Gianluca Casseri, autor zamachu we Florencji z 13 grudnia znajdował się najprawdopodobniej pod silnym wpływem myśli evoliańskiej. Nazywany „włoskim Breivikiem” Casseri zastrzelił dwóch Senegalczyków, następnie zaś popełnił samobójstwo by uniknąć pojmania.
Według uznanego badacza tradycjonalizmu integralnego prof. Marka Sedgwicka (ur. 1960 r.) z pism Casseriego wynika, iż był on podobnie jak Breivik zwolennikiem tezy o „zderzeniu cywilizacji”. W przeciwieństwie jednak do swojego włoskiego odpowiednika, Casseri w sposób pozytywny odwoływał się do islamu. O ile Breivik odrzucał tradycjonalizm, o tyle Casseri przyznawał się do tej filozofii. Kluczowe znaczenie według Casseriego ma konflikt pomiędzy Tradycją a Moderną. Pojawia się też w jego pismach odwołanie do figury Wojownika, co naprowadza na pokrewieństwo Casseriego z myślą Evoli.
Rekonstrukcja poglądów Casseriego możliwa jest w oparciu o napisane przez niego powieść, dwa eseje i książkę niebeletrystyczną. W jednym z esejów, napisanym w 2010 roku, Casseri doszukuje się korzeni Europy nie w chrześcijaństwie ani w ideologii oświeceniowej, ale w pogaństwie, kultach indoeuropejskich i w szczególności w Wedach. Zdaniem profesora Sedgwicka da się tu poprowadzić analogię do pism barona Evoli oraz do pracy Sul problema d’una Tradizione Europea (1973) autorstwa evoliańskiego tradycjonalisty Adriano Romualdiego (1940-1973).
W eseju Dracula, il guerriero di Wotan (2000), Casseri przeprowadza analogię pomiędzy mitem o księciu Draculi (1431-1476) a germańską figurą berserkera. Tekst zawiera odwołania do takich kojarzonych z tradycjonalizmem autorów jak Mircea Eliade (1907-1986), Georges Dumezil (1898-1986) i Carl Gustaw Jung (1875-1961). Główna myśl zaczerpnięta została najpewniej z pracy Dracula & Co. Il richiamo del Nord nei romanzi di Bram Stoker (1998) autorstwa profesor na Uniwersytecie Cagliari, Marinelli Lorinczi.
Fabuła powieści Casseriego La chiave del caos (2010) rozpoczyna się w Wiedniu końca drugiej wojny światowej. Jak zauważa prof. Sedgwick, był to przełomowy czas i miejsce w życiu barona Evoli. Współtwórca tradycjonalizmu integralnego został wówczas raniony odłamkiem bomby (co uczyniło go kaleką do końca życia), gdy podczas amerykańskiego nalotu przechadzał się uliczkami miasta. Akcja powieści przenosi się szybko w przeszłość – do XVI wiecznej Pragi, by stać się pretekstem dla opisu filozofii perennialnej i tajemnic związanych z życiem jednego z odkrywców jeżyka enochiańskiego (uważanego za język angeliczny) Jana Dee (1527-1608/1609). Według autora wstępu Gianfranco de Turrisa (ur. 1944 r.), uważanego za czołowego dziś włoskiego kontynuatora myśli Evoli we Włoszech, książka jest „wyzwaniem rzuconym wobec fundamentów społeczeństwa, w którym żyjemy” przeciwstawiając im „mentalność ludzi XVI wieku, przedstawicieli filozofii perennialnej”.
W pracy I protocolli del savio di Alessandria (2011) Casseri polemizuje z tezami Humberta Eco (ur. 1932 r.) na temat pochodzenia Protokołów Mędrców Syjonu, które ten przedstawił w swojej pracy Il Cimitero di Praga (2010). Eco umieszcza źródło Protokołów… w swojej własnej awanturniczej, i zabarwionej okultyzmem powieści. Profesorowi Sedgwickowi nie jest natomiast znane, jakie wyjaśnienie proponuje w to miejsce Casseri.
Casseri był miłośnikiem literatury fantastycznej. De Turris pisał wprowadzenia do jego książek. Jego esej na temat Draculi został pierwotnie opublikowany na stronie najważniejszego, istniejącego od 1994 roku włoskiego ośrodka evoliańskiego Centro Studi La Runa. Esej na temat pogańskich korzeni Europy najpierw pojawił się na stronach CasaPound Italia, by następnie zostać przedrukowanym przez Centro Studi La Runa. Książki Casseriego wydawane były również przez wydawnictwa głównego nurtu, niezwiązane ściśle z prawicą.
Według profesora Sedwicka związek pomiędzy przekonaniami Casseriego a dokonanym przez niego zamachem jest niejasny. Poglądy Casseriego nie mogą w żaden sposób służyć wyjaśnieniu motywów jego postępku. „W przypadku Breivika, związek pomiędzy ideologią a działaniem był jasny. W przypadku Casseriego, jest od jasności daleki. Casseri z pewnością był przekonanym tradycjonalistą, ale nic nie wskazuje by miało to jakiś związek z zabójstwami we Florencji. Zazwyczaj ideologia jest kluczem do zrozumienia terroryzmu, ale w tym przypadku, wyjaśnienie ewidentnie leży gdzieś indziej.”
(na podst. traditionalistblog oprac. R.L.)
8 komentarzy