Jak donoszą lokalne i ogólnopolskie media, krakowski pomnik agenta CIA ps. „Jack Strong”, uczczonego ostatnio filmidłem za amerykańskie pieniądze, znów został zniszczony.
Do akcji przeciwko pomnikowi zdrajcy dochodziło już dwukrotnie – w grudniu 2011 i w lutym 2012 roku. Za pierwszym razem domniemani sprawcy przesłali do „prawicowych” mediów oświadczenie, w którym czytamy: Dzisiejszej nocy zniszczyliśmy pomnik zdrajcy, Ryszarda Kuklińskiego, znajdujący się w krakowskim parku im. H. Jordana. Akcja ta jest wyrazem sprzeciwu wobec kultu zdrajcy. Zdrajcy, który sprzeniewierzył się złożonej przysiędze wojskowej dla własnych korzyści, zagrażając Państwu i Narodowi. Umieszczenie jego popiersia w bezpośrednim sąsiedztwie tak oddanych Polsce patriotów jak generał Maczek, generał Anders, generał August „Nil” Fieldorf czy rotmistrz Pilecki uważamy za zamach na same podstawy służby Państwu i Narodowi. Zamach, który leży w interesie tych, którzy w Polsce widzą pas startowy dla amerykańskich samolotów; tych, którym w smak jest dekonstrukcja Wojska Polskiego oraz jego etosu i uczynienie z polskiej armii korpusów ekspedycyjnych USA; tych, którzy nie dostrzegają ogromnego spustoszenia, jakie w polskim społeczeństwie, gospodarce i kulturze poczyniły w ostatnich dwóch dekadach wpływy amerykańskiego neokolonializmu. Kult zdrajcy, Ryszarda Kuklińskiego ps. „Jack Strong”, powinien być zwalczany aż do całkowitego wyplenienia. Śmierć NATO. Śmierć CIA. Śmierć USA. Czołem Wielkiej Polsce!
Za drugim razem na pomniku pojawiły się symbole falangi i krzyża celtyckiego, w wyniku czego „prawicowi” publicyści o czyn ten zaczęli oskarżać małopolski oddział Organizacji Falanga, której przedstawiciele wystosowali wówczas oświadczenie dla mediów o następującej treści: Jako organizacja nacjonalistyczna i narodowo-rewolucyjna, nie uważamy, aby zniszczenie pomnika Ryszarda Kuklińskiego, pseudonim Jack Strong, agenta CIA, było aktem wandalizmu. Jest to forma wyrażenia określonego stanowiska politycznego, które – jak rozumiemy – zostało wyjaśnione w oświadczeniu wysłanym do gazet i portali prawicowych jeszcze w grudniu, gdy miało miejsce identyczne zdarzenie, a które to stanowisko, sprzeciwiające się wynoszeniu na piedestał oczywistego zdrajcy na usługach Waszyngtonu, jest tożsame również z opinią Falangi na ten temat. Cieszy nas, że temu sprzeciwowi wobec kultu zdrajcy, mającego być w oczach różnych środowisk usprawiedliwieniem serwilistycznej postawy wobec USA i NATO, towarzyszy użycie symboli polskiego (falanga) i europejskiego (krzyż celtycki) nacjonalizmu. Jednocześnie oceniamy próby wpisania tego czynu w jakiekolwiek teorie spiskowe, przypisujące go „agentom Moskwy”, „postkomunie” etc., jako zabawne i świadczące o degeneracji intelektualnej autorów takich opinii, węszących wszędzie rosyjskie spiski, a nie zauważających jawnie kompradorskiego charakteru elit politycznych sztucznie podzielonych na „prawicę”, „centrum” i „lewicę”, ale jednakowo wysługujących się Zachodowi i sprowadzających nasz kraj do roli (neo)kolonii. Kimkolwiek byli sprawcy nazwania zdrajcy zdrajcą, popieramy ich stanowisko i pozdrawiamy na sposób rzymski, z tradycyjnym zawołaniem: Czołem Wielkiej Polsce!
Zarówno za pierwszym, jak i drugim razem na cokole wymalowano napis „zdrajca” i zamazano informację o stopniu „pułkownik”. – Nie można zakładać, że najświeższa dewastacja jest powiązana z poprzednimi – twierdzi Kondzior.
Warto zauważyć również, że podczas warszawskiej premiery filmu „Jack Strong” doszło do incydentu, w wyniku którego przerwano seans i ewakuowano widzów. Portal „Nacjonalista.pl” porównał wówczas tę akcję do działań podejmowanych przez francuskich narodowych rewolucjonistów z Groupe Union Défense podczas projekcji filmów gloryfikujących wojnę w Wietnamie.
Jeden komentarz