Sejm przyjął ustawę o ratyfikacji Konwencji Rady Europy o zapobieganiu przemocy wobec kobiet i przemocy domowej. Konwencję, sporządzoną 11 maja 2011 roku w Stambule, poparło 254 z 437 obecnych na sali posłów.
Oświadczenie w tej sprawie, w imieniu Konferencji Episkopatu Polski, wydał jej rzecznik, ks. dr hab Józef Kloch. W Oświadczeniu tym czytamy, że “decyzja posłów głosujących za przyjęciem ustawy o ratyfikacji Konwencji CAHVIO jest sygnałem, że nie jest dla nich priorytetem dobro małżeństwa, rodziny i przyszłość demograficzna Polski.” Rzecznik podkreślił, że “przemoc stosowana wobec kogokolwiek jest sprzeczna z zasadami wiary chrześcijańskiej i powinna być eliminowana z relacji międzyludzkich”. Jak jednak zauważył, “Konwencja nie wnosi żadnych nowych rozwiązań prawnych przeciwdziałających przemocy. Wiąże natomiast zjawisko przemocy z tradycją, kulturą, religią i rodziną, a nie z błędami czy słabościami konkretnych ludzi.”.
Głos zabrał również wieloletni przewodniczący Rady ds. Rodziny, biskup Stanisław Stefanek, który wystąpił z ostrą krytyką “klasy dyskutującej”. W Jego opinii, “parlament zachowuje się jak firma, pracująca na akord, która ma do wykonania na czas zamówione dzieło. Gdyby w takim tempie budowano autostrady… Nie było żadnej narady, nie było żadnej szerokiej debaty, została zignorowana krytyczna opinia bardzo licznych środowisk. Nie było dyskusji, za to jest wykonanie ‘planu’. Parlament nie jest już miejscem debaty, narady, refleksji.”
(na podst. ordoiuris.pl i ekai.pl)
Komentarz redakcji: Konwencja nie będzie oddziaływać na prawo karne w Polsce w odniesieniu do kwestii przemocy domowej. Polskie ustawodawstwo już w tym momencie chroni wszystkich obywateli Polski przed przemocą, a jak wskazują ostatnie badania Agencji Praw Podstawowych w naszym kraju jest najniższy, jeśli chodzi o państwa Unii Europejskiej, poziom przemocy wobec kobiet. Kontrowersje budzi natomiast wprowadzenie, poprzez ratyfikację Konwencji, do polskiego porządku prawnego koncepcji “płci społeczno-kulturowej”. W Konwencji czytamy, że państwa-strony “stosują konieczne środki, aby promować zmiany w społecznych i kulturowych wzorcach zachowań kobiet i mężczyzn w celu wykorzenienia uprzedzeń, zwyczajów, tradycji i wszelkich innych praktyk opartych na (…) stereotypowych rolach kobiet i mężczyzn.” Wskazuje to na właściwą intencję autorów Konwencji, którym wbrew deklaracji występującej w tytule i we wstępie do dokumentu, nie zależy na dobru kobiet, ale na przekształcaniu społeczeństwa w duchu liberalnych, indywidualistycznych nauk “szamanów” gender mainstreamingu. Padają również zarzuty o nieproporcjonalne do skali problemu narzędzia jakie Konwencja przyznaje powołanym przez siebie organom. Na mocy Konwencji powstała grupa ds. przeciwdziałania przemocy, która jest organem wydającym ogólne zalecenia dotyczące wdrażania konwencji. Grupa ta będzie miała realną możliwość wpływu na system prawny w Polsce, poprzez upublicznianie raportów oceniających stan implementacji Konwencji do polskiego porządku prawnego.
6 komentarzy