14 października, kiedy na Ukrainie obchodzony był Dzień Obrońcy Ojczyzny, w mieście Winnica odsłonięto pomnik atamana głównego Symona Petlury, głowy Ukraińskiej Republiki Ludowej i naczelnego dowódcy jej armii w latach 1919-1926. Pomnik stanął na podwórzu budynku, w którym w maju i czerwcu 1920 r. mieściła się kancelaria przywódcy URL.
Odsłonięcie pomnika Petlury zostało oprotestowane przez Eduarda Dolinskiego, przewodniczącego Ukraińskiego Komitetu Żydowskiego. „Wybór miejsca dla siedzącego szefa Dyrektoriatu nie jest przypadkowy: w Winnicy i w dziesiątkach innych miast i miasteczek Ukrainy jego wojska organizowały żydowskie pogromy, w których okrutnie zabito według różnych ocen od 50 do 200 tysięcy niewinnych Żydów.” – napisał Dolinski, odgrzewając mit Petlury jako „antysemity” i „mordercy Żydów”.
Symon Petlura zginął 25 maja 1926 r., tuż po przewrocie majowym, w wyniku którego władzę w Polsce przejął marszałek Józef Piłsudski. Został zastrzelony przez bolszewickiego agenta Szlomę Szwarcbarda. Jedna z hipotez formułowanych przez historyków głosi, iż Petlura zginął, ponieważ w Moskwie obawiano się, że Piłsudski przewiduje dla niego ważną rolę w swoich planach prometejskich i zamierza powrócić do sojuszu, który zawarł z Petlurą przeciw sowieckiej Rosji w 1920 r. Szwarcbard stanął przed francuskim sądem, ale został przez niego puszczony wolno, ponieważ oświadczył, że dokonany przez niego zamach był odwetem za antysemityzm Petlury i pogromy, jakich na Ukrainie dokonywały dowodzone przez niego wojska URL.
Tę czarną legendę Petlury kolportowali z jednej strony komuniści, ponieważ pozwalała przedstawiać bolszewików jako „dobrą” stronę w wojnie z lat 1919-1920 oraz legitymizowała rozbicie przez nich niepodległej Ukraińskiej Republiki Ludowej i stworzenie w jej miejsce Ukraińskiej Socjalistycznej Republiki Radzieckiej, czyli podbój Ukrainy przez Sowietów. Z drugiej strony podtrzymywało ją lobby żydowskie, m.in. ustami dyżurnego „łowcy nazistów” Simona Wiesenthala. Legendę tę podważają jednak fakty. 26 sierpnia 1919 r. Petlura jako ataman główny wydał do armii URL rozkaz surowo zakazujący pogromów i grożący za nie najwyższymi konsekwencjami przed sądami polowymi. Wcześniej rząd URL aktem prawnym z 11 lipca 1919 r. nadał ludności żydowskiej samorząd. Uczynił to jako jedyna z kilku stron walczących wówczas ze sobą na Ukrainie. W rządzie URL działał nawet specjalny referat ds. ludności żydowskiej, którego wiceprzewodniczący I.G. Dobkowski w związku z procesem Szwarcbarda stanowczo protestował przeciw utożsamianiu Petlury z antysemityzmem i obciążaniu go odpowiedzialnością za pogromy. Również Władimir (Zeev) Żabotyński, jeden z przywódców ruchu syjonistycznego, komentując w 1926 r. śmierć Petlury dla amerykańskiej prasy, podkreślił: „Ani Petlura, ani Wynnyczenko, ani żaden z reszty znaczących członków tego ukraińskiego rządu nie był, jak ich się teraz określa, pogromowcem.”
Odsłonięty w tym roku pomnik jest dopiero drugim (!) monumentem upamiętniającym Symona Petlurę na całej Ukrainie. Do tej pory jedynym było popiersie w Równem odsłonięte w 2001 r.
Źródło: kresy.pl, informacje własne
Komentarz Redakcji: Oczernianie Petlury przez lobby żydowskie to nic zaskakującego. Nie od dziś wiadomo, że jedyni akceptowani przez nie ukraińscy patrioci to banderowski Prawy Sektor (A.D.).
3 komentarze