W Grecji demoliberalna oligarchia uderzyła w naszych.
Śmierć lewackiego muzyka użyto jako pretekst do próby rozbicia rosnącego w siłę ugrupowania narodowo-rewolucyjnego Złoty Świt. Aresztowani zostali przywódca partii, jej rzecznik prasowy i ponad trzydziestu działaczy. Zatrzymanym postawiono zarzuty kierowania grupą przestępczą, co wskazuje że demoliberalna oligarchia pragnie całkowitego zniszczenia nacjonalistów.
Poważne traktowanie oskarżeń wobec Złotego Świtu dowodzi jedynie naiwności. Mamy do czynienia nie z konfliktem natury prawnej i kryminalnej, lecz ze schmittiańskim konfliktem politycznym. Demoliberalna oligarchia używa organów państwa i aparatu sprawiedliwości do rozprawy z zagrażającym jej politycznym przeciwnikiem. Zamach na Złoty Świt staje się frontem starcia globalistycznej demoliberalnej oligarchii i przeciwników demoliberalnego status quo.
Pozycją demoliberalnej oligarchii w Grecji zachwiał kryzys zadłużeniowy. Została skompromitowana nieudolnym zarządzaniem, wyłudzaniem i marnotrawstwem środków finansowych, uległością wobec międzynarodowego kapitału. W warunkach kryzysu oligarchia przekształciła Grecję w brukselski protektorat finansowy i polityczny. Wyrzekła się podmiotowości i zajęła wykonywaniem poleceń demoliberalnej oligarchii z Zachodu, działającej za pośrednictwem biurokracji Unii Europejskiej i międzynarodowych instytucji finansowych. Przetrwanie kompradorskiej oligarchii w Grecji stało się zależne od bezpośredniej pomocy i decyzji kapitalistycznego centrum na Zachodzie.
Złoty Świt zdobył swoją popularność wbrew demoliberalnej oligarchii, jako alternatywa dla niej. Nie mają w tym kontekście znaczenia szczegółowa doktryna tej partii ani stanowiska zajmowane przez nią wobec poszczególnych problemów Grecji i jej otoczenia politycznego. Drugorzędne znaczenie ma, czy Złoty Świt jest ugrupowaniem prawicowym czy lewicowym, nacjonalistycznym czy imperialnym, chrześcijańskim czy pogańskim, konserwatywnym czy postępowym. O wewnętrznych porządkach w Grecji i o polityce tego państwa wobec jego otoczenia powinni decydować sami Grecy i dopóki ich decyzje nie dotyczą nas samych, dopóty nie mamy powodów się do nich mieszać. Rozstrzygające dla naszej opinii o Złotym Świcie jest stanowisko i rola tego ugrupowania wobec demoliberalnej oligarchii i projektu globalistycznego. Miejscowe odgałęzienia tej samej globalistycznej demoliberalnej oligarchii dominują bowiem w Polsce i w Grecji, atakują tożsamość polską i grecką, wyzyskują na równi obydwa kraje.
W Grecji projekt globalistyczny obnażył właśnie swoją słabość i dysfunkcjonalność. Finansowany przez lata przy pomocy nieistniejącego w rzeczywistości kapitału, grecki demoliberalizm zbankrutował. Demoliberalna oligarchia nie stworzyła wystarczających materialnych podstaw gospodarki, lecz uciekała się do księgowych sztuczek i wpędziła kraj w spiralę niespłacalnych kredytów. Postmodernistyczna, oparta na kredycie liberalna gospodarka okazała się symulakrą. Stało się jasne, że żonglerka kredytami, papierami dłużnymi i kursami walut nie dają stabilnych podstaw do zaspokojenia potrzeb kraju. Skompromitowany projekt demoliberalny bronić się może już tylko siłą. Stąd neokolonialny dyktat Zachodu wobec Grecji i stosowanie przez oligarchię policyjnych represji wobec sił kontestujących jej dominację nad krajem.
Grecja stała się linią frontu w starciu demoliberalnych globalistów i ich przeciwników. Złoty Świt zajmuje dziś tą samą pozycję, którą wcześniej zajmowały Serbia Slobodana Milosevicia, Irak Saddama Husajna, Libia Muammara Kaddafiego, a do dziś zajmują Syria, Białoruś, Wenezuela, Kuba, Boliwia, Iran, Rosja i Chiny. Złoty Świt jest uczestnikiem globalnego buntu przeciwko demoliberalnej tyranii. Fakt że nie dysponuje aparatem państwa, zmniejszać może zasięg jego oddziaływania, ale nie zmienia pozycji zajmowanej przez tą partię w globalnym konflikcie z demoliberalizmem. Złoty Świt kontestuje demoliberalne status quo, jest więc naszym sojusznikiem – tak samo jak Hezbollah, Ludowy Front Wyzwolenia Palestyny czy Rewolucyjne Siły Zbrojne Kolumbii.
Nie musimy wcale podzielać wszystkich stanowisk Złotego Świtu. Nie musimy pochwalać wszystkich jego konkretnych przedsięwzięć. Grecja ma własne problemy i własną tożsamość, do których nie musimy i nie powinniśmy się wtrącać.
Model świata jaki popieramy to pluriversum. Każda wspólnota polityczna powinna mieć prawo decydować o swoich sprawach samodzielnie. Przyjacielskie stosunki z inną wspólnotą nie oznaczają wcale kopiowania u siebie przyjętych w niej rozwiązań. Opierają się na uznaniu specyfiki swojej i innych wspólnot, uzasadniających odrębność i odmienność ich ustrojów.
Model demoliberalny, z którym Złoty Świt walczy w Grecji, to model planetarnej uniformizacji w duchu indywidualizmu, konsumpcjonizmu, relatywizmu, permisywizmu, egalitaryzmu, kosmopolityzmu. Model demoliberalny to neokolonialny wyzysk światowych peryferiów przez finansową oligarchię kapitalistycznego centrum na Zachodzie. Model demoliberalny to promocja wykorzenienia, metysażu etnicznego, aborcji, to rozbijanie więzi społecznych, deprecjacja rodziny i starszeństwa. Model demoliberalny to promocja popkultury, obyczajowych dewiacji jak homoseksualizm i nadbudowanej nad nim ideologii hedonizmu.
Tak jak Złoty Świt jesteśmy wrogami demoliberalizmu. Nasze stanowisko jest antyzachodnie, antymaterialistyczne, antyindywidualistyczne, antyliberalne, tożsamościowe, tradycjonalistyczne, etnodyferencjonalistyczne. Jesteśmy przeciwko demoliberalnej oligarchii, przeciwko Stanom Zjednoczonym, przeciwko dyktaturze finansjery, przeciwko propagowaniu perwersji obyczajowych i przeciwko syjonizmowi. Dlatego solidaryzujemy się ze wszystkimi siłami oporu walczącymi przeciwko demoliberalnej tyranii. Popieramy Asada w Syrii, Putina w Rosji i Złoty Świt w Grecji, pomimo wszystkich różnic dzielących te podmioty i pomimo że nie wszystkie decyzje każdego z nich uznajemy osobiście za trafne. Przeciwko demoliberalizmowi, światowej oligarchiii, amerykanizmowi i syjonizmowi stajemy jednak u ich boku.
Dziś stoimy tam, gdzie Złoty Świt.
Ronald Lasecki
Today, we stand with Golden Dawn
In Greece, demoliberal oligarchy hit at ours.
Death of the leftist musician has been used as an excuse for attempt to destruct a growing-in-popularity national-revolutionary movement Golden Dawn. Leader of the group, it’s spokesman and over thirty activists were arrested. They were accused of leading a criminal group, which suggests that demoliberal oligarchy wants to destruct nationalists completly.
If one takes seriously this accusations, than one shows only his naivety. We deal here not with the case of criminal or legal character, but with typical Schmittian political conflict. Demoliberal oligarchy uses state organs and justice aparatus to deal with it’s political enemies who threatens them. Attack on Golden Dawn makes another front of the war between globalist oligarchy and enemies of demoliberal status quo.
Position of demoliberal oligarchy in Greece weakened because of debt crisis. They have been compromised by their inefficient economic management, wangling and wasting funds, submission to international plutocracy. In terms of economic crisis, oligarchy transformed Greece into Bruxel’s financial and political dependency. Oligarchy relinguish of it’s political competences and subordinate itself to demoliberal oligarchy from the West which works through bureaucracy of European Union and international financial institutions. Surival of comprador oligarchy in Greece became dependent on direct help and decisions of capitalist centre on the West.
Golden Dawn gained it’s popularity in oposition to demoliberal oligarchy, as an alternative to it. Particular doctrine of the party and it’s stances toward individual problems of Greece and it’s position in it’s political milieu are not important for us in this context. It’s not the main problem, if the party is right-wing or left-wing, nationalist or imperial, Christian or pagan, conservative or progressive. Greeks themselves should decide on internal political problems of their country and it’s foreign relations. While these problems and this policy doesn’t affect us directly, we should not and have no reason to interfere in them. For our opinion on Golden Dawn conclusive are the role and stance of this group in face of globalist project and demoliberal oligarchy. Local branches of the same globalist demoliberal oligarchy supresses both Poland and Greece, endanger both Polish and Greek identity and exploits both countries equally.
In Greece, globalist project showed it’s weakness and dysfunctionality. Greek demoliberalism, which for years had been financed with the use of imagined-only capital, has failed. Demoliberal oligarchy didn’t manage to create sufficient material basis of state’s economy, but used account tricking and plunged the country into spiral of nonpayable credit. Postmodernist, relied on credit-system liberal economy turned to be simulacrum. It has been clear that juggling loans, securities and exchange rates does not provide stable foundation for securing the country’s needs. Compromised demoliberal project can defend itself only by the use of force. That’s why we see neocolonial economic dictate of the West over Greece and the use of police repression by the local oligarchy toward forces which contest it’s dominance over the country.
Greece became a front line in the confrontation of demoliberal globalists and their opponents. Golden Dawn occupies the same position as was occupied earlier by Slobodan Milošević’s Serbia, Saddam Hussein’s Iraq, Muammar Gaddafis’s Libia and presently is occupied by Syria, Belarus, Venezuela, Cuba, Bolivia, Iran, Russia and China. Golden Dawn is a part of global rebellion against demoliberal tyranny. The fact that they don’t control the state can limit their influence, but doesn’t affect their political position in global conflict with demoliberalism. Golden Dawn contests demoliberal status quo, and that’s why we should consider them as an ally – the same as Hezbollah, Popular Front of the Liberation of Palestine or Fuerzas Armadas Revolucionarias de Colombia.
We don’t need to share with Golden Dawn all it’s stances. We don’t need to support all it’s undertakings. Greece has it’s own problems and it’s own identity into which we don’t need and should not interfare.
The world-model which we support is pluriversum. Each political community should decide on it’s issues independently and by its own. Friendly relations with different communities should be based on respect for each other’s different originality and identity. Friendly relations neither mean to copy or to implement mechanically regimes or solutions of other communities – in spite of their differences from ours, nor mean to approve all solutions taken in different communities. It means mutual respect and tolerance.
Demoliberal model which Golden Dawn is fighting against in Greece is a model of planetary uniformization in the spirit of individualism, consumerism, relativism, permisivism, egalitarianism, cosmopolitism. Demoliberal model means neocolonial exploitation of world peripheries by financial elite of capitalist centre in the West. Demoliberal model means promotion of eradication, race-mixing, abortion, disruption of social ties and structures, antifamiliarism and questioning of seniority. Demoliberal model means popculture and moral depravations like homosexualism and it’s hedonistic ideological superstructure.
The same like Golden Dawn, we’re against demoliberalism. Our stance is anti-Western, antimaterialist, antiindividualist, antiliberal, identitaire, traditionalist, ethnodifferentialist. We’re against demoliberal oligarchy, against the USA, against the dictatorship of finance and plutocracy, against propaganda of moral depravity and zionism. That’s why we sympathize with all resistence against demoliberal tyranny. We support Bashar Al-Assad in Syria, Putin’s Russia and Golden Dawn in Greece, despite all differences among these subjects and despite that we don’t have to support and solidarize ourselves with all their particular decisions. When they confront themselves with demoliberalism, world oligarchy, americanism and zionism, than we stand with them.
As today we stand with Golden Dawn.
Ronald Lasecki