Centrum Badań Kosmicznych Polskiej Akademii Nauk (CBK) oraz Wojskowa Akademia Techniczna (WAT) w dniu 28 lutego 2013 roku o godz. 11, w siedzibie WAT podpisały umowę o utworzeniu na terenie akademii Krajowego Centrum Inżynierii Kosmicznej i Satelitarnej.
Umowę sygnowali dyrektor Centrum Badań Kosmicznych PAN prof. dr hab. Marek Banaszkiewicz oraz Rektor-Komendant Wojskowej Akademii Technicznej gen. bryg. prof. dr. hab. inż. Zygmunt Mierczyk.
W wydarzeniu wzięli udział przedstawiciele Biura Bezpieczeństwa Narodowego, Polskiej Akademii Nauk oraz Sztabu Generalnego Wojska Polskiego.
Komentarz Redakcji: Miejmy nadzieję, iż Centrum istotnie stanie się ośrodkiem rozwoju polskiej myśli technicznej, a nie jedynie kolejną platformą służącą drenażowi polskiego potencjału intelektualnego i technologicznego na rzecz „instytucji europejskich”. Budowa potencjału kosmicznego, zwłaszcza w zakresie technologii rakietowych i satelitarnych, z pewnością jest dobrze obranym celem strategicznym.
Poniżej przytaczamy treść komunikatu prasowego dotyczącego założeń i celów KCIKiS:
Wspólne przedsięwzięcie Centrum Badań Kosmicznych Polskiej Akademii Nauk (CBK) i Wojskowej Akademii Technicznej im. Jarosława Dąbrowskiego (WAT) – utworzenie „Krajowego Centrum Inżynierii i Kosmicznej i Satelitarnej”
Wraz z przystąpieniem w 2012 roku Polski do Europejskiej Agencji Kosmicznej (ESA) – międzynarodowej organizacji krajów europejskich, której celem jest eksploracja i wykorzystanie przestrzeni kosmicznej – to nowe wyzwanie dla polskiej nauki zaczyna przybierać realne kształty.
Korzyści płynące z naszego członkostwa obejmują przeróżne dziedziny życia, zaczynając od korzyści technologicznych wynikających z dostępu do większości programów Agencji, przez korzyści ekonomiczne gdzie innowacyjne koncepcje, szczególnie rozwijające się w nowych działach przemysłu kosmicznego, mają szanse na uzyskanie wsparcia technicznego, wyszukanie potencjalnych partnerów do współpracy oraz funduszy na przeprowadzenie części prac, skończywszy na korzyściach naukowych i edukacyjnych, ponieważ ważnym elementem rozwoju potencjału naukowego polskich placówek naukowych i naukowo-dydaktycznych będzie wpływ na wybór przyszłych misji naukowych ESA oraz udział zarówno w trwających już, jak i planowanych projektach edukacyjnych
Mając na względzie fakt, iż tylko połączenie sił znaczących jednostek naukowo-badawczych może doprowadzić do funkcjonalnego spożytkowania naszego członkostwa w ESA Wojskowa Akademia Techniczna oraz Centrum Badań Kosmicznych Polskiej Akademii Nauk postanowiły powołać do życia sieć naukową o nazwie „Krajowe Centrum Inżynierii Kosmicznej i Satelitarnej”.
Misja Centrum:
Wsparcie proinnowacyjnych działań władz państwowych przez rozwój wysokotechnologicznego sektora kosmicznego i kształcenie kadr inżynierskich.
W zamierzeniach Centrum będzie za 10 lat wiodącym w kraju ośrodkiem rozwoju technologii kosmicznych i technik satelitarnych oraz znaczącym partnerem w europejskim programie kosmicznym, działającym w oparciu o własnych absolwentów.
1. Cel utworzenia Krajowego Centrum Inżynierii Kosmicznej i Satelitarnej
Sieć ta ma przede wszystkim na celu stworzenie warunków dla efektywnej współpracy naukowej, badawczej i dydaktycznej w dziedzinie inżynierii kosmicznej i satelitarnej, jak również konsolidację i wzmocnienie potencjału naukowo-badawczego członków Sieci dla prowadzenia badań, wdrożeń i komercjalizacji w zakresie rozwoju inżynierii kosmicznej i satelitarnej oraz wspólnego pełniejszego wykorzystania posiadanej infrastruktury, wymiany usług badawczych i wdrożeniowych poprzez:
- stworzenie wiodącego ośrodka badawczego w dziedzinie inżynierii kosmicznej w oparciu o połączone kadry WAT i CBK;
- wdrożenie programu studiów w zakresie inżynierii kosmicznej i satelitarnej i prowadzenie kształcenia w oparciu o wspólny ośrodek badawczy;
- doprowadzenie do ścisłych i skutecznych związków z polskim przemysłem kosmicznym oraz transferu technologii, zapewniających szybkie wdrażanie rozwijanych w Centrum technologii i ich sprzedaż na rynku międzynarodowym;
- komercjalizowanie prac badawczych w obszarze aplikacji: programy Galileo, Copernicus, SSA i telekomunikacja satelitarna;
- ustanowienie platformy współpracy z innymi polskimi ośrodkami badawczymi i uczelniami zapewniającej harmonijny rozwój całego sektora kosmicznego poprzez krajową sieć naukową otwartą na partnerów zarówno naukowych, jak i przemysłowych.
2. Obszary współpracy obejmują :
- technologie kosmiczne (budowa przyrządów i systemów satelitarnych, badania i wdrażanie nowych materiałów i technologii, rozwój systemów naziemnych);
- techniki satelitarne (nawigacja, telekomunikacja, systemy obserwacji Ziemi);
- kształcenie na studiach 1. stopnia (inżynierskich), 2. stopnia (magisterskich) oraz 3. stopnia (doktoranckich);
- udział w projektach podwójnego zastosowania.
3. Planowane rozszerzenie współpracy w ramach wspólnych przedsięwzięć
badawczych obejmujące m.in.:
- współpracę w dziedzinie metrologii czasu – zegary pulsarowe, nawigacja czasoprzestrzenna;
- transfer czasu przy pomocy systemów satelitarnych i światłowodów;
- radioteleskop astronomiczny (obserwacje kwazarów, monitorowanie jonosfery);
- interpretację wysokorozdzielczych zobrazowań satelitarnych i lotniczych;
- przyrządy optyczne: satelitarne i UAV;
- elektronikę, optoelektronikę, nanotechnologie, badania materiałowe (mechatronika).
