6 listopada Organizacja Układu o Bezpieczeństwie Zbiorowym (ODKB) ogłosiła zakończenie dialogu z NATO. Wygaszone zostaną wszelkie formy współpracy między oboma organizacjami, m.in. wymiana wizyt.
Informację tę podał w Moskwie do wiadomości publicznej sekretarz generalny ODKB, Nikołaj Bordiuża. Wyjaśniając powody zerwania kontaktów z zachodnim blokiem militarnym, stwierdził, że „dialog nie ma sensu, bo Unia Europejska i NATO podejmują kontrproduktywne i otwarcie wrogie inicjatywy przeciwko Rosji i ODKB”.
Tego samego dnia rosyjski prezydent Władimir Putin na spotkaniu Rady Zgromadzenia Parlamentarnego ODKB oświadczył, że Organizacja jest gotowa udzielić pomocy władzom Afganistanu w wypadku, gdyby doszło w nim do destabilizacji po wycofaniu z niego przez Amerykę podległych jej sił okupacyjnych ISAF.
ODKB zaczęła działać 7 października 2002 r. Prawną podstawę jej istnienia stanowi Układ o Bezpieczeństwie Zbiorowym, podpisany 15 maja 1992 r. w Taszkiencie przez władze dziewięciu państw obszaru postsowieckiego. Obecnie do ODKB należą w charakterze normalnych członków: Armenia, Białoruś, Kazachstan, Kirgistan, Rosja i Tadżykistan. W 1999 r. układ taszkiencki wypowiedziały trzy z państw-sygnatariuszy: Azerbejdżan, Gruzja i Uzbekistan, co było wyrazem zmiany przez nie orientacji w polityce zagranicznej na prozachodnią (Uzbekistan wstąpił potem do Organizacji w 2006 r., po czym opuścił ją w 2012 r.). Zgodnie z zasadami ODKB atak na dowolne państwo członkowskie potraktowany zostanie jako atak na całą Organizację.
Współpraca w ramach ODKB stopniowo zacieśnia się; m.in. w ubiegłym roku państwa członkowskie podjęły decyzję o utworzeniu wspólnej Akademii Bezpieczeństwa, a w 2011 r. scedowały na Organizację prawo decydowania o tworzeniu na ich terytoriach obcych bez wojskowych. ODKB nawiązała też bliższe kontakty z państwami, które padły ofiarą agresji wojskowych Zachodu, wprowadzając ich przedstawicieli jako obserwatorów do swojego Zgromadzenia Parlamentarnego.
(Na podstawie rp.pl i Głosu Rosji opracował A.D.)
4 komentarze