku\u0142 3 Deklaracji Praw Cz\u0142owieka z 1789 roku stanowi\u0142: \u201e\u0179r\u00f3d\u0142o wszelkiej w\u0142adzy zasadniczo tkwi w narodzie\u201d. Bertrand de Jouvenel napisa\u0142 nawet, \u017ce: \u201eZ perspektywy czasu wydaje si\u0119, \u017ce ruch rewolucyjny d\u0105\u017cy\u0142 do za\u0142o\u017cenia religii narodu.\u201d [2]<\/span><\/span><\/p>\n

Co odr\u00f3\u017cnia imperium od narodu? Przede wszystkim fakt, \u017ce imperium nie jest \u2013 w pierwszym rz\u0119dzie \u2013 terytorium, ale w gruncie rzeczy ide\u0105 lub zasad\u0105. Polityczny porz\u0105dek jest determinowany przez nie same \u2013 a nie przez materialne czynniki lub posiadanie geograficznej przestrzeni. Jest determinowany przez duchowe lub prawne idee. W zwi\u0105zku z tym by\u0142oby powa\u017cnym b\u0142\u0119dem my\u015ble\u0107, \u017ce imperium r\u00f3\u017cni si\u0119 od narodu przede wszystkim wielko\u015bci\u0105, \u017ce jest ono w pewnym sensie \u201enarodem wi\u0119kszym ni\u017c inne\u201d. Oczywi\u015bcie, imperium zajmuje ogromny teren. Co jest jednak istotne \u2013 cesarz dzier\u017cy w\u0142adz\u0119 dzi\u0119ki cnocie, kt\u00f3ra reprezentuje co\u015b co przekracza zwyk\u0142e jej posiadanie. Jako dominus mundi<\/em>, jest on suzerenem ksi\u0105\u017c\u0105t i kr\u00f3l\u00f3w to znaczy \u2013 rz\u0105dzi on suwerenami, a nie terytorium i reprezentuje w\u0142adz\u0119 wykraczaj\u0105c\u0105 ponad wsp\u00f3lnot\u0119, kt\u00f3r\u0105 rz\u0105dzi.<\/span><\/span><\/p>\n

Juliusz Evola napisa\u0142: \u201eImperium<\/em> nie powinno by\u0107 mylone z kr\u00f3lestwami i narodami z kt\u00f3rych si\u0119 sk\u0142ada poniewa\u017c jest czym\u015b jako\u015bciowo r\u00f3\u017cnym, pod wzgl\u0119dem swoich zasad \u2013 czym\u015b wcze\u015bniejszym i znajduj\u0105cym si\u0119 ponad nimi.\u201d [3] Zanim uda\u0142o si\u0119 wyrazi\u0107 znaczenie systemu ponadnarodowej hegemonii terytorialnej, \u201estare rzymskie poj\u0119cie imperium odsy\u0142a\u0142o do czystej w\u0142adzy wydawania polece\u0144, quasi-mistycznej si\u0142y auctoritas<\/em>.\u201d W \u015aredniowieczu panowa\u0142o precyzyjne rozr\u00f3\u017cnienie na auctoritas <\/em>(nadrz\u0119dno\u015b\u0107 moralna i duchowa) oraz potestas <\/em>(prosta publiczna w\u0142adza polityczna wykorzystywana przy u\u017cyciu legalnych \u015brodk\u00f3w). Zar\u00f3wno w \u015bredniowiecznym cesarstwie jak i w \u015awi\u0119tym Cesarstwie Rzymskim to rozr\u00f3\u017cnienie le\u017ca\u0142o u podstaw oddzielenia w\u0142adzy imperialnej i cesarskiej w\u0142adzy suwerennej nad poszczeg\u00f3lnymi lud\u017ami. Dla przyk\u0142adu, Karol Wielki by\u0142 cz\u0119\u015bciowo cesarzem, a cz\u0119\u015bciowo kr\u00f3lem Longobard\u00f3w i Frank\u00f3w. Od tego czasu lojalno\u015b\u0107 wobec cesarza nie by\u0142a narzucana ludziom lub poszczeg\u00f3lnym krajom. W ten sam spos\u00f3b, w cesarstwie austro-w\u0119gierskim, lojalno\u015b\u0107 wobec dynastii habsburskiej ustanawia\u0142a \u201efaszystowsk\u0105 wi\u0119\u017a mi\u0119dzy lud\u017ami i zast\u0119powa\u0142a patriotyzm\u201d (Jean Branger); przewa\u017ca\u0142a ona nad relacjami o charakterze narodowym czy wyznaniowym.<\/span><\/span><\/p>\n

Ten duchowy charakter imperialnych zasad by\u0142 bezpo\u015bredni\u0105 przyczyn\u0105 s\u0142ynnej k\u0142\u00f3tni dotycz\u0105cej inwestytury, kt\u00f3ra poch\u0142ania\u0142a stronnik\u00f3w papie\u017ca i cesarza przez wiele wiek\u00f3w. Pozbawione militarnej tre\u015bci, poj\u0119cie imperium pierwotnie posiada\u0142o silne teologiczne wsparcie w \u015bredniowiecznych Niemczech, gdzie mo\u017cna ujrze\u0107 chrze\u015bcija\u0144sk\u0105 reinterpretacj\u0119 rzymskiej idei imperium<\/em>. Uwa\u017caj\u0105c si\u0119 za egzekutor\u00f3w \u015bwi\u0119tej historii powszechnej, cesarze wywnioskowali z tego idee zgodnie z kt\u00f3r\u0105 cesarstwo, jako \u201e\u015bwi\u0119ta\u201d instytucja (Sacrum Imperium<\/em>), musi posiada\u0107 autonomiczn\u0105 wobec papie\u017ca w\u0142adz\u0119. By\u0142o to powodem k\u0142\u00f3tni mi\u0119dzy gwelfami i gibelinami.<\/span><\/span><\/p>\n

Zwolennicy cesarza, kt\u00f3rzy odrzucali papieskie pretensje \u2013 gibelini \u2013 odnale\u017ali wsparcie w starym rozr\u00f3\u017cnieniu mi\u0119dzy imperium <\/em>a sacerdotium<\/em>, uznawanych za dwie r\u00f3wnie wa\u017cne sfery ustanowione przez Boga. Ta interpretacja by\u0142a rozszerzeniem rzymskiej koncepcji relacji na linii cesarz i Pontifex Maximus<\/em>, z kt\u00f3rych ka\u017cdy by\u0142 prze\u0142o\u017conym drugiego w swoim porz\u0105dku [sferze \u2013 T.P.] Gibelini nie chcieli, aby w\u0142adza duchowa zosta\u0142a podporz\u0105dkowana w\u0142adzy \u015bwieckiej, ale \u2013 w zwi\u0105zku z ko\u015bcielnymi pretensjami – \u017c\u0105dali dla w\u0142adzy imperialnej statusu r\u00f3wnego w\u0142adzy duchowej. Tak wi\u0119c dla Fryderyka II Hohenstaufa, cesarz jest p\u00f3\u0142-boskim po\u015brednikiem za pomoc\u0105 kt\u00f3rego Bo\u017ca sprawiedliwo\u015b\u0107 rozlewa si\u0119 po ziemi. To renovatio<\/em>, kt\u00f3re czyni cesarza zasadniczym \u017ar\u00f3d\u0142em prawa i nadaje mu charakter \u201eprawa \u017cyj\u0105cego na ziemi\u201d (lex animata in terris<\/em>), podbudowa\u0142o gibeli\u0144skie \u017c\u0105dania: tak jak papiestwo, cesarstwo musi by\u0107 uznawane za \u2013 ze swej natury i przez sw\u00f3j charakter – \u015bwi\u0119t\u0105 instytucj\u0119. Evola podkre\u015bli\u0142, \u017ce opozycja mi\u0119dzy gwelfami a gibelinami \u201enie by\u0142a jedynie polityczna (…) Wyra\u017ca\u0142a ona antagonizm dw\u00f3ch wielkich dostoje\u0144stw, obydwu roszcz\u0105cych sobie prawo do wymiaru duchowego (…) Na swoim najg\u0142\u0119bszym poziomie, gibelinizm utrzymywa\u0142, \u017ce w czasie swojego \u017cycia na ziemi (rozumianego jako wykonywanie zawodu, walka lub s\u0142u\u017cba) jednostka mo\u017ce wykroczy\u0107 poza siebie (…) za pomoc\u0105 dzia\u0142ania i pod sztandarami cesarstwa, w zgodzie z \u201enadnaturalnym\u201d charakterem instytucji, kt\u00f3ry zosta\u0142 jej nadany.\u201d [4] Od tego momentu, przez kolejne wieki, upadek imperium odpowiada upadkowi centralnej roli odgrywanej przez jego zasady i, odpowiednio, jego przesuwaniu si\u0119 ku czysto terytorialnej definicji. Cesarstwo Rzymsko-Niemieckie zmieni\u0142o si\u0119, gdy zar\u00f3wno we W\u0142oszech jak i w Niemczech podj\u0119to pr\u00f3b\u0119 zwi\u0105zania go z zaszczytnym terytorium. Ta idea jest nieobecna jeszcze u Dantego, dla kt\u00f3rego cesarz nie jest ani Niemcem, ani W\u0142ochem, ale \u201eRzymianinem\u201d w sensie duchowym \u2013 tzn. jest nast\u0119pc\u0105 Cezara i Augusta. W innych s\u0142owach, cesarstwo \u2013 bez w\u0142asnego upadku – nie mo\u017ce przekszta\u0142ci\u0107 si\u0119 w \u201ewielki nar\u00f3d\u201d, poniewa\u017c w rozumieniu zasad, kt\u00f3re je o\u017cywiaj\u0105, \u017caden nar\u00f3d nie mo\u017ce przyj\u0105\u0107 i wykorzystywa\u0107 funkcji w\u0142adzy nadrz\u0119dnej, gdy\u017c nie mo\u017ce wznie\u015b\u0107 si\u0119 ponad w\u0142asn\u0105 lojalno\u015b\u0107 i partykularne interesy. \u201eImperium w prawdziwym sensie tego s\u0142owa\u201d, konkluduje Evola, \u201emo\u017ce istnie\u0107 jedynie o\u017cywiane przez duchow\u0105 gorliwo\u015b\u0107 (…) Je\u015bli jej nie ma mo\u017cna stworzy\u0107 jedynie zafa\u0142szowany przez przemoc imperializm, prost\u0105, mechaniczn\u0105 super-struktur\u0119 pozbawion\u0105 duszy.\u201d [5]<\/span><\/span><\/p>\n

Je\u015bli chodzi o poj\u0119cie narodu to pochodzi ono z pretensji kr\u00f3lestw, kt\u00f3re nadawa\u0142y sobie imperialne prerogatywy przez odniesienie ich nie do zasad, ale do terytorium. Pocz\u0105tek tego procesu mo\u017cna dostrzec w podziale cesarstwa karoli\u0144skiego, kt\u00f3ry nast\u0105pi\u0142 po traktacie w Verdun. Od tego czasu Francja oraz Niemcy, je\u015bli mo\u017cemy je tak nazwa\u0107, mia\u0142y odr\u0119bne cele. O imperialnej tradycji przypomniano sobie p\u00f3\u017aniej, w czasie gdy kr\u00f3lestwo Frank\u00f3w (Regnum Francorum<\/em>) od\u0142\u0105czone si\u0119 od wsp\u00f3lnoty niemieckiej zacz\u0119\u0142o powoli rozwija\u0107 si\u0119 w stron\u0119 wsp\u00f3\u0142czesnego narodu za po\u015brednictwem pa\u0144stwa monarchicznego. Koniec dynastii karoli\u0144skiej datowany jest na X wiek: 911 rok w Niemczech, 987 rok we Francji. Wybrany w 987 roku Hugon Kapet by\u0142 pierwszym kr\u00f3lem kt\u00f3ry nie rozumia\u0142 j\u0119zyka frank\u00f3w. <\/em>By\u0142 te\u017c pierwszym kr\u00f3lem, kt\u00f3ry sytuowa\u0142 si\u0119 jasno poza tradycj\u0105 imperialn\u0105, co wyja\u015bnia dlaczego, w \u201eBoskiej Komedii\u201d, Dante wk\u0142ada mu w usta zdanie: \u201eBy\u0142em z\u0142o\u015bliwym dachem, kt\u00f3ry po\u0142o\u017cy\u0142 cie\u0144 na ca\u0142e terytorium chrze\u015bcija\u0144stwa!\u201d<\/span><\/span><\/p>\n

W XIII i XIV wieku kr\u00f3lestwo Francji by\u0142o budowane przez Filipa Augusta (Bouvines, 1214) i Filipa Pi\u0119knego (Agnani, 1303) przeciwko cesarstwu. W 1204 roku papie\u017c Innocenty III zadeklarowa\u0142, \u017ce \u201ejest publicznie wiadomym, \u017ce kr\u00f3l Francji nie uznaje nad sob\u0105, w porz\u0105dku doczesnym, \u017cadnej w\u0142adzy nadrz\u0119dnej.\u201d<\/span><\/span><\/p>\n

Gdy tylko legenda troja\u0144ska zosta\u0142a zinstrumentalizowana, ca\u0142a praca \u201eideologicznej\u201d legitymacji spowodowa\u0142a, \u017ce imperium zosta\u0142o uznane za przeciwne zasadzie suwerenno\u015bci kr\u00f3lestw narodowych i ich prawu do nieuznawania innych uprawnie\u0144 ni\u017c te, kt\u00f3re le\u017c\u0105 w ich interesie. Rola juryst\u00f3w, podkre\u015blona tak dobitnie przez Carla Schmitta, jest tu kluczowa. W po\u0142owie XIII wieku byli oni jedynymi, kt\u00f3rzy formu\u0142owali doktryn\u0119 zgodnie z kt\u00f3r\u0105, \u201ekr\u00f3l Francji, kt\u00f3ry nie uznaje nikogo ponad sob\u0105 w porz\u0105dku doczesnym, jest wy\u0142\u0105czony z imperium i mo\u017ce by\u0107 uwa\u017cany za princeps in regno suo.<\/em>\u201d [6] Ta doktryna zosta\u0142a p\u00f3\u017aniej rozwini\u0119ta w XIV i XV wieku przez Pierre`a Duboisa i Guillaume`a de Nogareta. Przez og\u0142oszenie si\u0119 \u201ecesarzem w swoim kr\u00f3lestwie\u201d (rex imperator in regno suo<\/em>) kr\u00f3l przeciwstawi\u0142 swoj\u0105 terytorialn\u0105 suwerenno\u015b\u0107 duchowej suwerenno\u015bci imperium \u2013 jego czysto doczesna w\u0142adza zosta\u0142a przeciwstawiona cesarskiej w\u0142adzy duchowej. W tym samym czasie, jury\u015bci wsparli centralizacj\u0119 przeciwko \u017cyciu lokalnemu i przeciwko feudalnym arystokracjom, szczeg\u00f3lnie z powodu instytucji \u201ekr\u00f3lewskiej kasy\u201d. Ufundowali oni porz\u0105dek prawny, ze swego charakteru bur\u017cuazyjny, w kt\u00f3rym prawo \u2013 uznany za generaln\u0105 norm\u0119 z racjonalnym atrybutem \u2013 sta\u0142o si\u0119 podstaw\u0105 dla czysto statycznej w\u0142adzy. Prawo zosta\u0142o przekszta\u0142cone w prost\u0105 legalno\u015b\u0107 kodyfikowan\u0105 przez pa\u0144stwo. W XVI wieku formu\u0142a kr\u00f3la jako \u201ecesarza w swoim kr\u00f3lestwie\u201d by\u0142a bezpo\u015brednio zwi\u0105zana z ide\u0105 suwerenno\u015bci, na temat kt\u00f3rej teoretyzowa\u0142 Jean Bodin. Carl Schmitt zauwa\u017cy\u0142, \u017ce Francja by\u0142a pierwszym krajem na \u015bwiecie, kt\u00f3ry stworzy\u0142 porz\u0105dek publiczny ca\u0142kowicie odmienny od modelu \u015bredniowiecznego.<\/span><\/span><\/p>\n

Co sta\u0142o si\u0119 p\u00f3\u017aniej jest dobrze znane. We Francji nar\u00f3d pojawi\u0142 si\u0119 pod podw\u00f3jnym znakiem: centralizuj\u0105cego absolutyzmu i rozrostu<\/strong> bur\u017cuazji. G\u0142\u00f3wn\u0105 rol\u0119 gra\u0142o tu narzekanie na pa\u0144stwo. Gdy Ludwik XIV powiedzia\u0142 \u201eL’Etat c’est moi\u201d<\/em> mia\u0142 na my\u015bli to, \u017ce nie ma nic ponad pa\u0144stwem. Pa\u0144stwo stworzy\u0142o nar\u00f3d, kt\u00f3ry nast\u0119pnie \u201ewyprodukowa\u0142\u201d Francuz\u00f3w; podczas gdy w krajach o cesarskiej tradycji, w czasach wsp\u00f3\u0142czesnych, to ludzie stworzyli nar\u00f3d, kt\u00f3ry nast\u0119pnie stworzy\u0142 pa\u0144stwo. Tak wi\u0119c dwa procesy historycznej konstrukcji s\u0105 ca\u0142kowicie sobie przeciwne, a przeciwie\u0144stwo to bazuje na r\u00f3\u017cnicy mi\u0119dzy narodem a imperium. Jak cz\u0119sto podkre\u015blano, historia Francji by\u0142a sta\u0142\u0105 walk\u0105 przeciwko cesarstwu. \u015awiecka polityka francuskiej monarchii by\u0142a nastawiona na stworzenie wyrwy mi\u0119dzy przestrzeni\u0105 niemieck\u0105 i w\u0142osk\u0105. Po 1792 roku republika przej\u0119\u0142a te same cele: walka przeciwko Domowi Austriackiemu i podb\u00f3j Renu.
\n<\/span><\/span><\/p>\n

Opozycja mi\u0119dzy duchow\u0105 zasad\u0105 i w\u0142adz\u0105 terytorialn\u0105 nie jest jedyn\u0105. Inna zasadnicza r\u00f3\u017cnica dotyczy\u0142a sposobu w jaki imperium i nar\u00f3d postrzega\u0142y polityczn\u0105 jedno\u015b\u0107. Jedno\u015b\u0107 imperium nie by\u0142a mechaniczna ale organiczna i pochodzi\u0142a spoza pa\u0144stwa. W stopniu w jakim uciele\u015bnia\u0142o zasad\u0119, imperium zak\u0142ada\u0142o jedno\u015b\u0107 jedynie na poziomie zasady. Podczas gdy nar\u00f3d \u2013 w procesie w\u0142asnej formacji – rodzi\u0142 w\u0142asn\u0105 kultur\u0119 lub szuka\u0142 poparcia w kulturze. W czasie gdy nar\u00f3d pr\u00f3bowa\u0142 stworzy\u0107 to\u017csamo\u015b\u0107 ludu i pa\u0144stwa, imperium zawiera\u0142o w sobie r\u00f3\u017cne ludy.
\n<\/span><\/span><\/p>\n

Zasada imperium pr\u00f3buje godzi\u0107 jednostk\u0119 z wielo\u015bci\u0105, to co partykularne z tym co uniwersalne. Jego generalnym prawem jest autonomia i szacunek dla r\u00f3\u017cnorodno\u015bci. Imperium stara si\u0119 jednoczy\u0107 na wy\u017cszym poziomie, nie t\u0142umi\u0105c r\u00f3\u017cnorodno\u015bci kulturowej, charakter\u00f3w etnicznych i lud\u00f3w. Jest ono ca\u0142o\u015bci\u0105, kt\u00f3rej cz\u0119\u015bci s\u0105 autonomiczne proporcjonalnie do solidno\u015bci tego co je spaja. Te cz\u0119\u015bci s\u0105 r\u00f3\u017cnorodne i organiczne. Inaczej ni\u017c w przypadku zjednoczonej i scentralizowanej societas <\/em>kr\u00f3lestw narodowych, imperium uosabia klasyczny obraz universitas. <\/em>Moeller van den Bruck prawid\u0142owo postrzega\u0142 imperium jako jedno\u015b\u0107 przeciwie\u0144stw, podczas gdy Evola definiowa\u0142 je jako \u201eponadnarodow\u0105 organizacj\u0119 \u2013 tak\u0105, \u017ce jej jedno\u015b\u0107 nie ma w zwyczaju niszczy\u0107 lub zr\u00f3wnywa\u0107 etnicznej i kulturalnej mnogo\u015bci, kt\u00f3r\u0105 obejmuje\u201d, [7] dodaj\u0105c, \u017ce zasada imperialna czyni mo\u017cliwym \u201eodej\u015bcie od mnogo\u015bci r\u00f3\u017cnych element\u00f3w w stron\u0119 zasady, kt\u00f3ra jest zarazem wy\u017csza i uprzednia w stosunku do jej r\u00f3\u017cnorodno\u015bci \u2013 r\u00f3\u017cnorodno\u015bci, kt\u00f3re czerpi\u0105 jedynie z rzeczywisto\u015bci empirycznej.\u201d A wi\u0119c nie jest to kwestia obalenia, ale integrowania r\u00f3\u017cnic.<\/span><\/span><\/p>\n

Na szczycie Cesarstwa Rzymskiego, Rzym by\u0142 ide\u0105, zasad\u0105, kt\u00f3ra czyni\u0142a mo\u017cliwym zjednoczenie r\u00f3\u017cnych lud\u00f3w bez ich nawracania lub prze\u015bladowania. Zasada imperium<\/em>, kt\u00f3ra by\u0142a opracowywana ju\u017c w republika\u0144skim Rzymie, odzwierciedla wol\u0119 zabezpieczenia zawsze zagro\u017conego porz\u0105dku kosmicznego. Cesarstwo Rzymskie nie potrzebowa\u0142o zazdrosnych bog\u00f3w. Przyjmowa\u0142o ono inne b\u00f3stwa, znane lub nieznane i to samo tyczy si\u0119 politycznego porz\u0105dku. Imperium akceptowa\u0142o obce kulty i r\u00f3\u017cnorodno\u015b\u0107 kodeks\u00f3w. Ka\u017cdy lud m\u00f3g\u0142 zorganizowa\u0107 swoj\u0105 federacj\u0119 z uwzgl\u0119dnieniem swojej tradycyjnej koncepcji prawa. Rzymskie ius <\/em>bra\u0142o g\u00f3r\u0119 jedynie w relacjach mi\u0119dzy jednostkami pochodz\u0105cymi z r\u00f3\u017cnych lud\u00f3w lub w relacjach mi\u0119dzy federacjami. Mo\u017cna by\u0142o by\u0107 rzymskim obywatelem (civis romanus sum<\/em>) bez porzucania w\u0142asnej narodowo\u015bci.<\/span><\/span><\/p>\n

T\u0119 dystynkcj\u0119 (obc\u0105 duchowi narodu) mi\u0119dzy tym co dzi\u015b nazywane jest narodowo\u015bci\u0105 i obywatelstwem mo\u017cna odnale\u017a\u0107 w Cesarstwie Rzymsko-Niemieckim. \u015aredniowieczna Rzesza, ponadnarodowa instytucja (o\u017cywiana przez zasad\u0119 wykraczaj\u0105c\u0105 poza polityczny porz\u0105dek), by\u0142a fundamentalnie pluralistyczna. Pozwala\u0142a ludowi \u017cy\u0107 zgodnie z upodobaniem, w zgodzie z ich w\u0142asnym prawem. W j\u0119zyku wsp\u00f3\u0142czesnym \u2013 charakteryzowa\u0142a si\u0119 wyra\u017anym \u201efederalizmem\u201d szczeg\u00f3lnie szanuj\u0105cym mniejszo\u015bci. W ko\u0144cu Cesarstwo Austro-w\u0119gierskie funkcjonowa\u0142o sprawnie przez wieki, w czasie gdy mniejszo\u015bci sta\u0142y si\u0119 wi\u0119kszo\u015bci\u0105 populacji (60 % ca\u0142o\u015bci). Zebra\u0142o ono ze sob\u0105 W\u0142och\u00f3w i Rumun\u00f3w, tak jak \u017byd\u00f3w, Serb\u00f3w, Rosjan, Niemc\u00f3w, Polak\u00f3w, Czech\u00f3w, Chorwat\u00f3w i W\u0119gr\u00f3w. Jean Branger napisa\u0142, \u017ce \u201eHabsburgowie zawsze byli oboj\u0119tni wobec koncepcji pa\u0144stwa narodowego\u201d. Imperium to, ufundowane przez Dom Austriacki, przez setki lat nie wyra\u017ca\u0142o ch\u0119ci stworzenia \u201enarodu austriackiego\u201d, kt\u00f3ry tak naprawd\u0119 nabra\u0142 kszta\u0142tu dopiero w XX wieku. [8]<\/span><\/span><\/p>\n

Odwrotnie, tym co charakteryzuje rzeczywisto\u015b\u0107 narodow\u0105 jest jej nieodparta tendencja do centralizowania i homogenizacji. Gospodarowanie przestrzeni\u0105 przez pa\u0144stwo narodowe w pierwszej kolejno\u015bci ujawnia si\u0119 w terytorium na jakim istnieje homogeniczna suwerenno\u015b\u0107 polityczna. Ta jednorodno\u015b\u0107 mo\u017ce by\u0107 przede wszystkim uj\u0119ta w prawie: terytorialna jedno\u015b\u0107 wynika z jednolito\u015bci norm prawnych. \u015awiecka walka monarch\u00f3w przeciwko szlachcie feudalnej, szczeg\u00f3lnie w czasach Ludwika XI, unicestwienie cywilizacji teren\u00f3w j\u0119zyka oksyta\u0144skiego, afirmacja zasady centralizacji w czasie rz\u0105d\u00f3w Richelieu, wszystko to zmierza\u0142o w tym samym kierunku. Pod tym wzgl\u0119dem, XIV i XV wiek oznacza\u0142y fundamentaln\u0105 zmian\u0119. W czasie tego okresu pa\u0144stwo – jawi\u0105ce si\u0119 jako zwyci\u0119zca nad feudalnymi arystokracjami \u2013 zapewni\u0142o sobie sojusz z bur\u017cuazj\u0105 r\u00f3wnolegle do ustanowienia scentralizowanego porz\u0105dku prawnego. R\u00f3wnocze\u015bnie pojawi\u0142 si\u0119 \u201enarodowy\u201d rynek ekonomiczny. Dzi\u0119ki monetaryzacji wszelkiej formy wymiany (niekomercyjna, ponadwsp\u00f3lnotowa wymiana by\u0142a wcze\u015bniej nieopodatkowana), odpowiada\u0142 on woli pa\u0144stwa, kt\u00f3re pragn\u0119\u0142o maksymalizowa\u0107 dochody fiskalne. Jak wyja\u015bnia Pierre Rosanvallon: \u201epa\u0144stwo narodowe zmierza do opanowania i uporz\u0105dkowania globalnej przestrzeni. W tym samym stopniu rynek zmierza przede wszystkim do reprezentowania i konstruowania przestrzeni spo\u0142ecznej; jedynie w drugim rz\u0119dzie jest on zdecentralizowanym mechanizmem s\u0142u\u017c\u0105cym regulowaniu aktywno\u015bci ekonomicznej poprzez system cenowy. Z tego punktu widzenia, pa\u0144stwo narodowe i rynek odsy\u0142aj\u0105 do tej samej formy socjalizowania jednostek wewn\u0105trz przestrzeni. Mo\u017cna sobie ich wyobrazi\u0107 jedynie w zatomizowanej spo\u0142eczno\u015bci w kt\u00f3rej osoba jest uwa\u017cana za autonomiczn\u0105. Zar\u00f3wno w socjologicznym jak i w ekonomicznym sensie tego s\u0142owa, pa\u0144stwo narodowe i rynek nie mog\u0105 funkcjonowa\u0107 w przestrzeni gdzie spo\u0142eczno\u015b\u0107 rozwija si\u0119 jako jednostka globalna i spo\u0142eczna.\u201d [9]<\/span><\/span><\/p>\n

Nie ma w\u0105tpliwo\u015bci, \u017ce absolutyzm monarchiczny brukowa\u0142 drog\u0119 narodowej rewolucji bur\u017cuazyjnej. Po tym jak Ludwik XIV z\u0142ama\u0142 ostatnie punkty szlacheckiego oporu, rewolucja by\u0142a nieunikniona, gdy bur\u017cuazja mog\u0142a po kolei wygra\u0107 w\u0142asn\u0105 autonomi\u0119. Ale nie ma te\u017c w\u0105tpliwo\u015bci, \u017ce pod wieloma wzgl\u0119dami rewolucja jedynie wype\u0142nia\u0142a i przy\u015bpiesza\u0142a tendencje ancien regime<\/em>. Jak pisa\u0142 Tocqueville: „Rewolucja Francuska by\u0142a przyczyn\u0105 wielu przypadkowych i wt\u00f3rnych rzeczy, ale g\u0142\u00f3wny zal\u0105\u017cek najwa\u017cniejszych rzeczy istnia\u0142 wcze\u015bniej (…) We Francji, w\u0142adza centralna ju\u017c wcze\u015bniej obj\u0119\u0142a swoim zasi\u0119giem lokaln\u0105 administracj\u0119 bardziej ni\u017c w jakimkolwiek innym kraju na \u015bwiecie. Rewolucja jedynie uczyni\u0142a t\u0119 w\u0142adz\u0119 bardziej umiej\u0119tn\u0105, silniejsz\u0105, bardziej przedsi\u0119biorcz\u0105.” [10]
\n<\/span><\/span><\/p>\n

Zar\u00f3wno w monarchii jak i w republice \u201enarodowa\u201d logika pr\u00f3bowa\u0142a wyeliminowa\u0107 wszystko, co mog\u0142oby wtr\u0105ci\u0107 si\u0119 mi\u0119dzy pa\u0144stwo a jednostk\u0119. Pr\u00f3bowano podporz\u0105dkowa\u0107 jednostki prawom w unifikuj\u0105cy spos\u00f3b; nie pr\u00f3bowano \u0142\u0105czy\u0107 razem wsp\u00f3lnot mog\u0105cych zachowa\u0107 w\u0142asne j\u0119zyki, kultury i prawa. W\u0142adza pa\u0144stwowa podporz\u0105dkowywa\u0142a sobie indywidualnych poddanych, co by\u0142o przyczyn\u0105 sta\u0142ego niszczenia lub ograniczania w\u0142adzy wszelkich form spo\u0142eczno\u015bci po\u015brednicz\u0105cych: klan\u00f3w rodzinnych, wsp\u00f3lnot wiejskich, konfraterii, cech\u00f3w itd. Prawo z 1791 roku skierowane przeciwko korporacjom (loi Le Chapelier<\/em>) znalaz\u0142o sw\u00f3j precedens w 1539 roku w t\u0142umieniu przez Franciszka I \u201ewszystkich konfraterii handlowych i rzemie\u015blniczych w ca\u0142ym kr\u00f3lestwie\u201d – w decyzji, kt\u00f3ra w tym czasie wymierzona by\u0142a w rzemie\u015blnik\u00f3w [Compagnons<\/em>]. Oczywi\u015bcie wraz z rewolucj\u0105 ta tendencja zosta\u0142a przy\u015bpieszona. Zmiana krain w departamenty o mniej lub bardziej zbli\u017conym rozmiarze, ogie\u0144 przeciwko \u201educhowi prowincjonalnemu\u201d, t\u0142umienie partykularyzm\u00f3w, ofensywa przeciwko j\u0119zykom regionalnym i gwarom, standaryzacja miar i wag, reprezentowa\u0142y prawdziw\u0105 obsesj\u0119 do ustawiania wszystkiego. By u\u017cy\u0107 okre\u015ble\u0144 Ferdynanda T\u00f6nniesa – wsp\u00f3\u0142czesny nar\u00f3d pojawi\u0142 si\u0119, gdy spo\u0142ecze\u0144stwo wzrasta\u0142o w deszczu starych wsp\u00f3lnot.
\n<\/span><\/span><\/p>\n

Ten indywidualistyczny komponent pa\u0144stwa narodowego jest tutaj zasadniczy. W imperium konieczne jest zachowanie r\u00f3\u017cnorodno\u015bci grup; przez sam\u0105 swoj\u0105 logik\u0119, nar\u00f3d uznaje jedynie jednostki. Cz\u0142onek imperium jest nim w po\u015bredni spos\u00f3b poprzez struktury po\u015brednicz\u0105ce. Odwrotnie, do narodu nale\u017cy si\u0119 w spos\u00f3b bezpo\u015bredni, to jest bez po\u015brednictwa lokalnych wi\u0119zi, cia\u0142 lub pa\u0144stw. Monarchiczna centralizacja by\u0142a zasadniczo jurydyczna i polityczna; tym samym wskazywa\u0142a ona na prace przy konstrukcji pa\u0144stwa. Centralizacja rewolucyjna, kt\u00f3ra towarzyszy\u0142a powstawaniu wsp\u00f3\u0142czesnego narodu, posz\u0142a dalej. By\u0142a ona nakierowana na bezpo\u015brednie \u201ewyprodukowanie narodu\u201d to znaczy na zrodzenie nowego spo\u0142ecznego sposobu zachowania. Pa\u0144stwo sta\u0142o si\u0119 po tym wydajnym spo\u0142ecznie monopolistycznym producentem: pr\u00f3bowa\u0142o ono \u2013 na ruinach cia\u0142 po\u015brednicz\u0105cych, kt\u00f3re zniszczy\u0142o – ustanowi\u0107 wsp\u00f3lnot\u0119 jednostek uznawanych za r\u00f3wne na poziomie \u015bwieckim. [11]<\/span><\/span><\/p>\n

Jak wykaza\u0142 Jean Baechler, \u201ew narodzie grupy po\u015brednicz\u0105ce s\u0105 uznawane \u2013 w por\u00f3wnaniu z obywatelami – za nieistotne i staj\u0105 si\u0119 drugorz\u0119dne.”[12] Louis Dumont argumentowa\u0142 w podobny spos\u00f3b, \u017ce nacjonalizm wynika z przeniesienia subiektywnego charakteru indywidualizmu na poziom abstrakcyjnej wsp\u00f3lnoty. \u201eW najbardziej precyzyjnym, wsp\u00f3\u0142czesnym sensie tych s\u0142\u00f3w, 'nar\u00f3d’ i 'nacjonalizm’ (odr\u00f3\u017cniany od zwyk\u0142ego patriotyzmu) jest historycznie cz\u0119\u015bci\u0105 i fragmentem indywidualizmu jako warto\u015bci. Nar\u00f3d jest jedynie typem globalnej spo\u0142eczno\u015bci, kt\u00f3ra odpowiada rz\u0105dom indywidualizmu jako warto\u015bci. Nie tylko historycznie nar\u00f3d towarzyszy indywidualizmowi – wsp\u00f3\u0142zale\u017cno\u015b\u0107 mi\u0119dzy nimi jest tak nieodzowna, \u017ce mo\u017cna powiedzie\u0107 i\u017c nar\u00f3d jest globaln\u0105 spo\u0142eczno\u015bci\u0105 sk\u0142adaj\u0105c\u0105 si\u0119 z ludzi, kt\u00f3rzy uwa\u017caj\u0105 si\u0119 za jednostki.\u201d [13]<\/span><\/span><\/p>\n

Ten indywidualizm, utkany na krosnach logiki narodu, jest oczywi\u015bcie przeciwny holizmowi konstrukcji imperialnej, gdzie osoba nie jest oddzielana od swoich naturalnych i kulturowych <\/strong>powi\u0105za\u0144. W imperium obywatelstwo nie zale\u017cy od narodowo\u015bci. W narodzie te dwa poj\u0119cia s\u0105 synonimami: przynale\u017cno\u015b\u0107 do narodu jest podstaw\u0105 obywatelstwa. Pierre Fougeyrollas podsumowa\u0142 t\u0119 sytuacj\u0119 w nast\u0119puj\u0105cych s\u0142owach: \u201eZrywaj\u0105c ze \u015bredniowiecznymi spo\u0142eczno\u015bciami, kt\u00f3re mia\u0142y dwubiegunow\u0105 to\u017csamo\u015b\u0107 \u2013 by\u0142y zwie\u0144czeniami wi\u0119zi etnicznych i wsp\u00f3lnotami wiernych \u2013 nowoczesne narody s\u0105 spo\u0142eczno\u015bciami zamkni\u0119tymi, gdzie pa\u0144stwo przyznaje obywatelom jedyn\u0105 oficjaln\u0105 to\u017csamo\u015b\u0107. W zwi\u0105zku z tym, nar\u00f3d by\u0142 anty-imperialny od swoich narodzin i ze swoich za\u0142o\u017ce\u0144. Holandia powsta\u0142a poprzez od\u0142\u0105czenie si\u0119 od cesarstwa habsburskiego; Anglia powsta\u0142a przez zerwanie z Rzymem i ustanowienie religii narodowej. Hiszpania sta\u0142a si\u0119 kastylijska tylko po po \u017ceby wyrwa\u0107 si\u0119 z systemu habsburskiego, a Francja, kt\u00f3ra powoli tworzy\u0142a si\u0119 jako nar\u00f3d w walce z Cesarstwem Rzymsko-Niemieckim, sta\u0142a si\u0119 narodem jedynie dzi\u0119ki zwalczaniu si\u0142 tradycyjnych w ca\u0142ej Europie.\u201d [14]<\/span><\/span><\/p>\n

Imperium nigdy nie jest ca\u0142kowicie zamkni\u0119te \u2013 inaczej ni\u017c nar\u00f3d, kt\u00f3ry w coraz wi\u0119kszym stopniu okre\u015blany jest przez niewyczuwalne granice. Granice imperium s\u0105 naturalnie p\u0142ynne i tymczasowe, co wzmacnia jego organiczny charakter. Pocz\u0105tkowo s\u0142owo frontier<\/em> (\u201egranica\u201d) mia\u0142o wy\u0142\u0105cznie wojskowe znaczenie: linia frontu. Na pocz\u0105tku XIV wieku, w czasie rz\u0105d\u00f3w we Francji Ludwika X K\u0142\u00f3tliwego, s\u0142owo frontier <\/em>zast\u0105piono s\u0142owem marche<\/em>, kt\u00f3re u\u017cywa si\u0119 powszechnie do dzi\u015b. Ale zaj\u0119\u0142o cztery wieki zanim naby\u0142o ono sw\u00f3j obecny sens \u2013 granica mi\u0119dzy dwoma pa\u0144stwami. Wbrew legendzie, idea \u201egranic naturalnych\u201d, kt\u00f3ra by\u0142a czasem u\u017cywana przez juryst\u00f3w w XV wieku, nigdy nie inspirowa\u0142a polityki zagranicznej monarchii. Jej pochodzenie czasem mylnie przypisuje si\u0119 Richelieu, albo nawet Vaubanowi. W rzeczywisto\u015bci idea ta, zgodnie z kt\u00f3r\u0105 nar\u00f3d francuski winien posiada\u0107 \u201enaturalne granice\u201d, by\u0142a u\u017cywana systematycznie jedynie w okresie rewolucji. Szczeg\u00f3lnie mia\u0142o to miejsce w okresie rz\u0105d\u00f3w Konwentu, gdy \u017cyrondy\u015bci u\u017cywali jej jako legitymacji dla ustanowienia wschodniej granicy na lewym brzegu Renu i, bardziej og\u00f3lnie, dla uzasadnienia ich polityki aneksyjnej. R\u00f3wnie\u017c w czasie rewolucji jakobi\u0144ska idea m\u00f3wi\u0105ca, \u017ce granice pa\u0144stwa powinny odpowiada\u0107 w r\u00f3wnej mierze granicom j\u0119zykowym, w\u0142adz politycznych jak i narodowym, zacz\u0119\u0142a rozprzestrzenia\u0107 si\u0119 w ka\u017cdym miejscu Europy. Ostatecznie, to Konwent wymy\u015bli\u0142 poj\u0119cie \u201ecudzoziemc\u00f3w wewn\u0119trznych\u201d (z kt\u00f3rego \u2013 paradoksalnie \u2013 doskona\u0142y u\u017cytek zrobi\u0142 Charles Maurras) i zastosowa\u0142 je do arystokrat\u00f3w, kt\u00f3rzy wspierali pogardzany system: definiuj\u0105c ich jako \u201eobcych po\u015br\u00f3d nas\u201d, Barrere twierdzi\u0142, \u017ce \u201earystokraci nie maj\u0105 ojczyzny\u201d.<\/span><\/span><\/p>\n

Nawet ze swoj\u0105 uniwersaln\u0105 zasad\u0105 i uniwersalnym powo\u0142aniem, imperium nie jest uniwersalistyczne w obecnym znaczeniu tego s\u0142owa. Jego uniwersalno\u015b\u0107 nigdy nie oznacza ekspansji na ca\u0142y \u015bwiat. Inaczej \u2013 wi\u0105za\u0142o si\u0119 ona z ide\u0105 sprawiedliwego porz\u0105dku d\u0105\u017c\u0105c do utworzenia federacji wszystkich lud\u00f3w na bazie konkretnej organizacji politycznej. Z tego punktu widzenia, imperium, kt\u00f3re odrzuca wszelkie pr\u00f3by konwersji lub standaryzacji, r\u00f3\u017cni si\u0119 od hipotetycznego rz\u0105du \u015bwiatowego lub od idei m\u00f3wi\u0105cej, \u017ce istniej\u0105 prawno-polityczne zasady obowi\u0105zuj\u0105ce powszechnie we wszystkich czasach i we wszystkich miejscach.<\/span><\/span><\/p>\n

Skoro uniwersalizm [w obecnym rozumieniu \u2013 T.P.] jest bezpo\u015brednio zwi\u0105zany z indywidualizmem, wsp\u00f3\u0142czesny polityczny uniwersalizm musi by\u0107 rozpatrywany w kategoriach indywidualistycznych ogranicze\u0144 pa\u0144stwa narodowego. Historyczne do\u015bwiadczenie pokazuje, \u017ce nacjonalizm cz\u0119sto przybiera form\u0119 etnocentryzmu poszerzonego do wymiar\u00f3w uniwersalnych. Wiele razy nar\u00f3d francuski chcia\u0142 by\u0107 \u201enajbardziej uniwersalnym z narod\u00f3w\u201d i to z uniwersalno\u015bci swojego modelu narodowego chcia\u0142 on czerpa\u0107 uprawnienie do rozpowszechniania tego modelu po ca\u0142ym \u015bwiecie. W czasie gdy Francja chcia\u0142a by\u0107 \u201enajstarsz\u0105 c\u00f3r\u0105 Ko\u015bcio\u0142a\u201d, mnich Guibert de Nogent, w swoim Gesta Dei per Francos <\/em>uczyni\u0142 Frank\u00f3w narz\u0119dziem Boga. Od 1792 roku rewolucyjny imperializm r\u00f3wnie\u017c pr\u00f3bowa\u0142 przemieni\u0107 ca\u0142\u0105 Europ\u0119 wed\u0142ug idei pa\u0144stwa narodowego. Od tamtej pory nie brakuje g\u0142os\u00f3w autoryzuj\u0105cych zapewnienia, \u017ce francuska idea narodu odpowiada idei ludzko\u015bci i, \u017ce to czyni j\u0105 szczeg\u00f3lnie \u201etolerancyjn\u0105\u201d. Mo\u017cna zakwestionowa\u0107 te pretensje poniewa\u017c propozycja ta mo\u017ce by\u0107 odwr\u00f3cona: nar\u00f3d odpowiada ludzko\u015bci, poniewa\u017c ludzko\u015b\u0107 odpowiada narodowi. W nast\u0119pstwie tego odwr\u00f3cenia, Ci kt\u00f3rzy s\u0105 wrogami zostaj\u0105 nie tylko wy\u0142\u0105czeni z okre\u015blonego narodu, ale r\u00f3wnie\u017c z gatunku ludzkiego jako ca\u0142o\u015bci.<\/span><\/span>
\n<\/span><\/span><\/p>\n

***<\/span><\/span><\/p>\n

S\u0142owo imperium [cesarstwo] powinno by\u0107 zarezerwowane jedynie dla historycznych konstrukcji zas\u0142uguj\u0105cych na to miano, takich jak Cesarstwo Rzymskie, Cesarstwo Bizantyjskie, Cesarstwo Rzymskie Narodu Niemieckiego czy Cesarstwo Ottoma\u0144skie. Cesarstwo Napoleo\u0144skie, hitlerowska Trzecia Rzesza, francuskie i brytyjskie imperia kolonialne i wsp\u00f3\u0142czesne imperializmy \u2013 ameryka\u0144ski i sowiecki \u2013 naturalnie nie s\u0105 imperiami. Takie okre\u015blenie k\u0142amliwie nadaje si\u0119 inicjatywom i w\u0142adzom zaanga\u017cowanym jedynie w zdobywanie nowych terytori\u00f3w. Te wsp\u00f3\u0142czesne \u201ewielkie mocarstwa\u201d nie s\u0105 imperiami, ale raczej narodami, kt\u00f3re po prostu chc\u0105 si\u0119 rozwija\u0107 – rozwija\u0107 przez militarny, ekonomiczny i ka\u017cdy inny podb\u00f3j poza ich obecnymi granicami.<\/span><\/span><\/p>\n

W okresie napoleo\u0144skim \u201eimperium\u201d francuskie [empire<\/em>] (poj\u0119cie obecnie u\u017cywane do opisu monarchii przed 1789 roku, ale jedynie w znaczeniu \u201epa\u0144stwa\u201d) by\u0142o narodowo-pa\u0144stwow\u0105 jednostk\u0105 pr\u00f3buj\u0105c\u0105 ugruntowa\u0107 swoj\u0105 pozycj\u0119 wielkiego hegemona w Europie. Imperium Bismarcka, kt\u00f3re traktowa\u0142o pa\u0144stwo priorytetowo, pr\u00f3bowa\u0142o r\u00f3wnie\u017c stworzy\u0107 nar\u00f3d niemiecki. Alexandre Koj\u00e8ve zauwa\u017cy\u0142, \u017ce \u201ehitlerowski slogan: Ein Reich, ein Volk, ein Fuhrer<\/em> jest jedynie (nieudolnym) niemieckim t\u0142umaczeniem nacjonalistycznego has\u0142a Rewolucji Francuskiej: la Republique une et indivisible<\/em>. Wrogo\u015b\u0107 Trzeciej Rzeszy do idei imperium jest r\u00f3wnie\u017c widoczna w jej krytyce ideologii cia\u0142 po\u015brednicz\u0105cych i 'osiedli’\u201d. [15] Centralistyczna i redukcyjna wizja zawsze panowa\u0142a w \u201eimperium\u201d sowieckim ustalaj\u0105c, dzi\u0119ki koncepcji lokalnej walki kulturowej, jednolit\u0105 polityczno-ekonomiczn\u0105 przestrze\u0144. Je\u015bli chodzi o ameryka\u0144ski \u201emodel\u201d, kt\u00f3ry pr\u00f3buje przemieni\u0107 ca\u0142y \u015bwiat w homogeniczny system materialnej konsumpcji i techno-ekonomicznej praktyki – trudnym jest okre\u015bli\u0107 jakiej idei, jakiej duchowej zasady on \u017c\u0105da!<\/span><\/span><\/p>\n

\u201eWielkie mocarstwa\u201d nie s\u0105 prawdziwymi imperiami. W rzeczywisto\u015bci, wsp\u00f3\u0142czesny imperializm powinien by\u0107 zwalczany w imi\u0119 tego czym prawdziwe imperium jest. Evola my\u015bla\u0142 podobnie gdy pisa\u0142: \u201eBez Meurs et deviens<\/em> \u017caden nar\u00f3d nie mo\u017ce aspirowa\u0107 do pe\u0142nienia efektywnej i uprawnionej misji imperialnej. Nie jest mo\u017cliwym utrzyma\u0107 w\u0142asny charakter narodowy i przy tym pragn\u0105\u0107, w oparciu o ten charakter, zdominowa\u0107 \u015bwiat lub cho\u0107by jakiekolwiek obce miejsce.\u201d [16] I dalej: \u201eJe\u015bli 'imperialistyczne’ tendencje czas\u00f3w wsp\u00f3\u0142czesnych pozosta\u0142y bezowocne gdy\u017c cz\u0119sto przy\u015bpiesza\u0142y one upadek lud\u00f3w, kt\u00f3re si\u0119 im oddawa\u0142y, lub je\u015bli by\u0142y one \u017ar\u00f3d\u0142em wszelkiego rodzaju nieszcz\u0119\u015b\u0107, to dzia\u0142o si\u0119 tak poniewa\u017c, brakowa\u0142o im prawdziwie duchowego \u2013 ponadpolitycznego i ponadnarodowego \u2013 elementu; jest on zast\u0119powany przez przemoc w\u0142adzy, kt\u00f3ra jest wi\u0119ksza od tych, kt\u00f3rych chce sobie podporz\u0105dkowa\u0107, ale kt\u00f3ra nie ma od nich odmiennej natury. Je\u015bli imperium nie jest \u015bwi\u0119tym imperium \u2013 nie jest ono imperium, ale rodzajem raka atakuj\u0105cym wszelkie charakterystyczne funkcje \u017cyj\u0105cego organizmu.\u201d [17]
\n<\/span><\/span><\/p>\n

***
\n<\/span><\/span><\/p>\n

Dlaczego w og\u00f3le my\u015bli si\u0119 dzi\u015b o imperium? Czy nie jest to czyso chimeryczne wezwanie do odrodzenia prawdziwego imperium? Mo\u017cliwe. Ale czy przypadkiem jest, \u017ce nawet dzisiaj, model Imperium Rzymskiego nadal inspiruje wszelkiego rodzaju pr\u00f3by wyj\u015bcia poza pa\u0144stwa narodowe? Czy przypadkowym jest, \u017ce idea imperium (Reichsgedanke<\/em>), w czasach gdy idee s\u0105 w nie\u0142adzie, wci\u0105\u017c sk\u0142ania do refleksji? [18] I czy nie jest ide\u0105 imperialn\u0105 ta, kt\u00f3ra le\u017cy u podstaw wszelkich obecnych debat dotycz\u0105cych konstrukcji Europy? Czy koncepcja pa\u0144stwa narodowego jest niezast\u0105piona? Wielu ludzi z lewicy i z prawicy tak uwa\u017ca. Jest to, przede wszystkim, punkt widzenia Charlesa Maurras`a. Wed\u0142ug niego nar\u00f3d jest \u201enajwi\u0119kszym z cia\u0142 doczesnych i kompletnym ko\u0142em wsp\u00f3lnotowym\u201d. [19] Uwa\u017ca\u0142 on, \u017ce \u201enie ma wi\u0119kszych politycznych ram ni\u017c nar\u00f3d\u201d. [20] Thierry Maulnier odpowiedzia\u0142: \u201eKult narodu sam w sobie nie jest odpowiedzi\u0105, ale ucieczk\u0105, mistyczn\u0105 efuzj\u0105, lub co gorsze, gro\u017anym odsuni\u0119ciem si\u0119 od problem\u00f3w wewn\u0119trznych.\u201d [21]<\/span><\/span><\/p>\n

To co zasadniczo porusza dzisiejszy \u015bwiat znajduje si\u0119 poza pa\u0144stwem narodowym. Ramy dzia\u0142ania, sfera podejmowania decyzji pa\u0144stwa narodowego jest podzielona w wyniku wielu p\u0119kni\u0119\u0107. Nar\u00f3d jest atakowany zar\u00f3wno od g\u00f3ry jak i od do\u0142u. Jest kwestionowany \u201ez do\u0142u\u201d przez nowe ruchy spo\u0142eczne: przez wytrwa\u0142o\u015b\u0107 regionalizm\u00f3w i przez nowe komunitarystyczne \u017c\u0105dania. To tak jakby po\u015brednicz\u0105ce formy socjalizacji, kt\u00f3re wcze\u015bniej usuni\u0119to, narodzi\u0142y si\u0119 ponownie dzisiaj \u2013 w nowej formie. Rozdzia\u0142 spo\u0142ecze\u0144stwa obywatelskiego i klasy politycznej znajduje odzwierciedlenie w rozprzestrzenianiu si\u0119 sieci i mno\u017ceniu si\u0119 \u201eplemion\u201d. Ale nar\u00f3d jest r\u00f3wnie\u017c atakowany \u201eod g\u00f3ry\u201d, cz\u0119sto przez przygniataj\u0105ce zjawiska spo\u0142eczne, kt\u00f3re kpi\u0105 sobie z narodowych granic. Pa\u0144stwo narodowe jest pozbawiane swojej w\u0142adzy przez rynek \u015bwiatowy i konkurencje mi\u0119dzynarodow\u0105, przez ponadnarodowe instytucje, aparat techno-naukowy, wiadomo\u015bci globalnych medi\u00f3w i mi\u0119dzynarodowe grupy nacisku. W tym samym czasie, coraz bardziej widoczna jest zewn\u0119trzna ekspansja gospodarek narodowych odbywaj\u0105ca si\u0119 kosztem rynk\u00f3w wewn\u0119trznych. Gospodarka staje si\u0119 zglobalizowana z powodu wsp\u00f3\u0142dzia\u0142aj\u0105cych si\u0142, korporacji mi\u0119dzynarodowych, gie\u0142dy, globalnych makro-organizacji.<\/span><\/span><\/p>\n

Wyobra\u017cenie narod\u00f3w tak\u017ce zdaje si\u0119 by\u0107 w kryzysie, a Ci kt\u00f3rzy m\u00f3wi\u0105 o \u201enarodowej to\u017csamo\u015bci\u201d generalnie maj\u0105 trudno\u015b\u0107 ze zdefiniowaniem jej. Narodowy model integracji wydaje si\u0119 by\u0107 wyczerpany. Rozw\u00f3j polityki w stron\u0119 systemy w\u0142adz techno-menad\u017cerskich, kt\u00f3ry owocuje implozj\u0105 rzeczywisto\u015bci politycznej, potwierdza, \u017ce logika narod\u00f3w nie jest ju\u017c w stanie integrowa\u0107 nikogo, ani uregulowa\u0107 relacji mi\u0119dzy krytykowanym ze wszystkich stron pa\u0144stwem a spo\u0142ecze\u0144stwem obywatelskim, kt\u00f3re si\u0119 rozpada. Tak wi\u0119c nar\u00f3d jest postawiony przed wzrostem niekt\u00f3rych zbiorowych lub wsp\u00f3lnotowych to\u017csamo\u015bci, w tym samym czasie gdy globalne centra decyzyjne maluj\u0105 nad nim ponury obraz. Daniel Bell wyrazi\u0142 to gdy stwierdzi\u0142, \u017ce pa\u0144stwa narodowe staj\u0105 si\u0119 zbyt du\u017ce dla ma\u0142ych problem\u00f3w i zbyt ma\u0142e dla du\u017cych. Pozbawione jakiejkolwiek rzeczywistej podstawy, pa\u0144stwa narodowe w Trzecim \u015awiecie zdaj\u0105 si\u0119 by\u0107 zachodnim importem. D\u0142ugoterminowe trwanie np. czarno-afryka\u0144skich czy bliskowschodnich \u201enarod\u00f3w\u201d wydaje si\u0119 coraz bardziej niepewne. W rzeczywisto\u015bci narody te s\u0105 rezultatem serii arbitralnych decyzji w\u0142adz kolonialnych g\u0142\u0119boko ignoruj\u0105cych historyczne, religijne i kulturalne rzeczywisto\u015bci lokalne. Demonta\u017c imperi\u00f3w: Ottoma\u0144skiego i Austro-W\u0119gierskiego, w wyniku podpisania traktat\u00f3w w Sevres i w Wersalu by\u0142 katastrof\u0105, kt\u00f3rej efekty s\u0105 nadal odczuwalne \u2013 jak pokazuj\u0105 wojna w Zatoce i odnowione konflikty w Europie \u015arodkowej.<\/span><\/span><\/p>\n

W tych okoliczno\u015bciach, jak mo\u017cna ignorowa\u0107 ide\u0119 imperium? Dzi\u015b, spo\u015br\u00f3d modeli, kt\u00f3re stworzy\u0142a Europa, jest on jedn\u0105 alternatyw\u0105 dla pa\u0144stwa narodowego. Narody s\u0105 zar\u00f3wno zagro\u017cone jak i wyczerpane. Musz\u0105 one wyj\u015b\u0107 poza siebie je\u015bli nie chc\u0105 one sko\u0144czy\u0107 jako dominia ameryka\u0144skiego supermocarstwa. Mog\u0105 to uczyni\u0107 jedynie poprzez pogodzenie jednostki z wieloma, poprzez poszukiwanie jedno\u015bci, kt\u00f3ra nie prowadzi do ich zubo\u017cenia. Istniej\u0105 tego niew\u0105tpliwe oznaki. Fascynacja Austro-Wegrami i odrodzenie si\u0119 idei Mitteleuropy [22] s\u0105 po\u015br\u00f3d nich. Zew imperium narodzi si\u0119 z konieczno\u015bci. Praca Koj\u00e8ve napisana w 1945 roku, a dopiero niedawno opublikowana, jest niezwyk\u0142a. Zawar\u0142 on w niej gor\u0105ce wezwanie do utworzenia \u201eimperium \u0142aci\u0144skiego\u201d i przedstawi\u0142 konieczno\u015b\u0107 budowania imperium jako alternatywy dla pa\u0144stwa narodowego i abstrakcyjnej uniwersalno\u015bci. Pisa\u0142 on, \u017ce \u201eliberalizm jest w b\u0142\u0119dzie nie widz\u0105c cia\u0142a politycznych poza narodem. Internacjonalizm grzeszy poniewa\u017c nie widzi \u017cadnej rzeczywisto\u015bci politycznej poza ludzko\u015bci\u0105. Z tego te\u017c wzgl\u0119du nie by\u0142 on w stanie odkry\u0107 po\u015brednicz\u0105cej rzeczywisto\u015bci politycznej imperi\u00f3w, np. zwi\u0105zk\u00f3w, nawet fuzji mi\u0119dzynarodowych, powi\u0105za\u0144 narodowych, co stanowi dzisiejsz\u0105 rzeczywisto\u015b\u0107 polityczn\u0105.\u201d [23]<\/span><\/span><\/p>\n

W celu tworzenia samej siebie Europa potrzebuje jedno\u015bci w podejmowaniu decyzji politycznych. Ale, je\u015bli nie chcemy zobaczy\u0107 jak znika bogactwo i r\u00f3\u017cnorodno\u015b\u0107 wszystkich europejskich komponent\u00f3w, ta europejska jedno\u015b\u0107 polityczna nie mo\u017ce by\u0107 budowana na jakobi\u0144skim modelu narodowym. Nie mo\u017ce by\u0107 ona te\u017c rezultatem ponadnarodowego marzenia gospodarczego brukselskich biurokrat\u00f3w. Europa mo\u017ce zosta\u0107 utworzona tylko dzi\u0119ki modelowi federalnemu, modelowi kt\u00f3ry jest no\u015bnikiem dla idei, projekt\u00f3w, zasad, czyli, w ostatecznym rozrachunku, dzi\u0119ki modelowi imperialnemu. Taki model m\u00f3g\u0142by uczyni\u0107 mo\u017cliwym rozwi\u0105zanie problem\u00f3w regionalnych kultur, etnicznych mniejszo\u015bci i lokalnych autonomii, kt\u00f3re nie odnajduj\u0105 prawdziwej pomocy wewn\u0105trz ram pa\u0144stwa narodowego. M\u00f3g\u0142by on r\u00f3wnie\u017c uczyni\u0107 mo\u017cliwym ponowne przemy\u015blenie ca\u0142o\u015bci problemu relacji mi\u0119dzy obywatelstwem a narodowo\u015bci\u0105 w \u015bwietle pewnych problem\u00f3w wynikaj\u0105cych z niedawnych imigracji. Pozwoli\u0142by on zrozumie\u0107 od\u017cywaj\u0105ce zagro\u017cenie etniczno-j\u0119zykowego irredentyzmu oraz jakobi\u0144skiego rasizmu. Ostatecznie, ze wzgl\u0119du na wa\u017cne miejsce nadane idei autonomii, model ten m\u00f3g\u0142by utworzy\u0107 przestrze\u0144 dla oddolnych procedur demokratycznych i demokracji bezpo\u015bredniej. Zasada imperialna na g\u00f3rze, demokracja bezpo\u015brednia na dole: oto co odnowi star\u0105 tradycj\u0119!<\/span><\/span><\/p>\n

W dniu dzisiejszym wiele m\u00f3wi si\u0119 na temat nowego porz\u0105dku \u015bwiata i jest to na pewno konieczne. Ale pod jakim sztandarem nabierze on kszta\u0142t\u00f3w? Pod sztandarem cz\u0142owieka-maszyny, \u201ecz\u0142owieka-komputera\u201d, czy pod chor\u0105gwiami r\u00f3\u017cnorodnych organizacji \u017cyj\u0105cych ludzi? Czy Ziemia zostanie zredukowana do czego\u015b homogenicznego z powodu trend\u00f3w dekulturalizuj\u0105cych i depersonalizuj\u0105cych, kt\u00f3rych obecnym, najbardziej cynicznym i aroganckim, wektorem jest ameryka\u0144ski imperializm? Czy te\u017c ludzie odnajd\u0105 \u015brodki dla koniecznego odrodzenia ich wiar, tradycji i sposob\u00f3w postrzegania \u015bwiata? Oto prawdziwie decyduj\u0105ca kwestia, kt\u00f3ra zosta\u0142a podniesiona na pocz\u0105tku kolejnego tysi\u0105clecia.<\/span><\/span><\/p>\n

Ktokolwiek m\u00f3wi federacja \u2013 m\u00f3wi: zasada federacyjna. Ktokolwiek m\u00f3wi imperium \u2013 m\u00f3wi: zasada imperialna. Dzi\u015b ta idea wydaje si\u0119 nigdzie nie pojawia\u0107. Obecnie jest ona zapisana w historii. Jest ide\u0105, kt\u00f3ra musi odnale\u017a\u0107 swoj\u0105 form\u0119. Ma ona tak przesz\u0142o\u015b\u0107, jak i przysz\u0142o\u015b\u0107. W czasie Wojny Stuletniej, mottem Louisa d’Estouteville`a by\u0142o: \u201eGdzie jest honor, gdzie lojalno\u015b\u0107, tam le\u017cy m\u00f3j kraj\u201d. Mamy swoj\u0105 narodowo\u015b\u0107 i jeste\u015bmy z niej dumni. Ale mo\u017cliwym przy tym jest bycie \u201eobywatelem idei\u201d w tradycji imperialnej. Oto co stwierdzi\u0142 Evola: \u201eIdea – jedynie! – winna reprezentowa\u0107 kraj (…) Nie fakt przynale\u017cno\u015bci do tej samej ziemi, u\u017cywania tego samego j\u0119zyka ani posiadania tych samych przodk\u00f3w jest tym co powinno nas \u0142\u0105czy\u0107 lub dzieli\u0107, ale fakt wspierania lub nie wspierania tej samej idei.\u201d [24] Nie oznacza to, \u017ce korzenie s\u0105 nieistotne. Przeciwnie, pe\u0142ni\u0105 one zasadnicz\u0105 rol\u0119. Znaczy to jedynie, \u017ce wszystko musi by\u0107 rozpatrywane w odpowiednim kontek\u015bcie. Oto ca\u0142a r\u00f3\u017cnica mi\u0119dzy pochodzeniem jako zasad\u0105 a pochodzeniem jako czym\u015b czysto subiektywnym. Jedynie \u201epochodzenie\u201d rozpatrywane jako zasada czyni mo\u017cliwym obron\u0119 sprawy wszystkich lud\u00f3w i zrozumienie, \u017ce – dalekie od bycia zagro\u017ceniem dla danej to\u017csamo\u015bci – to\u017csamo\u015bci innych w rzeczywisto\u015bci pe\u0142ni\u0105 rol\u0119 dzi\u0119ki kt\u00f3rej mo\u017cliw\u0105 jest obrona w\u0142asnej to\u017csamo\u015bci w walce z globalnym systemem, kt\u00f3ry pr\u00f3buje j\u0105 zniszczy\u0107. Koniecznym jest potwierdzi\u0107 wy\u017cszo\u015b\u0107 idei, kt\u00f3ra zachowuje r\u00f3\u017cnorodno\u015b\u0107 \u2013 z po\u017cytkiem dla wszystkich. Koniecznym jest podkre\u015bli\u0107 warto\u015b\u0107 zasady imperialnej.<\/span><\/span><\/p>\n

Test pierwotnie wyg\u0142oszony w czasie kongresu GRECE po\u015bwi\u0119conego tematowi: \u201eNar\u00f3d i Imperium\u201d; Pary\u017c, 24 marzec 1991 rok. [t\u0142um. ang.: \u201eTelos\u201d, zima 93\/ wiosna 94, nr 98-99]<\/em><\/span><\/span><\/p>\n

T\u0142umaczenie z angielskiego: Tomasz Panek<\/em><\/p>\n

Przypisy:<\/strong><\/p>\n

[1] Naissance de la Nation France (Paris: Gallimard, 1985). <\/span><\/span><\/span><\/p>\n

[2] Les Debuts de l\u2019Etat Moderne: Une Histoire des Idees Politiques au XIXe Siecle (Paris: Fayard, 1976) s. 92. <\/span><\/span><\/span><\/p>\n

[3] Revolte Contre le Monde Moderne, (Montreal: L\u2019Homme, 1972) s. 121. <\/span><\/span><\/span><\/p>\n

[4] Les Hommes au Milieu des Ruines (Paris: Sept Couleurs, 1972) s. 141. <\/span><\/span><\/span><\/p>\n

[5] Essais Politiques (Puiseaux: Pards, 1988) s. 86. <\/span><\/span><\/span><\/p>\n

[6] Robert Folz, Le Coronnement Imperial de Charlemagne (Paris: Gallimard, 1964). <\/span><\/span><\/span><\/p>\n

[7] Essais Politiques, op. cit., s. 83. <\/span><\/span><\/span><\/p>\n

[8] Histoire de l\u2019Empire des Habsbourg 12734918 (Paris: Fayard, 1990). <\/span><\/span><\/span><\/p>\n

[9] Le Liberalisme Economique: Histoire de l\u2019ldee de Marche (Paris: Seuil, 1989) s. 124. <\/span><\/span><\/span><\/p>\n

[10] L\u2019Ancien Regime et la Revolution, Vol. I (Paris: Gallimard, 1964) s. 65. (First edition 1856). <\/span><\/span><\/span><\/p>\n

[11] Cf. Pierre Rosanvallon, L\u2019Etat en France de 1789 a Nos Jours (Paris: Seuil, 1990). <\/span><\/span><\/span><\/p>\n

[12] \u201cDeperissement de la Nation?\u201d in Commentaire (Spring, 1988) s. 104. <\/span><\/span><\/span><\/p>\n

[13] Essais sur l\u2019Individualisme (Paris: Seuil, 1983) ss. 20-1. <\/span><\/span><\/span><\/p>\n

[14] La Nation: Essor et Declin des Societes modemes, (Paris: Fayard, 1987) s. 931. <\/span><\/span><\/span><\/p>\n

[15] cf. Justus Beyer, Die Standeideologien der Systemzeit und ihre Uberwindung (Darmstadt, 1942). <\/span><\/span><\/span><\/p>\n

[16] Essais Politiques, op. cit., s. 62. <\/span><\/span><\/span><\/p>\n

[17] Revolte Contre le Monde Moderne, op. cit., s. 124. <\/span><\/span><\/span><\/p>\n

[18] W okresie istnienia Republiki Weimarskiej dosz\u0142o do prawdziwego wzrostu w dziedzinie publikacji dotycz\u0105cych idei imperium i \u201cidei Rzeszy\u201d (Reichsgedanke<\/em>). Na ten temat zob. Fritz Buchner, ed., Was ist das Reich? Eine Aussprache unter Deutschen (Oldenburg: Gerhard Stalling, 1932); Herbert Kruger, \u201cDer Moderne Reichsgedanke,\u201d in Die lat (December 1933) ss. 703-15 i (January 1934) ss. 795-804; Edmund Schopen, Geschichte der Reichsidee, 8 Volumes, (Munich: Carl Rohrig, 1936); Peter Richard Rohden, Die Idee des Reiches in der Europaischen Geschichte (Oldenburg: Gerhard Stalling, 1943); Paul Goedecke, Der Reichsgedanke im Schriftum von 1919 bis 1935 (Marburg: Doctoral thesis, 1951). Autorzy zajmuj\u0105cy si\u0119 tym tematem cz\u0119sto nie zgadzaj\u0105 co do znaczenia idei imperium i co do relacji mi\u0119dzy \u015bredniowieczn\u0105 Rzesz\u0105 Niemieck\u0105 i Rzymskim Imperium. W kr\u0119gach katolickich, apologia imperium przewa\u017cnie wyra\u017ca nostalgi\u0119 za \u015bredniowieczn\u0105, poprzedzaj\u0105c\u0105 wojny religijne, jedno\u015bci\u0105 chrze\u015bcijan. Koncepcja Rzeszy jako \u201e\u015awi\u0119tego Przymierza\u201d lub jako \u201erzeczywisto\u015bci sakramentalnej\u201d wskazuje na romantyzm (Novalis, Adam Muller), ale r\u00f3wnie\u017c na Constantina Franza. Pod innym wzgl\u0119dem, idea \u201etrzeciego imperium\u201d ma chiliastyczn\u0105 reprezentacj\u0119 od ko\u0144ca Wiek\u00f3w \u015arednich (og\u0142oszenie przez Joachima z Fiore Rz\u0105d\u00f3w Ducha). Po stronie protestant\u00f3w mo\u017cna znale\u017a\u0107 \u201eteolog\u00f3w Rzeszy\u201d, szczeg\u00f3lnie warto tu wspomnie\u0107 \u2013 chocia\u017c z r\u00f3wnych wzgl\u0119d\u00f3w – Politische Ethik (Berlin, 1931) Friedricha Gogartena, Der Christliche Staatsmann: Eine Theologie der Nationalismus (Hamburg: Hanseatische Verlagsanstalt, 1932) Wilhelma Stapela iDas Reich (Berlin: Reich, 1931) Friedrich Hielschera . U Stapela g\u0142own\u0105 ide\u0105 jest to, \u017ce narodowa Rzesza posiada w\u0142asny \u201enomos\u201d o wyra\u017anie r\u00f3\u017cnorodnym etnicznym charakterze, ale u\u015bwi\u0119caj\u0105cy niemieck\u0105 hegemoni\u0119. Zobacz jego odpowied\u017a udzielon\u0105 zwolennikom katolickiej Rzeszy – \u201cDer Reichsgedanke zwischen den Konfessionen\u201d w Deutsches Volkstum, (November 15, 1932) ss. 909-16. U Moellera van den Brucka, ta zsekularyzowana i \u015bci\u015ble niemiecka koncepcja imperium jest akcentowana nawet bardziej. Bardzo krytyczny wobec \u015awi\u0119tego Imperium Rzymskiego, Moeller zarzuca Hohenstaufom to, \u017ce porwa\u0142 ich \u201ew\u0142oski mira\u017c\u201d i, \u017ce woleli oni raczej uczyni\u0107 Imperium Rzymskie (\u201eperyferia\u201d) \u017cywym, ni\u017c spr\u00f3bowa\u0107 zjednoczy\u0107 Niemc\u00f3w (\u201ecentrum\u201d). To jest powodem jego dziwnej sympatii do gwelf\u00f3w i jego przedk\u0142adania Niemieckiej Rzeszy Narodu Niemieckiego nad \u015awi\u0119te Cesarstwo Rzymskie. <\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Po 1933 roku dyskusja dotycz\u0105ca idei Rzeszy (<\/span>Reichsidee<\/em><\/span>) by\u0142a prowadzona poza oficjalnymi kr\u0119gami. Dla Carla Schmirra poj\u0119cie imperium jest centraln\u0105 reprezentacj\u0105 nowego prawicowego porz\u0105dku politycznego narod\u00f3w powi\u0105zanych z poj\u0119ciem \u201emakroregionu\u201d (<\/span>Grossraum<\/em><\/span>) \u2013 idea, kt\u00f3ra by\u0142a silnie krytykowana przez zwolennik\u00f3w czystko niemieckiego i volkistowskiego poj\u0119cia imperium. Widzieli oni w Rzeszy si\u0142\u0119 zorganizowan\u0105 do obrony \u201eprzestrzeni \u017cyciowej\u201d opieraj\u0105cej si\u0119 na \u201ebiologicznej\u201d substancji lud\u00f3w niemieckich. Ten argument przedstawi\u0142<\/span> Reinhard Hohn („Grossraumordnung und volkisches Rechtsdenken: in Reich, Volksordung, Lebensraum, 1943, ss. 216-352). Zob. r\u00f3wnie\u017c: Karl Richard Ganzer, Das Retch als europaische Ordnungsmacht, (Hamburg: Hanseatische Verlagsanstalt, <\/span>1941-2); i Oswald Torsten, Riche: Eine Geschichtliche Studie bet die Entwicklung der Reichsidee (Munich i Berlin: R. Oldenburg, 1943). <\/span><\/span><\/span><\/span><\/p>\n

[19] Mes Idees Politiques, (Albatros, 1983) s. 281. <\/span><\/span><\/span><\/p>\n

[20] Enquete sur la Monarchie 1900-1909, 1st ed. (Nile Libr. Nationale, 1909) s. XIII. <\/span><\/span><\/span><\/p>\n

[21] Au-dela du Nationalisme, (Paris: Gallirnard, 1938). <\/span><\/span><\/span><\/span><\/p>\n

[22] Cf. Karlheinz Weissmann, „Das Herz des Kontinents: Reichsgedanke und Mitteleuropa-ldee,” in Mut (January, 1987) ss. 24-35. <\/span><\/span><\/span><\/p>\n

[23] „L”Empire Latin,” in La Regle du Jeu (May 1, 1990) s. 94. <\/span><\/span><\/span><\/p>\n

[24] Les Hommes au Milieu des Ruines, op. cit., s. 41.<\/span><\/span><\/span><\/span><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Od Redakcji: Prezentujemy pa\u0144stwu t\u0142umaczenie wyst\u0105pienia francuskiego filozofa i politologa Alaina de Benoista pt. \u201eIdea Imperium\u201d. W referacie tym, wyg\u0142oszonym 24 marca 1991 roku w […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":4238,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"jetpack_post_was_ever_published":false,"jetpack_publicize_message":"","jetpack_is_tweetstorm":false,"jetpack_publicize_feature_enabled":true,"jetpack_social_post_already_shared":false,"jetpack_social_options":{"image_generator_settings":{"template":"highway","enabled":false}}},"categories":[24,12],"tags":[130,379,583,605,725],"jetpack_publicize_connections":[],"jetpack_featured_media_url":"","jetpack_sharing_enabled":true,"jetpack_shortlink":"https:\/\/wp.me\/p5dyvz-16i","jetpack-related-posts":[{"id":3856,"url":"https:\/\/xportal.press\/?p=3856","url_meta":{"origin":4234,"position":0},"title":"Bartosz Bekier: Bezg\u0142owa Europa. Pomi\u0119dzy centralizmem, uniwersalizmem, a nico\u015bci\u0105.","date":"31 marca 2012","format":false,"excerpt":"Projekt europejski rozumiany jako inicjatywa, kt\u00f3rej g\u0142\u00f3wnym celem pozytywnym sta\u0142o si\u0119 stworzenie nowego o\u015brodka geopolitycznego o charakterze kontynentalnym, dobrn\u0105\u0142 do swojego krytycznego momentu. Integracja europejska oparta na paradygmatach ekonomicznych, stricte powi\u0105zanych z europejsk\u0105 i \u015bwiatow\u0105 koniunktur\u0105 gospodarcz\u0105, okaza\u0142a si\u0119 zbyt powierzchowna i niewystarczaj\u0105ca - zapa\u015b\u0107 finansowa jednego z mniej istotnych\u2026","rel":"","context":"In "Idea"","img":{"alt_text":"","src":"","width":0,"height":0},"classes":[]},{"id":31304,"url":"https:\/\/xportal.press\/?p=31304","url_meta":{"origin":4234,"position":1},"title":"Fiodor Tiutczew: Imperium Wschodu","date":"22 pa\u017adziernika 2017","format":false,"excerpt":"Od Redakcji: Nie ze wszystkimi wyra\u017conymi tu pogl\u0105dami Redakcja si\u0119 uto\u017csamia, tekst za\u015b prezentujemy naszym Czytelnikom jako uzupe\u0142nienie tocz\u0105cej si\u0119 obecnie - przede wszystkim w zwi\u0105zku z wydarzeniami na Ukrainie - dyskusji nad kwesti\u0105 Rosji i rosyjskiej idei imperialnej. (R.L.) Ludzie Zachodu wydaj\u0105cy s\u0105dy na temat Rosji w pewien spos\u00f3b\u2026","rel":"","context":"In "Historia"","img":{"alt_text":"","src":"https:\/\/i0.wp.com\/xportal.press\/wp-content\/uploads\/2017\/10\/tyutchev_f.jpg?fit=208%2C250&ssl=1&resize=350%2C200","width":350,"height":200},"classes":[]},{"id":23862,"url":"https:\/\/xportal.press\/?p=23862","url_meta":{"origin":4234,"position":2},"title":"Bo\u015bnia i Hercegowina: Droga do UE?","date":"9 grudnia 2015","format":false,"excerpt":"Przewodnicz\u0105cy Prezydium Bo\u015bni i Hercegowiny Dragan \u010covi\u0107 przy okazji uczestnictwa w odbywaj\u0105cej si\u0119 w Brukseli konferencji po\u015bwi\u0119conej \"europejskiej przysz\u0142o\u015bci BiH\" oznajmi\u0142, \u017ce w styczniu 2016 roku jego kraj z\u0142o\u017cy oficjaln\u0105 pro\u015bb\u0119 o wej\u015bcie do Unii Europejskiej.\u00a0 Stwierdzi\u0142 ponadto, i\u017c Bruksela jest zaskoczona poziomem rozwoju w BiH w przeci\u0105gu ostatnich 8\u2026","rel":"","context":"In "Informacje"","img":{"alt_text":"","src":"https:\/\/i0.wp.com\/xportal.press\/wp-content\/uploads\/2014\/09\/mapa_bosnia_hercegowina.jpg?fit=733%2C656&ssl=1&resize=350%2C200","width":350,"height":200},"classes":[]},{"id":35843,"url":"https:\/\/xportal.press\/?p=35843","url_meta":{"origin":4234,"position":3},"title":"Polska: Warszawski Ratusz donosi za okrzyk \u201eUSA \u2013 imperium z\u0142a\u201d","date":"19 grudnia 2019","format":false,"excerpt":"Warszawski Urz\u0105d Miasta zawiadamia prokuratur\u0119 w sprawie Marszu Niepodleg\u0142o\u015bci. Zdaniem urz\u0119dnik\u00f3w prezentowane w trakcie zgromadzenia symbole i has\u0142a ''wyczerpuj\u0105 znamiona nawo\u0142ywania do nienawi\u015bci na tle r\u00f3\u017cnic narodowo\u015bciowych i etnicznych''. Chodzi o has\u0142a takie jak m.in. \"Tu jest Polska nie Izrael\", \"Raz sierpem, raz m\u0142otem czerwon\u0105 ho\u0142ot\u0119\" czy \u201eUSA \u2013 imperium\u2026","rel":"","context":"In "Informacje"","img":{"alt_text":"","src":"https:\/\/i0.wp.com\/xportal.press\/wp-content\/uploads\/2019\/05\/iran-usa-mural.jpg?fit=610%2C375&ssl=1&resize=350%2C200","width":350,"height":200},"classes":[]},{"id":7548,"url":"https:\/\/xportal.press\/?p=7548","url_meta":{"origin":4234,"position":4},"title":"Carl Schmitt: Chrze\u015bcija\u0144skie Imperium jako katechon","date":"26 lutego 2013","format":false,"excerpt":"Od Redakcji: Prezentujemy Pa\u0144stwu t\u0142umaczenie fragmentu, klasycznej ju\u017c, pracy Carla Schmitta pt. \"Der Nomos der Erde im Volkerrecht des Jus Publicum Europaeum\" (\"Nomos Ziemi w mi\u0119dzynarodowym prawie Jus Publicum Europaeum\"; 1950), dotykaj\u0105cej m.in. cz\u0119sto komentowanej, biblijnej figury \"katechon\". Respublica Christiana jako porz\u0105dek przestrzenny \u015aredniowieczny porz\u0105dek opiera\u0142 si\u0119 na przejmowaniu w\u0142asno\u015bci\u2026","rel":"","context":"In "Historia"","img":{"alt_text":"","src":"","width":0,"height":0},"classes":[]},{"id":38411,"url":"https:\/\/xportal.press\/?p=38411","url_meta":{"origin":4234,"position":5},"title":"Claudio Mutti: Imperializm i Imperium","date":"28 listopada 2020","format":false,"excerpt":"Imperializm, \u201enajwy\u017csze stadium kapitalizmu\u201d Termin \u201eimperializm\u201d, oznaczaj\u0105cy tendencj\u0119 pa\u0144stwa do ekspansji w rozleg\u0142ej przestrzeni geograficznej i narzucania swojej politycznej, militarnej i ekonomicznej dominacji, jest relatywnie \u015bwie\u017cym neologizmem. W roku 1920 Lenin zauwa\u017cy\u0142, \u017ce na przeci\u0105gu poprzedzaj\u0105cych ten rok dziesi\u0105tek lat, w okresie historycznym rozpocz\u0119tym wojn\u0105 ameryka\u0144sko-hiszpa\u0144sk\u0105 (1898) i wojn\u0105 angielsko-bursk\u0105\u2026","rel":"","context":"In "Idea"","img":{"alt_text":"","src":"https:\/\/i0.wp.com\/xportal.press\/wp-content\/uploads\/2020\/11\/artworks-000108293741-c2olwo-t500x500.jpg?fit=500%2C500&ssl=1&resize=350%2C200","width":350,"height":200},"classes":[]}],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/xportal.press\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/4234"}],"collection":[{"href":"https:\/\/xportal.press\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/xportal.press\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/xportal.press\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/xportal.press\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=4234"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/xportal.press\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/4234\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/xportal.press\/index.php?rest_route=\/"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/xportal.press\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=4234"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/xportal.press\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=4234"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/xportal.press\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=4234"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}