{"id":9673,"date":"2013-08-08T19:57:24","date_gmt":"2013-08-08T17:57:24","guid":{"rendered":"http:\/\/xportal.pl\/?p=9673"},"modified":"2013-08-08T19:57:24","modified_gmt":"2013-08-08T17:57:24","slug":"alain-de-benoist-ernst-junger-i-francuska-nowa-prawica","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/xportal.press\/?p=9673","title":{"rendered":"Alain de Benoist: Ernst J\u00fcnger i francuska Nowa Prawica"},"content":{"rendered":"

Nowa Prawica oczywi\u015bcie nie musia\u0142a przedstawia\u0107 we Francji Ernsta J\u00fcngera. Kiedy pod koniec lat 60. pojawi\u0142a si\u0119 Nowa Prawica, autor Na marmurowych ska\u0142ach<\/i> by\u0142 ju\u017c dobrze znany francuskiej publiczno\u015bci. W rzeczy samej J\u00fcnger by\u0142 z pewno\u015bci\u0105 najbardziej znanym i najch\u0119tniej czytanym po tej stronie Renu niemieckim pisarzem. Ta sytuacja, kt\u00f3ra zawsze tak zaskakuje Niemc\u00f3w, mo\u017ce by\u0107 wyja\u015bniona na wiele sposob\u00f3w.<\/p>\n

Przede wszystkim J\u00fcnger by\u0142 t\u0142umaczony stosunkowo wcze\u015bnie: jego g\u0142\u00f3wne prace na temat I wojny \u015bwiatowej pojawi\u0142y si\u0119 na pocz\u0105tku lat 30. i natychmiast przynios\u0142y mu s\u0142aw\u0119. Ale przede wszystkim Francja odgrywa\u0142a wiod\u0105c\u0105 rol\u0119 tak w karierze J\u00fcngera, jak i w jego \u017cyciu i jego formacji duchowej i literackiej. Od m\u0142odzie\u0144czej eskapady w Legii Cudzoziemskiej, od straszliwego do\u015bwiadczenia okop\u00f3w Francja nie przestawa\u0142a zajmowa\u0107 w sercu J\u00fcngera znacz\u0105cego miejsca, co by\u0142o widoczne w wielu relacjach kt\u00f3re utrzymywa\u0142 z Francuzami, w jego lekturze Barr\u00e8sa czy L\u00e9ona Bloya, ale r\u00f3wnie\u017c w t\u0142umaczeniu maksym Rivarola czy tekst\u00f3w Guya de Maupassant i Paula L\u00e9autauda.<\/p>\n

Wreszcie J\u00fcnger mia\u0142 szcz\u0119\u015bcie zawsze znajdywa\u0107 niezwykle utalentowanych francuskich t\u0142umaczy, od Henriego Thomasa i Henriego Plarda po Juliena Herviera i Fran\u00e7ois Ponceta, bardzo wra\u017cliwych na jego styl i jego my\u015bl i oddaj\u0105cych wszystkie jego niuanse.<\/p>\n

\u201eMy\u015bl\u0119\u201d \u2013 powiedzia\u0142 J\u00fcnger w 1973 roku \u2013 \u201e\u017ce Francuzi potrafi\u0105 doceni\u0107, kiedy Niemiec przedstawia si\u0119 taki, jakim jest, zamiast szuka\u0107 za wszelk\u0105 cen\u0119 do przyj\u0119cia twarzy, kt\u00f3ra nie jest jego”.<\/p>\n

Ta s\u0142awa jednak\u017ce zosta\u0142a wygrana po d\u0142ugim czasie tylko za cen\u0119 pewnej dwuznaczno\u015bci. Przynajmniej do oko\u0142o 1975 roku Francuzi postrzegali J\u00fcngera jako posta\u0107 nale\u017c\u0105c\u0105 wy\u0142\u0105cznie do \u015bwiata literackiego. Oczywi\u015bcie polityczno-historyczne t\u0142o jego prac by\u0142o znane, ale on nie wydawa\u0142 si\u0119 by\u0107 jego uczestnikiem, a je\u015bli chodzi o jego pobyt w okupowanym Pary\u017cu, zapami\u0119tane zosta\u0142y tylko jego literackie znajomo\u015bci, g\u0142\u00f3wnie zwi\u0105zane z salonem Florence Gould (Jean Cocteau, Paul Morand, Pierre Drieu La Rochelle, Sacha Guitry, Jean Giraudoux, Henry de Montherlant, Jean Schlumberger etc.). Czy\u017c J\u00fcnger sam nie okre\u015bli\u0142 Pary\u017ca mianem \u201ewielkiego miasta ksi\u0105\u017cek\u201d? Jego m\u0142odzie\u0144cze pisma polityczne zosta\u0142y ca\u0142kowicie zignorowane, przynajmniej przez og\u00f3\u0142 spo\u0142ecze\u0144stwa. Nazwiska takie jak Franz Schauwecker, Hugo Fischer, Ernst Niekisch, Friedrich Hielscher, czy nawet Carl Schmitt r\u00f3wnie\u017c by\u0142y nieznane. W skr\u00f3cie, J\u00fcnger by\u0142 postrzegany jako pisarz i nikt wi\u0119cej. Ponadto J\u00fcnger sam najwyra\u017aniej nie tylko by\u0142 bardzo zadowolony z tej sytuacji, ale te\u017c samodzielnie si\u0119 do tego przyczyni\u0142, przez d\u0142ugi czas zabraniaj\u0105c t\u0142umaczenia na francuski \u201eRobotnika\u201d \u2013 swojej wspania\u0142ej ksi\u0105\u017cki z 1932 roku.<\/p>\n

Jednak to w\u0142a\u015bnie jego nie przet\u0142umaczone ksi\u0105\u017cki \u2013 maj\u0105ce w konsekwencji co\u015b na kszta\u0142t mitycznej otoczki \u2013 szybko znalaz\u0142y si\u0119 w kr\u0119gu zainteresowa\u0144 Nowej Prawicy. Na pocz\u0105tku lat 60. ja sam zna\u0142em tylko te ksi\u0105\u017cki J\u00fcngera, kt\u00f3re zosta\u0142y opublikowane w j\u0119zyku francuskim. Czyta\u0142em oczywi\u015bcie jego relacje z I wojny \u015bwiatowej, ale – by\u0107 mo\u017ce w przeciwie\u0144stwie do niekt\u00f3rych moich przyjaci\u00f3\u0142 – nie zrobi\u0142y na mnie wra\u017cenie, zapewne ze wzgl\u0119du na m\u00f3j brak zainteresowania w sprawach wojskowych. Na marmurowych ska\u0142ach <\/i>(Auf den Marmorklippen) i Gry afryka\u0144skie <\/i>(Afrikanische Spiele) bardziej mnie zainteresowa\u0142y, tak samo Heliopolis <\/i>czy zw\u0142aszcza Der Waldgang. <\/i>Z drugiej strony Pa\u0144stwo uniwersalne <\/i>(Der Weltstaat) <\/em>raczej mnie odpycha\u0142o.<\/p>\n

Oczywi\u015bcie odkrycie \u201einnego J\u00fcngera\u201d zawdzi\u0119czam swojemu przyjacielowi Arminowi Mohlerowi. Jego ksi\u0105\u017cka Handbuch der Konservative Revolution<\/i>, kt\u00f3r\u0105 stara\u0142em si\u0119 rozszyfrowa\u0107 moim prymitywnym niemieckim, by\u0142a objawieniem. W tym szerokim ruchu i jego rozlicznych rozga\u0142\u0119zieniach w \u017cadnym wypadku nie widzia\u0142em pr\u0105du kt\u00f3ry by\u0142 po prostu pionierem narodowego socjalizmu, jak si\u0119 czasami m\u00f3wi, ale wr\u0119cz przeciwnie \u2013 odmienny kierunek, kt\u00f3rego rozw\u00f3j i lepsze ukszta\u0142towanie mog\u0142oby uratowa\u0107 \u015bwiat od hitlerowskiej katastrofy.<\/p>\n

Podczas naszych rozm\u00f3w Armin Mohler cz\u0119sto m\u00f3wi\u0142 o J\u00fcngerze, kt\u00f3rego osobistym sekretarzem by\u0142 przez kilka powojennych lat, do kt\u00f3rych na bazie swoich w\u0142asnych do\u015bwiadcze\u0144 \u017cywi\u0142 do\u015b\u0107 ambiwalentne uczucia. Podczas gdy ja uwa\u017ca\u0142em za najbardziej interesuj\u0105cy politycznie i intelektualnie nurt m\u0142odokonserwatywny, on nie kry\u0142 swojego upodobania do pr\u0105du narodowo-rewolucyjnego. By\u0142em bardziej pow\u015bci\u0105gliwy ni\u017c on wobec wewn\u0119trznej warto\u015bci koncepcji \u201enarodu\u201d i \u201eruchu\u201d, ale idea rewolucji niezaprzeczalnie mnie uwiod\u0142a.<\/p>\n

Dzi\u0119ki Mohlerowi odkry\u0142em, \u017ce J\u00fcnger wsp\u00f3\u0142pracowa\u0142 z \u201eneonacjonalistycznymi\u201d czy zwi\u0105zanymi z ruchem B\u00fcndisch pismami, takimi jak Arminius<\/i>, Die Standarze<\/i> czy Die Kommenden<\/i>, gdzie opublikowa\u0142 Robotnika<\/i> i Totaln\u0105 mobilizacj\u0119<\/i> i kt\u00f3ry by\u0142 zwi\u0105zany z narodowymi bolszewikami Ernsta Niekischa. Odkry\u0142em tak\u017ce rysunki A. Paula Webera, kt\u00f3re wywar\u0142y na mnie du\u017cy wp\u0142yw. Wszystko to jest dzisiaj dobrze znane, ale w tamtym czasie by\u0142a to dla mnie w ka\u017cdym calu kompletna nowo\u015b\u0107.<\/p>\n

Pospieszy\u0142em komunikowa\u0107 swoje odkrycia. Wraca\u0142em wielokrotnie do Handbuch der Konservative Revolution,<\/i> obiecuj\u0105c sobie \u017ce kiedy\u015b opublikuj\u0119 t\u0142umaczeniei<\/sup><\/a><\/sup>. Pierwszym efektem tych dzia\u0142a\u0144 by\u0142o opublikowanie przez GRECE (Groupement de recherche\u00a0et d\u2019\u00e9tudes\u00a0pour la civilisation europ\u00e9enne<\/em>, g\u0142\u00f3wna organizacja nie nazywanej tak w\u00f3wczas jeszcze Nowej Prawicyii<\/sup><\/a><\/sup>) w postaci ma\u0142ej ksi\u0105\u017ceczki jednego z nielicznych we Francji tekst\u00f3w na temat Robotnika<\/i>: Marcel Decombis, Ernst J\u00fcnger et la \u00ab\u00a0Konservative Revolution\u00a0\u00bb. Une analyse de \u00ab\u00a0Der Arbeiter\u00a0\u00bb<\/em> [Ernst J\u00fcnger i \u201cKonserwatywna Rewolucja\u201d. Analiza \u201cRobotnika\u201d<\/em>] (GRECE, Paris 1973). Napisany przez nie\u017cyj\u0105cego germanist\u0119 tekst zosta\u0142 wzbogacony o kr\u00f3tk\u0105 bibliografi\u0119 i oryginaln\u0105 przedmow\u0119 napisan\u0105 przez Armina Mohlera, kt\u00f3ry przedstawi\u0142 prac\u0119 J\u00fcngera jako \u201ejedn\u0105 z najbardziej niezwyk\u0142ych ksi\u0105\u017cek stulecia ale te\u017c \u201ekamie\u0144 milowy\u201d w jego tw\u00f3rczo\u015bci, i uzna\u0142 opublikowanie jej w 1932 r. za \u201enadzwyczajne wydarzenie\u201d. P\u00f3\u017aniej o Robotniku<\/i> i pierwszej wersji Awanturniczego serca<\/i> powiedzia\u0142: \u201eDo dzi\u015b moja r\u0119ka nie mo\u017ce trzyma\u0107 tych prac bez dr\u017cenia\u201d.<\/p>\n

W swojej przedmowie Mohler napisa\u0142 r\u00f3wnie\u017c \u2013 trzykrotnie to powtarzaj\u0105c \u2013 \u017ce Robotnik <\/i>jest \u201enieprzet\u0142umaczaln\u0105\u201d prac\u0105. W ko\u0144cu jednak zosta\u0142 przet\u0142umaczony w 1989 r. przez Juliena Herviera, nie budz\u0105c zreszt\u0105 polemik kt\u00f3rych obawia\u0142 si\u0119 od jakiego\u015b czasu J\u00fcnger.<\/p>\n

W tym czasie nie zna\u0142em jeszcze J\u00fcngera osobi\u015bcie. Jednak 15 maja 1977 roku kiedy bra\u0142em udzia\u0142 w Mi\u0119dzynarodowym Festiwalu Ksi\u0105\u017cki w Nicei z ramienia Figaro-Magazine i \u00c9ditions Copernic, kt\u00f3re mia\u0142y tam swoje stanowiska (w\u0142a\u015bnie otrzyma\u0142em nagrod\u0119 g\u0142\u00f3wn\u0105 Akademii Francuskiej w dziedzinie eseju za swoj\u0105 ksi\u0105\u017ck\u0119 Vu de droite<\/i>) chcia\u0142em si\u0119 mu przedstawi\u0107. Odwr\u00f3ci\u0142em si\u0119 i zobaczy\u0142em m\u0119\u017cczyzn\u0119 \u015bredniego wzrostu, wyprostowanego, z he\u0142mem bia\u0142ych w\u0142os\u00f3w, ubranego w sztruksow\u0105 kamizelk\u0119 na\u0142o\u017con\u0105 na cienki golf. W og\u00f3le go nie pozna\u0142em. \u201eDzie\u0144 dobry\u201d, powiedzia\u0142, \u201ejestem Ernst J\u00fcnger\u201d. Zaniem\u00f3wi\u0142em. Tego dnia rozmawiali\u015bmy przez ponad godzin\u0119. Zrobili\u015bmy sobie zdj\u0119cia. Wspania\u0142e i pi\u0119kne wspomnienie.<\/p>\n

Tymczasem prawie dziesi\u0119\u0107 lat po publikacji broszury Marcela Decombisa zebra\u0142em wystarczaj\u0105co du\u017co dokument\u00f3w dotycz\u0105cych m\u0142odzie\u0144czego „politycznego” okresu J\u00fcngera by napisa\u0107 w\u0142asne studium o Robotniku<\/i>. Pierwsza wersja zosta\u0142a opublikowana pod koniec 1981 roku w El\u00e9ments<\/i>, a nast\u0119pnie druga, rozszerzona wersja ukaza\u0142a si\u0119 w Nouvelle Ecole<\/i>. Ten ostatni artyku\u0142, po kt\u00f3rym umieszczono t\u0142umaczenie artyku\u0142u Ernsta Niekischa opublikowanego w Widerstand w pa\u017adzierniku 1932 roku (Zu Ernst J\u00fcngers neuem Buche<\/i>), by\u0142 w rzeczywisto\u015bci prawdziw\u0105 monografi\u0105 kt\u00f3ra zosta\u0142a p\u00f3\u017aniej opublikowana jako ksi\u0105\u017cka w j\u0119zyku hiszpa\u0144skim i w\u0142oskim. Stara\u0142em si\u0119 nie tylko przedstawi\u0107 g\u0142\u00f3wne koncepcje Robotnika<\/i> i prze\u015bledzi\u0107 rozw\u00f3j autora w latach 20. i 30. przez om\u00f3wienie niekt\u00f3rych punkt\u00f3w zwrotnych w historii ruchu narodowo-rewolucyjnego, ale te\u017c ukaza\u0107 jak \u201eproblem Robotnika\u201d nadal pojawia\u0142 si\u0119, oczywi\u015bcie w r\u00f3\u017cnych postaciach, w p\u00f3\u017aniejszych pracach J\u00fcngera, a w szczeg\u00f3lno\u015bci ewolucj\u0119 jego pomys\u0142\u00f3w dotycz\u0105cych technologii pod wp\u0142ywem my\u015bli jego brata, Friedricha Georga J\u00fcngera. Przedstawi\u0142em Robotnika<\/i> jako niezb\u0119dnego do zrozumienia okresu przej\u015bciowego okre\u015blanego jako \u201ebezkr\u00f3lewie\u201d pomi\u0119dzy rz\u0105dami Tytan\u00f3w a rz\u0105dami Bog\u00f3w. Poczyni\u0142em r\u00f3wnie\u017c wiele odniesie\u0144 do my\u015bli Carla Schmitta i filozofii Martina Heideggera, z kt\u00f3r\u0105 sam si\u0119 r\u00f3wnie\u017c wtedy zapozna\u0142em.<\/p>\n

29 marca 1985 roku, w 90 urodziny J\u00fcngera, tu\u017c po publicznym spotkaniu w kt\u00f3rym bra\u0142em udzia\u0142 w Saint-Etienne wys\u0142a\u0142em mu telegram. Podzi\u0119kowa\u0142 mi kr\u00f3tkim r\u0119cznie pisanym listem do kt\u00f3rego za\u0142\u0105czona by\u0142a fotografia. Dziesi\u0119\u0107 lat p\u00f3\u017aniej, 25 marca 1995 roku wys\u0142a\u0142em mu list zawieraj\u0105cy tylko s\u0142owa \u201eDzi\u0119kuj\u0119 za to, \u017ce \u017cyjesz\u201d. Dla uczczenia jego setnych urodzin Club des Mille (stowarzyszenie wspieraj\u0105ce finansowo Now\u0105 Prawic\u0119) zorganizowa\u0142 21 czerwca w Pary\u017cu wiecz\u00f3r ku jego czci.<\/p>\n

W 1996 roku zdecydowa\u0142em si\u0119 po\u015bwi\u0119ci\u0107 J\u00fcngerowi ca\u0142y numer Nouvelle Ecole<\/i>. Wst\u0119p redakcyjny napisany przeze mnie zacz\u0105\u0142 si\u0119 od s\u0142\u00f3w \u201eWiek XX to wiek, w kt\u00f3rym Ernst J\u00fcnger nie dosta\u0142 nagrody Nobla. Jest to tak dobry spos\u00f3b aby go zdefiniowa\u0107 jak ka\u017cdy inny\u201d. Numer zawiera\u0142 wywiad z J\u00fcngerem przeprowadzony przez jego hiszpa\u0144skiego t\u0142umacza, Andr\u00e9s S\u00e1ncheza Pascala; eseje Armina Mohlera, Gerda-Klausa Kaltenbrunnera, Wernera Br\u00e4uningera, Marcusa Beckmana, Serge\u2019a Mangina, Pierre\u2019a Wanghena i Marcusa Beckmanna; a tak\u017ce t\u0142umaczenie tekst\u00f3w Friedricha Hielschera, Albrechta Ericha G\u00fcnthera, Ernsta Niekischa i Friedricha Sieburga.<\/p>\n

J\u00fcnger wydawa\u0142 si\u0119 by\u0107 nie\u015bmiertelny! Pod koniec 1997 roku opublikowa\u0142em jego pe\u0142n\u0105 bibliografi\u0119 u wydawcy, kt\u00f3ry na tyle odwa\u017cny (lub nie\u015bwiadomy) by wyda\u0107 tego rodzaju prace, kt\u00f3re z definicji zawsze znajd\u0105 si\u0119 w do\u015b\u0107 w\u0105skim kr\u0119gu odbiorc\u00f3w. Ta bibliografia, z kt\u00f3rej nie by\u0142em w pe\u0142ni zadowolony, zas\u0142ugiwa\u0142a na nowe, znacznie rozszerzone wydanie, nad kt\u00f3rym pracowa\u0142em przez wiele lat, ale w ko\u0144cu zrezygnowa\u0142em z tego na rzecz Nicolaia Riedela – godnego nast\u0119pcy Hansa Petera des Coudresa i Horsta M\u00fchleisena \u2013 kt\u00f3ry wyda\u0142 bibliografi\u0119 w 2003 roku (Od tamtej pory moja praca jako bibliografa koncentruje si\u0119 na Carlu Schmitcie). Na pocz\u0105tku opisa\u0142em g\u0142\u00f3wne etapy z \u017cycia J\u00fcngera. Gdy dotar\u0142em do roku 1997, napisa\u0142em: \u201eOsi\u0105gn\u0105wszy 103 rok \u017cycia, wci\u0105\u017c pisze\u201d. Niestety! Kilka miesi\u0119cy p\u00f3\u017aniej, 17 lutego 1998 roku zmar\u0142. Odda\u0142em mu ho\u0142d 7 marca Radiu Courtoisie.<\/p>\n

Od tego czasu J\u00fcnger by\u0142 badany bardziej ni\u017c kiedykolwiek. 7 listopada 1995 roku bra\u0142em udzia\u0142 w konferencji j\u00fcngerowskiej organizowanej na Uniwersytecie La Sapienza w Rzymie, zatytu\u0142owanej \u201eDwa razy kometa\u201d (nawi\u0105zuj\u0105c do faktu, \u017ce w trakcie \u017cycia J\u00fcngera dwa razy pojawi\u0142a si\u0119 kometa Halleya). Bra\u0142em r\u00f3wnie\u017c udzia\u0142 w du\u017cej konferencji j\u00fcngerowskiej, kt\u00f3ra odby\u0142a si\u0119 w Mediolanie w dniach 20-24 pa\u017adziernika 2000 roku, gdzie w szczeg\u00f3lno\u015bci mia\u0142em okazj\u0119 pozna\u0107 kawalera Nicolaia Riedela, dzie\u0144 przed koncertem Ricardo Muttiego w La Scali. Pod koniec \u201epielgrzymki\u201d do Chemin des Dames bra\u0142em r\u00f3wnie\u017c udzia\u0142 8 listopada 1998 roku w Laon w konferencji na temat J\u00fcngera i I wojny \u015bwiatowej. Byli tam te\u017c Dani\u00e8le Beltran-Vidal, Fran\u00e7ois Poncet, Isabelle Rozet, Olivier Aubertin, Manuela Alessio I inni.<\/p>\n

M\u00f3j podziw dla J\u00fcngera \u2013 cz\u0142owieka i jego pracy \u2013 nigdy nie wyblak\u0142. Ale by\u0107 mo\u017ce zmieni\u0142 troch\u0119 kierunek. Trzydzie\u015bci lat temu, by\u0142em pewien podziwy dla \u201epierwszego\u201d J\u00fcngera z lat 20. i 30. Wraz z up\u0142ywem czasu, a wi\u0119c i wieku, bez w\u0105tpienia zacz\u0105\u0142em bardziej docenia\u0107 \u201edrugiego\u201d J\u00fcngera \u2013 Anarch\u0119, a nawet bardziej Buntownika, \u201eponadczasowego\u201d my\u015bliciela, kt\u00f3ry dor\u00f3s\u0142szy wy\u017cej, widzi r\u00f3wnie\u017c dalej.<\/p>\n

Chcia\u0142bym doda\u0107 w tym miejscu bardzo osobiste wspomnienie. 6 lutego 1993 roku zosta\u0142em zaproszony na debat\u0119 w Berlinie, gdzie mia\u0142em nieprzyjemne do\u015bwiadczenie \u2013 zosta\u0142em zaatakowany przez grup\u0119 m\u0142odych \u201eautonomicznych\u201d boj\u00f3wkarzy propaguj\u0105cych archaiczny \u201eantyfaszyzm\u201d, kt\u00f3rzy nawet nie wiedzieli, \u017ce mia\u0142em argumentowa\u0107 przeciwko ksenofobii! Po powrocie do Pary\u017ca, po nocy sp\u0119dzonej na ogl\u0105daniu policyjnych fotografii i pr\u00f3bie identyfikacji moich napastnik\u00f3w, otrzyma\u0142em telefon od Armina Mohlera. Powiedzia\u0142 mi \u017ce J\u00fcnger, kiedy dowiedzia\u0142 si\u0119 o tym incydencie, natychmiast chcia\u0142 wiedzie\u0107 o moim stanie. Gest ten bardzo mnie poruszy\u0142.<\/p>\n

Ernst J\u00fcnger prawdopodobnie nie by\u0142 jednym z najcz\u0119\u015bciej przywo\u0142ywanych przez francusk\u0105 Now\u0105 Prawic\u0119 autor\u00f3w, ale nie ma w\u0105tpliwo\u015bci, jak widzieli\u015bmy, \u017ce by\u0142 szeroko dyskutowany. Dzi\u015b nie ma ju\u017c potrzeby, aby „wype\u0142ni\u0107” obraz J\u00fcngera we Francji. Rozmaite aspekty jego pracy s\u0105 obecnie dobrze znane. Jak Schmitt i Heidegger czy Mircea Eliade, J\u00fcnger by\u0142 r\u00f3wnie\u017c, w tym czy innym okresie, przedmiotem krytyki i pot\u0119pienia. Pochodz\u0105 one od sekciarskich duch\u00f3w, kt\u00f3re s\u0105 nie tylko anachroniczne, ale te\u017c zajmuj\u0105 si\u0119 J\u00fcngerem jedynie aby doj\u015b\u0107 do wniosk\u00f3w, kt\u00f3re zgodnie ze swoimi uprzedzeniami mieli na pocz\u0105tku. Podej\u015bcia te pozostaj\u0105 w znacznej mniejszo\u015bci. Prawda, J\u00fcnger jest nadal rzadko cytowany przez modnych intelektualist\u00f3w. Trzeba pojecha\u0107 do W\u0142och aby znale\u017a\u0107 intelektualist\u00f3w wszystkich pogl\u0105d\u00f3w, z lewa czy z prawa, powo\u0142uj\u0105cych si\u0119 stale na J\u00fcngera (podobnie jak stale powo\u0142uj\u0105 si\u0119 oni na Schmitta i Heideggera). Jednak\u017ce czytelnik\u00f3w autora Eumeswil <\/i>czy Subtile Jagden <\/i>jest do\u015b\u0107 du\u017co.<\/p>\n

Dzisiaj praktycznie wszystkie ksi\u0105\u017cki J\u00fcngera zosta\u0142y przet\u0142umaczone na j\u0119zyk francuski; s\u0105 wydawane przez najwi\u0119ksze domy wydawnicze, a wi\u0119kszo\u015b\u0107 z nich jest stale wznawiana. Promieniowania <\/i>zosta\u0142y opublikowane przez Gallimard w ich presti\u017cowej serii \u201ePl\u00e9iade\u201d, w wa\u017cnym opracowaniu krytycznym Juliena Herviera, kt\u00f3remu zawdzi\u0119czamy tak\u017ce zbi\u00f3r rozm\u00f3w z J\u00fcnger. Badania naukowe s\u0105 koordynowane przez Centre de recherche et de documentacion Ernst J\u00fcnger<\/em> (CERDEJ) pod kierownictwem Daniele\u2019a Beltran-Vidala, kt\u00f3ry od grudnia 1996 r. wydaje rocznik Carnets<\/i> <\/i>Ernst<\/i> <\/i>J\u00fcnger<\/i>. Nadal potrzebne jest kompletne t\u0142umaczenie politycznych artyku\u0142\u00f3w z jego m\u0142odo\u015bci (ostatnio pojawi\u0142y si\u0119 we W\u0142oszech w trzech tomach) i korespondencji (zw\u0142aszcza korespondencji ze Schmittem, Heideggerem, Hielscherem, Gottfriedem Bennem i Gerhardem Nebelem), ale r\u00f3wnie\u017c wielkiej \u201eostatecznej\u201d biografii por\u00f3wnywalnej z t\u0105 Heimo Schwilka opublikowan\u0105 niedawno w Niemczech.<\/p>\n

To bardzo ciekawe, \u017ce \u017cadna ksi\u0105\u017cka Friedricha Georga J\u00fcngera nie zosta\u0142a ca\u0142kowicie przet\u0142umaczona na j\u0119zyk francuski. Bior\u0105c pod uwag\u0119 liczne kontakty Ernsta J\u00fcngera w \u015bwiecie wydawniczym, wydaje si\u0119 m\u00f3g\u0142 \u0142atwo postara\u0107 si\u0119 o opublikowanie jakiego\u015b dzie\u0142a swojego brata we Francji. Z mojej strony to by\u0142 b\u0142\u0105d, \u017ce nic nie zrobi\u0142em. Cz\u0119sto zastanawiam si\u0119 dlaczego.<\/p>\n

Ernst J\u00fcnger mia\u0142by dzisiaj 110 lat [pisane w 2005 roku \u2013 przyp. t\u0142umacza]. „Milcz\u0105ce rewolucje s\u0105 najbardziej efektywne,” powiedzia\u0142. Powinien by\u0107 odczytywany w milczeniu.<\/p>\n

T\u0142um. P.P.<\/em><\/p>\n

\n

\n

\n

i<\/a> Sta\u0142o si\u0119 taj wiele lat p\u00f3\u017aniej, w serii \u201eKonserwatywna Rewolucja\u201d kt\u00f3r\u0105 redagowa\u0142em przez kilka lat: Armin Mohler, La R\u00e9volution Conservatrice en Allemagne 1918\u20131932 (Puiseaux: Pard\u00e8s, 1993). To t\u0142umaczenie, zawieraj\u0105ce wszystkie dodatki z najnowszych wyda\u0144 niemieckich, zawiera ponadto wa\u017cn\u0105 ksi\u0105\u017ck\u0119 o fotografii i spis wszystkich publikacji po\u015bwi\u0119conych Konserwatywnej Rewolucji we Francji. Jest to jedyny opublikowany kompletny przek\u0142ad ksi\u0105\u017cki Mohlera.<\/p>\n<\/div>\n

\n

ii<\/a> Wyra\u017cenie \u201eNowa Prawica\u201d nie by\u0142o na pocz\u0105tku samookre\u015bleniem. Zosta\u0142o wymy\u015blone w mediach w 1979 roku na opisanie pr\u0105du my\u015blowego istniej\u0105cego ju\u017c od ponad dziesi\u0119ciu lat. Dlatego, \u015bwiadomy niejasno\u015bci, u\u017cywam go jak najrzadziej.<\/p>\n

\"juenger_bm_berlin_k_400428g\"<\/a><\/p>\n<\/div>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Nowa Prawica oczywi\u015bcie nie musia\u0142a przedstawia\u0107 we Francji Ernsta J\u00fcngera. Kiedy pod koniec lat 60. pojawi\u0142a si\u0119 Nowa Prawica, autor Na marmurowych ska\u0142ach by\u0142 ju\u017c […]<\/p>\n","protected":false},"author":4,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"jetpack_post_was_ever_published":false,"jetpack_publicize_message":"","jetpack_is_tweetstorm":false,"jetpack_publicize_feature_enabled":true,"jetpack_social_post_already_shared":false,"jetpack_social_options":{"image_generator_settings":{"template":"highway","enabled":false}}},"categories":[29,26],"tags":[130,325,422,642],"jetpack_publicize_connections":[],"jetpack_featured_media_url":"","jetpack_sharing_enabled":true,"jetpack_shortlink":"https:\/\/wp.me\/p5dyvz-2w1","jetpack-related-posts":[{"id":10407,"url":"https:\/\/xportal.press\/?p=10407","url_meta":{"origin":9673,"position":0},"title":"Dominique Venner: Ernst J\u00fcnger i Rewolucja Konserwatywna","date":"17 wrze\u015bnia 2013","format":false,"excerpt":"Od Redakcji: Prezentujemy kolejne - po trzech cz\u0119\u015bciach eseju programowego \"Ku krytyce pozytywnej\" - t\u0142umaczenie tekstu poleg\u0142ego za Ide\u0119 Dominique'a Vennera, kt\u00f3rego dorobek podsumowuje prac\u0119 ideow\u0105 i polityczn\u0105 ca\u0142ego pokolenia francuskich narodowych rewolucjonist\u00f3w. Pauline Lecomte: Opublikowa\u0142 Pan biografi\u0119 intelektualn\u0105 Ernsta J\u00fcngera [Ernst J\u00fcnger: Un autre destin europ\u00e9en; 2009 r. \u2013\u2026","rel":"","context":"In "Inne"","img":{"alt_text":"juenger_bm_berlin_k_400428g","src":"https:\/\/i0.wp.com\/xportal.press\/wp-content\/uploads\/2013\/08\/juenger_bm_berlin_k_400428g.jpg?resize=350%2C200","width":350,"height":200},"classes":[]},{"id":7621,"url":"https:\/\/xportal.press\/?p=7621","url_meta":{"origin":9673,"position":1},"title":"Aleksander Dugin: Der Arbeiter (o Erne\u015bcie J\u00fcngerze)","date":"14 lutego 2013","format":false,"excerpt":"Ernst \u00a0J\u00fcnger \u2013 najwi\u0119kszy wsp\u00f3\u0142czesny pisarz niemiecki, kt\u00f3rego tw\u00f3rczo\u015b\u0107 literacka i losy polityczne s\u0105 klasycznym symbolem wszystkiego, co awangardowe, \u017cywotne i nonkonformistyczne w kulturze europejskiej XX wieku. Uczestnik i \u015bwiadek dw\u00f3ch wojen \u015bwiatowych, jeden z g\u0142\u00f3wnych teoretyk\u00f3w niemieckiej Rewolucji Konserwatywnej lat 20-tych i 30-tych, b\u0119d\u0105c \u017ar\u00f3d\u0142em natchnienia dla narodowych socjalist\u00f3w,\u2026","rel":"","context":"In "Inne"","img":{"alt_text":"","src":"","width":0,"height":0},"classes":[]},{"id":473,"url":"https:\/\/xportal.press\/?p=473","url_meta":{"origin":9673,"position":2},"title":"Alain de Benoist: \u017bo\u0142nierz, Robotnik, Buntownik, Anarcha. Wprowadzenie do pism Ernsta J\u00fcngera.","date":"13 listopada 2011","format":false,"excerpt":"Od Redakcji: Prezentujemy Pa\u0144stwu przek\u0142ad angielskiego t\u0142umaczenia (t\u0142umaczenie: Greg Johnson; edycja: Michael O\u2019Meara; komentarz: Alain de Benoist) artyku\u0142u pt. \u201eTypes et figures dans l\u2019oeuvre d\u2019Ernst J\u00fcnger: Le Soldat du front, le Travailleur, le Rebelle et l\u2019Anarque\u201d , kt\u00f3rego autorem jest Alain de Benoist. T\u0142umaczenie: Redakcja Xportal.pl (T.P.) W pismach Ernsta\u2026","rel":"","context":"In "Idea"","img":{"alt_text":"","src":"https:\/\/i0.wp.com\/xportal.press\/wp-content\/uploads\/2016\/06\/ernst_junger_in_paris_colorized_by_oldhank-d7oh0yx.jpg?fit=751%2C1063&ssl=1&resize=350%2C200","width":350,"height":200},"classes":[]},{"id":14136,"url":"https:\/\/xportal.press\/?p=14136","url_meta":{"origin":9673,"position":3},"title":"Alain de Benoist: Samuraj Zachodu","date":"20 maja 2014","format":false,"excerpt":"Powody dla kt\u00f3rych \u017cyjemy i powody dla kt\u00f3rych umieramy cz\u0119sto s\u0105 takie same. Z pewno\u015bci\u0105 by\u0142o tak w przypadku Dominique\u2019a Vennera, kt\u00f3rego gest mia\u0142 na celu pogodzenie jego \u017cycia i \u015bmierci. Jak napisa\u0142, chcia\u0142 umrze\u0107 w spos\u00f3b najbardziej godny\u00a0 w tych okoliczno\u015bciach, kiedy s\u0142owa nie wystarcz\u0105 do opisania i wyra\u017cenia\u2026","rel":"","context":"In "Historia"","img":{"alt_text":"","src":"","width":0,"height":0},"classes":[]},{"id":11030,"url":"https:\/\/xportal.press\/?p=11030","url_meta":{"origin":9673,"position":4},"title":"Alain de Benoist: Intelektualna pustka starej prawicy","date":"4 listopada 2013","format":false,"excerpt":"Prawica nigdy nie przepada\u0142a za intelektualistami. Nie jest niczym dziwnym fakt, \u017ce wyra\u017cenie \u201elewicowy intelektualista\u201d od d\u0142u\u017cszego czasu jest tautologi\u0105. Dla wielu prawicowc\u00f3w intelektuali\u015bci s\u0105 po prostu nie do zniesienia. Wyobra\u017caj\u0105 ich sobie jako roz\u0142o\u017conych na szezlongach \u015bwi\u0119toszk\u00f3w, kt\u00f3rzy wyrywaj\u0105 muchom skrzyde\u0142ka, dziel\u0105 w\u0142os na czworo i wydaj\u0105 ksi\u0105\u017cki opisywane\u2026","rel":"","context":"In "Idea"","img":{"alt_text":"","src":"https:\/\/i0.wp.com\/xportal.press\/wp-content\/uploads\/2013\/11\/Alain-De-Benoist.jpg?fit=286%2C214&ssl=1&resize=350%2C200","width":350,"height":200},"classes":[]},{"id":10864,"url":"https:\/\/xportal.press\/?p=10864","url_meta":{"origin":9673,"position":5},"title":"Codrin Goia: Noua Dreapt\u0103 nie jest i nie b\u0119dzie Legionem","date":"24 pa\u017adziernika 2013","format":false,"excerpt":"Przez lata Nowa Prawica by\u0142a mylona z Ruchem Legionowym. Pomy\u0142ka ta jest win\u0105 prasy i os\u00f3b niedoinformowanych. To por\u00f3wnanie nigdy mi nie przeszkadza\u0142o, przeciwnie by\u0142o dla nas zaszczytem. Ale mo\u017cna je traktowa\u0107 jedynie jako figur\u0119 retoryczn\u0105. Nowa Prawica nie jest Legionem Archanio\u0142a Micha\u0142a, lecz ruchem nacjonalistycznym XXI wieku. \u017bywimy podziw\u2026","rel":"","context":"In "Idea"","img":{"alt_text":"","src":"https:\/\/i0.wp.com\/xportal.press\/wp-content\/uploads\/2013\/10\/indeks1.jpg?resize=350%2C200","width":350,"height":200},"classes":[]}],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/xportal.press\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/9673"}],"collection":[{"href":"https:\/\/xportal.press\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/xportal.press\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/xportal.press\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/4"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/xportal.press\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=9673"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/xportal.press\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/9673\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":9675,"href":"https:\/\/xportal.press\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/9673\/revisions\/9675"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/xportal.press\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=9673"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/xportal.press\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=9673"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/xportal.press\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=9673"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}