W minioną sobotę Rosja zaoferowała Iranowi sprzedaż strategicznego kompleksu obrony przeciwlotniczej Antiej-2500, znanego również jako S-300VM (w kodzie NATO: SA-23 Gladiator). Propozycja stanowi próbę, obliczoną na wycofanie irańskich skarg związanych z fiaskiem poprzedniej umowy na dostawy systemu S-300 (jednak w wariancie PMU2). Opiewają one na sumę 4 miliardów dolarów. Przypomnijmy, że w 2007 r. zwarto kontrakt na dostawę 5 kompleksów plot. Jednak w wyniku nacisków spowodowanych międzynarodowymi sankcjami, nałożonymi na Iran, został on unieważniony trzy lata później, przez ówczesną głowę państwa Dimitrija Miedwiediewa. Teraz strona rosyjska usiłuje oddalić roszczenia oferując inny rodzaj tej broni. Rodzina pocisków S-300 składa się tak naprawdę z trzech odrębnych systemów, przeznaczonych odpowiednio dla wojsk obrony przeciwlotniczej (stanowiących w Rosji odrębny rodzaj sił zbrojnych), wojsk lądowych i okrętowego dla marynarki. Poprzednio oferowany wariant PMU2 zaliczał się do pierwszego typu, natomiast obecnie proponowany należy do drugiego. Jego pojedynczy kompleks może zwalczać jednocześnie do 24 celi powietrznych na dystansie do 200 km. Prasa rosyjska spekuluje, iż nowa umowa może zostać sfinalizowana przez prezydenta Iranu Hassana Rohaniego podczas lipcowej wizyty w Moskwie.
(na podst. RIA Novosti oprac. WD)
