Rządzący we Francji gabinet Manuela Vallsa ledwo uzyskał wotum zaufania w Zgromadzeniu Narodowym. Poparcie dla rządu gwałtownie spada nawet w szeregach jego macierzystej Partii Socjalistycznej.
Najważniejszą przyczyną spadku poparcia dla władz, również we własnym obozie politycznym, jest prowadzona przez nie polityka społeczna i gospodarcza, będąca zaprzeczeniem koncepcji socjalistycznych w tych dziedzinach. W maju 2013 r. weszła we Francji w życie nowelizacja prawa pracy, przygotowana pod egidą również wywodzącego się z Partii Socjalistycznej prezydenta François’a Hollande’a, która miała umożliwić zwłaszcza łatwiejsze zwalnianie pracowników. W rezultacie nastąpił drastyczny spadek poparcia dla Hollande’a wśród obywateli. Obecnie według różnych badań utrzymuje się ono na rekordowo niskim poziomie 13-16%.
16 września b.r. podczas głosowania nad wotum zaufania dla drugiego rządu premiera Vallsa (skądinąd cudzoziemca – Hiszpana), partyjnego kolegi Hollande’a, odmówiło mu poparcia trzydziestu jeden deputowanych Partii Socjalistycznej i wszystkich siedemnastu deputowanych sojuszniczej dotąd partii Europa Ekologia – Zieloni. Za nowym rządem głosowało już tylko 269 deputowanych, czyli o 20 mniej, niż wynosi bezwzględna większość w izbie. Oznacza to, że rząd będzie mógł przeforsować pilotowane przez siebie projekty ustaw wyłącznie w wypadku nieobecności części parlamentarzystów w chwili głosowania.
Źródło: rp.pl
Komentarz Redakcji: Przypadek francuskiej lewicy jest typowy dla tej części sceny politycznej: narzucanie społeczeństwu fikcyjnych problemów w rodzaju przywilejów prawnych dla zboczeńców czy wezwań do nasilenia antyklerykalizmu harmonijnie łączy się ze stanowiskiem „euroatlantyckim” w polityce zagranicznej (organizowanie przez polityków Partii Socjalistycznej na czele z Hollande’em awantur w Azawadzie, Syrii, Republice Środkowoafrykańskiej do spółki z Waszyngtonem) i z coraz bardziej otwartą akceptacją „liberalnego consensusu” w sprawach ekonomicznych. We Francji dotyczy to nie tylko socjalistów – symbolem kapitulacji tamtejszych komunistów przed poglądami gospodarczymi głównego nurtu stał się Robert Hue, długoletni przywódca Francuskiej Partii Komunistycznej. (A.D.)
Jeden komentarz