28 listopada izraelski minister spraw zagranicznych Awigdor Lieberman wezwał swój rząd do wprowadzenia zachęt materialnych dla Palestyńczyków, które skłaniałyby ich do emigracji z Izraela. Jednocześnie opowiedział się za odstąpieniem im ziem na północnych rubieżach państwa, i tak zamieszkiwanych głównie przez nich. Może to oznaczać sugestię wydzielenia tych ziem z terytorium państwowego Izraela i oficjalnego przekazania ich pod administrację władz palestyńskich. Przedstawiając swoje pomysły, Lieberman nie wspominał jednak o zakończeniu blokady Strefy Gazy i okupacji Zachodniego Brzegu przez izraelskie wojska. Zgodnie z prawem międzynarodowym i stanowiskiem ONZ obie te jednostki są częściami terytorium państwowego Palestyny.
Tel Awiw nie ukrywa, że postulaty Liebermana konkretyzują niedawną decyzję rządu o formalno-prawnym przekształceniu Izraela w „państwo narodu żydowskiego”. Jednocześnie wykazują one uderzające podobieństwo do polityki prowadzonej przez władze Republiki Południowej Afryki w okresie apartheidu. Polegała ona na stopniowym tworzeniu od 1959 r. wydzielanych z terytorium państwowego RPA tzw. bantustanów – odrębnych terytoriów dla poszczególnych grup plemion afrykańskich. Bantustany, których powstało dziesięć, miały być państewkami formalnie niepodległymi, lecz uzależnionymi ekonomicznie od RPA (m.in. stanowić zaplecze dostarczające taniej siły roboczej dla jej przemysłu). Łączna powierzchnia wszystkich bantustanów zajmowała mniejszą część terytorium państwowego RPA sprzed 1959 r., choć w założeniach przeznaczona była dla czarnej większości mieszkańców Południowej Afryki, natomiast status narodu panującego w RPA zastrzeżono dla stanowiących mniejszość Burów.
(Na podstawie PAP opracował A.D.)
3 komentarze