27 września w Krakowie została wyniesiona na ołtarze Czcigodna Służebnica Boża matka Klara Szczęsna. Aktu beatyfikacji dokonał w Saktuarium św. Jana Pawła II legat papieski, kardynał Angelo Amato, prefekt kościelnej Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych.
Ludwika Szczęsna urodziła się w 1863 r. w ubogiej, wielodzietnej rodzinie. W wieku 17 lat, wbrew woli ojca, który chciał wydać ją za mąż, postanowiła wstąpić do klasztoru. W jej rodzinnej diecezji płockiej, podobnie jak w całej Kongresówce, działalność katolickich zakonów była jednak zabroniona po ich kasacie przez władze cesarskie w 1864 r. w ramach represji po powstaniu styczniowym. Ludwika dotarła do kapucyna bł. Honorata Koźmińskiego (1829-1916), który w zaborze rosyjskim koordynował działalność zgromadzeń bezhabitowych, będących formą potajemnego życia zakonnego. Okres formacyjny Ludwika odbyła w Warszawie, w domu zakonnym bezhabitowego Zgromadzenia Sług Jezusa (do którego wstąpiła w 1885 r.), działającego pod przykrywką pracowni krawieckiej. Od 1889 r. pracowała jako ochmistrzyni przytuliska dla dziewcząt w Lublinie, będącego tamtejszą, również zakonspirowaną, placówką Zgromadzenia. Zagrożona dekonspiracją, a w konsekwencji więzieniem lub zsyłką w głąb Rosji, została w 1893 r. skierowana do Krakowa, gdyż profesor Wydziału Teologicznego Uniwersytetu Jagiellońskiego i prezes Towarzystwa Oświaty Ludowej, św. Józef Sebastian Pelczar, poprosił o przysłanie Sług Jezusa do pracy w przytulisku dla służących.
W 1894 r. ks. Pelczar za zgodą biskupa krakowskiego Albina Dunajewskiego założył nowy zakon żeński – Służebnice Najświętszego Serca Jezusowego, nazywane później powszechnie siostrami sercankami. Ludwika Szczęsna, która przyjęła imię zakonne Klara, została jego pierwszą przełożoną i pełniła ten urząd do śmierci. W tym czasie założyła prawie trzydzieści domów zakonnych. Pod jej kierunkiem siostry sercanki otoczyły opieką ubogie służące, robotnice, chorych przebywających w domach i w szpitalach, zaczęły prowadzić szkoły i ochronki dla dzieci oraz naukę religii we wsiach, do których nie docierali kapłani. Zmarła w 1916 r. w Krakowie w opinii świętości.
Proces beatyfikacyjny Matki Klary otworzył w 1994 r. metropolita krakowski kard. Franciszek Macharski. W 2012 r. Benedykt XVI podpisał dekret o heroiczności jej cnót. W czerwcu bieżącego roku Ojciec Święty Franciszek promulgował dekret o cudzie za jej wstawiennictwem.
(Na podstawie KAI i sercanki.org.pl opracował A.D.)
