{"id":6944,"date":"2012-11-10T19:02:48","date_gmt":"2012-11-10T18:02:48","guid":{"rendered":"http:\/\/xportal.pl\/?p=6944"},"modified":"2012-11-10T19:02:48","modified_gmt":"2012-11-10T18:02:48","slug":"alain-de-benoist-georges-sorel","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/xportal.press\/?p=6944","title":{"rendered":"Alain de Benoist: Georges Sorel"},"content":{"rendered":"

Mimo, \u017ce stosowanie przemocy jest stale na porz\u0105dku dziennym, pi\u0119\u0107dziesi\u0105ta rocznica \u015bmierci Sorela min\u0119\u0142aby niezauwa\u017cenie, gdyby \u00a0<\/span>\u00c9ditions Marcel Rivi\u00e8re <\/em><\/span>nie wpad\u0142o na pomys\u0142 ponownej publikacji <\/span>R\u00e9flexions sur la violence <\/em><\/span>[Refleksje na temat przemocy] (Paris: \u00c9ditions Marcel Rivi\u00e8re, 1973).<\/span><\/p>\n

„Sorel, zagadka dwudziestego wieku, wydaje si\u0119 by\u0107 przeszczepem Proudhon`a, enigmy dziewi\u0119tnastego wieku”, <\/em><\/span>napisa\u0142 Daniel Hal\u00e9vy w swoim <\/span>Wst\u0119pie<\/em><\/span> do ksi\u0105\u017cki M. Pierre Andreu, <\/span>Notre ma\u00eetre, M. Sorel <\/em><\/span>(Paris: Grasset, 1953). Faktycznie, zagadka: ideolog zbudowany niczym olbrzym, uszy p\u0142asko przylegaj\u0105ce do czaszki, silny nos, czyste oczy, bia\u0142a broda. Zagadka: ten wytrwa\u0142y socjalista, kt\u00f3ry „chorowa\u0142 na” Rosyjsk\u0105 Rewolucj\u0119, sympatyzowa\u0142 z Akcj\u0105 Francusk\u0105 i by\u0142 podziwiany przez Renana, Hegla, Bergsona, Maurrasa, Marksa i Mussoliniego.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Georges Sorel urodzi\u0142 si\u0119 2 listopada 1874 roku w Cherbourgon. B\u0119d\u0105c absolwentem <\/span>\u00c9cole polytechnique<\/em><\/span>, z wykszta\u0142cenia in\u017cynierem most\u00f3w i dr\u00f3g, Sorel po\u015bwi\u0119ci\u0142 si\u0119 spo\u0142ecznym problemom. Jego ksi\u0105zki, kt\u00f3rych ju\u017c prawie si\u0119 nie czyta, pomimo to zachowa\u0142y swoj\u0105 warto\u015b\u0107 – zw\u0142aszcza <\/span>Les illusions du progr\u00e8s <\/em><\/span>[Iluzja Post\u0119pu], <\/span>R\u00e9flexions sur la violence <\/em><\/span>[Refleksje na temat przemocy], <\/span>De l\u2019\u00c9glise et de l\u2019\u00c9tat <\/em><\/span>[O Ko\u015bciele i Pa\u0144stwie], <\/span>De l\u2019utilit\u00e9 du pragmatisme<\/em><\/span> [U\u017cyteczno\u015b\u0107 pragmatyzmu], <\/span>La d\u00e9composition du marxisme<\/em><\/span> [Dekompozycja marksizmu], <\/span>D\u2019Aristote \u00e0 Marx <\/em><\/span>[Od Arystotelesa do Marksa], <\/span>La ruine du monde antique <\/em><\/span>[Upadek \u015awiata Antycznego], <\/span>Le proc\u00e8s de Socrate <\/em><\/span>[Proces Sokratesa], etc.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Opublikowane pierwszy raz w 1908 roku, <\/span>R\u00e9flexions sur la violence <\/em><\/span>ponownie doczeka\u0142y si\u0119 publikacji w 1973 roku, w kolekcji „<\/span>\u00c9tudes sur le devenir social<\/em><\/span>\u201d, pod redakcj\u0105 Juliena Freunda, profesora Uniwersytetu Strasburskiego. <\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Ksi\u0105\u017cka ta pojawia si\u0119 jako fundamentalna praca na temat rewolucyjnego syndykalizmu.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Jako wr\u00f3g parlamentarnego socjalizmu i Jean`a Jaur\u00e8s`a, kt\u00f3rego oskar\u017ca\u0142 o \u017cywienie si\u0119 bur\u017cuazyjn\u0105 ideologi\u0105, Georges Sorel przeciwstawia\u0142 im to, co nazywa\u0142 <\/span>„now\u0105 szko\u0142\u0105”<\/em><\/span>. Widzia\u0142 on w strajku istotn\u0105 form\u0119 spo\u0142ecznego protestu. Uwa\u017ca\u0142, \u017ce w wyniku strajku generalnego spo\u0142ecze\u0144stwo ulegnie podzia\u0142owi na wrogie frakcje i, \u017ce w ten spos\u00f3b bur\u017cuazyjne pa\u0144stwo zostanie zniszczone. Strajk jest <\/span>„najbardziej niszcz\u0105c\u0105 manifestacj\u0105 indywidualistycznych si\u0142 drzemi\u0105cych w zbuntowanych masach”. <\/em><\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Strajk poci\u0105ga za sob\u0105 przemoc. W przeciwie\u0144stwie do socjalist\u00f3w \u017cyj\u0105cych w jego czasach (wy\u0142\u0105czaj\u0105c Proudhona) Sorel nie przeciwstawia\u0142 sobie pracy i przemocy. Odrzuca\u0142 on pr\u00f3by przechodzenia do porz\u0105dku dziennego nad <\/span>„po\u017c\u0105daniem pokoju przez robotnik\u00f3w”<\/em><\/span>. Przemoc by\u0142a dla niego aktem wojny. <\/span>„Aktem czystej walki, analogicznej do walki wojsk w kampanii”<\/em><\/span>, napisa\u0142.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

„To por\u00f3wnanie strajku do wojny jest decyduj\u0105ce”<\/em><\/span>, sygnalizuje M. Claude Polin we <\/span>Wst\u0119pie <\/em><\/span>do nowego wydania <\/span>R\u00e9flexions sur la violence<\/em><\/span>, <\/span>„wojna dotyka wszystkiego bez nienawi\u015bci i bez ducha zemsty; na wojnie nie zabija si\u0119 pokonanych; niewalcz\u0105cych nie spotykaj\u0105 te same cierpienia jakie mog\u0105 by\u0107 udzia\u0142em armii \u015bcieraj\u0105cych si\u0119 na polu bitwy”. <\/em><\/span>To t\u0142umaczy dlaczego Sorel gani\u0142 <\/span>„przemoc-zemst\u0119” <\/em><\/span>rewolucjonist\u00f3w 1793 roku: <\/span>„Nie ma potrzeby wprawia\u0107 Przemocy w zak\u0142opotanie krwio\u017cercz\u0105 brutalno\u015bci\u0105, kt\u00f3ra nie ma sensu”.<\/em><\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Na pocz\u0105tku by\u0142 czyn<\/strong><\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Podejmuj\u0105c klasyczne rozr\u00f3\u017cnienie mi\u0119dzy wojn\u0105 sprawiedliw\u0105 a niesprawiedliw\u0105, przeciwstawia on przemoc bur\u017cuazyjn\u0105 przemocy proletariackiej. Ta druga posiada, w jego przekonaniu, podw\u00f3jn\u0105 zalet\u0119. Nie tylko zapewnia przysz\u0142\u0105 rewolucj\u0119, ale jest ponadto jedynym \u015brodkiem posiadanym przez narody europejskie, <\/span>„og\u0142upione przez humanitaryzm”<\/em><\/span>, mog\u0105cym przywr\u00f3ci\u0107 im poprzedni\u0105 energi\u0119. <\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Walka klas jest zatem starciem woli, kt\u00f3re s\u0105 nieugi\u0119te, ale przy tym nie s\u0105 te\u017c \u015blepe. Przemoc staje si\u0119 manifestacj\u0105 woli. W tym samym czasie posiada ona pewnego rodzaju funkcj\u0119 moraln\u0105: wytwarza ona <\/span>„epicki” <\/em><\/span>stan umys\u0142u.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

„Przemoc”<\/em><\/span>, deklaruje Sorel przed swoim przyjacielem Jean`em Variot`em, <\/span>„jest doktryn\u0105 intelektualn\u0105: wol\u0105 silnych umys\u0142\u00f3w, kt\u00f3re wiedz\u0105 czego chc\u0105. Prawdziwa przemoc jest tym co jest konieczne, aby idee osi\u0105gn\u0119\u0142y swoje konsekwencje”.<\/em><\/span> (Propos de Georges Sorel [Paris: Gallimard, 1935]).<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Sorel pewnie zgodzi\u0142by si\u0119 z nast\u0119puj\u0105cym wersem pochodz\u0105cym od Goethego: <\/span>„Na pocz\u0105tku by\u0142 czyn”<\/em><\/span>. Dla Sorela cz\u0142owiek, kt\u00f3ry dzia\u0142a, niezale\u017cnie od tego co robi, jest zawsze lepszy od tego, kt\u00f3ry si\u0119 poddaje: <\/span>„Prawdziwa przemoc pokazuje, przede wszystkim, dum\u0119 wolnego cz\u0142owieka.”<\/em><\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Aby przywr\u00f3ci\u0107 energi\u0119 wsp\u00f3\u0142czesnemu \u015bwiatu potrzebny jest <\/span>„mit”<\/em><\/span>, to znaczy motyw, kt\u00f3ry ani nie musi by\u0107 prawdziwy, ani te\u017c fa\u0142szywy, ale kt\u00f3ry b\u0119dzie silnie oddzia\u0142ywa\u0142 na umys\u0142, mobilizowa\u0142 i podburza\u0142 do dzia\u0142ania.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Georges Sorel uznawa\u0142 dziewi\u0119tnastowieczne Prusy za spadkobierc\u0119 staro\u017cytnego Rzymu. Chwal\u0105c <\/span>„pruskie cnoty” <\/em><\/span>przyj\u0105\u0142 ton, kt\u00f3ry poruszy\u0142 Moellera van den Brucka (<\/span>Der preussische Stil<\/em><\/span>). <\/span>„Sorel, rzemie\u015blnik, przychylnie spogl\u0105da\u0142 na kult pracy”<\/em><\/span>, podkre\u015bla M. Claude Polin, <\/span>„uznawa\u0142, \u017ce praca ma warto\u015b\u0107, niezale\u017cnie od zysk\u00f3w, kt\u00f3re si\u0119 w jej wyniku uzyskuje. Ta bezinteresowno\u015b\u0107 jest te\u017c w\u0142a\u015bciwo\u015bci\u0105 przemocy: istnieje, zgodnie z my\u015bl\u0105 Sorela, wewn\u0119trzne przeczucie, \u017ce wszelka praca jest walk\u0105, \u017ce wszelka praca ma warto\u015b\u0107, a nawet to, \u017ce praca jest wykonywana dobrze jedynie, je\u015bli jest walk\u0105. Ta idea wraca do przeczucia o prometejskim charakterze pracy. Ka\u017cda prawdziwa praca jest przekszta\u0142ceniem rzeczy, kt\u00f3ra zawsze poci\u0105ga za sob\u0105 przekszta\u0142cenie samego siebie i innych.”<\/em><\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Stopniowo, Sorel ko\u0144czy pot\u0119piaj\u0105c demokracj\u0119 (<\/span>„prawdziw\u0105 dyktatur\u0119 niemocy”<\/em><\/span>) \u0142\u0105cz\u0105c akcenty z Maurrasa, Bakunina i Secr\u00e9tana.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Dyktatura proletariatu wydaje mu si\u0119 r\u00f3wnie\u017c utopi\u0105: <\/span>„Trzeba by\u0107 bardzo naiwnym, aby przypuszcza\u0107, \u017ce lud, kt\u00f3ry skorzysta z demagogicznej dyktatury, \u0142atwo porzuci jej zalety.” <\/em><\/span>Odrzuca on mimochodem mo\u017cliwo\u015b\u0107, aby bolszewiccy intelektuali\u015bci odegrali awangardow\u0105 rol\u0119 w tej rewolucji: <\/span>„Ca\u0142a przysz\u0142o\u015b\u0107 socjalizmu le\u017cy w autonomicznym rozwoju syndykat\u00f3w pracowniczych” <\/em><\/span>(<\/span>Mat\u00e9riaux pour une th\u00e9orie du prol\u00e9tariat<\/em><\/span>). <\/span>„Marks nie zawsze mia\u0142 dobre inspiracje”<\/em><\/span>, kontynuuje<\/span>, „jego pisma, koniec ko\u0144c\u00f3w, powtarzaj\u0105 wiele utopijnych socjalistycznych bzdur.”<\/em><\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Ta koncepcja dzia\u0142ania jest ca\u0142kowicie sprzeczna z teori\u0105 <\/span>„awangardow\u0105” <\/em><\/span>(dla przyk\u0142adu, z trockizmem). Jest ona ufundowana na twierdzeniach rewolucyjnego syndykalizmu i anarchosyndykalizmu. <\/span><\/span><\/span><\/p>\n

W ko\u0144cu, je\u015bli Sorel broni proletariatu z tak\u0105 nieust\u0119pliwo\u015bci\u0105 to nie z powodu sentymentalizmu, jak np. Zola, ani z powodu w\u0142a\u015bciwego dla ma\u0142ostkowych bur\u017cuj\u00f3w poczucia winy, ani nawet dlatego, \u017ce posiada\u0142 „klasow\u0105 \u015bwiadomo\u015b\u0107”. Dzieje si\u0119 tak poniewa\u017c by\u0142 on przekonany, \u017ce wewn\u0105trz bur\u017cuazyjnego spo\u0142ecze\u0144stwa, jedynie od ludu m\u00f3g\u0142 pochodzi\u0107 impuls odzyskania energii, kt\u00f3r\u0105 klasa rz\u0105dz\u0105ca utraci\u0142a. \u015awiadomy <\/span>„iluzji Post\u0119pu”<\/em><\/span> ustali\u0142 on, \u017ce spo\u0142ecze\u0144stwa, tak jak ludzie, s\u0105 \u015bmiertelne. Tej \u015bmiertelno\u015bci przeciwstawi\u0142 on wol\u0119 \u017cycia, kt\u00f3rej jedn\u0105 z manifestacji jest przemoc.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Dzi\u015b Sorel pot\u0119pi\u0142by merkantylne spo\u0142ecze\u0144stwo tak jak g\u0142\u00f3wni dysydenci Nowej Lewicy<\/span>. „Marcuse reprezentowa\u0142by w jego oczach”, <\/em><\/span>pisze M. Polin, <\/span>„typowy przyk\u0142ad cz\u0142owieka zdegenerowanego przez naiwn\u0105 wiar\u0119 w post\u0119p, oszukanego przez progres poniewa\u017c nie rozumie on nic, a spodziewa si\u0119 wszystkiego, niezdolny do pok\u0142adania nadziei gdziekolwiek poza zaostrzaj\u0105cym si\u0119 i radykalizuj\u0105cym post\u0119pem, w tym \u015bnie automatycznej obfito\u015bci, gdzie post\u0119p ten dostarcza Szcz\u0119\u015bcia i czyni mo\u017cliwym losow\u0105 realizacj\u0119 najbardziej szalonych nami\u0119tno\u015bci: niezdolny, jednym s\u0142owem, do zrozumienia, \u017ce \u017ar\u00f3d\u0142o z\u0142a mie\u015bci si\u0119 w duszy cz\u0142owieka pozbawionego m\u0119sko\u015bci przez ekonomiczn\u0105 wiar\u0119.”<\/em><\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Stara Antiochia<\/strong><\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Zaczynaj\u0105c od 1907 roku, Georges Sorel by\u0142 architektem zbli\u017cenia mi\u0119dzy antydemokratami z Prawicy i Lewicy. Organem tego „sojuszu” by\u0142 <\/span>Revue critique des id\u00e9es et des livres<\/em><\/span>, gdzie nacjonalista Georges Valois publikowa\u0142 rezultaty jego bada\u0144 dotycz\u0105cych monarchii i klasy robotniczej.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

W 1910 roku pojawi\u0142 si\u0119 przegl\u0105d <\/span>La Cit\u00e9 fran\u00e7aise<\/em><\/span>, a nast\u0119pnie, od 1911 do 1913, <\/span>L\u2019Ind\u00e9pendance<\/em><\/span>. Mo\u017cna tam znale\u017a\u0107 podpisy zar\u00f3wno Georgesa Sorela, Jeana Variota, \u00c9douarda Bertha, Daniela Hal\u00e9vya, jak i braci Tharaud, Ren\u00e9 Benjamina, Maurice Barr\u00e8sa oraz Paula Bourgeta.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

W 1913 roku, dziennikarz \u00c9douard Berth, autor <\/span>Les M\u00e9faits des intellectuels<\/em><\/span>, oddaje ho\u0142d Maurrasowi i Sorelowi, <\/span>„dw\u00f3m mistrzom francuskiego i europejskiego odrodzenia”<\/em><\/span>. Z drugiej jednak strony, we wrze\u015bniu 1914 roku, Sorel napisze do niego: <\/span>„Weszli\u015bmy w er\u0119, kt\u00f3r\u0105 mo\u017cna zgrabnie scharakteryzowa\u0107 przez nazw\u0119 'stara Antiochia’. Renan bardzo dobrze opisa\u0142 t\u0119 metropoli\u0119 kurtyzan, szarlatan\u00f3w i kupc\u00f3w. B\u0119dziemy mieli nied\u0142ugo przyjemno\u015b\u0107 zobaczy\u0107 Maurrasa pot\u0119pionego przez Watykan, co b\u0119dzie sprawiedliw\u0105 kar\u0105 za jego eskapady. Zachowanie partii rojalistycznej we Francji koresponduje z Antiochi\u0105, ca\u0142kowicie zaj\u0119t\u0105 czerpaniem rado\u015bci z \u0142atwego \u017cycia.”<\/em><\/span><\/span><\/span><\/p>\n

„Sorel”<\/em><\/span>, wyja\u015bnia socjolog Ga\u00ebtan Pirou, <\/span>„wyrzuca Maurrasowi zbytni\u0105 demokratyczno\u015b\u0107; zarzut, kt\u00f3ry na pierwszy rzut oka mo\u017ce si\u0119 wydawa\u0107 paradoksalny. W rzeczywisto\u015bci, Sorel chcia\u0142 powiedzie\u0107, \u017ce Maurras, pozytywista i intelektualista, odrzuca jedynie polityczne aspekty demokracji, a nie jej filozoficzne za\u0142o\u017cenia”<\/em><\/span> (Georges Sorel [Paris: Marcel Rivi\u00e8re, 1927]).<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Narodowi rewolucjoni\u015bci<\/strong><\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Sorel wp\u0142ywa\u0142 na Barr\u00e8sa i P\u00e9guy w r\u00f3wnym stopniu co na Lenina. Ten ostatni jednak odrzuci go jako <\/span>„mglistego my\u015bliciela” <\/em><\/span>materializmu i <\/span>empirio<\/em><\/span>-krytycyzmu.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Po Francji, zauwa\u017ca M. Alexandre Croix w <\/span>La R\u00e9volution prol\u00e9tarienne<\/em><\/span>, to W\u0142ochy stan\u0105 si\u0119 <\/span>„ziemi\u0105 obiecan\u0105 sorelianizmu”<\/em><\/span>. Sorel mia\u0142 wielki wp\u0142yw na w\u0142osk\u0105 szko\u0142\u0119 syndykalistyczn\u0105, kt\u00f3rej przyw\u00f3dc\u0105 by\u0142 Arturo Labriola, p\u00f3\u017aniejszy w\u0142oski minister pracy (1920\u20131921). Labriola, od 1903 roku, t\u0142umaczy\u0142 <\/span>L\u2019avenir socialiste des syndicats <\/em><\/span>dla <\/span>Avanguardia of Milan<\/em><\/span>. Jeden z jego „porucznik\u00f3w”, Enrico Leone, napisa\u0142 <\/span>Wst\u0119p <\/em><\/span>do pierwszej wersji <\/span>R\u00e9flexions, <\/em><\/span>kt\u00f3ra ukaza\u0142a si\u0119 we W\u0142oszech w 1906 roku pod tytu\u0142em <\/span>Lo sciopero generale e la violenza <\/em><\/span>(Strajk generalny i przemoc).<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

P\u00f3\u017aniej pod wp\u0142ywem Sorela byli r\u00f3wnie\u017c Vilfredo Pareto, Benedetto Croce, Giovanni Gentile oraz, za po\u015brednictwem Huberta Lagardelle`a, Benito Mussolini.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

W Niemczech, sorelianizm odnalaz\u0142 pewnego rodzaju kontynuacj\u0119 w narodowo rewolucyjnych i narodowo komunistycznych pr\u0105dach, kt\u00f3re pojawi\u0142y si\u0119 w okresie weimarskim, w po\u0142owie lat 20-tych XX wieku (zob. w: Michael Freund, <\/span>Georges Sorel: Der revolution\u00e4re Konservatismus <\/em><\/span>[Frankfurt am Main: Vittorio Klostermann, 1932 i 1972]).<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Gdy Sorel umar\u0142 w 1922 roku, monarchista Georges Valois, w <\/span>L\u2019Action fran\u00e7aise <\/em><\/span>i socjalista Robert Louzon, w <\/span>La Vie ouvri\u00e8re<\/em><\/span>, oddali mu cze\u015b\u0107 daj\u0105c dowody podobnego podziwu. Kilka tygodni p\u00f3\u017aniej, Mussolini wchodz\u0105c do Rzymu, zadeklarowa\u0142 hiszpa\u0144skiemu dziennikarzowi<\/span>: „Sorelowi zawdzi\u0119czam najwi\u0119cej”.<\/em><\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Sowiecki rz\u0105d i faszystowskie pa\u0144stwo zaproponowa\u0142y w tym samym dniu, \u017ce wezm\u0105 na siebie utrzymanie jego grobowca.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Nota Bibliograficzna [fragment – T.P.]<\/strong><\/span><\/span><\/span><\/p>\n

M. Jules Monnerot, w zbiorze artyku\u0142\u00f3w zatytuowanym <\/span>Inquisitions <\/em><\/span>(Jos\u00e9 Corti, 1974), opublikowa\u0142 nadzwyczajny esej<\/span>: Georges Sorel ou l\u2019introduction aux mythes modernes<\/em><\/span> (ss. 7\u201347). Scharakteryzowa\u0142 on w nim <\/span>„sp\u00f3jne sorelia\u0144skie podej\u015bcie”<\/em><\/span>, jako sta\u0142e poszukiwanie <\/span>„wznios\u0142o\u015bci”<\/em><\/span>. Termin ten definiuje \u017ar\u00f3d\u0142o, kolektywne i indywidualne, <\/span>„psychologicznej motywacji, kt\u00f3ra jest niezwyci\u0119\u017cona w danym momencie historycznym – niezachwiana w danym przypadku.” <\/em><\/span>Dla Sorela, wznios\u0142o\u015b\u0107 jest <\/span>„psychicznym po\u017cywieniem” <\/em><\/span>niezb\u0119dnym zachodnim spo\u0142ecze\u0144stwom. Gdy ona znika, pojawia si\u0119 dekadencja. <\/span>„Ca\u0142\u0105 tajemnic\u0105 sorelia\u0144skich przej\u015b\u0107: od rewolucyjnego syndykalizmu, przez aktywistyczny nacjonalizm, do pewnego rodzaju bolszewizmu lub europejskiego narodowego socjalizmu, kt\u00f3rego \u015bmier\u0107 nie pozwoli\u0142a mu w pe\u0142ni rozwin\u0105\u0107”<\/em><\/span>, napisa\u0142 M. Monnerot, <\/span>„ca\u0142a tajemnica sorelia\u0144skiej pracy wydaje si\u0119 zawiera\u0107 we frazie, kt\u00f3r\u0105 sam napisa\u0142: \u2018wznios\u0142o\u015b\u0107 jest \u015bmierci\u0105 bur\u017cuazji.\u2019…\u201d<\/em><\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u0179r\u00f3d\u0142o:<\/strong><\/span> Alain de Benoist, <\/span>Vu de droite: anthologie critique des id\u00e9es contemporaines <\/em><\/span>(Paris: Le Labyrinthe, 2001 [1977]), ss. 275\u201378.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

(t\u0142um. z ang. T.P.)<\/span><\/span><\/span><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Mimo, \u017ce stosowanie przemocy jest stale na porz\u0105dku dziennym, pi\u0119\u0107dziesi\u0105ta rocznica \u015bmierci Sorela min\u0119\u0142aby niezauwa\u017cenie, gdyby \u00a0\u00c9ditions Marcel Rivi\u00e8re nie wpad\u0142o na pomys\u0142 ponownej publikacji […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":6969,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"jetpack_post_was_ever_published":false,"jetpack_publicize_message":"","jetpack_is_tweetstorm":false,"jetpack_publicize_feature_enabled":true,"jetpack_social_post_already_shared":false,"jetpack_social_options":{"image_generator_settings":{"template":"highway","enabled":false}}},"categories":[24,6],"tags":[221,725,771,878,892],"jetpack_publicize_connections":[],"jetpack_featured_media_url":"","jetpack_sharing_enabled":true,"jetpack_shortlink":"https:\/\/wp.me\/p5dyvz-1O0","jetpack-related-posts":[{"id":38118,"url":"https:\/\/xportal.press\/?p=38118","url_meta":{"origin":6944,"position":0},"title":"Francja: Delegalizacja tureckiej organizacji nacjonalistycznej","date":"5 listopada 2020","format":false,"excerpt":"\u201eSkrajnie prawicowa turecka grupa Szare Wilki zosta\u0142a zdelegalizowana we Francji; decyzja zapad\u0142a w \u015brod\u0119 na posiedzeniu Rady Ministr\u00f3w\u201d \u2013 og\u0142osi\u0142 na Twitterze minister spraw wewn\u0119trznych Gerald Darmanin. \u201eRuch Szarych Wilk\u00f3w zosta\u0142 rozwi\u0105zany (na posiedzeniu) Rady Ministr\u00f3w, zgodnie z instrukcjami prezydenta Republiki\u201d \u2013 napisa\u0142 na Twitterze Darmanin. Doda\u0142, \u017ce \u2013 zgodnie\u2026","rel":"","context":"In "Informacje"","img":{"alt_text":"","src":"https:\/\/i0.wp.com\/xportal.press\/wp-content\/uploads\/2020\/11\/z26437726IBGPrezydent-Turcji-Turcji-Recep-Tayyip-Erdogan-i-pre.jpg?fit=1200%2C900&ssl=1&resize=350%2C200","width":350,"height":200},"classes":[]},{"id":19215,"url":"https:\/\/xportal.press\/?p=19215","url_meta":{"origin":6944,"position":1},"title":"Polska: Przeciwko przemocy i Konwencji","date":"7 lutego 2015","format":false,"excerpt":"Sejm przyj\u0105\u0142 ustaw\u0119 o ratyfikacji Konwencji Rady Europy o zapobieganiu przemocy wobec kobiet i przemocy domowej. Konwencj\u0119, sporz\u0105dzon\u0105 11 maja 2011 roku w Stambule, popar\u0142o 254 z 437 obecnych na sali pos\u0142\u00f3w. O\u015bwiadczenie w tej sprawie, w imieniu Konferencji Episkopatu Polski, wyda\u0142 jej rzecznik, ks. dr hab J\u00f3zef Kloch. W\u2026","rel":"","context":"In "Informacje"","img":{"alt_text":"","src":"https:\/\/i0.wp.com\/xportal.press\/wp-content\/uploads\/2015\/02\/2564533.jpg?fit=350%2C248&ssl=1&resize=350%2C200","width":350,"height":200},"classes":[]},{"id":4704,"url":"https:\/\/xportal.press\/?p=4704","url_meta":{"origin":6944,"position":2},"title":"Rosja: MSZ popiera proces pokojowy w Syrii","date":"5 maja 2012","format":false,"excerpt":"Rzecznik rosyjskiego MSZ, Aleksander \u0141ukaszewicz stwierdzi\u0142 na konferencji prasowej w Moskwie, \u017ce proces pokojowy w Syrii rozwija si\u0119, cho\u0107 dochodzi te\u017c do akt\u00f3w przemocy po obydwu stronach. Rosja sprzeciwia si\u0119 krytycyzmowi wobec w\u0142adz syryjskich, podkre\u015blaj\u0105c \u017ce nie s\u0142u\u017cy to stabilizacji sytuacji w tym pa\u0144stwie. Wybory parlamentarne w Syrii s\u0105 dowodem\u2026","rel":"","context":"In "Informacje"","img":{"alt_text":"","src":"","width":0,"height":0},"classes":[]},{"id":10666,"url":"https:\/\/xportal.press\/?p=10666","url_meta":{"origin":6944,"position":3},"title":"Juan Peron: Partyzantka i wojna rewolucyjna","date":"8 pa\u017adziernika 2013","format":false,"excerpt":"\"Wojna rewolucyjna\u201d to zjawisko globalne, dzi\u0119ki kt\u00f3remu m\u0142odzie\u017c nada\u0142a nowy p\u0119d zatrzymanej rewolucji. Przez \u0107wier\u0107 wieku, rewolucja justycjalistyczna w Argentynie promowa\u0142a ludowy ruch przemian bez rozlewu krwi, kt\u00f3ry w toku ewolucji przekszta\u0142ci\u0142 si\u0119 w \u201etrzeci\u0105 drog\u0119\u201d id\u0105c\u0105 r\u00f3wnie daleko od ideologii dw\u00f3ch dominuj\u0105cych wsp\u00f3\u0142cze\u015bnie imperializm\u00f3w i system\u00f3w, kt\u00f3re pragn\u0105 one\u2026","rel":"","context":"In "Polityka"","img":{"alt_text":"","src":"https:\/\/i0.wp.com\/xportal.press\/wp-content\/uploads\/2013\/10\/peron-1.jpg?fit=251%2C200&ssl=1&resize=350%2C200","width":350,"height":200},"classes":[]},{"id":6858,"url":"https:\/\/xportal.press\/?p=6858","url_meta":{"origin":6944,"position":4},"title":"Leszek Popiel: Rewolucja wstecz","date":"5 listopada 2012","format":false,"excerpt":"\u00a0I. Cz\u0142owiek, gdy wype\u0142z\u0142 z jaskini, przygi\u0119ty by\u0142 do ziemi pot\u0119g\u0105 przyrody. Ograniczono\u015b\u0107 w\u0142asnego umys\u0142u nakazywa\u0142a mu tworzenie skomplikowanego rytua\u0142u nakaz\u00f3w i zakaz\u00f3w \u2013 swoistego systemu znak\u00f3w, u\u0142atwiaj\u0105cych poruszanie si\u0119 po trz\u0119sawisku \u015bwiata. Kolejne burze dziejowe, kolejne zrywy wolno\u015bciowe usuwa\u0142y coraz to nowe wi\u0119zy kr\u0119puj\u0105ce cz\u0142owieka. Jego moc ros\u0142a stale,\u2026","rel":"","context":"In "Idea"","img":{"alt_text":"","src":"","width":0,"height":0},"classes":[]},{"id":32487,"url":"https:\/\/xportal.press\/?p=32487","url_meta":{"origin":6944,"position":5},"title":"Polska: Tradycjonali\u015bci nie katuj\u0105 dzieci","date":"6 stycznia 2018","format":false,"excerpt":"Premier Mateusz Morawiecki udzieli\u0142 tygodnikowi \"Go\u015b\u0107 Niedzielny\" wywiadu, w kt\u00f3rym poproszono go m.in. o ustosunkowanie si\u0119 do zjawiska przemocy domowej. \u2013\u00a0Nie mo\u017cna na krzywd\u0119 najs\u0142abszych, bezbronnych patrze\u0107 przez ideologiczne okulary, ale te\u017c nie mo\u017cna zamyka\u0107 na ni\u0105 oczu.\u00a0\u2013 stwierdzi\u0142 Morawiecki. Na pytanie \"Czy podziela Pan diagnoz\u0119, \u017ce \u017ar\u00f3d\u0142em agresji wobec\u2026","rel":"","context":"In "Informacje"","img":{"alt_text":"","src":"https:\/\/i0.wp.com\/xportal.press\/wp-content\/uploads\/2018\/01\/konkubent.jpg?fit=1024%2C685&ssl=1&resize=350%2C200","width":350,"height":200},"classes":[]}],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/xportal.press\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/6944"}],"collection":[{"href":"https:\/\/xportal.press\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/xportal.press\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/xportal.press\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/xportal.press\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=6944"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/xportal.press\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/6944\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/xportal.press\/index.php?rest_route=\/"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/xportal.press\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=6944"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/xportal.press\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=6944"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/xportal.press\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=6944"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}