Przywódca bośniackich Serbów, Radowan Karadžić odpiera stawiane zarzuty dotyczące ludobójstwa którego ofiarą mieli paść muzułmańscy mieszkańcy Bośni i Hercegowiny w czasie wojny na początku lat dziewięćdziesiątych. Argumentował, że że spośród 1 902 956 Bośniaków zaginęło bądź zostało zabitych 48 111 osób, co stanowi 2,6% populacji (dane wg raportu przygotowanego dla Międzynarodowego Trybunału Sprawiedliwości ds. byłej Jugosławii w Hadze). Porównał je ze statystykami dotyczącymi losów europejskich Żydów w czasie II wojny światowej i rwandyjskich Tutsi. Według Karadžića miało zginąć odpowiednio 50 i 70 % przedstawicieli tych grup. Zdaniem przywódcy Serbów liczba ofiar wśród wszystkich trzech narodów w czasie wojny jest zbliżona, biorąc pod uwagę straty w ogólnej populacji danego narodu. Karadžić zarzucił też przygotowującym materiał dowodowy, iż obliczenia, dotyczące cywilów zabitych w Sarajewie, nie uwzględniają „muzułmańskiej ofensywy”, co według niego rodzi pytanie, czy miasto rzeczywiście było oblężone.
Sędzia uniemożliwił oskarżonemu przedstawienie swego stanowiska do końca, uznając je za stratę czasu nie posiadającą bezpośredniego związku ze sprawą.
(na podst. balkanistyka.org oprac. JS)
