12 grudnia A.D. 2011 rozpoczął swoją kadencję nowy monarcha Malezji, Abdul Halim (ur. 1927 r.), od 1958 roku sułtan stanu Kadeh. Nowy władca pełnił już swą godność w latach 1970-1975 i jest w związku z tym pierwszym w historii Malezji wybranym po raz drugi na stanowisko głowy państwa. Jest również najstarszym z dotychczas zasiadających na tronie. Zastąpił na nim Mizanna Zainala Abidina (ur. 1962 r.), sułtana stanu Terengganu (od 1998 r.).
Tytuł przysługujący władcy Malezji to Yang di-Pertuan Agong (w przekładzie z malajskiego: Ten, który jest Panem lub Najwyższy Władca). Jest on wybierany na pięcioletnią kadencję spośród dożywotnich monarchów dziewięciu wchodzących w skład państwa sułtanatów. Malezja jest konstytucyjną monarchią federacyjną, z władzą przekazywaną rotacyjnie. Ustrój polityczny oparty jest na zaczerpniętym ze Zjednoczonego Królestwa systemie westminsterskim. Pozycja monarchy ma charakter symboliczny – jest on obrońcą narodowych tradycji i symbolem islamu dla malajskich muzułmanów. Jego prerogatywy są niewielkie i ograniczają się do sfer związanych głównie z czynnościami reprezentacyjnymi. Immunitet prawny przysługujący malajskiemu władcy przypomina swym zakresem przedmiotowym immunitet prezydentów w państwach republikańskich. Przysługuje mu prawo łaski, w odniesieniu do konstytucji i ustaw federalnych działa jako organ władzy wykonawczej. Mianuje premiera rządu federalnego, na jego wniosek ministrów, a także czterdziestu członków senatu. Jest naczelnym dowódcą sił zbrojnych, ogłasza stan wyjątkowy. Na wniosek premiera może rozwiązać parlament, przysługuje mu prawo weta wobec nowych projektów ustaw lub projektów noweli ustaw obowiązujących.
(na podst. monarchie.blog.cz; promonarchii.cz oprac. R.L.)
