Fakt, że ekonomiczna doktryna liberalizmu służy przede wszystkim korporacjom i najbogatszym obywatelom, znany był wielu od dawna. Jednakże w ostatnich dniach mieliśmy do czynienia z absolutnie bezprecedensowym wydarzeniem – gdy trzech spośród najbardziej uznanych ekonomistów Międzynarodowego Funduszu Walutowego (IMF) opublikowało potwierdzający to raport w oficjalnym kwartalniku IMF („Finance & Development”, 2016, Vol. 53, No. 2). Analizując w nim przykład drastycznego zwrotu Chile w stronę neoliberalizmu (jaki miał miejsce w l. 80-tych) oraz sytuację obecną tego państwa, stwierdzono m.in., że transfery kapitałowe muszą być jednak kontrolowane (tak, by zabezpieczać gospodarkę zarówno od efektów nadmiernego przypływu jak i odpływu kapitału – czyli de facto ograniczać pole działania międzynarodowych spekulantów). Zakwestionowano także część neoliberalnych dogmatów, związanych z rzekomą koniecznością cięć budżetowych („austerity policies”) – stwierdzając, że dane empiryczne wskazują na negatywny wpływ takiej polityki fiskalnej, realnie wpływającej zarówno na ogólny spadek wydatków konsumpcyjnych w społeczeństwie, większe nierówności społeczne, wzrost bezrobocia jak i na pogorszenie sytuacji bytowej większości osób pracujących.
Tekst raportu na stronie IMF dostępny jest pod linkiem: http://www.imf.org/external/
„Jak wygląda śmierć ideologii?” – tak komentujący raport brytyjski „The Guardian” rozpoczyna swój artykuł („You’re witnessing the death of neoliberalism – from within” – z dn. 31.05.2016). Właśnie teraz wszyscy możemy zobaczyć, jak wygląda proces obumierania ideologii neoliberalizmu gospodarczego – zachodzący na dodatek w sercu instytucji, która przez wiele dekad była jej rozsadnikiem. Jak konstatuje brytyjska gazeta, nawet pomimo pewnych rozbieżności między tym, co IMF mówi, a jego realnymi działaniami, niewątpliwie mamy do czynienia z przełomem.
(Na podstawie Imf.org, The Guardian sporządził M.M.)
Jeden komentarz