Od 1985 r. aborcja jest w Hondurasie całkowicie nielegalna – także w przypadku poczęcia w wyniku przestępstwa, ciężkiego uszkodzenia płodu, lub zagrożenia życia i zdrowia matki. 4. lutego honduraski Kongres Narodowy przegłosował zgłoszoną 21. stycznia nowelę do artykułu 67. Konstytucji kraju, delegalizującą wszelkie „przerwanie życia” płodu, które „musi być chronione od momentu poczęcia”, zaś próg większości parlamentarnej koniecznej dla nowelizacji tego artykułu Konstytucji podniósł z 2/3 do 3/4 ogólnej liczby 128 deputowanych. Orzeczenie komisji Kongresu powołanej w tej sprawie stwierdza ponadto, że „Przepisy prawne przyjęte po wejściu w życie niniejszego artykułu, które by stanowiły inaczej, będą nieważne”. Oprócz aborcji, potwierdzono także zakaz małżeństw homoseksualnych[1].
Partia Narodowa rządząca w Hondurasie przyjęła, nazwaną „tarczą przeciwko aborcji”, wspomnianą nowelę, po tym jak 30. grudnia 2020 r. argentyński Senat zatwierdził ustawę zezwalającą na swobodną aborcję do 14. tygodnia ciąży[2]. Nowela została przyjęta większością 90% deputowanych Kongresu Narodowego. Popiera ją także prezydent kraju Juan Orlando Hernández oraz czołowi przywódcy religijni, jak pastor Oswaldo Canales z Ewangelickiego Bractwa Hondurasu.
Protest przeciw nowelizacji Konstytucji zgłosiły m.in. ONZ, Parlament Europejski i Human Rights Watch, twierdząc ze decyzja honduraskiej legislatywy narusza „prawa człowieka”. Nowelizacja przyjęta w Tegucigalpie odwołuje się tymczasem do art. 4(1) Amerykańskiej Konwencji Praw Człowieka z 1969 r., mówiącym o prawie do życia. Interpretację tę podważył jednak Międzyamerykański Trybunał Praw człowieka, stwierdzając że nie uznaje embrionu za istotę ludzką (sic!) i że w związku z tym zapisy art. 4(1) Konwencji nie odnoszą się do ludzi w embrionalnym stadium ontogenezy. W 2017 r. honduraski Kongres Narodowy głosował dopuszczenie aborcji w przypadku poczęcia w wyniku zgwałcenia, kazirodztwa, lub zagrożenia przez ciążę życia matki, projekt zyskał jednak poparcie zaledwie 8 deputowanych[3].
Honduras jest jednym z sześciu krajów Ameryki Łacińskiej całkowicie zakazującym aborcji – pozostałe pięć to Nikaragua, Salwador, Haiti, Dominikana i Surinam. W Salwadorze za dokonanie aborcji matce grozi do 40 lat więzienia. Próbę liberalizacji prawa aborcyjnego w tym kraju powstrzymano w 2018 r. Jedynie dla ratowania życia matki aborcję dopuszczają Wenezuela, Paragwaj i Gwatemala. Uśmiercenie człowieka w prenatalnym stadium jego życia od 1997 r. jest w Hondurasie obciążone karą od 3 do 6 lat pozbawienia wolności dla matki i zaangażowanego w proceder personelu medycznego. Od 2009 r. Hondurasie nie jest także dopuszczalna, stanowiąca wariant aborcji, antykoncepcja postkoitalna, zakaz której podtrzymał w 2012 r. Sąd Najwyższy[4].
(opracował: Ronald Lasecki)
[1]https://www.ft.com/content/962b778f-fb10-41c5-a9b3-bab11707b537 (09.02.2021).
[2]https://www.aljazeera.com/news/2020/12/30/argentine-senate-approves-bill-to-legalise-abortion (09.02.2021)
[3]https://www.aljazeera.com/news/2021/2/7/honduras-hardened-abortion-ban-these-women-remain-undeterred (09.02.2021).
[4]https://edition.cnn.com/2021/01/31/americas/honduras-abortion-ban-ratified-intl/index.html (09.02.2021).
