Od Redakcji: 9 grudnia, późnym popołudniem czasu polskiego w wyniku wewnętrznych rozgrywek politycznych w USA upubliczniony został skrót raportu ze śledztwa prowadzonego przez Senat USA w sprawie tajnych więzień CIA poza granicami tego kraju. Liczący 500 stron raport został ocenzurowany i nie zawiera kluczowych informacji, takich jak nazwiska polityków i nazwy krajów. Ze względu na przytoczone okoliczności możliwa jest jednak identyfikacja opisywanych w raporcie „miejsc odosobnienia”: kolor błękitny przypisano Polsce, fioletowy Litwie, czarny Rumunii, szary, kobaltowy, pomarańczowy i brązowy – placówkom w Afganistanie a zielony Tajlandii. Katownie CIA, nielegalne w świetle zarówno prawa USA jak i państw w których operowały, nie przyczyniły się do żadnego sukcesu w wydumanej „walce z terroryzmem”; brutalne techniki przesłuchań okazały się znacznie mniej efektywne niż praca operacyjna. Poniżej przedstawiamy tłumaczenie kluczowych fragmentów raportu dotyczących „Detention Site Blue” – „Błękitnej Placówki Odosobnienia” w Starych Kiejkutach, okoliczności jej powstania i funkcjonowania oraz stosowanych w niej tortur, cynicznie nazwanych przez CIA „ulepszonymi technikami przesłuchań”. Należy pamiętać, że wszystkie poniższe działania były podejmowane na polskiej ziemi przez agentów obcego wywiadu w stosunku do osób, które niczym nie zagroziły Państwu Polskiemu i jego obywatelom – za wiedzą i przyzwoleniem służb oraz najwyższych władz III RP, które suwerenność i konstytucję Republiki Okrągłego Stołu wyceniły (bez większych targów) na 15 milionów dolarów amerykańskich.
Grudzień 2002
Przed otwarciem miejsca odosobnienia CIA w państwie […], […] z działu prawnego CTC [CIA Counterterrorism Centre], […], ostrzegł przed możliwymi działaniami prawnymi przeciwko pracownikom CIA w państwach, które „maja inne spojrzenie na praktyki przetrzymywania i przesłuchiwania niż te stosowane [przez CIA].” Zarekomendował on ponadto, by nie ustanawiać placówek CIA w państwach, które […]. Rady […] nie zostały wzięte pod uwagę i w grudniu 2002 roku, dwaj osobnicy przetrzymywani przez CIA w państwie […] (Abu Zubaydah i Abd al-Rahim al-Nashiri) zostali przeniesieni do państwa […].
Umowa o umiejscowieniu placówki odosobnienia CIA w państwie […] stworzyła liczne, długotrwałe trudności pomiędzy państwem […] i CIA. […] państwa […] zaproponował pisemne „memorandum zrozumienia” ustalające odnośne role i odpowiedzialności CIA oraz […], którego podpisania CIA ostatecznie odmówiła. Cztery miesiące po tym, jak placówka CIA rozpoczęła przetrzymywanie więźniów, państwo […] odrzuciło możliwość transferu […], wśród których był Khalid Szejk Muhammad. Decyzja ta została zmieniona po tym, jak ambasador USA zainterweniował u politycznego przywództwa państwa […] w imieniu CIA. W następnym miesiącu CIA przekazała […] milionów dolarów […] państwa […] po czym przedstawiciele […] mówiąc w imieniu […] i przywództwa politycznego państwa […], dali do zrozumienia że państwo […] jest teraz ustępliwe co do liczby przetrzymanych w placówce CIA oraz terminu jej zamknięcia. Placówka, opisana przez CIA jako „przepełniona”, została niemniej zamknięta, tak jak ustalono wcześniej, [jesienią] 2003 roku.
Zgodnie z depeszami CIA, lata później, […] urzędnicy w państwie […] zareagowali z „głębokim szokiem i żalem” […] co uznali za […]. Przedstawiciele państwa […] byli „skrajnie zdenerwowani” nieumiejętnością dotrzymania tajemnicy przez CIA oraz „głęboko rozczarowani” nie otrzymaniem większej ilości ostrzeżeń przed publicznym oświadczeniem prezydenta Busha z września 2006 roku w którym ujawnia on istnienie programu CIA.
(strona 74. raportu) 
[OFICER CIA NR 2] przybył do Błękitnej Placówki Odosobnienia […] grudnia 2002 roku i CIA wznowiła użycie swoich ulepszonych technik przesłuchań na al-Nashirim krótko po tym, pomimo faktu że [OFICER CIA NR 2] nie był szkolony, certyfikowany ani zatwierdzony do użycia ulepszonych technik przesłuchań CIA. [OFICER CIA NR 2] napisał depeszę do kwatery głównej CIA w której stwierdza że „al-Nashiri dobrze odpowiada na ostre traktowanie” i zasugerował, by przesłuchujący kontynuowali stosowanie „różnych stopni lekkiego karania” lecz wciąż pozwalali na „małą dozę nadziei” wprowadzając pewne „minutowe nagrody”.
Później dowiedziano się, że w trakcie tych sesji [OFICER CIA NR 2], za przyzwoleniem i przy udziale szefa bazy Błękitna Placówka Odosobnienia, który również nie był przeszkolony i wykwalifikowany jako przesłuchujący, wykonał serię nieautoryzowanych technik przesłuchań na al-Nashirim. Dla przykładu, [OFICER CIA NR 2] umieścił al-Nashiriego „w pozycji napiętego stania” z „rękoma trwale przymocowanymi ponad głową” na w przybliżeniu dwa i pół dnia. Później, w trakcie debriefingu al-Nashiriego, gdy miał on opaskę na oczach, [OFICER CIA NR 2] przystawiał pistolet do jego głowy i włączał bezprzewodową wiertarkę w pobliżu jego ciała. Al-Nashiri nie ujawnił żadnych nowych informacji na temat zagrożeń w trakcie, lub po tych przesłuchaniach.
(Strona 69. raportu)
Marzec 2003
[…] marca 2003 roku, w dniu przybycia Khalida Szejka Muhammada (KSM) do Błękitnej Placówki Odosobnienia, oficer medyczny obecny na miejscu opisał użycie podtapiania jako nieuniknione. (…) KSM przybył do Błękitnej Placówki Odosobnienia o 18:00 czasu lokalnego. (…) Po otrzymaniu zgody na użycie ulepszonych technik przesłuchań na KSM o godzinie 19:18 rozpoczęto ich użycie. Pomiędzy […] marca a 9 marca 2003, podwykonawcy SWIGERT i DUNBAR oraz przesłuchujący z CIA […] użyli ulepszonych technik przesłuchania przeciwko KSM, włączając w to nagość, pozbawienie snu w pozycji stojącej, bicie połączone z wyzwiskami, bicie otwartą dłonią po brzuchu i popychanie na ściany. Według przesłuchującego z ramienia CIA, pierwszego dnia w Błękitnej Placówce Odosobnienia SWIGERT i DUNBAR po raz pierwszy zaczęli grozić dzieciom KSM. (…) 10 marca 2003 KSM został po raz pierwszy poddany pierwszej z 15 osobnych sesji podtapiania, która trwała 30 minut. (…) 13 marca, po tym jak KSM zaprzeczył jakoby Al-Kaida planowała ataki na cele w USA, przesłuchujący z CIA zdecydowali o „dniu intensywnego podtapiania”. W trakcie pierwszych trzech sesji podtapiania tego dnia, przesłuchujący reagowali na próby złapania oddechu przez KSM poprzez przytrzymywanie jego ust i wlewanie do nich wody. (…)
(strony 84., 85. i 86. raportu)
Tłumaczenie: Redakcja Xportal.pl
Źródło: http://www. washingtonpost.com/wp-srv/ special/national/cia- interrogation-report/document/
4 komentarze