Serbia i Afganistan uzyskały status obserwatorów w Zgromadzeniu Parlamentarnym Organizacji Układu o Bezpieczeństwie Zbiorowym (ODKB). Decyzję w tej sprawie podjęła w Petersburgu 11 kwietnia rada Zgromadzenia. Uczestniczący w posiedzeniu przewodniczący serbskiego parlamentu Nebojša Stefanović wyjaśnił, że Serbia chce aktywnie współpracować z ODKB, ponieważ trudno jest walczyć samodzielnie z takimi wyzwaniami, jak zagrożenie terroryzmem. Eksperci cytowani przez dziennik „Niezawisimaja Gazieta”, uznali nadanie Serbii statusu obserwatora w organizacji, zrzeszającej dotychczas wyłącznie państwa postsowieckie, za przełomowe osiągnięcie Rosji i jej sojuszników w realizacji ich interesów politycznych na południu Europy.
Źródło: osw.waw.pl
Komentarz Redakcji: Dołączenie Serbii w charakterze obserwatora do zdominowanej przez Rosję wojskowej Organizacji Układu o Bezpieczeństwie Zbiorowym wskazuje, iż państwo rosyjskie dąży do odbudowy swoich wpływów na Półwyspie Bałkańskim, praktycznie zniszczonych w wyniku dwóch rozbiorów Jugosławii (1995, 1999) i towarzyszących im agresji militarnych państw bloku euratlantyckiego. Stwarza to szansę poprawy położenia politycznego Serbii, skrajnie osłabionej zadanymi jej przez Zachód stratami terytorialnymi i ekonomicznymi (wzmianka przewodniczącego serbskiego parlamentu o wspólnej walce państw ODKB z terroryzmem to zapewne aluzja do problemów generowanych przez graniczące z Serbią „niepodległe” Kosowo – jedno z największych na świecie gniazd międzynarodowej przestępczości, uprawianej bezkarnie dzięki parasolowi wojskowemu Amerykanów, usadowionych w gigantycznej bazie Bondsteel na terytorium tego mafijnego państewka). Uzyskanie statusu obserwatora przez Afganistan przypomina z kolei, iż pali się grunt pod nogami narzuconego temu krajowi przez Amerykanów prezydenta Hamida Karzaja. Polityk ten opierał do niedawna swoje rządy w całości na natowskich siłach okupacyjnych. Siły ISAF opuszczą jednak Afganistan w najbliższych latach. Wobec tej perspektywy, prezydent Karzaj stara się wytworzyć dla swoich rządów nowe zaplecze zarówno na arenie międzynarodowej, jak i w kraju, intensyfikując coraz bardziej współpracę z Chinami oraz nawiązując negocjacje z dowództwem talibów (prowadzone na terytorium Kataru). (A.D.)
